Αριθμός 1999/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 Ζ΄ Ποινικό Τμήμα  
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Γρηγόριο Μάμαλη, Θεοδώρα Γκοϊνη-Εισηγήτρια, Βασίλειο Κουρκάκη και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Μαΐου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου-Εμμανουήλ Παπαδάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Απόστολο Μπανιώτη, περί αναιρέσεως της 2707/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.  Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Δεκεμβρίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 76/07.  
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
  
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Η κατά τα άρθρα 93 παρ. 2 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Δ΄ ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, απαιτείται όχι μόνον για την απόφαση περί της ενοχής, δηλαδή την καταδικαστική ή απαλλακτική για την κατηγορία απόφαση του δικαστηρίου, αλλά για όλες τις αποφάσεις, ανεξάρτητα αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες, ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε. Έτσι, η παρεμπίπτουσα απόφαση που απορρίπτει την αίτηση του κατηγορουμένου περί αναβολής της δίκης λόγω σημαντικών αιτίων, κατά το άρθρο 349 ΚΠοινΔ, πρέπει να είναι ιδιαίτερα αιτιολογημένη, παρά το ότι η παραδοχή ή απόρριψη τέτοιας αιτήσεως έχει αφεθεί στην ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου.
 Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, όπως προκύπτει από την παρεμπίπτουσα απόφασή του, η οποία προηγήθηκε της προσβαλλόμενης 2707/2006 κυρίας αποφάσεώς του και συμπροσβάλλεται με αυτήν (άρθρο 504 παρ. 4 ΚΠοινΔ), απέρριψε αίτηση του μη εμφανισθέντος αναιρεσείοντος κατηγορουμένου για αναβολή, της δίκης κατ' άρθρο 349 ΚΠοινΔ, λόγω ασθενείας του, υποβληθέν εμμέσως πλην σαφώς, κατ' εντολήν του, από τον συγκατηγορούμενό του, ο οποίος προσκόμισε την από 27-9-2006 βεβαίωση του ιατρού, ειδικού παθολόγου, ....., η οποία αναγνώσθηκε ακολούθως δε απέρριψε ως ανυποστήρικτη την έφεσή του κατά της 726/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Βέροιας που τον καταδίκασε σε φυλάκιση 20 μηνών για λαθρεμπορία από κοινού. Η αιτιολογία της παρεμπίπτουσας αυτής απορριπτικής αποφάσεως έχει κατά λέξη ως εξής: "Επειδή το δικαστήριο δεν πείσθηκε ότι ο 1ος κατηγορούμενος ο οποίος σύμφωνα με τη γνωμάτευση του ιδιώτη ιατρού ειδικού παθολόγου .... , είναι ασθενής διότι πάσχει από οσφυαλγία ότι για το λόγο αυτό αδυνατεί να εμφανισθεί ενώπιόν του. Επιπλέον η ανωτέρω ιατρική γνωμάτευση που προσκομίζεται σε απλή φωτοτυπία δεν φέρει τη σφραγίδα του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών κι ως εκ τούτου δεν πληροί τα στοιχεία του Νόμου.
Συνεπώς το δικαστήριο κρίνει ότι δεν συντρέχει περίπτωση αναβολής της δίκης. Η αιτιολογία αυτή δεν είναι η απαιτούμενη από τις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη, διότι δεν αναφέρονται σ' αυτήν τα στοιχεία που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, στα οποία το δικαστήριο θεμελίωσε το αβάσιμο κατ' ουσίαν του αιτήματος αναβολής και δεν εκτίθενται οι λόγοι για τους οποίους δεν πείσθηκε το δικαστήριο από την προσκομισθείσα ιατρική βεβαίωση, αφού δεν μνημονεύεται στην ίδια απόφαση κάποιο άλλο αντίθετο αποδεικτικό μέσο περί της υγείας του αναιρεσείοντος.
Συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτός, ως βάσιμος, ο εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Δ΄ ΚΠοινΔ πρώτος λόγος της κρινόμενης αιτήσεως και να αναιρεθεί κατά τούτο η προσβαλλόμενη απόφαση, ακολούθως δε να συναναιρεθεί η απόφαση αυτή και ως προς τη διάταξή της με την οποία απορρίφθηκε η έφεση του αναιρεσείοντος, αφού το Εφετείο, με το να αποφανθεί κατ' αυτόν τον τρόπο, ενώ δεν είχε απορρίψει αιτιολογημένα το αίτημα της αναβολής, υπερέβη την εξουσία του κατά τον βάσιμο εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Η΄ ΚΠοινΔ δεύτερο λόγο αναιρέσεως. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει, να αναιρεθεί εξ ολοκλήρου ως προς τον αναιρεσείοντα η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, δεδομένου ότι είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠοινΔ)  
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί ως προς τον αναιρεσείοντα ...... τη 2707/2006 απόφαση Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης. Και 
Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της, για νέα συζήτηση, στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Νοεμβρίου 2007. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Νοεμβρίου 2007.
 Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ     Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ