Αριθμός 1495/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Μαζαράκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω μη υπάρξεως Αντιπροέδρου στο Τμήμα και κωλυομένου του αρχαιοτέρου της συνθέσεως Αρεοπαγίτη Βασιλείου Φούκα), Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες. 
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 17 Απριλίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Υπουργού Οικονομικών, ως ασκούντος την εποπτεία επί των κοινωφελών ιδρυμάτων και των περιουσιών που καταλείπονται υπέρ κοινωφελών σκοπών (ΑΝ 2039/1939), ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την Εμμανουέλα Πανοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. 
Του αναιρεσιβλήτου: Κληροδοτήματος με την επωνυμία "Κληροδότημα Δ. Μ." και έδρα ..., που εκπροσωπείται νόμιμα από την διαχειριστική επιτροπή του, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Καραμανέ με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, χωρίς να κατέθεσε προτάσεις. 
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-1-2008 αίτηση του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε Εφετείο Αθηνών. Εκδόθηκε η 6572/2008 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 21-7-2009 αίτησή του. 
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Διονυσοπούλου ανέγνωσε την από 12-3-2012 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη και ήδη Αντιπροέδρου Αρείου Πάγου Χαραλάμπους Δημάδη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ενδίκου αιτήσεως αναιρέσεως. 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, κατά το άρθρο 109 του Συντάγματος "Δεν επιτρέπεται η μεταβολή του περιεχομένου ή των όρων διαθήκης, κωδικέλλου ή δωρεάς, ως προς τις διατάξεις τους υπέρ του Δημοσίου ή υπέρ κοινωφελούς σκοπού" (1). " Κατ' εξαίρεση επιτρέπεται η επωφελέστερη αξιοποίηση ή διάθεση, για τον ίδιο ή άλλο κοινωφελή σκοπό , εκείνου που καταλείφθηκε ή δωρήθηκε, στην περιοχή που καθόρισε ο δωρητής ή ο διαθέτης, ή στην ευρύτερη περιοχή, όταν βεβαιωθεί με δικαστική απόφαση, ότι η θέληση του διαθέτη ή του δωρητού δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, για οποιοδήποτε λόγο, καθόλου ή κατά το μεγαλύτερο μέρος του περιεχομένου της, καθώς και αν μπορεί να ικανοποιηθεί πληρέστερα με την μεταβολή της εκμεταλλεύσεως, όπως νόμος ορίζει" (2). Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό προς εκείνες του εις εκτέλεση αυτών εκδοθέντος νόμου 455/1976 (άρθρα 1, 2 και 3) και των άρθρων 108, 110, 121 ΑΚ, συνάγεται ότι απαγορεύεται η μεταβολή τόσο του κοινωφελούς σκοπού, στον οποίο αναφέρεται η διαθήκη ή η δωρεά και η για την σύσταση του ιδρύματος απαιτουμένη ιδρυτική πράξη, η οποία έχει, κατά το άρθρο 110 ΑΚ, ως ουσιώδες περιεχόμενο τον σκοπό του ιδρύματος, την αφιέρωση περιουσίας και τον οργανισμό, όσο και οι στις πράξεις αυτές περιλαμβανόμενοι όροι μεταξύ των οποίων και οι ορισμοί που αφορούν στον τρόπο διοικήσεως και διαχειρίσεως της υπέρ του δημοσίου ή κοινωφελούς σκοπού καταληφθείσας περιουσίας. Κατ' εξαίρεση, όμως, επιτρέπεται η μεταβολή του σκοπού, όπως ορίζεται στην διαθήκη ή την δωρεά και τον εγκριθέντα δια διατάγματος οργανισμό του ιδρύματος, α) στην περίπτωση κατά την οποία με απόφαση του κατά το άρθρο 825 ΚΠολΔ δικάζοντος κατά την διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας Εφετείου Αθηνών διαπιστωθεί ότι η θέληση του διαθέτου δεν δύναται να πραγματοποιηθεί, για οποιοδήποτε λόγο, καθόλου ή κατά το μεγαλύτερο περιεχόμενο ή δύναται να πραγματοποιηθεί ή δύναται να ικανοποιηθεί πληρέστερα διά της μεταβολής της εκμεταλλεύσεως και β) με ειδικό νόμο επιτραπεί η επωφελέστερη αξιοποίηση ή η διάθεση της περιουσίας για τον ίδιο ή άλλο κοινωφελή σκοπό. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αρ.1 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο, ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ευθεία παραβίαση κανόνος ουσιαστικού δικαίου υπάρχει όταν το δικαστήριο παρέλειψε να εφαρμόσει κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ενώ ήταν εφαρμοστέος στην συγκεκριμένη περίπτωση με βάση τις παραδοχές του, ή εφάρμοσε κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που, με βάση τις ίδιες παραδοχές, δεν έπρεπε να εφαρμόσει, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή. Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση και τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των περιστατικών στην διάταξη στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται. 
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Ο αποβιώσας στις 14.11.1871 στην ... Δ. Μ., καταγόμενος από τα ... και διατελέσας διευθυντής του υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας στην Σύρο, με την υπ' αρ. .../25.9.1870 δημόσια διαθήκη του που συντάχθηκε ενώπιον του τότε συμβολαιογράφου Ερμουπόλεως Σύρου Αρ. Λέτσιου και δημοσιεύθηκε νόμιμα, όρισε μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα επί λέξει: "1. Εγκαθιστώ και αφίνω μετά θάνατον κληρονόμους μου τα ομομήτρια και ομοπάτρια αδέλφια μου Ι. Θ. Μ. και Ε. Θ. Μ.. 2) Είμαι ιδιοκτήτης εκατόν δέκα τεσσάρων (114) ονομαστικών μετοχών της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος και διατάσσω ίνα το κεφάλαιον αυτό των ονομαστικών μετοχών μου μένει αναπαλλοτρίωτον ενόσω υφίσταται η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. 3) Εκ των μερισμάτων αυτών των 114 μετοχών θέλουν λάβει οι αδελφοί μου και κληρονόμοι μου μόνον το μέρισμα της πρώτης εξαμηνίας από της τελευτής μου δια δε των εφεξής μερισμάτων των ανωτέρω μετοχών μου επιθυμώ και διατάσσω ίνα τη επιμέλεια του αδελφού μου Ι. Μ. και κληρονόμου μου ως και του εκτελεστού της διαθήκης μου τον οποίον κατόπιν θα σας ονομάσω, συσταθώσιν εν τη πατρίδι μου ... της Θεσσαλίας τρία σχολεία ήτοι δύο αλληλοδιδακτικά εν των αρρένων και έτερον των κορασιών και εν έτερον ανώτερον των αρρένων δια το Ελληνικόν μάθημα. 4) Τον κανονισμόν των ανωτέρω Σχολείων διαγράφω ως εξής, ήτοι του ειρημένου αδελφού μου και του εκτελεστού θέλει συσταθή επιτροπή εκ δύο ή τριών προσώπων άτινα θέλουν εκλέξει ο τε αδελφός μου και ο εκτελεστής. Η επιτροπή δε αυτή συνεννουμένη μετά των ανωτέρω δύο θέλει φροντίσει περί της επισκευής των σχολείων, τον διορισμόν διδασκάλων και διδασκαλισσών και την προμήθειαν βιβλίων και λοιπών αναγκαίων προς εκπαίδευσιν ιδίως των απόρων μαθητών. 5) Εις τα Σχολεία ταύτα θέλουν εκπαιδεύεσθαι άπαντα τα τέκνα των συμπατριωτών μου ..., ως και των πέριξ πόλεων και χωρίων εκ δε του περισσεύοντος ποσού των μερισμάτων των 114 μετοχών μου θέλουν εκπαιδεύεσθαι εν Αθήναις τη εκλογή και επιμέλεια του αδελφού μου και εκτελεστού δύο νέοι και δύο νέαι της πατρίδος μου και θέλουν συντηρήσθαι μέχρι της αποπερατώσεως των σπουδών των, υπό τον όρον του να χρησιμεύωσι εις τα ειρημένα σχολεία ως διδάσκαλοι και διδασκάλισσαι". 6) Περί της όλης εν γένει διαχειρίσεως δια τε την συντήρησιν των Σχολείων και των εκπαιδευομένων νέων και νεανίδων εν Αθήναις και δι' όλα εν γένει τα έξοδα θέλει κρατείσθαι βιβλίον τακτικόν εν ω θέλουν καταγράφεσθαι πάντα ταύτα το δε περίσσευμα αν υπάρξη θέλει κατατίθεται εις την αυτήν Τράπεζαν επί τόκω εξ και ημισείαν τοις εκατόν τον χρόνον προς όφελος πάλιν των αυτών Σχολείων. 7) Η επιτροπή των ανωτέρω Σχολείων δεν δύναται να ενεργήση τι άνευ της εγκρίσεως του αδελφού μου και του Εκτελεστού οίτινες δύνανται να παύωσιν ένα ή και όλα τα μέλη της επιτροπής οσάκις κρίνουσιν τούτο αναγκαίον και να διορίζουσιν άλλα πρόσωπα ικανά και δυνάμενα να διευθύνωσιν αξίως την εργασίαν ταύτην. 8) Αφήνω εις τους αδελφούς μου την οικίαν ταύτην εν η κατοικώ δια να κατοικώσιν εν αυτή εφ' όρου ζωής των, μετά δε τον θάνατον αυτών δύνανται να διαθέσωσιν ως βούλωνται. Την οικίαν όμως θέλω και διατάσσω να μείνη ιδιοκτησία αιώνιος και αναφαίρετος του εν τη πατρίδι μου Σχολείου των κορασιών ίνα εκ των ενοικίων αυτών πληρώνονται αι διδασκάλισσαι χωρίς ουδείς να δύναται να την πωλήση. 9) ... 10) ... 11) ... 12) ... 13) ... 14) ... 15) ... 16) Η διατήρησίς του Σχολείου ως ανέφερα και η εκπαίδευσις των νέων και νεανίδων της πατρίδος μου θέλει εξακολουθεί δια παντός, αλλ' επειδή οι εκτελεστοί της διαθήκης μου υπόκεινται και ούτοι εις τον θάνατον, παραγγέλλω ίνα μετά την αποβίωσιν του ενός ο έτερος των εκτελεστών θέλει εξακολουθεί να διευθύνη πάντα ταύτα. Μετά την αποβίωσιν δε τούτου, τότε αυτοδικαίως θέλουν είσθαι εκτελεσταί των ειρημένων διατάξεων μου και μόνον δυνάμενοι να διευθύνωσιν όσα διέθεσα 1) ο κατά καιρούς Διευθυντής του ενταύθα Υποκ/τος της Εθνικής Τραπέζης και δεύτερον ο κατά καιρούς Δήμαρχος Ερμουπόλεως. Αν δε έως τότε η ήδη υπό τον ζυγόν πατρίς μου ήθελεν ελευθερωθή και προσαρτηθή εις την Ελευθέραν Ελλάδα, αντί του Δημάρχου Ερμουπόλεως θέλει είσθαι ως δεύτερος εκτελεστής ο κατά καιρούς Δήμαρχος της πατρίδος μου ... . 17) Οι εκτελεσταί οι διορισθέντες της διαθήκης μου θέλουν φροντίσει περί συντηρήσεως της ενταύθα οικίας μου ην ως σας ανέφερα άφηκα εις το Σχολείον των κορασίδων της πατρίδος μου και να την επισκευάζουσιν εις τρόπον ώστε να διατηρείται πάντοτε εις καλήν κατάστασιν οπόταν δε εκ της πολυκατοικίας ήθελεν καταντήσει ακατοίκητος, οι κατά καιρούς εκτελεσταί δύνανται ή να την ανεγείρωσιν προς όφελος πάλιν των σχολείων των κορασιών ή αν εγκρίνωσιν να την πωλήσωσιν και το τίμημα αυτής να κατατίθηται εις την αυτήν Τράπεζαν προς τον σκοπόν όπως οι τόκοι αυτού του τιμήματος χρησιμεύσωσι προς όφελος του ειρημένου Σχολείου και τελευταίον εγκαταλείπω εις την σύνεσιν και τον πατριωτισμόν των κατά καιρούς εκτελεστών της διαθήκης μου ταύτης την περαιτέρω ενέργειαν και διεύθυνσιν των όσων εν τη παρούση διαθήκη διέταξα ...". Ακολούθως, με το από 30.8.1937 Β.Δ "περί διοικήσεως και διαχειρίσεως του κληροδοτήματος Δ. Μ." ορίσθηκε στο άρθρο 1 αυτού ότι επειδή η διαθήκη του εν λόγω διαθέτη δεν όριζε εφικτό τρόπο διοικήσεως του καταλειφθέντος με αυτή κληροδοτήματός του, αυτό θα διοικείται ως θέλει ορίσει δικαστική απόφαση εκδιδόμενη με αίτηση του Υπουργού των Οικονομικών. Σε εκτέλεση των ανωτέρω εκδόθηκε η υπ' αρ. 293/12.5.1938 απόφαση "του Δικαστηρίου των εν Λαρίση Πρωτοδικών" με την οποία διορίσθηκαν εκτελεσταί του κληροδοτήματος 1) ο εκάστοτε Διευθυντής του υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας στη Λάρισα και 2) ο εκάστοτε Πρόεδρος της κοινότητας ..., οι οποίοι έκτοτε και μέχρι σήμερα αποτελούν την εκάστοτε διαχειριστική επιτροπή αυτού.
Όπως προκύπτει από το κείμενο της διαθήκης που προπαρατέθηκε η θέληση του διαθέτη ήταν όπως από το κληροδότημα που άφησε ιδρυθούν και συντηρηθούν στα ... ένα δημοτικό σχολείο αρρένων, ένα όμοιο θηλέων (αλληλοδιδακτικά) και ένα τρίτο αρρένων, ανώτερο, δηλαδή γυμνάσιο (ελληνικό) στο οποίο θα τοποθετούντο και θα δίδασκαν δάσκαλοι μετεκπαιδευθέντες με έξοδα του κληροδοτήματος καταγόμενοι από την ίδια ως άνω περιοχή. Μετά την απελευθέρωση των ... από τους Τούρκους ιδρύθηκαν και λειτούργησαν στην εν λόγω περιοχή τέτοια σχολεία σύμφωνα με την επιθυμία του διαθέτη και τους όρους της διαθήκης του. Λόγω όμως της μεταβολής των συνθηκών και δη της μη πρόβλεψης λειτουργίας τέτοιων σχολείων από το εκπαιδευτικό της χώρας σύστημα αυτά έπαυσαν από πολλά έτη να λειτουργούν και σήμερα στα ... λειτουργεί μόνο ένα μονοθέσιο δημόσιο δημοτικό σχολείο και ένα μονοθέσιο δημόσιο νηπιαγωγείο. Αποτέλεσμα των ανωτέρω είναι η βούληση του διαθέτη όπως αυτή διατυπώθηκε στη διαθήκη του να μην μπορεί να πραγματοποιηθεί, παρά την πολύ καλή οικονομική κατάσταση του κληροδοτήματος του οποίου, πέρα από την ακίνητη περιουσία του, η αποτίμηση της αξίας του μετοχικού χαρτοφυλακείου του ανέρχονταν στις 29.6.2007 στο ποσό των 16.075.973,20 ευρώ, οι δε σε μετρητά τραπεζικές του καταθέσεις ταμιευτηρίου στην Εθνική Τράπεζα ανέρχονται σήμερα στο ποσό των 1.500.000,00 ευρώ περίπου. Είναι φανερό ότι με τα έσοδα του κληροδοτήματος και χωρίς να θιγεί το αναπαλλοτρίωτο των παγίων περιουσιακών του στοιχείων, μπορεί να προσφερθεί έργο σε μεγάλο κύκλο προσώπων της πατρίδας του διαθέτη κατά τα κατωτέρω αναφερόμενα, πράγμα το οποίο θα επιθυμούσε και ο ίδιος αν γνώριζε τις παρούσες οικονομικές, κοινωνικές και εκπαιδευτικές συνθήκες, όπως προκύπτει από το όλο πνεύμα της διαθήκης, αλλά και από την κατάθεση του μάρτυρα Χ. Ζ. που περιλαμβάνεται στην προαναφερθείσα ένορκη βεβαίωση. Η διαχειριστική επιτροπή του κληροδοτήματος κατόπιν και της έγγραφης προς αυτήν υπόδειξης της αρμόδιας Υπηρεσίας του Υπουργείου Οικονομικών περί εναρμόνισης του σκοπού του κληροδοτήματος με τα σημερινά δεδομένα, έκρινε σκόπιμο να διατίθεται τα έσοδα αυτού ως εξής: Για την ίδρυση στο ιδιόκτητο σχολικό κτίριο του κληροδοτήματος στα ... σχολείων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και μάλιστα Ενιαίων ή τεχνικών ως και την ίδρυση βρεφονηπιακού σταθμού και Γυμναστηρίου, με κάλυψη των θέσεων εργασίας του πάσης φύσεως αναγκαίου προσωπικού για τη λειτουργία όλων των ανωτέρω κατά προτεραιότητα από δημότες της κοινότητας ... ή καταγομένων από αυτή. Την πρόσληψη εκπαιδευτικών επίσης με την ως άνω ιδιότητα (καταγωγής) για ενισχυτική διδασκαλία στα ήδη λειτουργούντα σχολεία (δημοτικό και νηπιαγωγείο) αλλά και για τη διδασκαλία μαθημάτων Πληροφορικής, Ξένων γλωσσών, Μουσικής, Παραδοσιακών χορών και Καλών τεχνών, επιπροσθέτως δε και σε μαθητές με ειδικές ανάγκες, όταν παρουσιάζεται τέτοια περίπτωση. Την προμήθεια και δωρεάν διάθεση στους μαθητές των σχολείων εν γένει εκπαιδευτικού υλικού ως και του αναγκαίου για τη λειτουργία των τελευταίων εξοπλισμού. Την κάλυψη όλων των διδάκτρων φροντιστηρίων πρόσθετης διδασκαλίας και αυτών των ξένων γλωσσών. Την χορήγηση υποτροφιών στους αποφοίτους Λυκείων δημοτών της εν λόγω κοινότητας ή καταγομένων από αυτή που εισάγονται στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα (ΑΕΙ) με τους όρους και τις προϋποθέσεις που χορηγούνται τέτοιες υποτροφίες από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (Ι.Κ.Υ.). Την διάθεση των αναγκαίων κονδυλίων για την συντήρηση του, ιδιόκτητου του κληροδοτήματος, σχολικού κτιρίου, ως και τη δημιουργία εντός αυτού κατάλληλου χώρου βιβλιοθήκης για την έκθεση και συντήρηση των 582 σπανίων τόμων βιβλίων, χειρογράφων και παπύρων του διαθέτη.
Το δικαστήριο κρίνει ότι η εισήγηση αυτή της διαχειριστικής επιτροπής του αιτούντος ταυτίζεται με τη βούληση του διαθέτη ο οποίος είχε διατυπώσει τον κοινωφελή σκοπό του με τον τρόπο που αναφέρεται στη διαθήκη του καθοδηγούμενος από τις ισχύουσες κατά το χρόνο σύνταξής της (25.9.1870) συνθήκες και τα εισοδήματα της περιουσίας του". Ακολούθως, έκρινε ως κατ' ουσίαν βάσιμη την αίτηση του αναιρεσιβλήτου, κατά ένα μέρος, αναγνωρίζοντας ότι η θέληση του διαθέτου Δ. Μ., όπως ορίζεται στην υπ' αριθμ. .../25.9.1870 δημόσια διαθήκη, με την οποία κατέλιπε περιουσία για κοινωφελείς σκοπούς, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί και ότι αυτή ικανοποιείται πληρέστερα με τους στην απόφαση αυτή αναφερομένους τρόπους, μεταξύ των οποίων "και η χορήγηση υποτροφιών στους αποφοίτους Λυκείων δημοτών της Κοινότητος ... ή καταγομένων από αυτή που εισάγονται στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα (ΑΕΙ) με τους όρους και τις προϋποθέσεις που χορηγούνται τέτοιες υποτροφίες από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (Ι.Κ.Υ.). Με αυτά που δέχθηκε και έτσι όπως έκρινε το Εφετείο, ορθώς εφάρμοσε και ερμήνευσε τις παρατεθείσες ως άνω ουσιαστικές διατάξεις, που ήσαν στην κρινομένη υπόθεση εφαρμοστέες, και όχι εκείνες του άρθρου 5 του από 30/8/1937 ΒΔ/τος, με το οποίο θεσπίσθηκε ο κανονισμός του άνω ιδρύματος, ορίσθηκε ο τρόπος διοικήσεως και διαχειρίσεως της περιουσίας του άνω κληροδοτήματος, καθώς και ο τρόπος χορηγήσεως υποτροφιών εις βάρος του κληροδοτήματος με παραπομπή στις διατάξεις του από 29/10/32 Διατάγματος "περί του τρόπου διορισμού υποτροφιών εις βάρος των προσόδων κοινωφελών κληρονομιών-κληροδοσιών και δωρεών", αφού, όπως ελέχθη, κατά ρητή συνταγματική επιταγή το αρμόδιο Εφετείο μπορεί, κατ' απόκλιση των οριζομένων στο εγκριτικό του οργανισμού διάταγμα να μεταβάλει τον σκοπό του Κοινωφελούς Ιδρύματος υπό τις προαναφερόμενες ουσιαστικές προϋποθέσεις. Επομένως, ο μοναδικός από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως κατά το μέρος που αποδίδεται η αιτίαση περί παραβιάσεως των αμέσως ανωτέρω διατάξεων είναι αβάσιμος. Με τον ίδιο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται και η πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ για παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 107 επ. Α.Ν. 2039/1939 και του Κ.Δ. 18/23-8-1941. Η αιτίαση αυτή, στην οποία δεν αναφέρεται το συγκεκριμένο υπαγωγικό σφάλμα του Εφετείου, αναφορικώς με την εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία των εν λόγω διατάξεων, είναι απαράδεκτη. Κατ' ακολουθίαν τούτων πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. Το αναιρεσείον, ως ηττώμενος διάδικος, πρέπει να καταδικασθεί στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 176, 183 Κ.Πολ.Δ.) μειωμένη κατά τα άρθρα 22 παρ.1,3 του Ν. 3693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αρ.18 Εισ.Ν. Κ.Πολ.Δ., 5 παρ.12 του Ν. 1738/1987 και 2 της Υ.Α. (Οικονομικών και Δικαιοσύνης) 134423/1992.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 21-7-2009 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου, περί αναιρέσεως της 6572/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσόν των τριακοσίων (300) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 5 Ιουνίου 2013.
Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 15 Ιουλίου 2013.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ