ΑΡΙΘΜΟΣ 1217/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ   
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Aντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Αιμιλία Λίτινα, Βασίλειο Λυκούδη και Γεώργιο Γιαννούλη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.
 
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 22 Μαΐου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου .... και ήδη κρατούμενου στις Δικαστικές Φυλακές Τρικάλων, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευάγγελο Κουρή περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 515/2006 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών με πολιτικώς ενάγοντα τον ..... .
 Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Φεβρουαρίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 271/2007.
 Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα με αριθμό 142/29-3-2007, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Φέρομεν ενώπιον του Δικαστηρίου υμών την από 1ης Φεβρουαρίου 2007 αίτησιν αναιρέσεως του κατηγορουμένου ... , κρατουμένου εις την Δικαστικήν Φυλακήν Τρικάλων, κατά της υπ΄αριθμ. 515/2006 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών και εκθέτομεν τα εξής:
Ι. Εκ της διατάξεως του άρθρου 474 παρ. 2 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι εις την έκθεσιν ασκήσεως αιτήσεως αναιρέσεως πρέπει να εκτίθενται σαφώς και ωρισμένως οι λόγοι αναιρέσεως, αφού οι αόριστοι λόγοι καθιστούν την αίτησιν αναιρέσεως απαράδεκτον (Α.Π. 1386/2006 Ελλ Δνη 47 σελ. 1532 κ.ά.). Ειδικώτερον ως προς τον λόγον αναιρέσεως της ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας, πρέπει να προσδιορίζεται δια της αναιρέσεως εις τί ακριβώς συνίσταται η έλλειψις αυτή, αναφορικώς με το συγκεκριμένον ή συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της αποφάσεως εν σχέσει με τας ουσιαστικάς παραδοχάς αυτής (Α.Π. 1386/2006 ενθ΄ ανωτ. κ.ά.). Εις την προκειμένην περίπτωσιν εις την έκθεσιν αναιρέσεως αναφέρεται ως λόγος αναιρέσεως η έλλειψις ειδικής αιτιολογίας, χωρίς να προσδιορίζεται εις τί ακριβώς συνίσταται η έλλειψις αυτή. Απλώς εκτίθεται τί συνιστά έλλειψιν ειδικής αιτιολογίας, ως η έννοια αυτή διεπλάσθη υπό της θεωρίας και της νομολογίας.
Συνεπώς η ανωτέρω αίτησις τυγχάνει απαράδεκτος.
Επειδή εν όψει πάντων αυτών πρέπει, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ., να κηρυχθή απαράδεκτος η προαναφερθείσα αίτησις αναιρέσεως και να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 220 ευρώ.
Δ Ι Α Τ Α Υ Τ Α-------------- 
Π ρ ο τ ε ί ν ο μ ε ν: Ι. Να κηρυχθή απαράδεκτος η από 1ης Φεβρουαρίου 2007 αίτησις αναιρέσεως του κατηγορουμένου .......... , κρατουμένου εις την Δικαστικήν Φυλακήν Τρικάλων, κατά της υπ΄αριθμ. 515/2006 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών. 
ΙΙ. Να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 220 ευρώ.
 Αθήνα, 13 Μαρτίου 2007  Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Ανδρέας Ι. Ζύγουρας  
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 1. Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 § 2, 474 § 2, 476 § 1, 509 § 1 και 510 ΚΠΔ προκύπτει, ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 513 ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης, που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναίρεσης λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα. Ειδικότερα, για το ορισμένο του από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Δ΄ ΚΠΔ λόγου αναίρεσης για έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναίρεσης, ούτε από τον αντίστοιχο λόγο επί βουλευμάτων, πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν λήφθηκαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (ΟλΑΠ 19/2001 και 2/2002).  2. Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 1 Φεβρουαρίου 2007 αίτηση του αναιρεσείοντος πλήττεται η υπ' αριθ. 515/2006 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών, με την οποία αυτός καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή καθείρξεως πέντε (5) ετών και έξι (6) μηνών, για έκρηξη, από την οποία προέκυψε κοινός κίνδυνος σε ξένα πράγματα, και κατασκευή εκρηκτικών βομβών (άρθρ. 94 § 1, 270 ΠΚ, 1 § 1 στ, 5 §§ 1 και 7α, 7 §§ 1 και 8α του ν. 2.168/1993), διότι: "Α) ελλείπει, κατά το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Δ΄ του ΚΠΔ, η ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία που επιβάλλουν το άρθρ. 93 του ισχύοντος Συντάγματος και το άρθρο 139 του ΚΠΔ, Β) διότι δεν εκθέτει με σαφήνεια και πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από τη διαδικασία και τα οποία συνιστούν τα αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία των εγκλημάτων, τα οποία προβλέπουν και τιμωρούν τα άρθρ. 270 ΠΚ και ο ν. 2.168/1993, και Γ) διότι δεν περιέχει τις αποδείξεις, στις οποίες στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου, καθώς και τους νομικούς λόγους, που δικαιολογούν την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στις παραπάνω διατάξεις". Με αυτό όμως το περιεχόμενο, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, όλοι οι παραπάνω λόγοι αναιρέσεως, οι οποίοι αποτελούν απλώς αντιγραφή της έννοιας της ελλείψεως της ειδικής αιτιολογίας και δεν προσδιορίζουν σε τι συνίστανται οι αποδιδόμενες στην πληττόμενη απόφαση και σε συγκεκριμένα κεφάλαια αυτής πλημμέλειες και αιτιάσεις σε σχέση με τις ουσιαστικές παραδοχές της, είναι εντελώς αόριστοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτιμήσεως. Κατά συνέπεια, η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476§ 1, 583 § 1 ΚΠΔ).  
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 1 Φεβρουαρίου 2007 αίτηση του .... για αναίρεση της υπ' αριθ. 515/2006 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Μαΐου 2007.  
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 31 Μαΐου 2007.
 Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ