Αριθμός 1736/2023
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Μαργέλλου - Μπουλταδάκη - Εισηγήτρια, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Νικόλαο Πουλάκη και Μαλαματένια Κουράκου, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 26 Σεπτεμβρίου 2023, με την παρουσία και της Γραμματέως Α. Α., για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. Α. Β. του Ι., κατοίκου ..., 2. Σ. Γ. του Θ., κατοίκου ..., 3. Π. Δ. του Α., κατοίκου ..., 4. Δ. Ζ. του Γ., κατοίκου ..., 5. Μ. Ν. του Σ., κατοίκου ..., 6. Χ. Ν. του Ι., κατοίκου ..., 7. Θ. Π. του Γ., κατοίκου ... και 8. Η. Φ. του Κ., κατοίκου ... Οι 1ος, 2ος, 3ος, 4ος, 5ος, 6ος και 8ος εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Κωνσταντίνο Μπάκα, Μαρία Γεωργιτσοπούλου και Ερνέστο - Δημήτριο Τσακαλία, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., οι oποίοι δεν κατέθεσαν προτάσεις. Ο 7ος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ερνέστο - Δημήτριο Τσακαλία, ο οποίος δήλωσε παραίτηση από το δικόγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων.
Των αναιρεσιβλήτων: 1.Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομικών που εδρεύει στην Αθήνα και 2.Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Το πρώτο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του Κωνσταντίνα Μαρίνου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., η οποία κατέθεσε προτάσεις και το δεύτερο δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-2-2014 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1550/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 3142/2019 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 30-12-2021 αίτησή τους και τους από 24-7-2023 προσθέτους λόγους αυτής.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του 7ου αναιρεσείοντος ζήτησε να γίνει δεκτή η παραίτησή του από την ένδικη αίτηση αναίρεσης και τους προσθέτους αυτής λόγους.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο, φέρονται προς συζήτηση, ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου: α) η από 30.12.2021 (με αριθμ. κατάθεσης 610/54/21.1.2022) αίτηση αναίρεσης και, β) οι από 24.7.2023 (με αριθμ. κατάθεσης 97/2023) πρόσθετοι λόγοι της. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 294, 295 παρ. 1, 297 και 299 ΚΠολΔ, όπως το πρώτο και τρίτο τροποποιήθηκαν με το ν. 4335/2015, τα οποία εφαρμόζονται κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, προκύπτει ότι ο αναιρεσείων μπορεί με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά συνεδρίασης του δικαστηρίου ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αναιρεσίβλητο ή με δήλωση στις προτάσεις να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης χωρίς τη συναίνεση του αντιδίκου του, εφόσον το δικαστήριο δεν προχώρησε στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, ενώ η παραίτηση που γίνεται αργότερα είναι απαράδεκτη, εφόσον ο αναιρεσίβλητος προβάλλει αντίρρηση και πιθανολογεί ότι έχει έννομο συμφέρον η δίκη να περατωθεί με την έκδοση οριστικής απόφασης. Για το κύρος της παραίτησης δεν είναι αναγκαία η κλήτευση του αναιρεσιβλήτου, αφού αυτός, και αν τυχόν είχε κληθεί και παρίστατο, δεν μπορούσε να αντιταχθεί σ' αυτή, εφόσον γίνεται πριν το δικαστήριο προχωρήσει στην έρευνα των λόγων της αναίρεσης (ΑΠ 712/2016,1382/2011). Η παραίτηση από το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης, για την οποία αρκεί η ύπαρξη γενικής μόνο πληρεξουσιότητας στο πρόσωπο του δικηγόρου του παραιτουμένου, έχει ως αποτέλεσμα ότι η αίτηση αναίρεσης θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και κηρύσσεται καταργημένη η δίκη. Στην προκειμένη περίπτωση, φέρεται για συζήτηση η από 30.12.2021 και με αριθμό κατάθ. 610/54/21.1.2022 αίτηση για αναίρεση της 3142/6.6.2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.
Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, στην αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο και πριν το δικαστήριο προχωρήσει στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, ο πληρεξούσιος του 7ου αναιρεσείοντος - Θ. Π., δικηγόρος Ερνέστος Δημήτριος Τσακαλίας, σύμφωνα με την προς αυτόν εξουσιοδότηση του ως άνω αναιρεσείοντος, με δήλωσή του στο ακροατήριο του δικαστηρίου αυτού, η οποία περιελήφθη στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδριάσεως του δικαστηρίου τούτου, δήλωσε ότι παραιτείται από το δικόγραφο της ως άνω αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων ως προς τον εν λόγω αναιρεσείοντα. Η παραίτηση αυτή είναι νόμιμη και, συνακόλουθα, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 295 παρ. 1 εδ. 1 ΚΠολΔ, η αίτηση αναίρεσης θεωρείται ως μη ασκηθείσα από τον έβδομο αναιρεσείοντα και πρέπει ως προς αυτόν η δίκη να κηρυχθεί καταργημένη. Διάταξη για δικαστικά έξοδα δεν περιλαμβάνεται, αφού δεν υποβλήθηκε σχετικό αίτημα από τον παριστάμενο πρώτο των αναιρεσιβλήτων. Από τις διατάξεις των άρθρων 558 και 566 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται εναντίον εκείνων οι οποίοι ήσαν διάδικοι στη δίκη στην οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη με αυτή απόφαση και αντίδικοι του αναιρεσείοντος, και μάλιστα όχι εναντίον όλων αυτών, αλλά μόνον εναντίον εκείνων από αυτούς οι οποίοι νίκησαν και από τους οποίους επιδιώκεται με αυτήν και είναι δυνατή με βάση τις επικαλούμενες πλημμέλειές της, η αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης. Επομένως η αίτηση αναίρεσης είναι απορριπτέα, ως απαράδεκτη, ως προς το μέρος της που στρέφεται κατ' εκείνων από τους αντιδίκους του αναιρεσείοντος, τους οποίους δεν αφορά η αποδιδόμενη μ' αυτήν στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια και ως προς τους οποίους επομένως δεν είναι δυνατό να αναιρεθεί η απόφαση και αν ακόμα ευδοκιμήσει ο λόγος αυτός (ΑΠ 54/2023,932/2018, 110/2018, 1002/2015).
Περαιτέρω από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 62 και 63 ΚΠολΔ, τα οποία ρυθμίζουν, αντίστοιχα, την ικανότητα να είναι κανείς διάδικος και την ικανότητα παράστασης επί δικαστηρίου, προκύπτει ότι αν οι ως άνω διαδικαστικές προϋποθέσεις της δίκης, την ύπαρξη των οποίων το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης (άρθρο 73 ΚΠολΔ), έλλειπαν κατά την άσκηση της αγωγής, ενδίκου μέσου κλπ, ενώ υπάρχουν κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, η διαδικασία προχωρεί ομαλώς, γιατί κρίσιμος είναι σχετικώς ο χρόνος της τελευταίας συζήτησης, στο ακροατήριο, κατά την οποία εκδίδεται η απόφαση. Αν όμως διαπιστωθεί η ύπαρξη των ως άνω διαδικαστικών προϋποθέσεων της δίκης κατά την άσκηση της αγωγής, των ενδίκων μέσων κλπ. και έλλειψη αυτών κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, τότε αυτά (αγωγή, ένδικα μέσα κλπ.) δεν απορρίπτονται ως απαράδεκτα, καθόσον οι ανωτέρω προϋποθέσεις υπήρχαν κατά το χρόνο άσκησής τους, αλλά θα κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτησή τους, προκειμένου η δίκη να συνεχισθεί από εκείνους, που υποκαθίστανται στη θέση του ενάγοντος, εναγομένου, εκκαλούντος, εφεσιβλήτου, αναιρεσείοντος, αναιρεσίβλητου κλπ. (ΑΠ 1234/2021). Αν τέλος οι ως άνω προϋποθέσεις ελλείπουν τόσο κατά την άσκηση της αγωγής, ενδίκου μέσου κλπ, όσο και κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, περίπτωση η οποία συντρέχει και οσάκις πρόκειται περί οιονεί καθολικής διαδοχής (εν όλω ή εν μέρει) νομικού προσώπου από άλλο ήδη συσταθέν προηγουμένως νομικό πρόσωπο, η αγωγή, ένδικο μέσο κλπ απορρίπτεται ως απαράδεκτη (ΑΠ 1404/2007).
Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 552, 553, 556 και 558 ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι οι προϋποθέσεις του παραδεκτού της αίτησης αναίρεσης είναι: α) η ύπαρξη απόφασης που να υπόκειται σε αναίρεση, β) η άσκηση αυτής από πρόσωπο που να δικαιούται σε άσκηση αυτής και η απεύθυνσή της κατά προσώπου που να νομιμοποιείται προς τούτο, γ) η άσκηση αυτής εντός της νόμιμης προθεσμίας και, δ) η άσκηση αυτής κατά τις νόμιμες διατυπώσεις.
Περαιτέρω, με τη διάταξη του άρθρου 52 Ν. 4757/2020 (ΦΕΚ Α'/240/01.12.2020), τροποποιήθηκε το άρθρο 26 του Ν. 4427/2016 και συστάθηκε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (Υ.Π.Α.)", και για τις διεθνείς σχέσεις "Hellenic Aviation Service Provider (H.A.S.P.)", το οποίο εποπτεύεται από τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με σκοπό την παροχή, οργάνωση και ανάπτυξη των υπηρεσιών αεροναυτιλίας και τη διαχείριση και λειτουργία αεροδρομίων και υδατοδρομίων, έδρα την Περιφέρεια Αττικής και με διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια, με δικό της προϋπολογισμό σύμφωνα με τα όσα ορίζονται στο νόμο αυτό και τις εκάστοτε εφαρμοζόμενες διατάξεις περί λογιστικού των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου. {Σημειώνεται ότι από την προηγούμενη διατύπωση του άρθρου 26 παρ. 1 του Ν. 4427/2016 (ΦΕΚ Α 188) η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, υπαγόμενη στον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων λειτουργούσε ως αυτοτελής δημοσία υπηρεσία με διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια}. Με την παρ. 1 του άρθρου 53 του ίδιου, ως άνω Νόμου, προστέθηκε άρθρο 26Α στο Ν. 4427/2016 και ορίσθηκε ότι: "Η αυτοτελής δημόσια υπηρεσία "Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας", η οποία υπάγεται στο Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, καταργείται. Στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του Ελληνικού Δημοσίου, στον βαθμό που αφορούν στην εν λόγω αυτοτελή δημόσια υπηρεσία, υπεισέρχεται ως καθολικός διάδοχος το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας" που συστήνεται με το άρθρο 26," ενώ, με την παρ. 2 του ίδιου, ως άνω, άρθρου ορίσθηκε ότι: "Εκκρεμείς δίκες ή δικαστικές υποθέσεις του Ελληνικού Δημοσίου, οι οποίες αφορούν στην καταργηθείσα αυτοτελή δημόσια υπηρεσία, σε οποιοδήποτε δικονομικό στάδιο και αν βρίσκονται, ενώπιον οποιουδήποτε αρμόδιου πολιτικού, ποινικού ή διοικητικού δικαστηρίου και εισαγγελικής ή ανακριτικής αρχής συνεχίζονται από το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας". Με το άρθρο 78 παρ. 1 ορίζεται ως χρόνος έναρξης της ισχύος του νόμου αυτού η δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (1.12.2020). Ωστόσο με τη διάταξη του άρθρου 66 του ιδίου ως άνω νόμου 4745/2020 με τον παράτιτλο "Έναρξη λειτουργίας Υ.Π.Α. Προσθήκη του άρθρου 30Ε στο ν. 4427/2016" προστέθηκε το άρθρο 30 Ε με το ακόλουθο περιεχόμενο: "Έναρξη λειτουργίας Υ.Π.Α. Η λειτουργία της Υ.Π.Α. ως νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου σύμφωνα με όσα προβλέπονται αρχίζει με τη συγκρότηση του Διοικητικού της Συμβουλίου σε σώμα, σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 30Β. Μέχρι τη συγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου, ο διατελών Διοικητής και τα λοιπά υφιστάμενα όργανα διοίκησης της αυτοτελούς υπηρεσίας "Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας" συνεχίζουν να ασκούν κάθε αρμοδιότητα που τους έχει ανατεθεί βάσει της κείμενης νομοθεσίας". Τέλος με το άρθρο 30 Β του Ν.4427/2016 που προστέθηκε με το άρθρο 63 του Ν.4745/2020 και με τον παράτιτλο "Συγκρότηση Διοικητικού Συμβουλίου Υ.Π.Α. Προσθήκη του άρθρου 30 Β στο ν. 4427/2016" ορίζεται στην παρ. 1 (που ενδιαφέρει εν προκειμένω) ότι: "Το Διοικητικό Συμβούλιο συγκροτείται σε σώμα με απόφαση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών και αυτού προεδρεύει ο Διοικητής. Μετά τη συγκρότησή του το Διοικητικό Συμβούλιο εκλέγει Αντιπρόεδρο". Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι η έχουσα μετά το Ν. 4475/2020 νομική προσωπικότητα Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, αρχίζει τη λειτουργία της και συνακόλουθα νομιμοποιείται η ίδια παθητικά σε δίκες που την αφορούν υπό την ιδιότητά της ως οιονεί καθολικής διαδόχου του Ελληνικού Δημοσίου, μετά τη συγκρότηση σε σώμα του διοικητικού της συμβουλίου, καθότι τότε αρχίζει η λειτουργία της ως αυτοτελούς νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου και παύει η λειτουργία της ως αυτοτελούς υπηρεσίας του Ελληνικού Δημοσίου.
Στην προκειμένη περίπτωση, από την, κατ' άρθρο 561 παρ. 2, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της προκείμενης δίκης προκύπτουν τα ακόλουθα: Οι ενάγοντες - εκκαλούντες και ήδη αναιρεσείοντες, με την ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών από 27.2.2014 (αριθ. εκθ. κατ. 34139/886/2014) αγωγή τους κατά του ήδη πρώτου των αναιρεσιβλήτων Ελληνικού Δημοσίου, ισχυρίστηκαν ότι είναι πρώην εργαζόμενοι της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Ολυμπιακές Αερογραμμές Α.Ε", στην οποία απασχολήθηκαν με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου ως ιπτάμενοι χειριστές αεροσκαφών μέχρι το Δεκέμβριο του 2009, οπότε η άνω εταιρεία τέθηκε σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης με την 5714/2009 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Ότι, με την ΥΠΑ/Δ9/Β/38747/12747/12.11.2010 κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, που εκδόθηκε κατά τα οριζόμενα στο Ν. 3717/2008, μεταφέρθηκαν στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), στην οποία παρείχαν τις υπηρεσίες τους, με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, σε συνιστώμενες προσωποπαγείς θέσεις ειδικότητας χειριστών αεροσκαφών, από τον Απρίλιο του 2011 μέχρι το Νοέμβριο του 2013, οπότε τέθηκαν σε διαθεσιμότητα, λόγω κατάργησης της θέσης τους βάσει του άρθρου 90 του Ν. 4172/2013. Ότι, αν και είχαν υπαχθεί στο ίδιο μισθολόγιο με τους ήδη υπηρετούντες στην ΥΠΑ σε οργανικές θέσεις χειριστές αεροσκαφών, κατ' εφαρμογή του Ν. 4024/2011 και, ακολούθως, κατ' εφαρμογή του Ν. 4038/2012, όλοι οι χειριστές αεροσκαφών, μεταφερθέντες από άλλο φορέα ή μη, εξαιρέθηκαν από το πεδίο εφαρμογής του ενιαίου μισθολογίου (Ν. 4024/2011) εν αναμονή της έκδοσης σχετικής ΚΥΑ περί καθορισμού των αποδοχών τους (άρθρο 11 Ν.3783/2011), εντούτοις, δεν τους καταβάλλονταν τα προβλεπόμενα από τα άρθρα 34 και 34α του Ν. 2682/1999 επιδόματα, μολονότι ως μεταφερθέντες από φορέα δημοσίου τομέα θα έπρεπε, σύμφωνα με το άρθρο 22 του Ν. 3845/2010, να λαμβάνουν το σύνολο των αποδοχών της θέσης στην οποία μεταφέρθηκαν, στις οποίες περιλαμβάνονται και τα ανωτέρω επιδόματα (eurocontrol). Με βάση το ιστορικό αυτό, περιορίζοντας παραδεκτά το αίτημα της αγωγής σε εν μέρει αναγνωριστικό, ζήτησαν να υποχρεωθεί το εναγόμενο να καταβάλει στον καθένα το ποσό των 19.400 ευρώ, να αναγνωριστεί δε η υποχρέωσή του να καταβάλει στον καθένα το ποσό των 34.500 ευρώ, που αντιστοιχεί στο επίδομα eurocontrol για το χρονικό διάστημα από τον Απρίλιο 2011 έως το Νοέμβριο 2013, με το νόμιμο τόκο από τότε που κάθε επιμέρους απαίτηση κατέστη ληξιπρόθεσμη και απαιτητή, άλλως από την επίδοση της αγωγής. Επικουρικά, ζήτησαν την επιδίκαση των ανωτέρω ποσών σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 1 και 22 παρ. 1β του Συντάγματος, αφού, μολονότι από την έναρξη μεταφοράς τους στην ΥΠΑ ανήκαν στον ίδιο κλάδο χειριστών αεροσκαφών με τους ήδη υπηρετούντες χειριστές αεροσκαφών της ίδιας υπηρεσίας, με τους ίδιους όρους αμοιβής, το ίδιο μισθολόγιο, την ίδια υπηρεσιακή εξέλιξη και ταυτόσημα κατά ποιοτικό αποτέλεσμα καθήκοντα με τους τελευταίους, στον ίδιο τόπο εργασίας και στον ίδιο εργοδότη, εντούτοις, κατά παράβαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας, δε λάμβαναν τις ένδικες παροχές (επίδομα eurocontrol), με αποτέλεσμα να εισάγεται σε βάρος τους, ως μεταφερθέντες στην ΥΠΑ από άλλη δημόσια υπηρεσία, δυσμενής διάκριση έναντι των ήδη απασχολουμένων με την ίδια ειδικότητα και, μάλιστα, χωρίς αυτή να επιβάλλεται από λόγους κοινωνικούς ή δημοσίου συμφέροντος. Τέλος, όλως επικουρικώς, τα ανωτέρω ποσά ζήτησαν να τους επιδικαστούν με τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, με την εκκαλουμένη με αριθμό 1550/10.7.2015 απόφαση απέρριψε την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη, τόσο ως προς την κύρια όσο και ως προς την πρώτη επικουρική βάση της. Κατά της ως άνω απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, οι ενάγοντες - εκκαλούντες και ήδη αναιρεσείοντες άσκησαν την από 9.7.2019 και με αριθμ. κατάθ. 555836/503301/2017 έφεσή τους στρεφόμενοι κατά του εναγομένου - εφεσιβλήτου και ήδη πρώτου αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου, με την οποία ζήτησαν την εξαφάνιση της με αριθμό 1550/2015 απόφασης του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και την παραδοχή της αγωγής τους. Επί της έφεσης αυτής εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη με αριθμό 3142/ 6.6.2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία, αφού δέχθηκε τυπικά και εν μέρει κατ' ουσία την έφεση: α) εξαφάνισε, στο πλαίσιο του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης, την εκκαλουμένη απόφαση κατά το μέρος που το πρωτοβάθμιο δικαστήριο είχε απορρίψει την κύρια βάση της αγωγής ως κατ' ουσία αβάσιμη και, αφού κράτησε την υπόθεση κατά το μέρος αυτό, απέρριψε την κύρια βάση της αγωγής ως μη νόμιμη, β) απέρριψε κατ' ουσία την έφεση ως προς την πρώτη επικουρική βάση της αγωγής της παραβίασης της αρχής της ισότητας με εν μέρει αντικατάσταση των αιτιολογιών της πρωτόδικης απόφασης, επικυρώνοντας αυτή κατά την εν λόγω βάση της και γ) απέρριψε, στο πλαίσιο του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης, ως μη νόμιμη την από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό δεύτερη επικουρική βάση της αγωγής, την οποία δεν είχε ερευνήσει το πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Στη συνέχεια οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες άσκησαν στις 21.1.2022 την κρινόμενη (αριθμ. κατάθ. 610/54/21.1.2022) αίτηση αναίρεσης της ως άνω απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών και τους από 24.7.2023 (αριθμ. κατάθ. 97/26.7.2023) πρόσθετους λόγους αναίρεσης. Την αναίρεση και τους πρόσθετους λόγους έστρεψαν κατά του Ελληνικού Δημοσίου και κατά του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας", χωρίς να διαλάβουν στο αναιρετήριο και στο δικόγραφο των προσθέτων λόγων περιστατικά αφορώντα την παθητική νομιμοποίηση της δεύτερης των αναιρεσιβήτων και ειδικότερα περιστατικά αφορώντα την έναρξη λειτουργίας της τελευταίας, ενώ δεν προσκομίσθηκαν σχετικά στοιχεία για τη συγκρότηση σε σώμα του διοικητικού συμβουλίου αυτής. Επίσης, από τα στοιχεία του φακέλου δεν προκύπτει η κλήτευση της δεύτερης των αναιρεσιβλήτων. Επομένως, η συζήτηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους εν όψει των προεκτεθέντων (άρθρο 576 παρ. 3 εδ. α' ΚΠολΔ), προκειμένου να κλητευθεί η δεύτερη των αναιρεσιβλήτων Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Καταργεί τη δίκη την ανοιγείσα με την από 30.12.2021 (αριθμ. εκθ. καταθ. 610/54/21.1.2022 αίτηση και τους από 24.7.2023 (αριθμ. κατάθ. 97/2023) πρόσθετους λόγους για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3142/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, ως προς τον έβδομο αναιρεσείοντα Θ. Π. του Γ.
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς όλους τους αναιρεσίβλητους α) της από 30.12.2021 (με αριθμ. εκθ. κατάθ. 610/54/21.1.2022) αίτησης και β) τους από 24.7.2023 (με αριθμ. κατάθ. 97/26.7.2023) πρόσθετους λόγους για αναίρεση της υπ' αριθμ.3142/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 31 Οκτωβρίου 2023.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Νοεμβρίου 2023.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ