Αριθμός 1393/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ   
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές:Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Αιμιλία Λίτινα, Βασίλειο Λυκούδη-Εισηγητή και Γεώργιο Γιαννούλη, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Μαΐου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντωνίου Μύτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παρασκευά Κατουρούσιο, για αναίρεση της 14057/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης με πολιτικώς ενάγοντα τον ..., που δεν παρέστη.
 Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Δεκεμβρίου 2006 αίτησή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 24/2007.
 
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
  
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Κατά τη διάταξη του άρθρου 171 αρ.2 ΚΠΔ, απόλυτη ακυρότητα που δημιουργεί λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Α του ΚΠΔ, η οποία λαμβάνεται υπόψη αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, ακόμη και στον Αρειο Πάγο, επιφέρει και η παρά το νόμο παράσταση του πολιτικώς ενάγοντος στη διαδικασία του ακροατηρίου. Τέτοια ακυρότητα υπάρχει όταν δεν συντρέχουν στο πρόσωπο του πολιτικώς ενάγοντος οι όροι της ενεργητικής και παθητικής νομιμοποιήσεως για την άσκηση της πολιτικής αγωγής, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 63 και 64 του ΚΠΔ και όταν παραβιάστηκε η διαδικασία που έπρεπε να τηρηθεί σχετικά με τον τρόπο και το χρόνο ασκήσεως της υποβολής αυτής κατά το άρθρο 68 του ΚΠΔ. Εξάλλου, όπως προκύπτει από τα άρθρα 63, 64, και 68 του ΚΠΔ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 914 και 932 ΑΚ στην άσκηση της πολιτικής αγωγής για την επιδίκαση αποζημιώσεως ή χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης νομιμοποιούνται μόνο όσοι έχουν ζημιωθεί αμέσως από το διωκόμενο έγκλημα . Από τα ανωτέρω παρέπεται, ότι επέρχεται απόλυτη ακυρότητα και όταν η πολιτική αγωγή ασκηθεί, χωρίς να έχει αποβληθεί, για πρώτη φορά ενώπιον του Εφετείου ή από το ίδιο πρόσωπο (φυσικό ή νομικό) υπό ιδιότητα όμως διαφορετική από εκείνη που είχε παραστεί πρωτοδίκως. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, που παραδεκτώς επισκοπούνται προς έρευνα της βασιμότητας της αναίρεσης, με την 20553/19-4-2006 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, η αναιρεσείουσα καταδικάσθηκε, για παράβαση του άρθρ. 232 Α Π.Κ., σε φυλάκιση πέντε μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε για μία τριετία. Από τα πρακτικά της δίκης εκείνης προκύπτει ότι δεν δηλώθηκε παράσταση πολιτικής αγωγής από τον αμέσως από την πράξη παθόντα ..., ο οποίος μάλιστα φέρεται ότι εξετάστηκε ενόρκως ως μάρτυρας υπερασπίσεως της κατηγορουμένης. Κατά της καταδικαστικής αυτής απόφασης η κατηγορουμένη άσκησε έφεση ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, κατά την συζήτηση της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, όταν για πρώτη φορά εμφανίσθηκε ενώπιον του παραπάνω δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου ο παθών ... και δήλωσε ότι παρίσταται ως πολιτικώς ενάγων σε βάρος της κατηγορουμένης και ζήτησε να του καταβληθεί το ποσό των 10 ευρώ για χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης, διορίζοντας ως πληρεξούσιο δικηγόρο του τον ... Ο συνήγορος υπεράσπισης της κατηγορουμένης εναντιώθηκε στην παράσταση αυτή της πολιτικής αγωγής, αφού δεν δηλώθηκε τέτοια παράσταση από τον παθόντα στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο. Παρά ταύτα το Τριμελές Πλημμελειοδικείο, χωρίς να αποφασίσει επί της εν λόγω παραστάσεως του παθόντος, ως πολιτικώς ενάγοντος και να διατάξει την αποβολή του, δέχθηκε την παράσταση αυτή και, αφού καταδίκασε την κατηγορουμένη- αναιρεσείουσα, όπως και πρωτοδίκως, με την ίδια απόφαση, δέχθηκε το αίτημα του πολιτικώς ενάγοντος και υποχρέωσε την κατηγορουμένη να καταβάλει σε αυτόν το ποσό των 10 ευρώ που ζήτησε ως χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης. . Έτσι όμως η δήλωση αυτή της παράστασης του .., ως πολιτικώς ενάγοντος, έγινε το πρώτον ενώπιον του ως εφετείου δικάζοντος Τριμελούς Πλημμελειοδικείου και, εφόσον αυτός δεν αποβλήθηκε, επήλθε απόλυτη ακυρότητα κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο τούτου (171 παρ.2 ΚΠΔ). Επομένως, πρέπει, κατά παραδοχή του από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Α' Κ.Π.Δ. πρώτου λόγου αναιρέσεως, ως βάσιμου, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως της υπό κρίση αιτήσεως. Στη συνέχεια πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, εφόσον είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
 
Για τους λόγους αυτούς 
Αναιρεί την 14057/2006 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Και  
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2007.
 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Ιουνίου 2007.
 Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ