Αριθμός 161/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μυρσίνη Παπαχίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Βλάχου, Γεωργία Κατσιμαγκλή, Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη και Μαρί Δεργαζαριάν, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Σεπτεμβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ε. Τ. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Απόστολο Λύτρα, που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ι. Π. του Χ., κατοίκου ... και 2) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Μανουσάκη. 
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-3-2017 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 16-5-2017 αγωγή του ήδη 1ου των αναιρεσιβλήτων, καθώς και με την από 26-7-2017 παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη 2ης των αναιρεσιβλήτων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2934/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2720/2020 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12-1-2021 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Αικατερίνη Βλάχου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την κρινόμενη από 12-1-2021 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 2720/2020 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών (ήτοι διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο και από τη σύμβαση ασφάλισης αυτού, άρθρα 591 παρ. 1, 614 αριθμ. 1, 6 του ΚΠολΔ, όπως ισχύουν μετά την αντικατάστασή τους με το άρθρο τέταρτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015), με την οποία έγιναν δεκτές οι ασκηθείσες εφέσεις των αναιρεσιβλήτων κατά της 2934/2018 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Η ένδικη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).
Από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 εδ. β` και 914 του ΑΚ συνάγεται ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια επέλευση ζημίας και αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της ζημίας. Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη ορισμένης ενέργειας. Μορφή υπαιτιότητας είναι και η αμέλεια, η οποία υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, δηλαδή αυτή, που, αν καταβαλλόταν, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς ανθρώπου του κύκλου δραστηριότητας του ζημιώσαντος, θα καθιστούσε δυνατή την αποτροπή του παράνομου και ζημιογόνου αποτελέσματος. Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του δράστη ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα, επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας. Δεν αποκλείεται καταρχήν η ύπαρξη του αιτιώδους συνδέσμου από το γεγονός ότι στο αποτέλεσμα συνετέλεσε και συνυπαιτιότητα του βλαβέντος, εφόσον δεν διακόπτεται ο αιτιώδης σύνδεσμος. Ειδικότερα, από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι οι έννοιες της αμέλειας και της συνυπαιτιότητας είναι νομικές και επομένως η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς τη συνδρομή ή όχι συντρέχοντος πταίσματος του ζημιωθέντος κατά την επέλευση της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου κατά τις διατάξεις του άρθρου 559 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ, αφενός ως προς το αν τα πραγματικά περιστατικά που το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ανελέγκτως ως αποδειχθέντα, συγκροτούν αντικειμενικά την έννοια του πταίσματος, αφετέρου ως προς την ορθή υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας, κατά πόσο δηλαδή τα περιστατικά αυτά του πταίσματος επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί, αντικειμενικά, ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία του ζημιογόνου αποτελέσματος. Αντιθέτως, ο καθορισμός της βαρύτητας του πταίσματος και του ποσοστού, κατά το οποίο πρέπει να μειωθεί η αποζημίωση, αφορά εκτίμηση πραγμάτων που δεν ελέγχεται ακυρωτικά. Τα πιο πάνω έχουν εφαρμογή και στην περίπτωση του άρθρου 10 του ν. ΓΠΝ/1911, ως προς την υπαιτιότητα των οδηγών συγκρουσθέντων οχημάτων, κατά το οποίο είναι εφαρμοστέα η διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ. Εξάλλου, η παράβαση διατάξεων του ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτή καθ' εαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση τροχαίου ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης πράξης και του επελθόντος αποτελέσματος, ενώ μόνη η τήρηση των ελαχίστων υποχρεώσεων που επιβάλλει ο ΚΟΚ στους οδηγούς των οχημάτων κατά την οδήγησή τους, δεν αίρει την υποχρέωσή τους να συμπεριφέρονται και πέραν των ορίων αυτών, όταν οι περιστάσεις το επιβάλλουν για την αποτροπή ζημιογόνου γεγονότος ή τη μείωση των επιζήμιων συνεπειών (ΑΠ 972/2021, ΑΠ 90/2019, ΑΠ 49/2019, ΑΠ 301/2018). Περαιτέρω, με τα άρθρα 12, 16, 19 και 20 του ν. 2696/1999 (ΚΟΚ), θεσπίζονται κανόνες προς τους οποίους πρέπει να συμμορφώνονται οι οδηγοί, ώστε να αποφεύγονται, κατά το δυνατόν, ατυχήματα οχημάτων. Ειδικότερα κατά τα άρθρα 12 παρ. 1, 16 παρ. 1 και 4, 19 παρ. 1-3 και 20 παρ. 1 του ν. 2696/1999 (ΚΟΚ), "αυτοί που χρησιμοποιούν τις οδούς πρέπει να αποφεύγουν οποιαδήποτε συμπεριφορά που είναι ενδεχόμενο να εκθέσει σε κίνδυνο ή να παρεμβάλλει εμπόδια στην κυκλοφορία, να εκθέσει σε κίνδυνο πρόσωπα ή ζώα ή να προκαλέσει ζημιές σε δημόσιες ή ιδιωτικές περιουσίες. Οι οδηγοί υποχρεούνται να οδηγούν με σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή ... (άρθρο 12 παρ. 1). Στο οδικό δίκτυο της χώρας ισχύει η δεξιά κατεύθυνση κυκλοφορίας... Ο οδηγός δεν επιτρέπεται να κυκλοφορεί στο οδόστρωμα που προορίζεται για την αντίθετη προς την κατεύθυνσή του κυκλοφορία...(άρθρο 16 παρ. 1 και 4). Ο οδηγός οδικού οχήματος επιβάλλεται να έχει τον πλήρη έλεγχο του οχήματός του, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς ... επιβάλλεται να ρυθμίζει την ταχύτητα του οχήματός του, λαμβάνων συνεχώς υπόψη του τις επικρατούσες συνθήκες, ιδιαίτερα δε τη διαμόρφωση του εδάφους, την κατάσταση και τα χαρακτηριστικά της οδού, την κατάσταση και το φορτίο του οχήματός του, τις καιρικές συνθήκες και τις συνθήκες κυκλοφορίας κατά τρόπον ώστε να είναι σε θέση να διακόψει την πορεία του οχήματός του μπροστά από οποιοδήποτε εμπόδιο που μπορεί να προβλεφθεί και το οποίο βρίσκεται στο ορατό από αυτόν μπροστινό τμήμα της οδού. Υποχρεούται επίσης να μειώνει την ταχύτητα του οχήματός του και, σε περίπτωση ανάγκης, να διακόπτει την πορεία του, όταν οι περιστάσεις το επιβάλλουν. Ιδιαίτερα, ο οδηγός επιβάλλεται να μειώνει την ταχύτητα του οχήματός του σε τμήματα της οδού με περιορισμένο πεδίο ορατότητας, στις στροφές, πλησίον των σχολείων, πλησίον των ισόπεδων οδικών κόμβων, στις απότομες κατωφέρειες, πλησίον των μέσων μαζικής μεταφοράς, που σταθμεύουν για να αποβιβάζουν ή επιβιβάζουν επιβάτες, κατά τις νυκτερινές ώρες, σε περίπτωση ομίχλης, βροχής, χιόνων, παγετού και γενικά όταν το οδόστρωμα είναι ολισθηρό. Την αυτή επίσης υποχρέωση έχει κατά τη διέλευσή του από στενές διόδους και αν η διασταύρωσή του με άλλα οχήματα καθίσταται δυσχερής, όταν υπάρχουν ζώα επί της οδού που παρουσιάζουν σημεία ταραχής, κατά τη διέλευσή του από κατοικημένες περιοχές, αν πεζοί, που βρίσκονται στην τροχιά του, καθυστερούν να απομακρυνθούν, ως και σε κάθε άλλη ειδική περίπτωση, που επιβάλλεται μετριασμός ταχύτητας (19 παρ. 1-3). Το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας των αυτοκινήτων οχημάτων, μέσα στις κατοικημένες περιοχές, ορίζεται σε 50 χιλιόμετρα την ώρα, εκτός αν άλλως ορίζεται με ειδική σήμανση (20 παρ. 1)".
Με το άρθρο 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται, είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή. Με το συγκεκριμένο λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βασίμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά που ανέλεγκτα το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν και την υπαγωγή τους στο νόμο και ιδρύεται αυτός ο λόγος αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση (ΟλΑΠ 9/2013, ΑΠ 781/2018, ΑΠ 632/2017, ΑΠ 2003/2017). Εξάλλου, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμός 19 του ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ως προς τη συνδρομή των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόστηκε, ή για τη μη συνδρομή τους που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Δεν έχει, όμως, εφαρμογή η διάταξη αυτή, όταν οι ελλείψεις ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και, ιδίως, στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που εξάγεται απ' αυτές, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα κατά το άρθρο 561 παρ.1 του ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές και πλήρες το πόρισμα και για το λόγο αυτόν γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος. Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή γιατί δεν αποδείχθηκε (ΑΠ 1439/2022). Τα επιχειρήματα του δικαστηρίου που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές, με βάση τις οποίες διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και, κατά συνέπεια, δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε, στο πλαίσιο της υπόψη διάταξης του άρθρου 559 αριθμ.19 του ΚΠολΔ, αυτή να επιδέχεται μομφή για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς (ΑΠ 88/2022), οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης είναι απαράδεκτος (ΑΠ 940/2021, ΑΠ 1046/2017). Στην προκείμενη περίπτωση, ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων Ε. Τ., με την από 29-3-2017 αγωγή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ισχυρίστηκε ότι ο πρώτος εναγόμενος και ήδη πρώτος αναιρεσίβλητος Ι. Π., οδηγώντας την ... δίκυκλη μοτοσικλέτα, που ανήκε στην κυριότητα του δεύτερου εναγομένου Κ. Π. (μη διαδίκου στην παρούσα δίκη) και ήταν ασφαλισμένη στην τρίτη εναγομένη και ήδη δεύτερη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία "...", προκάλεσε, από υπαιτιότητά του, το σοβαρό τραυματισμό αυτού, οδηγού της ... δίκυκλης μοτοσικλέτας, κατά τη σύγκρουση των εν λόγω οχημάτων που έγινε κάτω από τις συνθήκες που αναφέρονται σ' αυτή. Με αυτό το ιστορικό ζήτησε (μετά τον περιορισμό μέρους του αιτήματός του σε αναγνωριστικό), να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να του καταβάλουν και να αναγνωριστεί η υποχρέωσή τους να του καταβάλουν εις ολόκληρον τα σ' αυτή αναφερόμενα ποσά ως αποζημίωση, πρόσθετη αποζημίωση λόγω αναπηρίας και χρηματική του ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Η παραπάνω αγωγή συνεκδικάστηκε με την από 26-7-2017 παρεμπίπτουσα αγωγή της δεύτερης αναιρεσίβλητης και την από 16-5-2017 (αντίθετη) αγωγή του πρώτου αναιρεσιβλήτου Ι. Π. κατά του αναιρεσείοντος και της ασφαλιστικής εταιρείας "..." και εκδόθηκε η 2934/2018 απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, με την οποία, αφού κρίθηκε αποκλειστικά υπαίτιος του ατυχήματος ο πρώτος αναιρεσίβλητος, απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η αγωγή του και έγινε δεκτή εν μέρει η αγωγή του αναιρεσείοντος (απορρίφθηκε και η παρεμπίπτουσα αγωγή). Κατά της απόφασης εκείνης ασκήθηκαν εφέσεις από τους αναιρεσιβλήτους και εκδόθηκε η προσβαλλομένη, 2720/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία κρίθηκαν συνυπαίτιοι του ατυχήματος και οι δύο οι διάδικοι οδηγοί, ο αναιρεσείων κατά ποσοστό 80% και ο πρώτος αναιρεσίβλητος κατά ποσοστό 20%, εξαφανίστηκε η εκκαλουμένη ως προς τις κύριες αγωγές και αφού ερευνήθηκαν αυτές εκ νέου, έγιναν δεκτές εν μέρει. Ειδικότερα το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ανελέγκτως, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Την 12η Σεπτεμβρίου 2015 και περί ώρα 08:35 π.μ., ο ενάγων της από 29-3-2017 αγωγής - εναγόμενος της από 16-5-2017 αγωγής, Ε. Τ. (αναιρεσείων) οδηγώντας την υπ' αριθμ. Κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσικλέτα, εταιρείας κατασκευής DUCATI, κυβισμού 916 cc ιδιοκτησίας του, κινείτο στην περιοχή της Δάφνης Αττικής και συγκεκριμένα επί της οδού Εθνάρχου Μακαρίου, με κατεύθυνση από τη Λεωφόρο Βουλιαγμένης προς την οδό Ακροπόλεως. Η οδός Εθνάρχου Μακαρίου, στο σημείο που ενδιαφέρει την παρούσα υπόθεση, είναι διπλής κατεύθυνσης, με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, με εμφανή διαχωριστική διπλή γραμμή στο μέσο του οδοστρώματος και το συνολικό πλάτος αυτού (οδοστρώματος) είναι οκτώ μέτρα (βλ. το από 12-9-2015 σχεδιάγραμμα του τόπου του ατυχήματος) ενώ εκατέρωθεν του οδοστρώματος υπάρχει πεζοδρόμιο, το πλάτος του οποίου ποικίλει. Στο σημείο που έλαβε χώρα το ένδικο τροχαίο ατύχημα, η οδός έχει δεξιά καμπύλη (στροφή) στο ρεύμα πορείας των οχημάτων που κινούνται με κατεύθυνση από Λεωφόρο Βουλιαγμένης προς την οδό Ακροπόλεως και συνεπώς αριστερή για τους κινούμενους στο αντίθετο ρεύμα πορείας. Κατά τον παραπάνω χρόνο, το οδόστρωμα ήταν ξηρό, η κυκλοφορία των οχημάτων κανονική, επικρατούσε καλοκαιρία, ενώ ήταν ημέρα. Το όριο ταχύτητας, στο εν λόγω σημείο, ορίζεται σε 50 χλμ./ώρα λόγω κατοικημένης περιοχής. Κατά τον ίδιο ως άνω χρόνο και στον ίδιο τόπο, στο αντίθετο με την παραπάνω μοτοσικλέτα ρεύμα κυκλοφορίας, ήτοι με κατεύθυνση από την οδό Ακροπόλεως προς την Λεωφόρο Βουλιαγμένης κινείτο ο εναγόμενος της πρώτης ως άνω αγωγής και ενάγων της δεύτερης αγωγής, Ι. Π., 78 ετών (γεν. 24-1-1937), (πρώτος αναιρεσίβλητος) οδηγώντας την υπ' αριθ. κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσικλέτα, εργοστασίου κατασκευής Κ YANG YANG, μικρού κυβισμού (125 cc), κυριότητας του δεύτερου εναγομένου της πρώτης αγωγής Κ. Π. (υιού του),(μη διαδίκου στην παρούσα αναιρετική δίκη) προστήσαντος τον ανωτέρω οδηγό στην οδήγηση της εν λόγω μοτοσικλέτας, η οποία ήταν ασφαλισμένη για τις προς τρίτους ζημίες στην τρίτη εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία της πρώτης ως άνω αγωγής. Όταν οι ανωτέρω μοτοσικλέτες πλησίαζαν τη διασταύρωση της οδού Εθνάρχου Μακαρίου με την οδό Ηούς ο ενάγων της από 29-3- 2017 αγωγής, οδηγός της υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... μοτοσικλέτας, εισερχόμενος σε δεξιά ως προς την πορεία του στροφή, που περιόριζε την ορατότητα αυτού και σε σημείο που το οδόστρωμα εμφάνιζε κατωφέρεια, όπως συνομολογούν οι διάδικοι, και κινούμενος στο άκρο αριστερό τμήμα του ρεύματος πορείας του λόγω της μεγάλης για τις περιστάσεις ταχύτητας, με την οποία εκινείτο, και της έλλειψης προσοχής, που όφειλε να επιδεικνύει, απώλεσε τον έλεγχο της μοτοσικλέτας του και εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, όπου εκινείτο η οδηγούμενη από τον πρώτο εναγόμενο της από 29-3-2017 αγωγής και με το αριστερό τμήμα της προσέκρουσε στην αριστερή πλευρά της δίκυκλης μοτοσυκλέτας, που οδηγούσε ο παραπάνω εναγόμενος, ο οποίος κινείτο με μικρή ταχύτητα στο μέσο του ρεύματος πορείας του. Μετά τη σύγκρουση οι δύο μοτοσικλέτες ανατράπηκαν και οι αναβάτες αυτών επέπεσαν στο οδόστρωμα. Συγκεκριμένα δε η μοτοσικλέτα του εναγομένου - ενάγοντος Ι. Π. επέπεσε δεξιά, στο ρεύμα πορείας της και αφού σύρθηκε για απόσταση επτά μέτρων κατέληξε πλησίον του πεζοδρομίου, που υπήρχε δεξιά του ρεύματος πορείας της ενώ η μοτοσικλέτα του ενάγοντος της από 29-3-2017 αγωγής επέπεσε δεξιά ως προς την πορεία της και στη συνέχεια σύρθηκε μαζί με τον αναβάτη της σε απόσταση δώδεκα μέτρων διαγωνίως επί του αντίθετου ρεύματος πορείας, ήτοι αυτό όπου κινείτο κανονικά ο εναγόμενος - ενάγων Ι. Π. και αφού επέπεσε επί των σταθμευμένων στο άκρο αυτού του ρεύματος πορείας αυτοκινήτων με αριθμούς κυκλοφορίας ... και ..., προκαλώντας τους υλικές ζημίες στην αριστερά πλευρά και στην εμπρόσθια αριστερή γωνία αντίστοιχα, πτώση η οποία και ανέκοψε το σύρσιμο επί του οδοστρώματος, κατέληξε και ακινητοποιήθηκε στο οδόστρωμα πλησίον των άνω αυτοκίνητων. Όσον αφορά δε τους αναβάτες, ο εναγόμενος - ενάγων Ι. Π., παρασυρόμενος από τη μοτοσικλέτα του κατέληξε στο δεξιό άκρο του ρεύματος πορείας του ενώ ο ενάγων Ε. Τ. παραμένοντας αναβάτης αυτής ακολούθησε την ανέλεγκτη πορεία της και εν τέλει επέπεσε στο οδόστρωμα πλησίον της μοτοσικλέτας του. Συνέπεια του ένδικου ατυχήματος ήταν ο βαρύς τραυματισμός του οδηγού της υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλης μοτοσικλέτας, ο ελαφρύς τραυματισμός του οδηγού της με αριθμό κυκλοφορίας ... δίκυκλης μοτοσικλέτας καθώς και η πρόκληση υλικών ζημιών και στα δύο επίδικα οχήματα. Οι προπεριγραφόμενες συνθήκες του ατυχήματος αποδεικνύονται μετά βεβαιότητας από τα ευρήματα του τόπου του ατυχήματος, όπως αυτά αναφέρονται στην από 12-9-2015 έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος, που συνέταξαν τα επιληφθέντα του ατυχήματος αστυνομικά όργανα του Τ.Τ. Καλλιθέας και αποτυπώνονται στο πρόχειρο σχεδιάγραμμα, που τη συνοδεύει καθώς και από τις ένορκες καταθέσεις των δύο εμπλεκόμενων οδηγών ενώπιον των ίδιων ως άνω αστυνομικών οργάνων. Συγκεκριμένα, ο οδηγός της υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλης μοτοσικλέτας, Ε. Τ., στην από 6-1-2016 ένορκη εξέταση μάρτυρα καταθέτει ότι το ένδικο ατύχημα έγινε στη συμβολή των οδών Εθνάρχου Μακαρίου και Ηούς, στην οποία αυτός κινείτο με ταχύτητα 30 χλμ./ώρα και φέροντας κράνος και όπως επί λέξει αναφέρει "ένιωσα τη δίκυκλη μοτοσικλέτα μου να ακουμπάει με την αριστερή μεριά την αριστερή μεριά ενός άλλου δικύκλου, που κινείτο αντίθετα με τη δική μου πορεία", συνεχίζει δε ότι "αποτέλεσμα της μικρής επαφής μας ήταν η ανατροπή και των δύο μας και ο τραυματισμός και των δύο μας". Από την ανωτέρω κατάθεση του ενάγοντος - εναγομένου, η οποία δε ελήφθη σχεδόν τέσσερις μήνες μετά το ατύχημα, αποδεικνύεται ότι αυτός ουδεμία αναφορά κάνει περί εισόδου της αντίθετα κινούμενης μοτοσικλέτας στο δικό του ρεύμα πορείας, ούτε περί ανάπτυξης εκ μέρους του οδηγού αυτής μεγάλης ταχύτητας ούτε, επίσης, περί σφοδρής σύγκρουσης των δύο οχημάτων αλλά περί απλής επαφής αυτών. Αντίθετα, ο οδηγός της υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλης μοτοσυκλέτας ενάγων - εναγόμενος Ι. Π. στην από 12-12-2015 έκθεση ένορκης εξέτασης μάρτυρα, αφού επιβεβαιώνει ότι το ατύχημα έγινε στη συμβολή των παραπάνω οδών, στη συνέχεια αναφέρει επί λέξει ότι "είδα μία άλλη δίκυκλη μοτοσικλέτα, η οποία κινείτο με αντίθετη κατεύθυνση με τη δική μου και με πορεία καταπάνω μου" και συνεχίζει "προσπαθώντας να κάνω ελιγμό προκειμένου να την αποφύγω, έχοντας όμως σταθμευμένα οχήματα από τα δεξιά μου έπεσε πάνω μου και αποτέλεσμα της σύγκρουσης ήταν η ανατροπή και των δύο μας και ο τραυματισμός και των δύο μας". Η κατάθεση του τελευταίου περί εισόδου της δίκυκλης μοτοσικλέτας μεγάλου κυβισμού στην πορεία της μοτοσικλέτας του ιδίου επιβεβαιώνεται και από το πρόχειρο σχεδιάγραμμα, που συνέταξαν τα αρμόδια αστυνομικά όργανα και στο οποίο αποτυπώνονται ίχνη χαραγών επί του οδοστρώματος από τις δύο δίκυκλες μοτοσικλέτες, οι τελικές θέσεις των οχημάτων μετά το ατύχημα, ίχνη αίματος από τους δύο οδηγούς καθώς και τα σταθμευμένα οχήματα, που ο ανωτέρω αναφέρει. Ειδικότερα, στο ως άνω σχεδιάγραμμα αποτυπώνονται: α) χαραγή που δημιουργήθηκε από την πτώση της οδηγούμενης από τον Ι. Π. υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα, η οποία εντοπίζεται εντός του ρεύματος πορείας της παραπάνω μοτοσικλέτας, ξεκινά σε απόσταση 2,5 μέτρων από τη διπλή διαχωριστική γραμμή των δύο αντίθετων ρευμάτων της οδού Εθνάρχου Μακαρίου και έχει μήκος επτά (7) μέτρων, β) κηλίδα αίματος από τον οδηγό της άνω μοτοσικλέτας, που εντοπίζεται στο τέλος της παραπάνω χαραγής, γ) χαραγή που δημιουργήθηκε από την πτώση της οδηγούμενης από τον Ε. Τ. υπ' αριθμ. Κυκλοφορίας ... μοτοσικλέτα, η οποία εντοπίζεται στο αντίθετο ρεύμα πορείας απ' αυτό που κινείτο, ήτοι στο ρεύμα πορείας της οδηγούμενης από τον Ι. Π. μοτοσικλέτας, ξεκινά από τη διπλή διαχωριστική γραμμή των δύο ρευμάτων πορείας της επίδικης οδού και σε απόσταση δύο (2) μέτρων απ' όπου ξεκινά η χαραγή της έτερης μοτοσικλέτας και καταλήγει, διαγωνίως, σε απόσταση 12 μέτρων, όπου αποτυπώνεται σταθμευμένο το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... όχημα, δ) η ως άνω δίκυκλη μοτοσικλέτα, που αποτυπώνεται κάθετα στο οδόστρωμα του αντίθετου ρεύματος πορείας, απ' αυτό στο οποίο κινείτο αρχικά και πλησίον της θραύσματα, πλαστικά και ένα προστατευτικό κράνος, ε) κηλίδα αίματος του οδηγού της άνω μοτοσικλέτας, που αποτυπώνεται πλησίον της διπλής διαχωριστικής γραμμής αλλά στο αρχικό ρεύμα πορείας της εν λόγω μοτοσικλέτας και σε απόσταση 14 μέτρων από την έναρξη της προπεριγραφόμενης χαραγής των 12 μέτρων και τέλος στ) τα δύο σταθμευμένα οχήματα, τα στοιχεία των οποίων αναφέρθηκαν παραπάνω. Στην προαναφερόμενη δε από 12-9-2015 έκθεση αυτοψίας του επίδικου ατυχήματος αναγράφεται ότι δεν ευρέθησαν ίχνη τροχοπέδησης, ότι το προστατευτικό κράνος ανευρέθη δίπλα στην υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... μοτοσικλέτα του Ε. Τ. γεμάτο αίματα και ότι τα βλαβέντα μέρη των δύο μοτοσικλετών εντοπίζονται για μεν την οδηγούμενη από τον Ε. Τ. στο εμπρόσθιο μέρος στη δεξιά πλευρά καθώς και στο οπίσθιο για τη δε οδηγούμενη από τον Ι. Π. περιμετρικά. Από το σύνολο των παραπάνω αποδεικτικών μέσων αποδεικνύεται ότι λόγω της μεγάλης ταχύτητα με την οποία κινείτο ο οδηγός της υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... μοτοσικλέτας ενάγων Ε. Τ., σε συνδυασμό με την είσοδο της μοτοσικλέτας αυτού σε δεξιά στροφή και την τάση, επομένως, της μοτοσικλέτας να κινηθεί λόγω αδράνειας ευθεία και σε συνδυασμό επίσης με την κατωφέρεια, που εμφάνιζε η οδός, ο παραπάνω οδηγός εισήλθε με την μοτοσικλέτα του στο αντίθετο ρεύμα πορείας της οδού που εκινείτο και επέπεσε με την αριστερή πλευρά αυτής στην αριστερή πλευρά της μοτοσικλέτας που οδηγούσε ο Ι. Π.. Συγκεκριμένα, η ανάπτυξη μεγάλης ταχύτητας, η οποία δεν μπορεί να προσδιορισθεί επακριβώς αλλά υπερέβαινε την προβλεπόμενη των 50 χλμ./ώρα και σε καμία περίπτωση δεν ανερχόταν σε 30χλμ./ώρα, που ο οδηγός της αναφέρει στην παραπάνω ένορκη κατάθεσή του, αποδεικνύεται από την ανεξέλεγκτη πορεία, που αυτή ακολούθησε μετά την "απλή επαφή των δύο μοτοσικλετών", όπως ο ίδιος καταθέτει και την ακινητοποίησή της σε απόσταση 12 μέτρων λόγω της πτώσης της επί των σταθμευμένων οχημάτων που είχε σαν αποτέλεσμα τη μείωση της αρχικά μεγάλης ταχύτητας της εν λόγω μοτοσικλέτας. Επίσης, η μεγάλη ταχύτητα της παραπάνω μοτοσικλέτας αποδεικνύεται από την εκτίναξη του οδηγού αυτής στο αρχικό ρεύμα πορείας της, όπου και ανευρέθη η προαναφερόμενη κηλίδα αίματος και της πτώσης του "γεμάτου αίματος" προστατευτικού κράνους από την κεφαλή του οδηγού λόγω της σφοδρότητας της σύγκρουσης επί των σταθμευμένων οχημάτων και της μη επιμελούς πρόσδεσης στην κεφαλή αυτού. Τέλος, η μεγάλη ταχύτητα της παραπάνω μοτοσικλέτας αποδεικνύεται και από την απουσία ιχνών τροχοπέδησης, καθότι ο οδηγός αυτής παρά την απώλεια του ελέγχου της μοτοσικλέτας του και της εισόδου της στο αντίθετο ρεύμα και αντιλαμβανόμενος ότι πρόκειται να έρθει σε επαφή με την αντιθέτως ερχόμενη μοτοσικλέτα δεν επιχείρησε τροχοπέδηση προς αποφυγή της σύγκρουσης ούτε δεξιό ελιγμό, παρά το γεγονός ότι είχε τη δυνατότητα από άποψη ελεύθερου χώρου στο οδόστρωμα. Ο ενάγων της από 29-3-2017 αγωγής επιχειρώντας να θεμελιώσει τον αγωγικό του ισχυρισμό περί εισόδου της οδηγούμενης από τον Ι. Π. μοτοσικλέτας στο δικό του ρεύμα πορείας αναφέρει ότι η προαναφερόμενη χαραγή των 12 μέτρων ξεκινά από τη διπλή διαχωριστική γραμμή και συνεπώς το ένδικο ατύχημα συνέβη στο δικό του ρεύμα πορείας. Ο ισχυρισμός αυτός, όμως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος και τούτο, διότι εάν υποτεθεί ως αληθινός και η χαραγή της έτερης μοτοσικλέτας θα ξεκινούσε από το ίδιο ρεύμα πορείας και η αρχή της δεν θα εντοπιζόταν στο ρεύμα που αυτή κινείτο κανονικά. Από τα σημεία έναρξης των χαραγών αποδεικνύεται ότι το ένδικο ατύχημα προκλήθηκε στο ρεύμα πορείας της κανονικά κινούμενης μοτοσικλέτας του Ι. Π. και από τη σύγκρουση η μοτοσικλέτα του τελευταίου επέπεσε δεξιά στην πορεία της και η μοτοσικλέτα του Ε. Τ. επέπεσε επίσης δεξιά προς την πορεία της στο οδόστρωμα επί της διαχωριστικής γραμμής με έμπροσθεν φορά και στη συνέχεια διέγραψε τη διαγώνια πορεία που προαναφέρθηκε. Η ανωτέρω παραδοχή είναι σύμφωνη δε και με την σχετική αναφορά στην από μήνα Σεπτεμβρίου 2018 έκθεση διερεύνησης - ανάλυσης του επίδικου τροχαίου ατυχήματος, που έγινε λόγος ανωτέρω και συνέταξε ο μηχανολόγος - ηλεκτρολόγος μηχανικός Π. Μ., κατ' εντολή του ενάγοντος της από 29-3-2017 αγωγής ότι η έναρξη των χαραγών δεν αποτυπώνεται ποτέ στο σημείο επί του οδοστρώματος, όπου έλαβε πραγματικά χώρα η επαφή - σύγκρουση μεταξύ Τους αλλά έχει έναρξη από το σημείο όπου αρχίζει το σύρσιμο των οχημάτων και αφού έχουν προηγηθεί δύο φάσεις και δη η πρώτη επαφή και η μέγιστη εμπλοκή. Ωστόσο, ο ανωτέρω πραγματογνώμονας τοποθετεί το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων τουλάχιστον δύο μέτρα πριν την έναρξη των ιχνών χαραγών της υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... μοτοσικλέτας (συμπέρασμα το οποίο είναι ορθό) αλλά προεκτείνοντας νοητά προς τα πίσω την ευθύγραμμη αποτύπωση αυτών καταλήγει ότι το σημείο σύγκρουσης ευρίσκεται στην κανονική λωρίδα κυκλοφορίας της μοτοσικλέτας του εντολέα του. Το τελευταίο όμως αυτό συμπέρασμα δεν είναι ορθό, διότι, όπως και ο ίδιος ο πραγματογνώμονας δέχεται η μοτοσικλέτα του ενάγοντος της από 29-3-2017 αγωγής επέπεσε με τη δεξιά πλευρά της στο οδόστρωμα και συνεπώς εάν το ατύχημα είχε προκληθεί στο ρεύμα πορείας της η έναρξη των χαραγών θα αποτυπώνονταν εντός αυτού του ρεύματος και μάλιστα στο δεξιό άκρο του οδοστρώματος, καθότι με την πτώση της η ογκώδης επίδικη μοτοσικλέτα θα καταλάμβανε μεγάλη επιφάνεια δεξιά του οδοστρώματος και θα συνέχιζε την ανεξέλεγκτη πορεία της επίσης δεξιά και όχι αριστερά. Επίσης, αβάσιμα είναι τα συμπεράσματα της παραπάνω έκθεσης περί της ταχύτητας, που είχε αναπτύξει η ανωτέρω υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσικλέτα, υπολογιζόμενη περίπου σε 42 χλμ./ώρα, δεδομένου ότι έρχονται σε αντίθεση μ' όλα τα προαναφερθέντα στοιχεία και διότι επίσης ο ίδιος ο πραγματογνώμονας, δίχως να έχει εξετάσει τα βλαβέντα οχήματα, στα οποία προσέκρουσε η μοτοσικλέτα, εκτιμά ότι οι βλάβες αυτών ήταν μικρής έκτασης και πάντως όχι μεγαλύτερες από 13 cm. Τέλος, ο ίδιος πραγματογνώμονας υπολογίζει την ταχύτητα της οδηγούμενης από τον ενάγοντα Ι. Π. μοτοσικλέτας σε 62,7 χλμ./ώρα, υπολογισμός, ο οποίος λαμβάνει υπόψη μόνο το μήκος των χαραγών που εντοπίσθηκαν στον τόπο του ατυχήματος. Από κανένα αποδεικτικό μέσο, όμως, δεν αποδεικνύεται βάσιμο το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε ο προαναφερόμενος και δη η ανάπτυξη μεγάλης ταχύτητας από τον οδηγό της υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλης μοτοσικλέτας, καθότι η μοτοσικλέτα αυτή διένυσε απόσταση επτά μέτρων με σύρσιμο στο οδόστρωμα όχι λόγω της μεγάλης ταχύτητάς της αλλά της πρόσκρουσης επ' αυτής της μεγάλου κυβισμού και βάρους (195 κιλά) μοτοσικλέτας του ενάγοντος - εναγομένου Ε. Τ.. Εξάλλου, όπως ήδη αναφέρθηκε και ο ενάγων της από 29-3-2017 αγωγής ουδέν κατέθεσε περί μεγάλης ταχύτητας της κινούμενης στο αντίθετο ρεύμα μοτοσικλέτας, ούτε για είσοδο αυτής στην πορεία του ενώ αντίθετα ο ενάγων της από 16-5-2017 αγωγής με σαφήνεια κατέθεσε ότι η κινούμενη στο αντίθετο ρεύμα μοτοσικλέτα ερχόταν "καταπάνω του". Επίσης, η ηλικία του οδηγού-της άνω μοτοσικλέτας, ο οποίος κατά το χρόνο του ένδικου ατυχήματος ήταν 78 ετών, δεν συνέβαλε στην πρόκληση του ένδικου ατυχήματος, καθότι δεν αποδεικνύεται μειωμένη οδηγική ικανότητα αυτού, όπως επικαλείται ο ενάγων της από 29-3-2017 αγωγής. Περαιτέρω, αποδεικνύεται ότι ο οδηγός του τελευταίου αυτού οχήματος αντιλαμβανόμενος την είσοδο της οδηγούμενης από τον ενάγοντα - εναγόμενο Ε. Τ. μοτοσικλέτας στο ρεύμα πορείας του, δεν εκτέλεσε οποιοδήποτε ελιγμό προς αποφυγή της σύγκρουσης ενώ είχε τη δυνατότητα να εκτελέσει δεξιό ελιγμό. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι υπήρχε αδυναμία εκτέλεσης τέτοιου ελιγμού, διότι στο δεξιό άκρο του οδοστρώματος της πορείας του υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα. Από το προαναφερόμενο σχεδιάγραμμα αποδεικνύεται ότι ο άνω οδηγός όταν συνέβη το ατύχημα είχε ήδη διέλθει παραπλεύρως των σταθμευμένων οχημάτων και ήδη είχε διασχίσει το οδόστρωμα της κάθετα συμβαλλόμενης με την οδό Εθνάρχου Μακαρίου οδού Ηούς και πλέον δεν υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα στο δεξιό άκρο του οδοστρώματος και συνεπώς από αμέλειά του αυτός δεν προέβη στην ενδεδειγμένη ενέργεια, η οποία ήταν η εκτέλεση δεξιού ελιγμού και ενώ είχε τα χρονικά περιθώρια προς εκτέλεση αυτού, καθότι ο ίδιος αναφέρει στην άνω κατάθεσή του ότι είδε την μοτοσικλέτα να κατευθύνεται "καταπάνω του". Εξάλλου, εάν υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα, τα οποία, να σημειωθεί ότι δεν αποτυπώνονται στο ως άνω σχεδιάγραμμα, καθότι αποτυπώνονται μόνο τα προ της διασταύρωσης των άνω οδών σταθμευμένα, κατά την πτώση της μοτοσικλέτας του προς τα δεξιά θα είχε επιπέσει επ' αυτών. Υπό αυτά τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, που συνιστούν τις συνθήκες του ένδικου ατυχήματος και προκύπτουν από τη συνεκτίμηση του όλου αποδεικτικού υλικού το ένδικο τροχαίο ατύχημα οφείλεται σε συγκλίνουσα αμέλεια (συνυπαιτιότητα) αμφοτέρων των οδηγών των ως άνω οχημάτων, οι οποίοι δεν πρόβλεψαν το ατύχημα, διότι αμφότεροι δεν κατέβαλαν την απαιτούμενη επιμέλεια και προσοχή την οποία, κατ' αντικειμενική κρίση, μπορούσαν, αναλόγως των αντικειμενικών περιστάσεων και ικανοτήτων τους και όφειλαν κατά τους νομικούς κανόνες, τις επικρατούσες οδικές και κυκλοφοριακές συνθήκες και την κοινή πείρα και λογική να καταβάλουν, όπως θα έπραττε υπό τις ίδιες περιστάσεις κάθε λογικός και ευσυνείδητος οδηγός και την οποία αν επεδείκνυαν θα μπορούσαν να προβλέψουν και να αποφύγουν το ατύχημα (άρθρο 330 εδ. β του ΑΚ). Συγκεκριμένα, η αμέλεια του ενάγοντος - εναγομένου Ε. Τ., οδηγού της υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλης μοτοσικλέτας, που ήταν ασφαλισμένη σ/ην εναγομένη ανώνυμη ασφαλιστική εταιρία της από 16-5-2017 αγωγής συνίσταται στο ότι αυτός δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή του, ούτε ασκούσε τον έλεγχο κα. την εποπτεία επί του οχήματος του, περαιτέρω δε εκινείτο με μεγάλη για τις επικρατούσες συνθήκες ταχύτητα, η οποία δεν προσδιορίζεται από κανένα αποδεικτικό μέσο επακριβώς, σε κάθε περίπτωση όμως ανώτερης του επιτρεπομένου ορίου των 50 χλμ./ώρα, ενώ οι συνθήκες της οδού και δη η είσοδος του σε δεξιά ως προς την πορεία του στροφή, που περιόριζε την ορατότητα του και σε τμήμα της οδού με κατωφέρεια, επέβαλε να ρυθμίσει αναλόγως την ταχύτητα του οχήματος του, με αποτέλεσμα, εξαιτίας των άνω πράξεων και παραλείψεων του, να απωλέσει τον έλεγχο του οχήματος του, να εκτραπεί της πορείας του, να εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας της οδού, που κινείτο και να συγκρουστεί αυτό με την υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσικλέτα, με οδηγό τον ενάγοντα - εναγόμενο Ι. Π. (παράβαση των άρθρων 12 παρ. 1, 16 παρ. 1 και 4, 19 παρ. 1 - 3 και 20 παρ. 1 του Κ.Ο.Κ.). Αν δε ο παραπάνω οδηγός είχε τηρήσει τις ανωτέρω υποχρεώσεις του, δηλαδή, αν αυτός οδηγούσε με σύνεση και με την προβλεπόμενη ταχύτητα δεν θα έχανε τον έλεγχο της μοτοσικλέτας του, η οποία θα συνέχιζε να κινείται στο ρεύμα πορείας της και το ένδικο ατύχημα θα είχε αποφευχθεί. Η συνυπαιτιότητα δε του ενάγοντος - εναγομένου Ι. Π. συνίσταται στο ότι δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή του (παράβαση άρθρου 12 παρ. 1 Κ.Ο.Κ), δεν είχε τον πλήρη έλεγχο του οχήματος του, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς (παράβαση άρθρου 19 παρ. 1 Κ.Ο.Κ.) Και ενώ είχε τα τοπικά και χρονικά περιθώρια αντίδρασης και δη εκτέλεσης δεξιού ελιγμού προς αποφυγή του ένδικου ατυχήματος δεν προέβη σε τέτοιο ελιγμό. Με βάση, συνεπώς, τα παραπάνω, συνεκτιμώντας τις παραλείψεις καθενός των δύο συνυπαιτίων οδηγών και τη σπουδαιότητα αυτών (των παραλείψεων) το ποσοστό της συνυπαιτιότητας καθορίζεται σε 80% για τον οδηγό της υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλης μοτοσικλέτας και σε 20% για τον οδηγό της υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλης μοτοσικλέτας. Επομένως, η ένσταση των εναγομένων της από 29-3-2017 αγωγής περί συνυπαιτιότητας του ενάγοντος της αγωγής αυτής στην πρόκληση του ένδικου ατυχήματος (άρθρ. 300 ΑΚ), την οποία οι εναγόμενοι πρότειναν παραδεκτά πρωτόδικα (άρθρ. 262 παρ. 1, 591 παρ. 1 γ, 524 παρ. 1 ΚΠολΔ, βλ. ΟλΑΠ 2/2005 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), επικουρικά, αρνούμενοι κατά κύριο λόγο την υπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου και την οποία επαναφέρουν με τις ένδικες εφέσεις τους (αρθρ. 527 ΚΠολΔ) πρέπει να γίνει δεκτή εν μέρει ως ουσιαστικά βάσιμη κατά το παραπάνω ποσοστό, το ίδιο δε και η σχετική ένσταση των εναγομένων της από 16-5-2017 αγωγής περί της συνυπαιτιότητας του ενάγοντος της τελευταίας αυτής αγωγής στην πρόκληση του ατυχήματος.
Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο δέχθηκε ότι αποκλειστικά υπαίτιος του ατυχήματος είναι ο οδηγός της υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλης μοτοσικλέτας και απέρριψε την προβληθείσα από τους εναγομένους νόμιμη ένσταση περί συνυπαιτιότητας του ενάγοντος της από 29-3-2017 αγωγής στην πρόκληση του ατυχήματος ως ουσία αβάσιμη και απέρριψε και την από 16-5-2017 αγωγή ως αβάσιμη στην ουσία της έσφαλε ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων, κατά το βάσιμο περί τούτου σχετικό λόγο των ένδικων εφέσεων, ο οποίος και πρέπει να γίνει δεκτός στην ουσία του και να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση, κατ' αρχήν όσον αφορά τα κεφάλαια αυτής και τις διατάξεις της που αναφέρονται στις από 29-3-2017 και 16-5-2017 αγωγές" Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχτηκε εν μέρει ως κατ' ουσίαν βάσιμες τις ενστάσεις των εναγομένων των από 29-3-2017 και 16-5-2017 αγωγών περί συνυπαιτιότητας των εναγόντων οδηγών κάθε μιας εξ αυτών στην πρόκληση του ένδικου ατυχήματος, κατά τα παραπάνω ποσοστά, κατά τους βάσιμους περί τούτου σχετικούς λόγους των ένδικων εφέσεων, εξαφάνισε την εκκαλούμενη απόφαση, ως προς τα κεφάλαια και τις διατάξεις αυτής, τις αναφερόμενες στις άνω αγωγές και στη συνέχεια επιδίκασε τα σε αυτήν αναφερόμενα ποσά αποζημίωσης. Με τις παραπάνω παραδοχές το Εφετείο, για να καταλήξει το αποδεικτικό του πόρισμα περί συνυπαιτιότητας του αναιρεσείοντος στην πρόκληση του ένδικου ατυχήματος, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 330 εδ. β' του ΑΚ, γιατί τα περιστατικά που ανελέγκτως δέχτηκε ως αποδειχθέντα συγκροτούν αντικειμενικά αμέλεια (συνυπαιτιότητα) αυτού και ο πρώτος λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, με τον οποίο ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλομένη την πλημμέλεια ότι, προκειμένου να καταλογιστεί στον ίδιο αμέλεια, αξιολογήθηκε η οδηγητική συμπεριφορά του με βάση τις προσωπικές του δυνατότητες και όχι σε σχέση με την, υπό τις ίδιες συνθήκες, συμπεριφορά του μέσου κοινωνικού ανθρώπου, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Διέλαβε δε στην απόφασή του επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν, στο πραγματικό εφαρμοσθέντων κανόνων ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 914, 300 και 330 εδ. β' του ΑΚ (σε συνδυασμό με εκείνους των προαναφερθέντων άρθρων του ΚΟΚ) και δικαιολογούν το διατακτικό της απόφασής του και συνεπώς δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, αναφορικά με τη συντρέχουσα αμέλεια του αναιρεσείοντος οδηγού, το Εφετείο, με επαρκή αιτιολογία δέχτηκε ότι ο αναιρεσείων, οδηγώντας, με αυξημένη για την περιοχή και τις συνθήκες της οδού ταχύτητα (υπερβαίνουσα το ανώτατο όριο της περιοχής - 50 χλμ/ώρα) την ... δίκυκλη μοτοσικλέτα του στην οδό Εθνάρχου Μακαρίου, στη Δάφνη Αττικής, με κατεύθυνση από λεωφόρο Βουλιαγμένης προς την οδό Ακροπόλεως, αν και οι συνθήκες της οδού επέβαλαν να μειώσει την ταχύτητά του, διότι προσέγγιζε σε σημείο οδοστρώματος με δεξιόστροφη, ως προς την πορεία του καμπύλη, η οποία περιόριζε την ορατότητά του, και σε τμήμα της οδού με κατωφέρεια, εντούτοις, από αμέλεια και κακή εκτίμηση των ανωτέρω κυκλοφοριακών συνθηκών, φθάνοντας στο άνω σημείο, συνέχισε να κινείται με την αυξημένη, για τις συνθήκες αυτές της οδού, ταχύτητα, λόγω δε της αυξημένης ως άνω ταχύτητας, απώλεσε τον έλεγχο της μοτοσικλέτας του και κατέλαβε το οδόστρωμα που προοριζόταν για την αντίθετη προς την κατεύθυνσή του κυκλοφορία, με αποτέλεσμα η μοτοσικλέτα του να προσκρούσει, με το αριστερό τμήμα της, στην αριστερή πλευρά της κανονικά και με χαμηλή ταχύτητα (42 χλμ/ώρα) κινούμενης στο ρεύμα της οδού Εθνάρχου Μακαρίου από την οδό Ακροπόλεως προς τη λεωφόρο Βουλιαγμένης ... δίκυκλης μοτοσικλέτας που οδηγούσε ο πρώτος αναιρεσίβλητος και να τραυματιστούν οι διάδικοι οδηγοί. Οι αιτιολογίες αυτές της προσβαλλομένης αρκούσαν για να στηρίξουν το αποδεικτικό της πόρισμα περί συνυπαιτιότητας του αναιρεσείοντος χωρίς να απαιτείται άλλη διευκρίνιση. Οι περαιτέρω αιτιάσεις περί ανεπάρκειας και αντιφατικότητας των αιτιολογιών, διότι το Εφετείο α) δεν αιτιολογεί γιατί, παρά την παραδοχή ότι η σύγκρουση έλαβε χώρα στο ρεύμα πορείας του πρώτου αναιρεσιβλήτου, δεν υπάρχουν ευρήματα (θραύσματα των πλαστικών μερών των οχημάτων, ίχνη εκ της αποξέσεως των χρωμάτων τους, κλπ) στο ρεύμα αυτό, β) δεν προσδιορίζει αριθμητικά την ταχύτητα της μοτοσικλέτας του αναιρεσείοντος αλλά την αναφέρει ως ανώτερη των 50 χιλιομέτρων την ώρα, γ) δεν προσδιορίζει τις αποστάσεις που κάθε διάδικος οδηγός μπορούσε να αντιληφθεί και αντιλήφθηκε τον άλλον, καθώς και τις αποστάσεις μεταξύ οδηγών και οχημάτων κατά το χρόνο εκτροπής της μοτοσικλέτας του αναιρεσείοντος προς το αντίθετο ρεύμα, δ) δεν προσδιορίζει τη γωνία της δεξιόστροφης για τον αναιρεσείοντα καμπύλης ούτε το ποσοστό κλίσης (κατωφέρειας) της οδού, ώστε να κριθεί εάν περιοριζόταν η ορατότητα του αναιρεσείοντος και επιβαλλόταν, λόγω αυτών, η μείωση της ταχύτητας του οχήματός του, ε) απέρριψε το πόρισμα του ιδιωτικού πραγματογνώμονα Π. Μ., στο οποίο ο αναιρεσείων στήριξε τους ισχυρισμούς του και στ) ενώ δέχεται ότι η ταχύτητα της μοτοσικλέτας του αναιρεσείοντος ήταν απλώς ανώτερη των 50 χιλιομέτρων την ώρα, εν συνεχεία εντελώς αντιφατικά, χαρακτηρίζει την ίδια ταχύτητα ως μεγάλη και δέχεται ότι εξαιτίας της το όχημα αυτού εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, απαραδέκτως προβάλλονται, καθόσον οι φερόμενες ως ελλείψεις και αντιφάσεις στην αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης ανάγονται στην πληρέστερη, κατά την άποψη του αναιρεσείοντος, ανάλυση και στάθμιση του αποδεικτικού υλικού και γενικά στην εκτίμηση των αποδείξεων, το προκύπτον από τις οποίες πόρισμα σχετικά με τις συνθήκες του ατυχήματος και τη συνυπαιτιότητα του αναιρεσείοντος εκτίθεται με σαφήνεια. Η αιτίαση δε που, κατ' εκτίμηση, διαλαμβάνεται στον πέμπτο αναιρετικό λόγο, περί παραβίασης από το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, κατά την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ως αποδειχθέντα στους ως άνω εφαρμοσθέντες κανόνες δικαίου, των διδαγμάτων της κοινής πείρας και ειδικότερα του διδάγματος ότι το όχημα που συγκρούεται με άλλο και καταπίπτει στο οδόστρωμα δεν προκαλεί χαραγές αμέσως μετά την πτώση αλλά μόλις αρχίσει να σύρεται, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, γιατί το επικληθέν από τον αναιρεσείοντα ως δίδαγμα κοινής πείρας δεν συνιστά τέτοιο. Επομένως, οι δεύτερος έως και έβδομος λόγοι αναίρεσης, από τους αριθμούς 19 και 1 εδ.β (όπως εκτιμάται ο πέμπτος λόγος ως προς την αιτίαση περί παραβίασης των διδαγμάτων της κοινής πείρας) του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, που ερευνώνται ενιαία, πρέπει ν' απορριφθούν ως αβάσιμοι και απαράδεκτοι κατά τις διακρίσεις, ως προς τις επί μέρους αιτιάσεις, που προαναφέρθηκαν.
Μετά από αυτά, και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από τον αναιρεσείοντα για την άσκησή της στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί ο τελευταίος στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που παραστάθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά τους (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 12-1-2021 (αριθμ. εκθ. καταθ. 194/20/2021) αίτηση για αναίρεση της 2720/2020 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.
Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που έχει καταθέσει ο αναιρεσείων στο Δημόσιο Ταμείο. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2022.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Ιανουαρίου 2023.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ