Αριθμός 1169/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες. 
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 25 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Εκτυπωτική Θράκης Α.Ε." που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Γκάνια.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "Εθνική Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλειών" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Τσαντίνη με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. και 2) Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "Τράπεζα Πειραιώς Α.Ε." που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Αναπτύξεως Α.Ε.", η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παρασκευά Αρβανιτάκη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 2-8-2003 και από 2-12-2003 αγωγές της ήδη αναιρεσείουσας και την από 15-3-2004 κύρια παρέμβαση της ήδη δεύτερης αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ξάνθης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 28/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 247/2009 του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 29-10-2009 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. 
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την αναβολή της συζητήσεως της υποθέσεως προκειμένου να του χορηγηθεί από αυτήν συμβολαιογραφική πληρεξουσιότητα. Ο πληρεξούσιος της δεύτερης αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη του αιτήματος αναβολής. 
Το δικαστήριο, αφού διασκέφθηκε μυστικά στην έδρα του, απέρριψε δια του προέδρου του το αίτημα αναβολής και προχώρησε στη συζήτηση της υποθέσεως χωρίς την παρουσία του πληρεξουσίου της αναιρεσείουσας, ο οποίος μετά την απόρριψη του αιτήματός του αποχώρησε. 
Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 12-10-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. 
Ο πληρεξούσιος της δεύτερης αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη της αναιρεσείουσας στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από την 6655Γ/17-12-2012 έκθεση του δικαστικού επιμελητή Ξάνθης ..., την οποία προσκομίζει η επισπεύδουσα τη συζήτηση της υποθέσεως πρώτη αναιρεσίβλητη, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως με την πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου που υπάρχει κάτω από αυτήν, καθώς και της από 30-11-2012 βεβαιώσεως της γραμματέως αυτού του δικαστηρίου περί του ότι η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε από την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο της 22-10-2012 για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο (25-2-2013) και με κλήση για συζήτηση για τη δικάσιμο αυτή, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον υπογράφοντα την αίτηση αναιρέσεως ως πληρεξούσιο της αναιρεσείουσας Σπυρίδωνα Γκάνια, δικηγόρο Ξάνθης. Εξάλλου από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά του δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι κατά την τελευταία αυτή δικάσιμο, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της από τη σειρά του οικείου πινακίου, εμφανίσθηκε ο ανωτέρω δικηγόρος και υπέβαλε αίτημα αναβολής, μετά την απόρριψη του οποίου αποχώρησε. Επομένως πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία της αναιρεσείουσας (άρθρα 143 παρ.3, 280 παρ.2 και 576 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.). Με τις από 2-8-2003 και από 2-12-2003 αγωγές της ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου η ήδη αναιρεσείουσα εξέθεσε ότι με δύο συμβόλαια είχε ασφαλίσει στην εναγομένη και ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία το κτίριο, το μηχανολογικό εξοπλισμό, τις λοιπές εγκαταστάσεις και τα εμπορεύματα επιχειρήσεώς της (τυπογραφείου) κατά του κινδύνου πυρός για το χρονικό διάστημα από 1-1-1999 μέχρι 1-1-2000 και ότι στις 9-7-1999 επήλθε ο ασφαλιστικός κίνδυνος. Ζήτησε δε, μετά παραδεκτό περιορισμό του αιτήματος των αγωγών, να αναγνωρισθεί ότι η εναγομένη υποχρεούται να της καταβάλει ως αποζημίωση τα ποσά του 1.283.313,47 και του 1.136.745,47 ευρώ αντίστοιχα νομιμοτόκως. Η εδώ δεύτερη αναιρεσίβλητη με την από 15-3-2004 κύρια παρέμβασή της ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου εξέθεσε ότι η ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία "Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Αναπτύξεως" (Ε.Τ.Β.Α.), της οποίας είναι καθολική διάδοχος, είχε χορηγήσει στην ενάγουσα-πρώτη καθ' ης η παρέμβαση και ήδη αναιρεσείουσα πίστωση με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό μέχρι το ποσό των 100.000.000 δραχμών, ότι προς ασφάλεια του δανείου η πρώτη καθ' ης είχε χορηγήσει στην Ε.Τ.Β.Α. δικαίωμα συστάσεως υποθήκης και προσημειώσεως υποθήκης στο ακίνητο στο οποίο στεγαζόταν η επιχείρησή της και το οποίο αναφέρεται στις κύριες αγωγές και δικαίωμα ενεχύρου στα ευρισκόμενα σ' αυτό κινητά που δεν αποτελούσαν αντικείμενο της υποθήκης, ότι η πρώτη καθ' ης, παρότι εισέπραξε το ποσό του δανείου, καθυστερούσε την καταβολή των οφειλόμενων τοκοχρεωλυτικών δόσεων, με αποτέλεσμα η δανείστρια να καταγγείλει τη σύμβαση, ότι στις 15-3-2004 η οφειλή της πρώτης καθ' ης προς αυτήν ανερχόταν σε 1.114.244,26 ευρώ, ότι με βάση όρο της δανειακής συμβάσεως καταρτίσθηκε η αναφερόμενη στην πρώτη αγωγή σύμβαση ασφαλίσεως πυρός και ότι στις πιο πάνω συμβάσεις (δανείου και συστάσεως εμπράγματης ασφάλειας) περιλήφθηκε όρος που επείχε θέση αναγγελίας εκχωρήσεως, σύμφωνα με τον οποίο, στην περίπτωση επελεύσεως του ασφαλιστικού κινδύνου, η αποζημίωση θα καταβαλλόταν στην Ε.Τ.Β.Α. Ζήτησε δε, μετά παραδεκτό περιορισμό του αιτήματος της κύριας παρεμβάσεως, να αναγνωρισθεί ότι η εναγομένη-δεύτερη καθ' ης η παρέμβαση και ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη υποχρεούται να της καταβάλει το ποσό του 1.283.313,47 ευρώ νομιμοτόκως. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, αφού συνεκδίκασε τα ανωτέρω δικόγραφα, απέρριψε τις αγωγές ως κατ' ουσίαν αβάσιμες και δέχθηκε εν μέρει την κύρια παρέμβαση, αναγνώρισε δε ότι η πρώτη αναιρεσίβλητη υποχρεούται να καταβάλει στη δεύτερη το ποσό των 810,86 ευρώ νομιμοτόκως. Μετά από εφέσεις της αναιρεσείουσας και της πρώτης αναιρεσίβλητης εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία, αφού αντικαταστάθηκαν οι αιτιολογίες της εκκαλουμένης κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα σ' αυτήν, απορρίφθηκαν οι εφέσεις κατ' ουσίαν.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.11 περ.γ Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως παρέχεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Εξάλλου από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως και 340 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να επιβάλλεται να γίνεται ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση καθενός από αυτά, αρκεί να καθίσταται απολύτως βέβαιο από όλο το περιεχόμενο της αποφάσεως ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα νομίμως προσκομισθέντα με επίκληση από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα (Α.Π. 295/2011). 
Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη το άρθρο 559 αριθ.11 Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που αυτή επικαλέστηκε και προσκόμισε για την απόδειξη των αγωγικών ισχυρισμών της ότι ο χώρος που εκδηλώθηκε η πυρκαγιά καλυπτόταν από τα αναφερόμενα στις αγωγές της ασφαλιστήρια συμβόλαια και ότι δικαιούχος του ασφαλίσματος ήταν αυτή και συγκεκριμένα ότι η προσβαλλομένη δεν έλαβε υπόψη: 1) την απόφαση του περιφερειακού διευθυντή της Διευθύνσεως Βιομηχανίας της Νομαρχίας Ξάνθης με αριθμό πρωτοκόλλου Φ 14 207/317/5-5-1995, 2) την άδεια οικοδομής της Πολεοδομίας Ξάνθης με αριθμό Να .../1995, 3) το τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Κ. Ψ. που συντάχθηκε τον Απρίλιο 1995, υπάρχει στο φάκελο της πιο πάνω οικοδομικής αδείας και ελέγχθηκε από την Πολεοδομία Ξάνθης στις 5-5-1995, 4) το διάγραμμα καλύψεως του ηλεκτρολόγου μηχανικού Α. Π. που συντάχθηκε τον Απρίλιο 1995, υπάρχει στο φάκελο της πιο πάνω οικοδομικής αδείας και ελέγχθηκε από την Πολεοδομία Ξάνθης στις 5-5-1995, 5) την κάτοψη ισογείου βιομηχανικού χώρου του πολιτικού μηχανικού Κ. Ψ. που συντάχθηκε τον Απρίλιο 1995, υπάρχει στο φάκελο της πιο πάνω οικοδομικής αδείας και ελέγχθηκε από την Πολεοδομία Ξάνθης στις 5-5-1995, 6) τις όψεις (βόρεια και ανατολική) του πολιτικού μηχανικού Κ. Ψ. που συντάχθηκαν τον Απρίλιο 1995, υπάρχουν στο φάκελο της πιο πάνω οικοδομικής αδείας και ελέγχθηκαν από την Πολεοδομία Ξάνθης στις 5-5-1995, 7) την από 25-9-1996 τελική έκθεση του Νομαρχιακού Οργάνου Ελέγχου Επενδύσεων άρθρου 8 ν.1892/1990 του Νομαρχιακού Διαμερίσματος Ξάνθης, 8) την από 11-12-1996 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Α.Μ.Θ. με αριθμό πρωτοκόλλου ΙΕ/ΟΕ/4854ΝΝ 80279/Ν.1892/90, 9) την από 13-1-1997 έγγραφη προσφορά της ασφαλιστικής εταιρείας "Ελληνοβρετανική", 10) την τηλεομοτυπική επιστολή (fax) που απέστειλε στις 15-1-1997 προς την ασφαλιστική εταιρεία "Αστήρ Α.Α.Ε." της οποίας καθολική διάδοχος είναι η πρώτη αναιρεσίβλητη, 11) το .../00 ασφαλιστήριο συμβόλαιο πυρός της ασφαλιστικής εταιρείας "Αστήρ Α.Α.Ε.", με ενυπόθηκο-ενεχυρούχο δανείστρια την "Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.", 12) το .../00 ασφαλιστήριο συμβόλαιο πυρός της ασφαλιστικής εταιρείας "Αστήρ Α.Α.Ε.", με ενυπόθηκο-ενεχυρούχο δανείστρια την "Ε.Τ.Β.Α. Α.Ε.", 13) την από 11-1-2006 βεβαίωση της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.", 14) την από 24-12-2004 βεβαίωση της ίδιας πιο πάνω τραπεζικής εταιρείας, 15) την από 24-12-2004 βεβαίωση της ίδιας πιο πάνω τραπεζικής εταιρείας, 16) αντίγραφο του λογαριασμού της στην ίδια τραπεζική εταιρεία και 17) την από 13-4-2006 εξώδικη απάντηση, δήλωση και πρόσκληση της ίδιας πιο πάνω τραπεζικής εταιρείας απευθυνόμενη προς αυτήν. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος αφού από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι σ' αυτήν αναφέρεται ότι το εφετείο σχημάτισε την κρίση του και "από το περιεχόμενο όλων των εγγράφων που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι". Από τη βεβαίωση αυτή αλλά και από το σύνολο των αιτιολογιών της προσβαλλομένης προκύπτει, χωρίς να καταλείπεται οποιαδήποτε αμφιβολία, ότι ελήφθησαν υπόψη και τα ανωτέρω έγγραφα τη μη λήψη υπόψη των οποίων αποδίδει στην προσβαλλομένη η αναιρεσείουσα, καθενός από τα οποία δεν ήταν αναγκαίο να γίνει ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση.
Κατά το άρθρο το άρθρο 6 παρ.1 της από 4-11-1950 Ευρωπαϊκής Συμβάσεως της Ρώμης "για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών" (Ε.Σ.Δ.Α.), η οποία κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν.δ.53/1974, "Παν πρόσωπον έχει δικαίωμα όπως η υπόθεσίς του δικασθή δικαίως, δηλαδή δημοσία και εντός λογικής προθεσμίας υπό ανεξαρτήτου και αμερολήπτου δικαστηρίου, νομίμως λειτουργούντος, το οποίον θα αποφασίση είτε επί των αμφισβητήσεων επί των δικαιωμάτων και υποχρεώσεών του αστικής φύσεως είτε επί του βάσιμου πάσης εναντίον του κατηγορίας ποινικής φύσεως ...". Με το ανωτέρω άρθρο, κατά το μέρος του που θεσπίζεται ότι οι υποθέσεις δικάζονται από ανεξάρτητα, αμερόληπτα και νομίμως λειτουργούντα δικαστήρια: α) δίκαια, β) δημόσια και γ) εντός λογικής προθεσμίας, θεσπίζονται αντίστοιχα ουσιαστικά δικαιώματα των προσώπων στα οποία αφορά η σύμβαση, τα οποία δικαιούνται να αξιώσουν να τύχουν της κατά τα ανωτέρω δικαστικής προστασίας. Με τη διάταξη αυτή καθορίζεται ποια δικαιώματα δίδονται για την απονομή της δικαιοσύνης. Πρόκειται συνεπώς για διάταξη ουσιαστικού δικαίου και η παραβίασή της εμπίπτει στο λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ.1 εδ.α Κ.Πολ.Δ. Δεν στοιχειοθετείται όμως παραβίαση της πιο πάνω αυξημένης τυπικής ισχύος διατάξεως όταν πολιτικό δικαστήριο που πληροί τις προϋποθέσεις της διατάξεως αυτής, ήτοι είναι ανεξάρτητο, αμερόληπτο και λειτουργεί νόμιμα με βάση κανόνες δικαίου και με οργανωμένη διαδικασία για τα ζητήματα της αρμοδιότητάς του, εφαρμόσει εσφαλμένα σε συγκεκριμένη υπόθεση διάταξη ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου αλλά η πλημμέλεια αυτή της αποφάσεως ελέγχεται με τα προβλεπόμενα από τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ένδικα μέσα (Α.Π. 1254/2010). 
Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη το άρθρο 559 αριθ.1 (εδ.α) Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου και συγκεκριμένα ότι κατά παράβαση της διατάξεως του άρθρου 6 παρ.1 της Ε.Σ.Δ.Α. δεν έλαβε υπόψη τα αναφερθέντα στον πρώτο λόγο αναιρέσεως έγγραφα, τα οποία αυτή επικαλέστηκε και προσκόμισε νόμιμα ενώπιον του εφετείου, ότι η αναφορά της προσβαλλομένης ότι έλαβε υπόψη "το περιεχόμενο όλων των εγγράφων που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι" είναι προσχηματική διότι, αν πράγματι τα είχε λάβει υπόψη και τα συνεκτιμούσε, θα δεχόταν τις αγωγές της κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στο λόγο αναιρέσεως και ότι το να αγνοεί το εφετείο τόσα έγγραφα και να αποφεύγει τη συγκριτική αξιολόγησή τους, αν και το περιεχόμενό τους άπτεται κρισίμων και ουσιωδών ισχυρισμών διαδίκου, τους οποίους και αποδεικνύουν, συνιστά παραβίαση του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη. Ο λόγος αυτός, πέρα από τις απαραδέκτως προβαλλόμενες με αυτόν αιτιάσεις για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρο 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.), είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος αφού, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, η αποδιδόμενη στην προσβαλλομένη με αυτόν πλημμέλεια ελέγχεται με το λόγο αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθ.11 περ.γ Κ.Πολ.Δ. και όχι με εκείνο του άρθρου 559 αριθ.1 εδ.α του ίδιου κώδικα. Σε κάθε περίπτωση όμως ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι, όπως ήδη έχει εκτεθεί, τα προαναφερθέντα έγγραφα ελήφθησαν υπόψη από το εφετείο. Ενόψει όλων αυτών πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων σύμφωνα με το σχετικό αίτημα των τελευταίων (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 29-10-2009 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Εκτυπωτική Θράκης Α.Ε." για αναίρεση της 247/2009 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ για κάθε αναιρεσίβλητη.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Μαΐου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Ιουνίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ