ΑΡΙΘΜΟΣ 1441/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Κωνσταντίνο Φράγκο, Μαρία Βασιλάκη-Εισηγήτρια και Χρυσούλα Παρασκευά, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1) Κ. Κ., κατοίκου ... και 2) Χ. Μ., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ηλία Δημάκη, περί αναιρέσεως της 22/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ευβοίας. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Θ. Τ., ο οποίος εμφανίστηκε χωρίς πληρεξούσιο δικηγόρο. 
Το Τριμελές Εφετείο Ευβοίας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 26 Μαρτίου 2013 αίτησή τους, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 471/2013.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη κατά των αναιρεσειόντων, λόγω παραγραφής.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 8 παρ 4 του Ν.4198/11-10-2013 "Πρόληψη και καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και προστασία των θυμάτων αυτής και άλλες διατάξεις", 2 και 14 ΠΚ και 568 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι οι στερητικές της ελευθερίας ποινές διάρκειας μέχρι έξι μηνών, που έχουν επιβληθεί μέχρι τη δημοσίευση του άνω νόμου (11-10-2013), εφόσον δεν έχουν καταστεί αμετάκλητες και δεν έχουν μέχρι την ως άνω ημεροχρονολογία εκτιθεί, παραγράφονται και δεν εκτελούνται υπό τον όρο ότι ο καταδικασθείς δεν θα τελέσει μέσα σε δύο έτη από τη δημοσίευση του νόμου αυτού νέα από δόλο αξιόποινη πράξη, για την οποία θα καταδικασθεί αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη των έξι μηνών, ενώ οι μη εκτελεσθείσες κατά την παράγραφο 1 (του άνω άρθρου) αποφάσεις τίθενται στο αρχείο με πράξη του αρμοδίου εισαγγελέα ή δημόσιου κατηγόρου κατά περίπτωση. Περαιτέρω κατά το εδάφ. γ' της παρ. 4 του ίδιου άρθρου 8 του ανωτέρω νόμου 4198/11-10-2013 εξαιρούνται των άνω ρυθμίσεων αποφάσεις που αφορούν παραβάσεις των άρθρων 167,19,235,236,237,242,256,258,259,292,309,334 παρ.3,372,382 και 390 του Ποινικού Κώδικα. Ομοίως εξαιρούνται αποφάσεις που αφορούν παραβάσεις α)του ν. 2168/1993, β)του άρθρου 6 του ν. 456/1976, της Α5/3010 από 14-8-1985 απόφασης του Υπουργού Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων Β' 593) και δ) του άρθρου 41 ΣΤ' του ν.2725/1999. Επίσης, η ισχύς των διατάξεων του ανωτέρω νόμου, σύμφωνα με το άρθρο 10 αυτού αρχίζει από τη δημοσίευση του στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως, που έγινε στις 11-10-2013.
Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των εγγράφων του φακέλου της δικογραφίας, προκύπτει ότι οι αναιρεσείοντες με την προσβαλλόμενη με αριθμό 22/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ευβοίας που δεν έχει καταστεί αμετάκλητη, αφού εκκρεμεί στο παρόν Δικαστήριο του Αρείου Πάγου η κρινόμενη αναίρεση κατ' αυτής, καταδικάσθηκαν για την αξιόποινη πράξη της σωματικής βλάβης από αμέλεια σε ποινή φυλάκισης έξι μηνών έκαστος, η οποία ανεστάλη επί τριετία. Η ως άνω ποινή των έξι μηνών δεν έχει εκτιθεί μέχρι τη δημοσίευση του ανωτέρω νέου νόμου 4198/11-10-2013, η δε κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε παραδεκτά και εμπρόθεσμα σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 473 παρ.2, 3 του ΚΠΔ Συνεπώς, αφού η ποινή φυλακίσεως που επιβλήθηκε στους αναιρεσείοντες κατηγορούμενους δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες, η κρινόμενη αναίρεση που συζητήθηκε μεν προ της δημοσιεύσεως του Ν. 4198/11-10-2013, εφόσον δεν έχει δημοσιευθεί επ' αυτής απόφαση και δεν έχει εκτελεσθεί η προσβαλλόμενη απόφαση μέχρι 11-10-2013 και η περίπτωση δεν υπάγεται σε καμία από τις παραπάνω αναφερόμενες εξαιρέσεις, δεν μπορεί να εκδικασθεί, γιατί εμπίπτει στις διατάξεις του ανωτέρω Ν. 4198/11-10-2013, ο οποίος, ως επιεικέστερος για τους αναιρεσείοντες κατηγορουμένους, είναι εφαρμοστέος κατ' άρθρο 511 εδαφ.γ' του ΚΠΔ και αυτεπάγγελτα και πρέπει κατά το νόμο αυτό η υπόθεση να τεθεί στο αρχείο υφόρον από τον αρμόδιο Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, γι' αυτό και πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης αυτής, για να ενεργήσει ο εν λόγω εισαγγελέας τα νόμιμα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της με αρ. εκθ.554/26-3-2013 αιτήσεως των 1. Κ. Κ. κατοίκου ... και 2. Χ. Μ. κατοίκου ..., για αναίρεση της 22/16-1-2013 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Ευβοίας.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Νοεμβρίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 21 Νοεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ