Αριθμός 278/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μυρσίνη Παπαχίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Βλάχου, Γεωργία Κατσιμαγκλή, Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη και Αλεξάνδρα Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Σεπτεμβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: ΝΠΙΔ με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως ειδικού εκ του νόμου διαδόχου της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΝΩΣΙΣ ΑΑΕ", της οποίας ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας για παράβαση νόμου, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Κούρτη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ν. Γ. του Α., 2) Α. συζ. Ν. Γ., κατοίκων ... 3) Γ. Γ. του Ν., κατοίκου ... και 4) Α. Γ. του Ν., κατοίκου ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αγγελική Γουνοπούλου. 
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-1-2012 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και επί της οποίας εκδόθηκε η 17713/2013 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, που κήρυξε εαυτό κατά τόπον αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση να εκδικαστεί στο κατά τόπον αρμόδιο Μονομελές Πρωτοδικείο Αγρινίου. Μετά από κλήση των αναιρεσιβλήτων, η υπόθεση επανήλθε για συζήτηση ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου και η ως άνω από 4-1-2012 αγωγή τους συνεκδικάστηκε με την από 5-11-2011 αγωγή άλλων προσώπων, μη διαδίκων στην παρούσα δίκη, καθώς και με την από 4-3-2013 πρόσθετη παρέμβασή τους (αναιρεσιβλήτων). 
Εκδόθηκε η 475/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου, που κήρυξε εαυτό κατά τόπον αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση να εκδικαστεί στο κατά τόπον αρμόδιο Μονομελές Πρωτοδικείο Μεσολογγίου. Ακολούθως εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 29/2016 οριστική του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου και 65/2019 του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 26-2-2020 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Αλεξάνδρα Αποστολάκη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. 
Η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η κρινόμενη από 26-02-2020 αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αριθμ. 65/2019 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημιές από αυτοκίνητο, καθώς και από τη σύμβαση ασφάλισής του (άρθρ. 681Α ΚΠολΔ) έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ) και είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ. 1 ΚΠολΔ). Κατά το άρθρο 495 παρ. 1 του ΚΠολΔ, προϋπόθεση του παραδεκτού του ένδικου μέσου της έφεσης αποτελεί, μεταξύ άλλων, η άσκησή της με δικόγραφο, που κατατίθεται στο πρωτότυπο στη γραμματεία του δικαστηρίου, που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση (ΑΠ 763/2021). Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο παρά το νόμο, κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο αναιρετικός αυτός λόγος αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο, μεταξύ των οποίων και το απαράδεκτο ασκήσεως ενδίκων μέσων, ενώ οι ακυρότητες από το ουσιαστικό δίκαιο ελέγχονται μέσω του λόγου του άρθρου 559 αριθμ. 1 του ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 2/2001, ΑΠ 664/2018, ΑΠ 1290/2017, 786/2014). Επίσης, σύμφωνα με την παράγραφο 4 του άρθρου 562 ΚΠολΔ, όπως η παράγραφος αυτή τροποποιήθηκε και ισχύει από την 1η-1-2022 δυνάμει των άρθρων 36 και 120 του Ν 4842/2021 και εφαρμόζεται και επί των εκκρεμών ενδίκων μέσων σύμφωνα με το άρθρο 116 παρ. 2β του αυτού νόμου, "4. Κατ' εξαίρεση ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, λόγο αναίρεσης από εκείνους που αναφέρονται στους αριθμούς 1, 4, 14, 16, 17 και 19 του άρθρου 559. Ο Άρειος Πάγος με απλή διάταξή του, αν υπάρχουν λόγοι, οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως κατά το πρώτο εδάφιο, καλεί τους διαδίκους να διατυπώσουν με υπόμνημα τις απόψεις τους στην οριζόμενη από αυτόν προθεσμία. Η γνωστοποίηση της διάταξης αυτής γίνεται με επιμέλεια του γραμματέα με αποστολή ηλεκτρονικού μηνύματος στη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου των διαδίκων. Η απόφαση δεν εκδίδεται πριν από τη συμπλήρωση της προθεσμίας αυτής". Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών της δίκης εγγράφων (άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ) προκύπτουν τα ακόλουθα: Επί 1) της από 05-10-2011 αγωγής των α) Κ. Σ. και β) Ε. συζ. Κ. Σ., το γένος Θ. Κ., κατά της ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...", 2) της από 04-01-2012 αγωγής των Ν. Γ., Α. συζ. Ν. Γ., Γ. Ν. Γ. και Α. Ν. Γ., ήδη αναιρεσίβλητων, κατά των α) Κ. Σ., β) Ε. Κ. και γ) της ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...", στη θέση της οποίας, λόγω ανάκλησης της άδειας λειτουργίας της, υπεισήλθε το ΝΠΙΔ με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ", ως ειδικός εκ του νόμου διάδοχος αυτής, και 3) της από 04-03-2013 πρόσθετης παρέμβασης των Ν. Γ., Α. συζ. Ν.. Γ., Γ. Γ. και Α. Γ. υπέρ της ασφαλιστικής εταιρείας "..." και κατά των Κ. Σ. και Ε. Σ., εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 29/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου, με την οποία συνεκδικάσθηκαν οι δύο αγωγές και η πρόσθετη παρέμβαση, απορρίφθηκε η πρόσθετη παρέμβαση, κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της πρώτης (1ης) αγωγής ως προς το κονδύλιο των διαφυγόντων κερδών, κρίθηκαν συνυπαίτιοι του ένδικου τροχαίου ατυχήματος ο ενάγων της πρώτης (1ης) αγωγής Κ. Σ., οδηγός βυτιοφόρου, και η θανούσα συγγενής των εναγόντων της δεύτερης (2ης) αγωγής Ε. Γ., οδηγός ΙΧΕ, κατά ποσοστό 20% και 80% αντίστοιχα, έγιναν εν μέρει δεκτές οι αγωγές και υποχρεώθηκαν οι εναγόμενοι των δύο αγωγών να καταβάλουν στους ενάγοντες τα αναφερόμενα ποσά. Κατά της πρωτόδικης απόφασης ασκήθηκαν Α) η από 08-11-2016 (αριθμ. κατάθ. 59/11-11-2016) έφεση του ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ κατά των Ν. Γ., Α. συζ. Ν.. Γ., Γ. Γ. και Α. Γ., Β) η από 20-12-2017 (αριθμ. κατάθ. 7/17-01-2018) έφεση των Ν. Γ., Α. συζ. Ν.. Γ., Γ. Γ. και Α. Γ. κατά των α) Κ.Σ., β) Ε. Κ. και γ) ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, και Γ) η από 22-03-2018 (αριθμ. κατάθ. 21/23-03-2018) έφεση των Κ. Σ. και Ε. συζ. Κ. Σ. κατά της ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...". Οι τρεις εφέσεις συνεκδικάσθηκαν, έγιναν τυπικά δεκτές, απορρίφθηκαν κατ' ουσίαν οι υπό στοιχ. Α και Β εφέσεις, έγινε εν μέρει δεκτή κατ' ουσίαν η υπό στοιχ. Γ έφεση των Κ. Σ. και Ε. Σ. κατά της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "...", εξαφανίσθηκε εν μέρει η πρωτόδικη απόφαση ως προς την από 05-10-2011 αγωγή των τελευταίων εκκαλούντων, διακρατήθηκε η υπόθεση, κηρύχθηκε απαράδεκτη η ίδια αγωγή ως προς το κονδύλιο διαφυγόντων κερδών της δεύτερης ενάγουσας Ε. Σ., δικάστηκε η αγωγή ως προς τον πρώτο ενάγοντα Κ. Σ., ως προς τον οποίο έγινε εν μέρει δεκτή. Εντούτοις, η από 08-11-2016 (αριθμ. κατάθ. 59/11-11-2016) έφεση του αναιρεσείοντος ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ κατά της υπ' αριθμ. 29/2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου δεν κατατέθηκε στο γραμματέα του εκδόντος την ανωτέρω πρωτόδικη απόφαση δικαστηρίου, αλλά στο γραμματέα άλλου δικαστηρίου, ήτοι του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου. Ως εκ τούτου, τίθεται ζήτημα απαραδέκτου, που παρά το νόμο δεν κήρυξε το Εφετείο, σύμφωνα με τον αναιρετικό λόγο από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, ο οποίος εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο. Προς τούτο, το παρόν Δικαστήριο εξέδωσε κατά το άρθρο 562 παρ. 4 του ΚΠολΔ, όπως η παράγραφος αυτή τροποποιήθηκε και ισχύει από την 1η-1-2022 δυνάμει των άρθρων 36 και 120 του Ν 4842/2021, την από 13-01-2023 Διάταξή του, την οποία γνωστοποίησε στους διαδίκους με επιμέλεια του Γραμματέα, καλώντας αυτούς να διατυπώσουν με υπόμνημα τις απόψεις τους, ορίζοντας σχετική προθεσμία είκοσι (20) ημερών από τη γνωστοποίηση, εντός της οποίας (προθεσμίας) κατέθεσαν υπόμνημα μόνο οι αναιρεσίβλητοι, το από 18-1-2023, ήδη δε η ταχθείσα προθεσμία έχει παρέλθει. Εφόσον, λοιπόν, η από 08-11-2016 έφεση (αριθμ. κατάθ. 59/11-11-2016) του αναιρεσείοντος ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ κατά της υπ' αριθμ. 29/2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου δεν κατατέθηκε στο Γραμματέα του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου, που εξέδωσε την εκκαλούμενη απόφαση, αλλά κατατέθηκε στις 11-11-2016 στο Γραμματέα του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου, δεν ασκήθηκε παραδεκτά και το Εφετείο κρίνοντας αυτή τυπικά δεκτή και απορρίπτοντας αυτή κατ' ουσίαν, παρά το νόμο δεν κήρυξε το απαράδεκτο αυτής, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην μείζονα πρόταση, και υπέπεσε στην από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, κατά το βάσιμο περί τούτου λόγο αναίρεσης, εξεταζόμενο αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, εφ' όσον με το αναιρετήριο διώκεται η αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να γίνει δεκτός ως και ουσιαστικά βάσιμος ο ως άνω από το άρθρo 559 αρ. 14 ΚΠολΔ λόγος, να αναιρεθεί κατ' αποτέλεσμα η προσβαλλομένη απόφαση και να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου, που έχει καταθέσει το αναιρεσείον, σε αυτό (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει). Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 580 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για οποιονδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, μπορεί να κρατήσει την υπόθεση και να ασχοληθεί με την εκδίκασή της, ιδίως, αν κατά την κρίση του δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση.
Εν προκειμένω, εφ' όσον κρίθηκε, ότι η ασκηθείσα έφεση είναι απαράδεκτη, δεν υπάρχει στάδιο περαιτέρω εκδίκασης της υπόθεσης, ως προς το αναιρούμενο ως άνω μέρος.
Συνεπώς, πρέπει να κρατηθεί η υπόθεση, να απορριφθεί η ανωτέρω έφεση ως απαράδεκτη, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου, που έχει καταθέσει το εκκαλούν, στο δημόσιο ταμείο, και να συμψηφιστούν στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων, λόγω, κατ' εκτίμηση των περιστάσεων, εύλογης αμφιβολίας για την έκβαση της δίκης (άρθρ. 179 του ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 8 του Ν 4842/2021). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί ως προς τους παρόντες διαδίκους την υπ' αριθμ. 65/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας.
Διατάζει την επιστροφή στο αναιρεσείον του παραβόλου, που έχει καταθέσει.
Κρατεί και δικάζει την από 08-11-2016 (αριθμ. κατάθ. 59/11-11-2016) έφεση του ΝΠΙΔ με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" κατά της υπ' αριθμ. 29/2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου.
Απορρίπτει την ανωτέρω έφεση.
Διατάζει την εισαγωγή του παραβόλου, που έχει καταθέσει το εκκαλούν, στο δημόσιο ταμείο. Και 
Συμψηφίζει στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Φεβρουαρίου 2023.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Φεβρουαρίου 2023.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ