Αριθμός 1397/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E' Ποινικό Τμήμα - (σε συμβούλιο) Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά, Δήμητρα Μπουρνάκα-Εισηγήτρια και Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 8 και 15 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου πάγου) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος- εκζητουμένου (όνομα) H. (επώνυμο) B. του A. και της C. (ή D. S. του H. και της K.), γεννηθέντος στην Τουρκία στις 10-9-1958, κρατουμένου στο Νοσοκομείο Κρατουμένων Κορυδαλλού, ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο με τις πληρεξούσιες δικηγόρους του Ιωάννα Κούρτοβικ και Σπυρίδωνα Κουλοχέρη, κατά της υπ' αριθμ. 7/26-9-2013 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά. Το Συμβούλιο Εφετών Πειραιά, με την υπ' αριθμ. 7/26-9-2013 απόφασή του, γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στο Κράτος της Τουρκίας. Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος εκκαλών, άσκησε την με αριθμό 2 και ημερομηνία 26-9-2013 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν και ασκήθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Πειραιά και καταχωρίσθηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1099/2013. Προκειμένης συζητήσεως Αφού άκουσε τον εκζητούμενο και τις πληρεξούσιες δικηγόρους του που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η έφεση του εκζητουμένου. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Σύμφωνα με το άρθρο 451 του ΚΠοινΔ κατά της οριστικής αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών, με την οποία τούτο γνωμοδοτεί επί αιτήσεως εκδόσεως αλλοδαπού υπηκόου, επιτρέπεται στον εκζητούμενο και στον εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση ενώπιον του ποινικού τμήματος του Αρείου Πάγου μέσα σε 24 ώρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως, με τη σύνταξη της εκθέσεως από το γραμματέα εφετών, στην οποία, όπως και στην έκθεση για κάθε ένδικο μέσο, πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Επομένως, η κρινόμενη έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου B. H. του A. και της C., Τούρκου υπηκόου, κατά της υπ' αριθμ. 7/2013 αποφάσεως (βουλεύματος) του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά, με το οποίο αυτό γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του στις Δικαστικές Αρχές της Τουρκίας ασκηθείσα νομοτύπως και εμπροθέσμως την 26-9-2013 (η προσβαλλόμενη απόφαση φέρεται δημοσιευθείσα την ίδια, ως άνω, ημέρα) ενώπιον του αρμοδίου γραμματέα του Εφετείου Πειραιά, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί κατ'ουσίαν. Κατά τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1 του ΠΔ 114/2010 με το οποίο καθορίζονται οι διαδικασίες αναγνώρισης σε αλλοδαπούς και ανιθαγενείς της ιδιότητας του πρόσφυγα ή της χορήγησης καθεστώτος επικουρικής προστασίας "οι αιτούντες επιτρέπεται να παραμένουν στη χώρα μέχρι την ολοκλήρωση της διοικητικής διαδικασίας εξέτασης της αίτησης και δεν απομακρύνονται με οποιοδήποτε τρόπο". Περαιτέρω κατά την παρ. 2 του ίδιου, ως άνω, άρθρου, όπως αυτό ισχύει μετά την αντικατάστασή του από το άρθρο 35 του ΠΔ 113/2013 "η προηγούμενη παράγραφος δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις, όπου οι αρμόδιες αρχές είτε παραδίδουν τον αιτούντα σε άλλο κράτος μέλος της Ε.Ε. βάσει ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης σύμφωνα με τις διατάξεις του ν.3251/2004, είτε εκδίδουν αυτόν σε τρίτη χώρα με την εξαίρεση της χώρας καταγωγής του αιτούντος ή σε διεθνή ποινικά δικαστήρια, με βάση τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας. Η παράδοση ή η έκδοση δεν πρέπει να οδηγεί σε έμμεση ή άμεση επαναπροώθηση του ενδιαφερομένου κατά παράβαση του άρθρου 33 παρ. 1 της Σύμβασης της Γενεύης ή σε κίνδυνο σοβαρής βλάβης σύμφωνα με το άρθρο 15 του πδ 96/2008. Κανένας δεν εκδίδεται πριν εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της αίτησής του, εφόσον επικαλείται φόβο δίωξης στο εκζητούν Κράτος". Εξάλλου κατά το άρθρο 33 της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το καθεστώς των προσφύγων, που κυρώθηκε με το νδ 3989/1959 της 16/26/Σεπτεμβρίου 1959 περί κυρώσεως της πολυμερούς Σύμβασης νομικής καταστάσεως προσφύγων "ουδεμία Συμβαλλόμενη χώρα θα απελαύνη ή θα επαναπροωθεί, καθ' οιονδήποτε τρόπον, πρόσφυγας εις τα σύνορα εδαφών ένθα η ζωή ή η ελευθερία αυτών απειλούνται δια λόγους φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων", ενώ κατά το άρθρο 15 του ΠΔ96/2008 περί αναγνώρισης αλλοδαπών και απατρίδων ως προσφύγων η σοβαρή βλάβη, η οποία απαιτείται, ως προϋπόθεση για να δικαιούται κάποιος επικουρικής προστασίας, συνίσταται σε "α) .. ή β) βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία του αιτούντος στη χώρα καταγωγής του ...". Στην προκειμένη περίπτωση από τις καταθέσεις των ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου εξετασθέντων μαρτύρων του εκζητουμένου που περιέχονται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδριάσεώς του, από όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, συμπεριλαμβανομένων και των πρακτικών της πρωτοβαθμίου δίκης, τα όσα εξέθεσαν ο εκκαλών - εκζητούμενος πρωτοδίκως και ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά τη συζήτηση της υπόθεσης καθώς και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους προφορικά και με το υπόμνημά τους προέκυψαν τα ακόλουθα: Με την υπ' αριθμ. 2013/63922846 - Αtina BE 777456 από 16-8-2013 ρηματική διακοίνωση της πρεσβείας της Τουρκίας στην Αθήνα ζητήθηκε η έκδοση και η παράδοση στις αρμόδιες δικαστικές αρχές της Τουρκίας του Τούρκου υπηκόου B. H. του A. και της C., ο οποίος γεννήθηκε στην Τουρκία στις 10-9-1958 και διώκεται από τις Αρχές της Τουρκίας με το με ημερομηνία 12-4-2013 ένταλμα σύλληψης με απουσία, του Β' Γραφείου Δικαστή 'Αγκυρας για τις αξιόποινες πράξεις της ένταξης ως μέλος στην ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση με την ονομασία "Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Κόμμα - ΜΕΤΩΠΟ DHKP-C", για διατάραξη της ενότητας του Κράτους και της ακεραιότητας της χώρας και της δημιουργίας κινδύνου από πρόθεση για τη Γενική Ασφάλεια, πράξεις που φέρεται ότι τέλεσε την 19-3-2013, προκειμένου να δικαστεί ως υπαίτιος των ανωτέρω αξιοποίνων πράξεων, που προβλέπονται και τιμωρούνται από τα άρθρα 302, 314 και 170 του τουρκικού ποινικού κώδικα με αριθμό 5237 και στην ελληνική νομοθεσία από τα άρθρα 187 παρ. 1, 157 και 190 του ποινικού κώδικα. Ο εκζητούμενος συνελήφθη στις 7-8-2013 δυνάμει της υπ' αριθμ. 939/7-8-2013 εντολής προσωρινής σύλληψης της Εισαγγελέως Εφετών Πειραιά σε εκτέλεση του ως άνω εντάλματος σύλληψης των δικαστικών Αρχών της Τουρκίας, ενώ αυτός ήταν κρατούμενος από την 30-7-2013 στο κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού δυνάμει του υπ' αριθμ. 17/2-8-2013 εντάλματος προσωρινής κράτησης του ανακριτή Χίου για άλλα αδικήματα, τα οποία φέρεται ότι τέλεσε στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 2013. Αυτός αρνείται τις κατηγορίες που του αποδίδονται για τις πράξεις, για τις οποίες ζητείται η έκδοσή του, και ισχυρίζεται ότι η δίωξη του γι' αυτές είναι προσχηματική και οφείλεται στις πολιτικές του πεποιθήσεις και ειδικότερα στην αριστερή του ιδεολογία, την οποία έχει εκφράσει δημοσίως με τη συμμετοχή του σε αριστερές πολιτικές οργανώσεις, σε εκδηλώσεις, διαμαρτυρίες και πορείες, με τη δημοσίευση συναφών άρθρων σε εφημερίδες και τη συγγραφή βιβλίων, αγωνιζόμενος για την ελευθερία, την κοινωνική δικαιοσύνη και τα δικαιώματα του τουρκικού λαού. Ακόμη, εκθέτει, ότι για τις, ως άνω, πολιτικές του πεποιθήσεις και δράσεις του συνελήφθη και κρατήθηκε πολλές φορές, μάλιστα το 2004 συνελήφθη με την κατηγορία της "προπαγάνδας κατά της κυβέρνησης" και κρατήθηκε στις φυλακές της 'Αγκυρας για πέντε μήνες, κατά τη διάρκεια δε της κράτησής του υπέστη βασανιστήρια και εξευτελιστική μεταχείριση. Λόγω του φόβου των περαιτέρω διώξεών του, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος, διέφυγε από την Τουρκία και ήλθε τον Ιούλιο του 2011 στην Ελλάδα, όπου, υπέβαλε στις αρμόδιες αρχές αίτηση για τη χορήγηση πολιτικού ασύλου για τους προαναφερόμενους λόγους, δηλώνοντας ψευδή στοιχεία ταυτότητας στην αίτησή του, προς αποφυγή του εντοπισμού του από τις Τουρκικές Αρχές λόγω της ύπαρξης σοβαρού κινδύνου για τη ζωή του και τη σωματική του ακεραιότητα οφειλομένη στους, ως άνω, λόγους. Από τα προσκομιζόμενα έγγραφα αποδεικνύεται, πράγματι, ότι ο εκζητούμενος υπέβαλε στις 12-8-2011 την υπό την ιδίαν ημερομηνία αίτηση στις αρμόδιες αρχές της Θεσσαλονίκης για χορήγηση πολιτικού ασύλου με ψευδή στοιχεία και συγκεκριμένα με αυτά του D. S. του H.. Τα ίδια στοιχεία δήλωσε ο εκζητούμενος και κατά την προσαγωγή του στις 12-9-2013 στην Εισαγγελέα Εφετών Πειραιά, μετά τη σύλληψή του σε εκτέλεση της υπ' αριθμ. Α-2726/5-2013 ερυθράς Αγγελίας της Interpol. 'Όμως, ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών αλλά και ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δήλωσε ρητά και με σαφήνεια ότι ονομάζεται B. H. του A. και ότι η άρνηση της δηλώσεως της πραγματικής του ταυτότητας με την επίκληση ψευδών στοιχείων D. S. οφειλόταν στο φόβο που αισθανόταν για τη ζωή του και τη σωματική του ακεραιότητα σε περίπτωση τυχόν εντοπισμού του από τις Τουρκικές Αρχές. Ως εκ τούτου, προκύπτει, επομένως, ότι ο φερόμενος με στοιχεία D. S. στην από 12-8-2011 αίτηση για παροχή ασύλου είναι το ίδιο πρόσωπο με τον εκζητούμενο. Εξάλλου, το γεγονός της δηλώσεως ψευδών στοιχείων από τον αιτούντα, ουδόλως επηρεάζει την κρίση της επιτροπής ως προς την παραδοχή ή μη της αιτήσεως περί παροχής ασύλου, αφού αυτή έχει τη δυνατότητα, συντρεχουσών των προς τούτο προϋποθέσεων, να προβεί στη διόρθωση των στοιχείων ταυτότητας του αιτούντος δια της αναγραφής των αληθών στοιχείων του. Πρέπει να σημειωθεί, ότι προς άρση κάθε αμφιβολίας, ο εκζητούμενος, την 20-9-2013, ενώ εκρατείτο στο κατάστημα κράτησης Κορυδαλλού, υπέβαλε προς την υπηρεσία Ασύλου και το αρμόδιο περιφερειακό γραφείο Ασύλου, μέσω του Διευθυντή της Δικαστικής φυλακής Κορυδαλλού και νέα αίτηση χορήγησης ασύλου με τα αληθή στοιχεία του επικαλούμενος, ότι κινδυνεύει η ζωή του και η σωματική του ακεραιτότητα στην Τουρκία και ότι διατρέχει τον κίνδυνο να υποστεί διώξεις και βασανιστήρια εξαιτίας των πολιτικών του πεποιθήσεων και της δράσης του για την ελευθερία και τα δικαιώματα του Τουρκικού λαού. Η αίτηση αυτή δεν έχει εξετασθεί μέχρι σήμερα. Αντίθετα, η πρώτη από 12-8-2011 αίτησή με τη οποία ζητούσε την παροχή ασύλου για τους αυτούς, ως άνω, λόγους, απορρίφθηκε με την υπ' αριθμ. 95/168956/30-4-2013 απόφαση του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης. Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος άσκησε εμπρόθεσμα την προσκομιζομένη υπ' αριθμ. 60529/5-11-2013 προσφυγή, η εξέταση της οποίας εκκρεμεί ενώπιον της αρμοδίας επιτροπής προσφυγών του άρθρου 32 παρ. 2 του ΠΔ 114/2010. Με την προσφυγή του αυτή ισχυρίζεται, όπως τούτο προκύπτει από το περιεχόμενο της, ότι διώκεται από τις Τουρκικές Αρχές λόγω των Πολιτικών του πεποιθήσεων, εξαιτίας των οποίων επανειλημμένα έχει συλληφθεί, κρατηθεί και βασανιστεί και ζητεί τη διόρθωση των αναφερομένων στην αίτηση στοιχείων της ταυτότητάς του δια της αναγραφής των αληθών στοιχείων και την επανεξέταση της αιτήσεώς του, προκειμένου αυτή να γίνει δεκτή. Μάλιστα, προς υποστήριξη της αιτήσεώς του αυτής, έχει ζητήσει με την υπ' αριθμ. 155526/3-10-2013 αίτηση προς τις αρμόδιες Αρχές να εξεταστεί από εξειδικευμένο κέντρο, με την ονομασία "ΜΕΤΑΔΡΑΣΗ" προκειμένου να διαγνωσθεί και πιστοποιηθεί, ότι είναι θύμα βασανιστηρίων. Με βάση τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά και ειδικότερα ενόψει του ότι εκκρεμεί το αίτημά του εκζητουμένου για χορήγηση πολιτικού ασύλου σε δεύτερο βαθμό και λαμβανομένων υπόψη των καταθέσεων των μαρτύρων που εξετάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, οι οποίοι εβεβαίωσαν τον ισχυρισμό περί διώξεώς του για τις πολιτικές του πεποιθήσεις προκύπτει ότι, σε περίπτωση εκδόσεως του υπάρχει κίνδυνος να επιδεινωθεί η θέση του λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που δέχθηκε τα αντίθετα, ότι δηλαδή δεν υπήρχε κώλυμα που να εμποδίζει την έκδοση του εκζητουμένου και γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεώς του στην Τουρκία για να δικασθεί για τις αναφερόμενες στο προαναφερόμενο ένταλμα πράξεις, εσφαλμένα τις αναφερόμενες στη μείζονα σκέψη διατάξεις εφάρμοσε και ερμήνευσε και τις αποδείξεις εκτίμησε και πρέπει, κατά παραδοχή ως βασίμου του σχετικού λόγου της εφέσεως, να γίνει δεκτή η έφεση ως και κατ' ουσίαν βάσιμη και να εξαφανισθεί το προσβαλλόμενο βούλευμα, το οποίο γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του εκζητουμένου στην Τουρκία, παρελκούσης πλέον της έρευνας των λοιπών λόγων. Τέλος πρέπει να αρθεί η προσωρινή κράτηση, στην οποία διατελεί ο ανωτέρω εκζητούμενος σε εκτέλεση του από 12-4-2013 εντάλματος σύλληψης με απουσία, του Β' Γραφείου Δικαστή 'Αγκυρας και να διαταχθεί η απόλυσή του από τις φυλακές αν δεν κρατείται για άλλη αιτία. Για τους λόγους αυτούς Δέχεται τυπικά και ουσιαστικά την έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου, κατά της υπ' αριθμ. 7/2013 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά, κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό. Εξαφανίζει την ως άνω απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά. Γνωμοδοτεί, ότι δεν πρέπει να εκδοθεί στο Κράτος της Τουρκίας ο εκζητούμενος B. H. του A. και της C. (ή D. S. του H. και της K.), οποίος γεννήθηκε στην Τουρκία στις 10-9-1958, και διώκεται με το με ημερομηνία 12-4-2013 ένταλμα σύλληψης με απουσία του Β' γραφείου του Δικαστή 'Αγκυρας, προκειμένου να δικαστεί για τις αναφερόμενες σ' αυτό πράξεις. Αίρει την προσωρινή κράτηση στην οποία διατελεί ο ανωτέρω εκζητούμενος σε εκτέλεση του από 12-4-2013 εντάλματος σύλληψης με απουσία του Β' Γραφείου Δικαστή 'Αγκυρας. Διατάσσει την απόλυση από τις φυλακές αν δεν κρατείται για άλλη αιτία. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Νοεμβρίου 2013. Εκδόθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίασή του στις 15 Νοεμβρίου 2013. Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ