ΑΡΙΘΜΟΣ 861/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Φράγκο, Προεδρεύoντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως (κωλυομένου του Τακτικού Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Νικολάου Ζαΐρη),Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη, -Εισηγήτρια, Μαρία Βασιλάκη, Χρυσούλα Παρασκευά (κωλυομένου του Αρεοπαγίτη Γεωργίου Αδαμόπουλου) και Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Μαΐου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Σταύρου Μαντακιοζίδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ. Μ. του Α., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο του Μαρία Σωτηροπούλου, περί αναιρέσεως της 1612/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών.
Το Τριμελές Εφετείο Πατρών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Φεβρουαρίου 2013 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 272/13.
Αφού άκουσε 
Την πληρεξουσία δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 259 ΠΚ, "υπάλληλος που με πρόθεση παραβαίνει τα καθήκοντα της υπηρεσίας του με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή για να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών, αν η πράξη αυτή δεν τιμωρείται με άλλη ποινική διάταξη". Από τη διάταξη αυτή, που σκοπό έχει την προστασία του γενικότερου συμφέροντος της ομαλής και απρόσκοπτης διεξαγωγής της υπηρεσίας, προκύπτει ότι, για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της παραβάσεως καθήκοντος, ενεργητικό υποκείμενο του οποίου μπορεί να είναι μόνον υπάλληλος, κατά την έννοια των άρθρων 13 στοιχ. α` και 263α του ίδιου Κώδικα, και τέτοιος είναι και ο δασάρχης, απαιτούνται α) παράβαση όχι απλού υπαλληλικού καθήκοντος, αλλά καθήκοντος της υπηρεσίας του υπαλλήλου, το οποίο καθορίζεται και επιβάλλεται στον υπάλληλο από το νόμο ή από διοικητική πράξη ή απορρέει από τις ιδιαίτερες οδηγίες της προϊσταμένης αρχής ή ενυπάρχει στην ίδια τη φύση της υπηρεσίας και αναφέρεται στην έκφραση από αυτόν της θελήσεως της πολιτείας, μέσα στον κύκλο των δημοσίων υποθέσεων και ενεργειών στις σχέσεις της απέναντι στους τρίτους, β) δόλος του δράστη, που περιέχει τη γνώση και τη θέληση της παραβάσεως του υπηρεσιακού του καθήκοντος και γ) σκοπός του δράστη, ως πρόσθετο στοιχείο της υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος αυτού, συνιστάμενος στην επιδίωξη του δράστη να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλο, χωρίς να είναι αναγκαίο να επιτευχθεί η επιδιωχθείσα ωφέλεια ή βλάβη, η οποία μπορεί να είναι είτε υλική είτε ηθική. Για να συντρέχει δε ο σκοπός αυτός πρέπει όχι μόνο η βούληση του δράστη να κατατείνει προς αυτόν, αλλά και η συμπεριφορά του, όπως αναπτύσσεται, να μπορεί αντικειμενικά να οδηγήσει στην επίτευξή του, αφού ο σκοπός να προσπορίσει τον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο περιουσιακό όφελος ή για να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλον προϋποθέτει ότι η πράξη, όπως επιχειρείται από το δράστη, δύναται να οδηγήσει στην απόκτηση παράνομου οφέλους ή στην πρόκληση βλάβης τρίτου (αντικειμενικό στοιχείο). Μεταξύ δε της αξιόποινης πράξεως της παραβάσεως καθήκοντος και του σκοπού οφέλους ή βλάβης πρέπει να υπάρχει αιτιώδης σχέση, ώστε η πράξη της παραβάσεως καθήκοντος, αν δεν είναι ο αποκλειστικός τρόπος, πάντως πρέπει να είναι ο πρόσφορος τρόπος περιποιήσεως του σκοπουμένου οφέλους ή βλάβης. Εάν δε κατά την άσκηση των καθηκόντων του υπαλλήλου υπάρχει πεδίο διακριτικής ευχέρειας αυτού, η παράβαση μπορεί να συντελεσθεί και με την κακή χρήση της διακριτικής εξουσίας, την υπέρβαση δηλαδή των ακραίων ορίων της διακριτικής εξουσίας, τα οποία επιβάλλουν οι αρχές της υπεροχής του δημοσίου συμφέροντος, της χρηστής διοικήσεως, της καλής πίστης, της αμεροληψίας της διοικήσεως, της ισότητας και της εξυπηρετήσεως του σκοπού του νόμου. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ` αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την πληρότητα, επομένως, της αιτιολογίας καταδικαστικής για παράβαση καθήκοντος αποφάσεως, δεν είναι αναγκαίο να αναφέρονται σ` αυτήν, εκτός από τα ανωτέρω, άλλα περαιτέρω στοιχεία. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού της αποφάσεως με το διατακτικό της, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, πρέπει να προκύπτει από την απόφαση με βεβαιότητα , ότι έχουν ληφθεί υπόψη και εκτιμηθεί όλα στο σύνολό τους και όχι μόνο ορισμένα από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες έγγραφα κ.λ.π.) χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ` αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στη διάταξη που εφάρμοσε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάζεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό αυτής και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του οικείου εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (Ολ.ΑΠ 3/2008).
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υπ` αριθμό 1612/2012, προσβαλλόμενη απόφασή του, το Τριμελές Εφετείο Πατρών, που την εξέδωσε, κήρυξε ένοχο, τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα, της παραβάσεως καθήκοντος, με το ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου βίου (άρθρο 84 παρ.2 α Π.Κ.) και τον καταδίκασε σε ποινή φυλακίσεως δέκα (10) μηνών, ανασταλείσα επί τριετία. Στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δικάσαν Εφετείο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων, ήτοι, τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας, την απολογία του κατηγορουμένου και τα έγγραφα που αναγνώστηκαν στο ακροατήριο δέχθηκε, μετά την ανάλυση του νομικού μέρους της υπόθεσης, ανελέγκτως, κατά λέξη, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Με την 79750/2541/1971 απόφαση του Υπουργού Γεωργίας αναγνωρίστηκε έκταση επιφανείας 35 στρεμμάτων στη θέση ... ή ... περιφέρειας ... ως ιδιωτική δασική υπέρ του Α. Σ. και στη συνέχεια με την 6312/1971 απόφαση του Δασαρχείου Πατρών εγκρίθηκε η εκχέρσωση της με σκοπό τη γεωργική εκμετάλλευση Με την 2332/1976 διαταγή το Δασαρχείο Πατρών ζήτησε από το δασονομείο Κάτω Αχαΐας να αναφέρει αν η έκταση εκχερσώθηκε και καλλιεργήθηκε όπως όριζε η παραπάνω απόφαση και στη συνέχεια το Δασονομείο με το 192/1976 έγγραφο του ανέφερε ότι η έκταση δεν καλλιεργείται αλλά αξιοποιήθηκε τουριστικά με ανέγερση ξενοδοχειακού συγκροτήματος. Ακολούθως το Υπουργείο Γεωργίας με το 162150/25-7-1983 έγγραφο του εισήγαγε το θέμα στο Αναθεωρητικό Συμβούλιο Ιδιοκτησίας Δασών για επανάκριση της ιδιοκτησιακής κατάστασης Μετά την έκδοση της υπ' αριθμ 25/6/3-4-1989 ομόφωνης απορριπτικής γνωμοδότησης του ΑΣΙΔ (Αναθεωρητικό Συμβούλιο Ιδιοκτησίας Δασών) το Υπουργείο Γεωργίας εξέδωσε την υπ' αριθμ πρωτ. 71964/3311/1992 απόφαση του με την οποία απορρίφθηκε η από 10-5-1971 αίτηση του Α. Σ. δικαιοπαρόχου της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία ΙΟΝΙΚΗ ΑΚΤΗ ΑΕ με την οποία αξίωνε δικαιώματα κυριότητας στην ανωτέρω έκταση δασικού χαρακτήρα, ακολούθως αποδέχεται την γνωμοδότηση του ΑΣΙΔ και αποφαίνεται η έκταση αυτή να διαχειρίζεται ως δημόσια (βλ. ανωτέρω απόφαση Υπουργού Γεωργίας σε συνδ. με το από 12/3/2007 πόρισμα Δ.Δρόσου). Ειδικότερα στην ανωτέρω γνωμοδότηση του ΑΣΙΔ όπως προκύπτει από την ανωτέρω απόφαση με αρ.71964/3311/1992 Υπουργείου Γεωργίας που αναγνώστηκε, διαλαμβανόταν ότι η επίδικη έκταση εξαιρεθείσα της απαλλοτρίωσης με την 4/1965 απόφαση της Επιτροπής Απαλλοτριώσεων ήταν εκ της συνθέσεως του εδάφους ανεπίδεκτος καλλιέργειας χρησιμοποιείτο ως ελεύθερος βοσκότοπος από τους κατοίκους της περιοχής χωρίς ποτέ να δημιουργηθούν ζητήματα από τους δικαιοπαρόχους του αιτούντος απόκτησης δικαιωμάτων κυριότητας με χρησικτησία δεδομένου ότι ο χρόνος στον οποίο αναφέρονται οι πράξεις νομής έως το 1915 και τα προσκομιζόμενα συμβόλαια μεταγενέστερα του 1915 δεν κρίθηκαν επαρκή για τη θεμελίωση δικαιωμάτων απόκτησης κυριότητας με χρησικτησία . Το Δασαρχείο Πατρών ακολούθως αντί να προβεί στις νόμιμες ενέργειες (κήρυξη της έκτασης ως αναδασωτέας έκδοση πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής κλπ) έθεσε τον φάκελο στο αρχείο μέχρι" το έτος 2003 που η Επιθεώρηση Δασών με το 630/25-7-2003 έγγραφο της προς το Δασαρχείο Πατρών αφού αναφέρει την ανωτέρω απόφαση του Υπουργείου Γεωργίας με την οποία όπως εκθέτει το φερόμενο ως ιδιωτικό δάσος στη θέση ... ή ... έπαυσε να θεωρείται ιδιωτικό δάσος και με την οποία εντέλλονται να διαχειρίζονται την έκταση αυτή ως δημόσια δασική, ζητά να ερευνηθεί η υπόθεση και δίδονται οδηγίες ώστε να ληφθούν τα προσήκοντα μέτρα ενημερώνοντας την προϊσταμένη τους αρχή και την Επιθεώρηση Δασών. Το Δασαρχείο Πατρών με το 2595/2004 έγγραφο ζητά από την Επιθεώρηση Δασών δια της Δ/νσεως Δασών Αχαΐας ως Προϊσταμένης Υπηρεσίας του δασαρχείου οδηγίες για τη διαχείριση της έκτασης και συγκεκριμένα αν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις των άρθρων 1 παρ.7 και 11 παρ.2 του ν 3147/2003 με τις οποίες ρυθμίζονται ευνοϊκότερα τα θέματα εκτάσεων του τ.βασιλικού κτήματος Μανωλάδας. Η Δ/νση Δασών Αχαΐας με το 1406/2004 έγγραφό της διαβιβάζει ιεραρχικά το ερώτημα αυτό στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Γενική Δ/νση Ανάπτυξης και προστασίας Δασών το οποίο με το 104714/1906/2004 έγγραφο του δίνει την απάντηση ότι η συγκεκριμένη έκταση είναι εκτός των ορίων του κτήματος Μανωλάδας και ως εκ τούτου δεν μπορεί να υπαχθεί στις διατάξεις των άρθρων 1 παρ7 και 11 παρ.2 του ν. 3147/2003.Επίσης αναφέρει ότι για την διαχείριση, και προστασία του δασικού χαρακτήρα της έκτασης αυτής έχουν εφαρμογή οι διατάξεις της δασικής νομοθεσίας Με το 2985/6-9-2004 έγγραφη προς το Δασαρχείο Πατρών η Δ/νση Δασών Αχαΐας επέστρεψε το φάκελο της υπόθεσης που είχε υποβληθεί σε αυτούς με οδηγία για το χειρισμό της υπόθεσης σύμφωνα με την 104712/1906/2004 έγγραφο του Υπουργείου Γεωργίας. Στις 20-9-2004 ο τότε Επιθεωρητής Δασών Θ. Π. που εξετάστηκε και ως μάρτυρας ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου και είχε συντάξει και υπογράψει και το ανωτέρω με αρ 630/2003 έγγραφο, απέστειλε προς το δασαρχείο Πατρών το υπ' αρ πρωτ 965/2004 έγγραφο με αφορμή το υπ'αριθμ. 7925/2004 έγγραφο που είχε αποστείλει το Δασαρχείο Πατρών προς την τοπογραφική υπηρεσία που κοινοποιήθηκε και σε αυτούς. Στο έγγραφο αυτό ανέφερε ότι στην τελευταία παράγραφο το Δασαρχείο απευθυνόταν προς την εταιρεία Ιονική Ακτή ΑΕ που εκμεταλλευόταν τότε την έκταση αυτή την οποία αποκαλούσαν φερόμενη ιδιοκτήτρια της έκτασης αυτής ενώ όπως κατά λέξη εκθέτει : "γνωρίζετε πολύ καλά ότι με την 25/1989 απόφαση του ΑΣΙΔ που το Υπουργείο Γεωργίας αποδέχθηκε με την ανωτέρω αναφερθείσα 71964/3311/1992 απόφασή του η έκταση αυτή είναι δημόσια και σαν τέτοια πρέπει να διαχειρίζεται". Στη συνέχεια αναφέρεται στο έγγραφο αυτό ότι. πρέπει να ανακληθεί και να απαλειφθεί η παράγραφος αυτή γιατί. δημιουργείται κίνδυνος απώλειας της έκτασης και απεμπόλησης των δικαιωμάτων του Δημοσίου και κατέληγε ότι τα παραπάνω χαρακτηρίζονται επιεικώς απαράδεκτα θέλει να πιστεύει ότι η ενέργεια αυτή δεν έγινε σκόπιμα και ότι άμεσα θα υπάρξει διόρθωση και τροποποίηση του εγγράφου αυτού. 0 κατ/νος είναι δασολόγος, από το έτος 2001 εργάζεται στο Δασαρχείο Πατρών ως δασολόγος, ως τμηματάρχης Διαχείρισης Δασών και από το Μάιο δε του έτους 2005 ήταν Δασάρχης Πατρών. Στις 8-9-2004 με το ΔΥ/8-9-2004 έγγραφό του προς το Δασαρχείο Πατρών αφού αναφύει το υπ'αριθμ 104714/1906/2004 έγγραφο Υπουργείου Αγροτικές Ανάπτυξης και Τροφίμων το οποίο είχε κοινοποιηθεί στο Δασαρχείο Πατρών και γνώριζε το περιεχόμενο του όπως και το 630/2003 έγγραφο του Επιθεωρητή Δασών, πρότεινε την, έκδοση αυτεπάγγελτης πράξης χαρακτηρισμού για την έκταση αυτή προκειμένου όπως αναφέρει "να μην υπάρχει αμφισβήτηση στο χαρακτήρα της έκτασης αυτής γεγονός που θα βοηθήσει οποιαδήποτε παραπέρα ενέργεια", ακολούθως και ενώ είχε προηγηθεί η από 20-4-2005 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΙΟΝΙΚΗ ΑΚΤΗ ΑΕ" για έκδοση πράξης χαρακτηρισμού της έκτασης αυτής προέβη στην έκδοση της υπ'αριθμ 4910/8-6-2005 πράξης χαρακτηρισμού της ανωτέρω δημόσιας έκτασης ως μη δασικής προβαίνοντας μάλιστα προς ενίσχυση της σχετικής πράξης του σε φωτοερμηνεία αεροφωτογραφιών των ετών 1945 και 1965 με περιεχόμενο που εμφανίζει την έκταση αυτή ως μη δασική διότι εκθέτει ότι εμφανίζει δασική βλάστηση σε ποσοστό 10%. Κατά της παραπάνω πράξης χαρακτηρισμού του κατ/νου ως Δασάρχη Πατρών προσέφυγε η Δ/νση Δασών Αχαΐας ενώπιον της Αβάθμιας Επιτροπής Επιλύσεως Δασικών Αμφισβητήσεων επικαλούμενη την από 26-8-2005 έκθεση αυτοψίας -φωτοερμηνείας του Δασολόγου Ι. Ζ. σύμφωνα με την οποία η συγκεκριμένη έκταση στις αεροφωτογραφίες λήψεως 1945 και 1965 ήταν δασική σε ποσοστό δασικής βλάστησης άνω του 50%. Μάλιστα επειδή στη φωτοερμηνεία υπήρξε μεγάλη διάσταση απόψεων μεταξύ του κατ/νου και του Δασολόγου Ι. Ζ. δόθηκε εντολή προς τη Δ/νση Δασών Αχαΐας από τον επιθεωρητή Δασών να ενεργήσει φωτοερμηνεία από δύο άλλους δασολόγους και στην από 23-1-2006 φωτοερμηνεία οι δασολόγοι Γ. Π. και Α. Κ. αποφαίνονται ότι η συγκεκριμένη έκταση στη θέση ... ή ... είναι δασική με ποσοστό δασικής βλάστησης κατά τα έτη 1945 και 1965 πάνω από 60% Μάλιστα όπως εκθέτει και ο Δ.Δ. στο από 12-3-2008 πόρισμα του στην ΕΔΕ που διενήργησε κατόπιν της 379/2007 διαταγής του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, με το οποίο εισηγείται να ασκηθεί πειθαρχική δίωξη στον Χρ.Μόρφη σύμφωνα με το άρθ. 110 του ν 3528/2007 διότι υπέπεσε στα πειθαρχικά παραπτώματα των άρθρων 106 και 107 παρ Ιβ και στ του νόμου αυτού (2528/2007) δεν δικαιολογείται τέτοια απόκλιση ενόψει και της ιδιότητας του κατ/νου, της εμπειρίας του ο οποίος γνώριζε πολύ καλά την περιοχή και την υπόθεση και είχε μεγάλη πείρα στη φωτοερμηνεία. Επίσης η τότε Επιθεωρήτρια Δασών Ε. Π. στο υπ' αριθμ πρωτ 938/2005 έγγραφο της προς τη Δ/νση Δασών Αχαΐας κοινοποιούμενο προς το Δασαρχείο Πατρών, αναφέρει ότι διαπιστώθηκαν μεγάλες διαφορές στη φωτοερμηνεία ως προς τις εκτιμήσεις των φωτοερμηνευτών οι οποίες δεν δικαιολογούνται από τα ποσοστά σφάλματος Μετά την πράξη χαρακτηρισμού υπογράφηκε στις 23-9-2005 συμβόλαιο πώλησης της έκτασης αυτής το υπ' αριθμ .../2005 πωλητήριο συμβόλαιο του συμβ/φου Αθηνών Γεωργίου Στεφανάκου που μεταγράφηκε νόμιμα με το οποίο μεταβιβάστηκε η έκταση αυτή αιτία πώλησης από την ΙΟΝΙΚΗ ΑΚΤΗ ΑΕ στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία YDPA BAY Τουριστική Κτηματική Εμπορική και Κατασκευαστική ΑΕ που εδρεύει στον ... αντί συνολικού τιμήματος 3.008.000 ευρώ Κατόπιν αυτών με το υπ' αριθμ 95705/2576/2006 έγγραφο του το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων διατάσσει το Δασαρχείο Πατρών να λάβει συγκεκριμένα μέτρα για την προστασία της παραπάνω έκτασης την κήρυξη της ως αναδασωτέας και την διοικητικής αποβολή της εταιρείας ΙΟΝΙΚΗ ΑΚΤΗ ΑΕ.Ο κατ/νος ο οποίος όπως προεκτέθηκε από το έτος 2001 εργαζόταν ως δασολόγος και Τμηματάρχης Διαχείρισης Δασών και από το Μάιο του 2005 ήταν Δασάρχης Πατρών ασχολήθηκε με την υπόθεση από το έτος 2003 μετά από την 630/2003 διαταγή της επιθεώρησης Δασών (βλ το από 12-3-2007 πόρισμα ΕΔΕ του Δ. Δ. επιθεωρητή Δασών Π.Δ.)Ειδικότερα ενώ είχε κοινοποιηθεί στο Δασαρχείο Πατρών στο οποίο υπηρετούσε α)το υπ' αρ πρωτ 630/2003 έγγραφο της Επιθεώρησης Δασών στο οποίο αναφερόταν ότι μετά την 71964/3311/1992 απόφαση του Υπουργού Γεωργίας η ανωτέρω επίδικη έκταση έπαυσε να θεωρείται ιδιωτικό δάσος και εντέλλονταν να διαχειρίζονται την έκταση αυτή ως δημόσια δασική έκταση και δίδονταν οδηγίες για να λάβουν τα προσήκοντα μέτρα ενημερώνοντας την Προϊσταμένη τους Αρχή β) το αριθμ 104712/1906/2004 έγγραφο του Υπουργείου Γεωργίας που σε σχετικό ερώτημα τους αναφέρει ότι η συγκεκριμένη έκταση είναι εκτός των ορίων του κτήματος Μανωλάδας δεν μπορεί να υπαχθεί στην παράγραφο 7 του άρθρου 1 του ν 3147/2003 ούτε στο άρθρο 11 του νόμου αυτού και ότι για τη διαχείριση και προστασία του δασικού χαρακτήρα της έκτασης έχουν εφαρμογή οι διατάξεις της δασικής νομοθεσίας καθώς και γ) το υπ' αριθμ πρωτ 2985/2004 τοιούτο της Διεύθυνσης Δασών προς το ίδιο Δασαρχείο που δίνει οδηγίες για τα χειρισμό της υπόθεσης σύμφωνα με το έγγραφο αυτό (104712/1906/2004 Υπ. Γεωργίας) και συνεπώς δεν υπήρχε καμία αμφισβήτηση ως προς το χαρακτήρα της έκτασης αυτής ως δημόσιας δασικής τη στιγμή που υπήρχε απόφαση από το Υπουργείο Γεωργίας για διαχείριση της έκτασης αυτής ως δημόσιας δασικής, ο κατ/νος ως δασάρχης Πατρών δεν έλαβε νόμιμα μέτρα προστασίας της ανωτέρω εκτάσεως και των επ'αυτής δικαιωμάτων του Δημοσίου με την έκδοση πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής, κήρυξη της έκτασης αναδασωτέας κλπ παρά τις προς τούτο σαφείς οδηγίες και παραγγελίες της προϊσταμένης του αρχής ,αλλά με πρόταση του ξεκίνησε την διαδικασία χαρακτηρισμού της έκτασης αυτής και στις 8-6-2005, μετά την υποβολή της αίτησης της Ιονικής Ακτής ΑΕ προχώρησε στην έκδοση της 4910/2005 πράξης χαρακτηρισμού της ανωτέρω έκτασης ως μη δασικής Μάλιστα όπως αναφέρεται στο ανωτέρω πόρισμα της ΕΔΕ που διενήργησε ο Επιθεωρητής Δασών Π.Δ.Ε Δ.Δ. πέραν του ότι δεν υπήρχε καμία αμφισβήτηση ως προς τον χαρακτήρα της έκτασης αυτής , είχε προηγούμενα απορριφθεί αίτηση του ιδιώτη Σ. για αναγνώριση αυτής ως ιδιωτικής ,σύμφωνα και με την 105211/2860/12-8-2002 εγκύκλιο Δ/γη του Υπουργείου Γεωργίας δεν μπορούσε η έκταση αυτή να χαρακτηριστεί με την διαδικασία του άρθρου 14 του ν 998/79 .Από τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα προκύπτει ότι ο κατ/νος ως Δ/ντης του Δασαρχείου Πατρών που είχε την ιδιότητα του υπαλλήλου του άρθρου 13 περα ΠΚ δεν έλαβε τα νόμιμα μέτρα για την προστασία της ανωτέρω δημόσιας δασικής έκτασης που βρίσκεται στη θέση ...ς ή ... στην ... και των επ'αυτής δικαιωμάτων του Δημοσίου με την έκδοση πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής, κηρύξεως της έκτασης αυτής ως αναδασωτέας , παρά τις σαφείς και ρητές οδηγίες και παραγγελίες της προϊστάμενης αρχής που του δόθηκαν με τα ανωτέρω έγγραφα τα οποία του κοινοποιήθηκαν και έλαβε γνώση, μάλιστα, στην από 8-9-2004 πρόταση του προς το Δασαρχείο Πατρών για έκδοση πράξης χαρακτηρισμού της έκτασης αναφέρεται στο με αρ. 104714/1906/2004 έγγραφο Υπ.Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, αλλά αντ' αυτών προέβη στην έκδοση της 4910/8-6-2005 πράξης χαρακτηρισμού της εκτάσεως αυτής ως μη δασικής προβαίνοντας μάλιστα προς ενίσχυση της σχετικής πράξης του σε φωτοερμηνεία αεροφωτογραφιών των ετών 1945 και 1965 με περιεχόμενο που εμφανίζει ην έκταση αυτή ως μη δασική με κάλυψη δασικής βλάστησης 10%. Η παράβαση αυτή του καθήκοντος της υπηρεσίας του έγινε ηθελημένα με σκοπό να προσπορίσει στην εταιρεία με την επωνυμία ΙΟΝΙΚΗ ΑΚΤΗ ΑΕ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΑΙ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ με έδρα την …που εκμεταλλευόταν παράνομα την πιο πάνω έκταση παράνομο όφελος καθόσον μετά την έκδοση της υπ'αρ 4910/8-6-2005 πράξης χαρακτηρισμού της έκτασης αυτής ως μη δασικής στις 23-9-2005 κατέστη δυνατόν και μεταβίβασε το ακίνητο αυτό δυνάμει του υπ' αριθμ .../2005 πωλητηρίου συμβολαίου στην εταιρεία με την επωνυμία YDPA BAY Τουριστική Κτηματική Εμπορική και Κατασκευαστική ΑΕ που εδρεύει στον ... αντί συνολικού τιμήματος 3.008.000 ευρώ, ενώ η μη έκδοση της πράξης αυτής θα οδηγούσε σε αδυναμία κατάρτισης της σύμβασης αυτής καθόσον σύμφωνα με το άρθρο 280 παρ. 3 του δασικού κώδικα, που ορίζει ότι σε περίπτωση μεταβίβασης κυριότητας ή οποιουδήποτε εμπράγματου δικαιώματος σε δάσος ή δασική έκταση, με αιτία την πώληση, δωρεά ή άλλη πράξη, ο μεταβιβάζων υποχρεούται κατά την κατάρτιση του προσυμφώνου ή του οριστικού συμβολαίου να προσκομίσει, με ποινή απόλυτης ακυρότητας της δικαιοπραξίας, στο συμβολαιογράφο, που υποχρεούται να κάνει μνεία στο συμβόλαιο, δήλωση του ΝΔ 105/1969 (και ήδη του άρθρου 8 του Ν. 1599/1986), στην οποία να δηλώνεται ότι το Δημόσιο ουδέποτε είχε διεκδικήσει κυριότητα ή άλλο εμπράγματο δικαίωμα σ'αυτή και εφόσον είχε εγερθεί τέτοια διεκδίκηση ή αμφισβήτηση να δηλώνεται ότι η κυριότητα του μεταβιβάζοντος έχει κριθεί έναντι του Δημοσίου είτε με απόφαση Διοίκησης είτε με απόφαση τελεσίδικη των τακτικών δικαστηρίων και ότι σε περίπτωση υποβολής από τον μεταβιβάζοντα δήλωσης στην οποία αναφέρεται ότι υπάρχει διεκδίκηση ή αμφισβήτηση του Δημοσίου ο συμβολαιογράφος είναι υποχρεωμένος να μη συντάξει το συμβόλαιο με απειλή ποινικής κύρωσης, προκύπτει ότι είναι άκυρη (άρθρο 174 ΑΚ) η μεταβίβαση δάσους ή δασικής έκτασης χωρίς την τήρηση των νόμιμων προϋποθέσεων που ορίζονται στην παραπάνω διάταξη,. (ΑΠ1330/2008 ΝοΒ 2009.57). Με την έκδοση της πράξης αυτής με την οποία η έκταση αυτή χαρακτηρίστηκε ως μη δασική δεν απαιτείτο τέτοια δήλωση ,ούτε η τήρηση των ανωτέρω προϋποθέσεων και έτσι κατέστη δυνατή η μεταβίβαση αυτή με αντίστοιχη βλάβη του Δημοσίου που ενώ η έκταση είχε αναγνωριστεί κατά τα ανωτέρω ως δημόσια δασική απαιτείτο να εμπλακεί σε δικαστικούς αγώνες για την προστασία των δικαιωμάτων του στην έκταση αυτή , να αναγνωριστεί ειδικότερα η κυριότητα του και να του αποδοθεί η έκταση ενόψει της σύναψης του παραπάνω συμβολαίου και της κατάληψης της έκτασης αυτής από την ανωτέρω εταιρεία και επίσης απαιτήθηκε να ασκηθεί προσφυγή κατά της παραπάνω πράξης Χαρακτηρισμού ενώπιον της Αβαθμίας Επιτροπής Επίλυσης Δασικών Αμφισβητήσεων που εκκρεμεί. Οι προπεριγραφόμενες ενέργειες του κατ/νου αποτελούσαν πρόσφορο τρόπο περιποιήσεως οφέλους στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία ΙΟΝΙΚΗ ΑΚΤΗ διότι δεν θα μπορούσε διαφορετικά να προβεί στην μεταβίβαση του ανωτέρω ακινήτου, δυνάμει του ανωτέρω αγοραπωλητηρίου συμβολαίου ,το οποίο ακίνητο με την 71964/3311/1992 απόφαση Υπουργού Γεωργίας είχε χαρακτηριστεί ως δημόσια έκταση Από τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι ο κατ/νος παρέβη τα υπηρεσιακά του καθήκοντα με πρόθεση καθόσον γνώριζε το χαρακτήρα της έκτασης αυτής είχε ήδη κινηθεί ως προεκτέθηκε η διαδικασία αναγνώρισης της έκτασης αυτής ως ιδιωτικού δάσους από τον Α. Σ. δικαιοπάροχο της εταιρείας ΙΟΝΙΚΗ ΑΚΤΗ ΑΕ απορρίφθηκε η αίτηση του και μετά την ομόφωνη γνωμοδότηση του ΑΣΙΔ και την ανωτέρω απόφαση του Υπουργού Γεωργίας η έκταση αυτή είχε χαρακτηριστεί ως δημόσια δασική, εντέλλονταν να τη διαχειρίζονται ως δημόσια και μετά την αποστολή όλων των εγγράφων που προαναφέρθηκαν στο Δασαρχείο Πατρών και παρά τις σαφείς οδηγίες και παραγγελίες της προϊσταμένης του αρχής να λάβει τα νόμιμα μέτρα για την προστασία της δημόσιας αυτής έκτασης, δεν τα έλαβε αλλά με σκοπό να προσπορίσει στην ανωτέρω ανώνυμη εταιρεία παράνομο περιουσιακό όφελος αλλά και να βλάψει το κράτος προέβη στην 4910/8-6-2005 πράξη χαρακτηρισμού της έκτασης αυτής ως μη δασικής Συνεπώς πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της πράξης αυτή(παράβασης καθήκοντος) ως εκτίθεται και στο διατακτικό της παρούσας , να αναγνωριστεί σε αυτόν το ελαφρυντικό του άρθρου 84παρ2α ΠΚ καθόσον έζησε έως το χρόνο που τέλεσε την πράξη αυτή έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή. Ακολούθως, κατά το διατακτικό της ανωτέρω αποφάσεως, ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος του ότι: Στην …την 8-6-2005 ως υπάλληλος παρέβη με πρόθεση του τα καθήκοντα της υπηρεσίας του, με σκοπό να προσπορίσει σε άλλον παράνομο όφελος και να βλάψει το κράτος. Συγκεκριμένα ο κατ/νος ως Διευθυντής του Δασαρχείου Πατρών, δεν έλαβε τα νόμιμα μέτρα για τη προστασία της δημόσιας έκτασης στη ..., που βρίσκεται στη θέση "... ή ...", περιοχής Δ.Δ. ... ... περιφέρειας δασαρχείου Πατρών, εμβαδού 45.798,92 τ.μ. και των επ'αυτής δικαιωμάτων του Δημοσίου, με την έκδοση πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής, παρά τις σχετικές οδηγίες και παραγγελίες των προϊσταμένων του, αντ' αυτών δε προέβη στην έκδοση της υπ'αριθμ. 4910/8-6-2005 πράξης χαρακτηρισμού της ανωτέρω εκτάσεως ως μη δασικής , παρά το γεγονός ότι αυτή έχει κριθεί, χαρακτηρισθεί με την υπ'αριθμ. πρωτ. Οικ. 71964/3311/ 10-4-92 Απόφαση Υπουργού Γεωργίας, ως Δημόσια προβαίνοντας μάλιστα προς ενίσχυση της σχετικής πράξης του σε φωτοερμηνεία αεροφωτογραφιών των ετών 1945 και 1965 με περιεχόμενο που εμφανίζει την έκταση ως μη δασική, ενώ οι συνάδελφοι του Ι. Ζ., Γ. Π., Α. Κ., ερμηνεύοντας τις ίδιες αεροφωτογραφίες χαρακτηρίζουν την ίδια έκταση ως δασική, με τις από 7-6-05, 26-8-05 και 23-1-06 αντίστοιχες εκθέσεις φωτοερμηνείας τους. Στις πιο πάνω δε ενέργειες και παραλείψεις του κατά παράβαση των υπηρεσιακών του καθηκόντων προέβη , με σκοπό να βλάψει το Ελληνικό Δημόσιο και να ωφελήσει παράνομα την εταιρεία με την επωνυμία "ΙΟΝΙΚΗ ΑΚΤΗ Α.Ε. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΑΙ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ", με έδρα την … ... που εκμεταλλεύεται παρανόμως την πιο πάνω έκταση, ή οποία μετά την έκδοση της υπ'αριθμ. 4910/8-6-2005 πράξεως χαρακτηρισμού της ανωτέρω δημόσιας εκτάσεως ως μη δασικής στις 23-9-2005 μεταβίβασε το. προαναφερόμενο ακίνητο δυνάμει του υπ'αριθμ. .../23-9-05 πωλητηρίου συμβολαίου ακινήτων, με νόμιμη αιτία την αγοραπωλησία στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "YDRA BAY Τουριστική, Κτηματική Εμπορική και Κατασκευαστική, Ανώνυμη Εταιρεία", με έδρα τον ..., αντί συνολικού τιμήματος 3.008.000,00 ευρώ. Δέχεται ότι ο κατηγορούμενος έζησε ως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή. Με τις παραδοχές αυτές, το δικάσαν Τριμελές Εφετείο, διέλαβε στην εν λόγω απόφαση, την επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, με την έννοια που ανωτέρω αναπτύχθηκε, αφού εκθέτει σ` αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της παραβάσεως καθήκοντος, για το οποίο καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία πείσθηκε για τη συνδρομή τους και τις σκέψεις με τις οποίες υπήγαγε τα περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 259 ΠΚ, την οποία ορθά εφάρμοσε και δεν παραβίασε, ευθέως ή εκ πλαγίου. Ειδικότερα, παρατίθεται στην απόφαση ότι α) ο αναιρεσείων, ως Δασάρχης Πατρών, είχε την ιδιότητα του υπαλλήλου με την έννοια του άρθρου 13 περ. α' του ΠΚ, β) αυτός παραβίασε το υπηρεσιακό του καθήκον, το οποίο ενυπήρχε στη φύση της υπηρεσίας του, με το να προβεί στην έκδοση πράξης χαρακτηρισμού της παραπάνω έκτασης ως μη δασικής, παρά το γεγονός ότι 1) η έκταση αυτή είχε χαρακτηρισθεί με την υπ` αριθμό πρωτ. 71964/3311/1992 απόφαση του Υπουργού Γεωργίας ως δημόσια, και μάλιστα, μετά την αποδοχή, της ομοίου περιεχομένου, υπ` αριθμό 25/1989 γνωμοδότησης του ΑΣΙΔ (Αναθεωρητικού Συμβουλίου Ιδιοκτησίας Δασών), και είχε απορριφθεί, η σχετική αίτηση του ιδιώτη Α. Σ., για αναγνώριση αυτής ως ιδιωτικής 2) με το υπ` αριθ. πρωτ. 630/2003 έγγραφο της Επιθεώρησης Δασών, το οποίο είχε κοινοποιηθεί στο Δασαρχείο Πατρών στο οποίο υπηρετούσε ο αναιρεσείων, και συνεπώς είχε λάβει γνώση αυτού, εντέλλονταν η παραπάνω υπηρεσία, να διαχειρίζονται την έκταση αυτή ως δημόσια δασική και 3) με το υπ` αριθ. πρωτ. 104712/1906/2004 έγγραφο του Υπουργείου Αγροτικής ανάπτυξης το οποίο επίσης είχε κοινοποιηθεί στο Δασαρχείο Πατρών και συνεπώς είχε λάβει γνώση αυτού ο αναιρεσείων, αναφέρεται, καθόσον αφορά τη Διαχείριση της επίδικης έκτασης, ότι για τη διαχείριση και προστασία του δασικού χαρακτήρα της έκτασης αυτής, έχουν εφαρμογή οι διατάξεις της δασικής νομοθεσίας και εφόσον ο ενδιαφερόμενος επιθυμεί μπορεί να προσφύγει στα τακτικά δικαστήρια προς επίλυση της διαφοράς του με το Δημόσιο γ) ενήργησε με δόλο, αφού πέραν των ανωτέρω, προς ενίσχυση της σχετικής υπ` αριθ. 4910/ 8-6-2005 πράξης του, για το χαρακτηρισμό της ως άνω έκτασης ως μη δασικής, προέβη σε φωτοερμηνεία αεροφωτογραφιών των ετών 1945-1946, με περιεχόμενο που εμφανίζει την έκταση αυτή ως μη δασική, με βλάστηση σε ποσοστό κάλυψης 10%, ενώ ο Δασολόγος, Ι. Ζ., στην από 26-8-2005 έκθεση αυτοψίας - φωρτοερμηνείας, την οποία χρησιμοποίησε η Δ/νση Δασών Αχαΐας, προκειμένου να προσφύγει, κατά της ως άνω πράξης , Ενώπιον της Α'βάθμιας Επιτροπής Επιλύσεως Δασικών Αμφισβητήσεων, εμφανίζει την έκταση αυτή, κάνοντας ερμηνεία αεροφωτογραφιών των 1945 και 1965, δασική, με ποσοστό βλάστησης άνω του 50%, οι δε δασολόγοι Γ. Π. και Α. Κ., στην από 23-1-2006, έκθεση φωτοερμηνείας, εμφανίζουν την έκταση αυτή, κάνοντας ερμηνεία αεροφωτογραφιών των 1945 και 1965, δασική με ποσοστό βλάστησης άνω του 60% και δ) ενήργησε με πρόθεση, αλλά και με σκοπό να προσπορίσει στην ως άνω εταιρία η οποία εκμεταλλευόταν παράνομα την παραπάνω έκταση, με την ανέγερση Ξενοδοχειακού συγκροτήματος, παράνομο περιουσιακό όφελος, αλλά και να βλάψει το Ελληνικό Δημόσιο. Ειδικότερα, ως προς τις επί μέρους αιτιάσεις του αναιρεσείοντος: α) προκύπτει με βεβαιότητα ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη για τη διαμόρφωση της καταδικαστικής για τον αναιρεσείοντα κρίσης, όλα τα αποδεικτικά μέσα και ειδικότερα όλες τις καταθέσεις των μαρτύρων και όλα τα έγγραφα που αναγνώστηκαν στο ακροατήριο, μεταξύ των οποίων α) το με αριθ. πρωτ. 2595/ 31-3-2004 έγγραφο της Διεύθυνσης Δασών β) το με αριθ. πρωτ. 1406/ 7-5-2004 έγγραφο της Διεύθυνσης Δασών Ν. Αχαΐας - Τμήμα Δασικών χαρτογραφήσεων γ) το με αριθ. πρωτ. 7925/ 14-9-2004 έγγραφο της Διεύθυνσης Δασών Αχαΐας-Δασαρχείο Πατρών, δ) το με αριθμό πρωτ. 136/14-202006 έγγραφο της Επιθεώρησης Δασών, ε) τα με αριθ. 33/2001, 2/1994, 33/2001 πρακτικά συνεδριάσεων της Β'βάθμιας Επιτροπής Επίλυσης Δασικών αμφισβητήσεων και ε) τις υπ` αριθ. 4797, 4798, 4799, 6109, 6110, 10671/2004 πράξεις χαρακτηρισμού του Δασάρχη Πατρών με τις συνημμένες εισηγήσεις, το γεγονός δε ότι στο σκεπτικό γίνεται μνεία και αναφορά στο περιεχόμενο ορισμένων εγγράφων δεν υποδηλώνει ότι και τα υπόλοιπα έγγραφα και λοιπά αποδεικτικά μέσα αγνοήθηκαν. Εξάλλου, το γεγονός ότι δεν εξαίρονται οι καταθέσεις των μαρτύρων, Η. Κ. και Θ. Π., πρώην Διευθυντών Δασών δεν υποδηλώνει ότι αυτές δε λήφθηκαν υπόψη, αφού στο προοίμιο του σκεπτικού της απόφασης, που γίνεται η αναφορά των αποδεικτικών μέσων, μνημονεύεται η λήψη υπόψη τόσο των μαρτύρων όσο και των λοιπών αποδεικτικών μέσων. β) από το σύνολο των παραδοχών της προσβαλλομένης απόφασης τόσο στο σκεπτικό όσο και στο διατακτικό της προκύπτει με βεβαιότητα ότι το δικαστήριο δέχτηκε ότι η παραπάνω έκταση ήταν δημόσια δασική και έτσι δε δημιουργείται αντίφαση μεταξύ σκεπτικού και διατακτικού, όπως αβάσιμα διατείνεται ο αναιρεσείων, σχετικά με την κρίση αν η επίμαχη έκταση είναι δημόσια ή δημόσια δασική.
Συνεπώς, οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' του Κ.Π.Δ. συναφείς 1ος και 2ος λόγοι της αναιρέσεως, περί ελλείψεως αιτιολογίας της απόφασης, και εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης είναι αβάσιμοι. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της, ως αβάσιμη, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 του ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 12-2-2013 υπ`αριθμό πρωτ. 1267/ 14-2-2013 αίτηση του Χ. Μ. του Α., κατοίκου ... οδός ... περί αναιρέσεως της υπ` αριθ. 1612/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα (250) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Μαΐου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 4 Ιουνίου 2013.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ