ΑΡΙΘΜΟΣ 1079/2007 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Κων/νο Κούκλη και Βασίλειο Κουρκάκη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 , κατοίκου ...., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Δημητρόπουλο, περί αναιρέσεως της 3157/2005 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Μεσολογγίου. Με συγκατηγορούμενη την Χ2 Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Μεσολογγίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4 Νοεμβρίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1950/2005. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ λόγον αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτήν με πληρότητα σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Στην προκείμενη περίπτωση με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 3157/2005 απόφαση του Μονομελές Πλημμελειοδικείο Μεσολογγίου που την εξέδωσε, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα και τη συγκατηγορούμενη συζυγό του Χ2 για παράβαση του άρθρου 17 παρ. 8 του Ν. 1337/1983 σε συνδυασμό με το άρθρο 22 του Ν. 1577/1985 (ΓΟΚ) και επέβαλε ποινή φυλακίσεως τριάντα (30) ημερών στον καθένα, αφού τους αναγνώρισε το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2 β' Π.Κ. Την ως άνω ποινή φυλακίσεως ανέστειλε για τρία χρόνια. Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο διέλαβε στο αιτιολογικό της, ότι από την ακροαματική διαδικασία, δηλαδή από την ανάγνωση του εγγράφου και από την απολογία του πρώτου κατηγορουμένου, αποδείχθηκε ότι, στις 7-11-02 στο Μεσολόγγι, οι κατηγορούμενοι προέβησαν σε κατασκευή ορόφου αυτή κεραμοσκεπής στο δώμα καθ' υπέρβαση της υπ' αριθμ. ... οικοδ. Αδείας. Οσον δε για τις λοιπές πράξεις, αυτές τελέστηκαν μεν, αλλά η πολεοδομία μείωσε κατά 50% το επιβληθέν πρόστιμο. Οι πράξεις δε αυτές τελέστηκαν από τους κατηγορουμένους από μη ταπεινό αίτιο κατ' άρθρο 84 παρ. 2 Π.Κ. Ακολούθως στο διατακτικό κηρύσσει ένοχο τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο και τη σύζυγό του για το ότι την 7-11-02 στο Μεσολόγγι με πρόθεση προέβησαν ως ιδιοκτήτες στην κατασκευή αυθαιρέτου κτίσματος. Ειδικότερα με την ιδιότητά τους αυτή προέβησαν σε κλείσιμο πυλωτής και μετατροπή των χώρων στάθμευσης σε κατοικίες, αλλαγή χρήσης ισόγειων καταστημάτων και μετατροπή τους σε κατοικίες, κατασκευή ορόφου αντί κεραμοσκεπής στο δώμα καθ' υπέρβαση της αναθεώρησης της .... Πολεοδομικής Υπηρεσίας. Με αυτά που δέχεται το δικαστήριο της ουσίας δεν διέλαβε στην απόφασή του την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Ειδικότερα μεταξύ του σκεπτικού και του διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασης υπάρχει ασάφεια ως προς τον προσδιορισμό της πράξεως, καθόσον στο μεν σκεπτικό αναφέρεται ότι ο αναιρεσείων ως ιδιοκτήτης προέβη σε κατασκευή ορόφου αυτή κεραμοσκεπούς στο δώμα καθ' υπέρβαση της υπ' αριθμ. .... οικοδ. Άδειας, στο δε διατακτικό αναφέρεται ότι προέβη σε κλείσιμο πυλοτής και μετατροπή των χώρων στάθμευσης σε κατοικίες, αλλαγή χρήσης ισόγειου καταστημάτων και μετατροπή τους σε κατοικίες, κατασκευή ορόφου αντί κεραμοσκεπής στο δώμα και επιχρίσματα 65% πράξεις για τις οποίες δεν προκύπτει ότι αποτέλεσαν αντικείμενο κρίσεως στο αιτιολογικό. Επομένως πρέπει, κατά παραδοχή ως βασίμου του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ λόγου της υπό κρίση αναιρέσεως, κατ' εκτίμηση, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, εκτός εκείνου που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠοινΔ). Να σημειωθεί ότι από τα στοιχεία του φακέλλου της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι η καταδικασθείσα με την προσβαλλόμενη απόφαση ως συναυτουργός Χ2 για την ίδια πιο πάνω πράξη δεν έχει ασκήσει αναίρεση και συνεπώς δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 469 ΚΠοινΔ. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την υπ' αριθμ. 3157/2005 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Μεσολογγίου. Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, εκτός εκείνου που δίκασε προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2007. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 15 Μαϊου 2007. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ