Αριθμός 421/2007 

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 E΄ Ποινικό Τμήμα   
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη-Eισηγητή, Κωνσταντίνο Κούκλη και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1....., που εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Νικόλαο Μαυρομάτη και Όθωνα Παπαδόπουλο και 2......, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Όθωνα Παπαδόπουλο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 86-87/2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.
 Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 20 Απριλίου 2006 δυο αυτοτελείς αιτήσεις αναιρέσεως και στο από 3 Ιανουαρίου 2007 δικόγραφο προσθέτων λόγων του πρώτου αναιρεσείοντος, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 838/2006.  
Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των αναιρεσειόντων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν οι προκείμενες αιτήσεις αναιρέσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Εισάγονται ενώπιον του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου οι από 20 Απριλίου 2006 δύο αιτήσεις αναιρέσεως των 1) .....και 2) ....και οι από 3-1-2007 πρόσθετοι λόγοι επί της πρώτης τούτων και ως συναφείς στρεφόμενες κατά της ίδιας υπ΄ αρ. 86-87/2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης πρέπει να συνεκδικασθούν.
Από τις διατάξεις των άρθρων 42 παρ. 2 εδαφ. β΄ και γ΄, 96 παρ. 2, 462, 465 παρ. 1 και 2 εδάφ. Α΄ και 476 παρ. 1 του ΚΠΔ προκύπτουν, εκτός άλλων και τα εξής : α) ο διάδικος μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο (όπως είναι και η αναίρεση) που του ανήκει είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω αντιπροσώπου που έχει εντολή κατά τους όρους του άρθρου 96 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα (απλή έγγραφη δήλωση του εντολέα και βεβαίωση της γνησιότητας της υπογραφής αυτού από οποιαδήποτε δημόσια, δημοτική ή κοινοτική αρχή ή δικηγόρο), β) το πληρεξούσιο ή επικυρωμένο αντίγραφό του προσαρτάται στη σχετική έκθεση, γ) το ένδικο μέσο κατά της καταδικαστικής αποφάσεως που παρέχεται σ΄ εκείνον που καταδικάσθηκε μπορεί να ασκηθεί για λογαριασμό του και από τον συνήγορο που είχε παραστεί στη συζήτηση, στην περίπτωση, όμως, αυτή στη σχετική έκθεση ή δήλωση περί ασκήσεως του ενδίκου μέσου πρέπει να αναφέρεται η ιδιότητα αυτή και δ) αν ο αντιπρόσωπος ενήργησε χωρίς εντολή ή χωρίς να τηρήσει τις ως άνω διατυπώσεις, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο.-
Στη προκειμένη περίπτωση οι υπό κρίση από 20 Απριλίου 2006 αιτήσεις αναιρέσεως των .....και ... κατά της υπ΄ αριθμ. 86-87/2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης με την οποία καταδικάσθηκαν για τα εγκλήματα της πλαστογραφίας με χρήση κατά συναυτουργία και κατ΄ εξακολούθηση εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, σύσταση συμμορίας και αποδοχή προϊόντων εγκλήματος σε συνολική ποινή κάθειρξης 9 ετών, ασκήθηκαν ενώπιον του Γραμματέως του Εφετείου Θεσσαλονίκης από τους δικηγόρους Θεσσαλονίκης ΄Οθωνα Παπαδόπουλο και Παρασίδου Μαρία αντιστοίχως, με την ιδιότητα του πληρεξουσίου δικηγόρου των αναιρεσειόντων, χωρίς να προσαρτάται το σχετικό πληρεξούσιο ή επικυρωμένο αντίγραφό του στις δηλώσεις αναιρέσεως. ΄Ετσι όμως οι αιτήσεις αναιρέσεως χωρίς την τήρηση της εν λόγω διατυπώσεως είναι απαράδεκτες ως και οι πρόσθετοι λόγοι επί της πρώτης αναιρέσεως από 3-1-2007 του εκ των αναιρεσειόντων ..., καθόσον παραδοχή τούτων προϋποθέτει παραδεκτή αναίρεση. Η έλλειψη αυτή δεν καλύπτεται από το ότι με υπόμνημα του τελευταίου τούτου αναιρεσείοντος γίνεται μνεία ότι ο ως άνω δικηγόρος ήταν συνήγορός του κατά τη συζήτηση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, διότι η ιδιότητα αυτή έπρεπε να αναφέρεται στο έγγραφο του αναιρετηρίου, ώστε να επικαλείται τεκμαιρομένη πληρεξουσιότητα.
Συνεπώς πρέπει αμφότερες οι αιτήσεις και οι πρόσθετοι επί της πρώτης αναιρέσεως λόγοι ν΄ απορριφθούν ως απαράδεκτες και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ. 1, 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει τις από 20 Απριλίου 2006 συνεκδικαζόμενες αιτήσεις των 1) ....και τους από 3-1-2007 πρόσθετους λόγους επί της αναιρέσεως αυτού και 2) .....για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 86-87/2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και 
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ για τον καθένα.
 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Φεβρουαρίου 2007. Και 
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα την 1η Μαρτίου 2007.
 

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ        Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ