ΑΡΙΘΜΟΣ 209/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ 
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά και Χρυσούλα Παρασκευά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 16 Νοεμβρίου 2012, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ι. Α. του Γ. - Μ., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Αλικαρνασσού, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ.71/2012 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης. 
Το Πενταμελές Εφετείο Κρήτης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Μαρτίου 2012 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 711/2012.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Κολιοκώστας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του με αριθμό και ημερομηνία 220/16-10-2012, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
"Εισάγουμε, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚΠΔ, την με αριθμό 21/21.3.2012 αίτηση του Ι. Α. του Γ. - Μ., για αναίρεση της 71/2012 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης, και εκθέτουμε τα ακόλουθα: Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ' ακολουθία το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεων, πρέπει στη δήλωση ασκήσεως της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 513 του ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει τον λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναιρέσεως λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναιρέσεως, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 του ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αιτήσεως αναιρέσεως. (Ολ.ΑΠ 2/2002, 19/2001). Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, που ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος Ι. Α. του Γ. - Μ. στον Αναπληρωτή Διευθυντή του Καταστήματος της Κλειστής Φυλακής Αλικαρνασσού, όπου κρατείται, πλήττεται η 71/2012 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεως της, η 27/25.7.2008 έφεση αυτού κατά της 417/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Κρήτης, με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή φυλακίσεως τεσσάρων (4) ετών και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ για αγορά, μεταφορά και κατοχή ναρκωτικών ουσιών. Στη συνταχθείσα προς τούτο 21/21.3.2012 έκθεση αναιρέσεως αναφέρονται, σε σχέση με τους λόγους αναιρέσεως, κατά πιστή μεταφορά, τα εξής: "... ενώπιον εμού του Κ. Ε., Αναπληρωτή Διευθυντή της Φυλακής, παρουσιάστηκε ο κρατούμενος κατάδικος Α. Ι. του Γ. -Μ. και ζήτησε τη σύνταξη της παρούσας, δηλώσας ότι κάνει αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της 71/2012 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης, με την οποία απορρίφθηκε απαράδεκτη ως εκπρόθεσμη έφεση του για τους παρακάτω λόγους που αναφέρει, διότι η έφεση δεν ασκήθηκε εμπρόθεσμα όχι λόγω δικής του υπαιτιότητας αλλά λόγω των συνεχών μεταγωγών του κατά το διάστημα σχεδόν ενός μηνός μετά την εκδίκαση της πρωτόδικης απόφασης και την μεταφορά του από φυλακή σε φυλακή λόγω άλλων δικαστηρίων ...". Από το παραπάνω περιεχόμενο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, προκύπτει ότι δεν περιέχεται σ' αυτήν κανένας λόγος αναιρέσεως από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 του ΚΠΔ, ούτε διατυπώνεται κάποια πλημμέλεια της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Επομένως, πρέπει η αίτηση αυτή να απορριφθεί ως απαράδεκτη, σύμφωνα με τα οριζόμενα στα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚΠΔ και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η με αριθμό 21/21.3.2012 αίτηση του Ι. Α. του Γ. - Μ., για αναίρεση της 71/2012 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης. Και Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.- Αθήνα, 16 Οκτωβρίου 2012 Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Γεώργιος Ν. Κολιοκώστας".
Αφού άκουσε 
Τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473§2, 474§2, 476§1, 509§1 και 510 ΚΠοινΔ προκύπτει, ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (αρ. 513 ΚΠοινΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση λόγος αναίρεσης να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση προσθέτων λόγων αναίρεσης οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509§2 ΚΠοινΔ. την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης. Ειδικότερα για το ορισμένο του από το άρθρο 510§1 στοιχ. Δ λόγου αναίρεσης για έλλειψη της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους λόγους αναίρεσης, ούτε από τον αντίστοιχο λόγο επί βουλευμάτων πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν ελήφθησαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (Ολ.Α.Π 2/2002, ΟλΑΠ 19/2001). 
Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων Ι. Α. του Γ. με την κρινόμενη αναίρεση πλήττει την 71/2012 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της, η 27/25/7-2008 έφεση αυτού κατά της 417/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Κρήτης με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή φυλακίσεως 4 ετών και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων Ευρώ για αγορά, μεταφορά και κατοχή ναρκωτικών ουσιών και ζητεί να αναιρεθεί για τους παρακάτω λόγους όπως αυτολεξεί αναπτύσσονται στην έκθεση αναιρέσεως "ενώπιον εμού του Κ. Ε., Αναπληρωτή Διευθυντή της φυλακής παρουσιάστηκε ο κρατούμενος κατάδικος Α. Ι. του Γ.-Μ. και ζήτησε τη σύνταξη της παρούσας δηλώσας ότι κάνει αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της 71/2012 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης με την οποία απορρίφθηκε απαράδεκτη ως εκπρόθεσμη έφεσή του για τους παρακάτω λόγους που αναφέρει, διότι η έφεση δεν ασκήθηκε εμπρόθεσμα όχι λόγω δικής του υπαιτιότητας, αλλά λόγω συνεχών μεταγωγών του κατά το διάστημα σχεδόν ενός μηνός μετά την εκδίκαση της πρωτόδικης απόφασης και τη μεταφορά του από φυλακή σε φυλακή λόγω άλλων δικαστηρίων". Η αναίρεση είναι αόριστη, διότι δεν περιέχεται σ' αυτήν κανένας λόγος αναιρέσεως από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 του ΚΠΔ, ούτε διατυπώνεται κάποια πλημμέλεια της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Επομένως πρέπει ν' απορριφθεί η αίτηση αυτή ως απαράδεκτη (ερήμην του αιτούντος αν και ειδοποιήθηκε από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου νομίμως) σύμφωνα με τα οριζόμενα στα άρθρα 476§1 και 513§1 ΚΠΔ και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρ. 583 §1 ΚΠΔ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την με αριθμό 21/21-3-2012 αίτηση του Ι. Α. του Γ.-Μ., για αναίρεση της 71/2012 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου 2012. Και 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 2013. 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ