Αριθμός 765/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη, Μαρία Βασιλάκη - Εισηγήτρια και Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Απριλίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Θ. - Χ. Μ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Κοντογιαννάκο, για αναίρεση της υπ' αριθ. 8506/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. 
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20 Δεκεμβρίου 2012 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 7/2013.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως, όταν σε αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφάρμοσε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικά, χωρίς να απαιτείται να εκτίθεται τί προέκυψε από το καθένα, ούτε να γίνεται αξιολογική συσχέτιση μεταξύ τους. Η σύμφωνα με τα ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως πρέπει να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς του κατηγορουμένου. Ως αυτοτελείς ισχυρισμοί θεωρούνται όσοι τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξεως, της ικανότητας προς καταλογισμό, τη μείωση της ικανότητας αυτής, την εξάλειψη του αξιοποίνου ή τη μείωση της ποινής. Πρέπει, όμως, ο προβαλλόμενος ισχυρισμός να είναι ορισμένος, δηλαδή, κατά περίπτωση, να αναφέρονται κατά τρόπο αναλυτικό τα πραγματικά περιστατικά που απαιτούνται κατά νόμο για τη συγκρότηση της νομικής εννοίας του συγκεκριμένου ισχυρισμού, έτσι, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα αξιολογήσεως και σε περίπτωση αποδοχής να οδηγούν στο ειδικότερο ευνοϊκό για τον κατηγορούμενο συμπέρασμα. Διαφορετικά, δεν υπάρχει υποχρέωση του δικαστηρίου της ουσίας να απαντήσει στους αόριστους αυτούς ισχυρισμούς, με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. 
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, τα οποία παραδεκτώς επισκοπούνται, ο συνήγορος του αναιρεσείοντος που τον εκπροσώπησε στη δίκη σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 340 παρ. 2 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, α) ανέπτυξε προφορικώς και κατέθεσε γραπτώς τον κατωτέρω αυτοτελή ισχυρισμό: "Με το υπ' αριθμ. ΑΒΜ 105/7101/19-3-2009 Κλητήριο θέσπισμα και το ταυτάριθμο από 22-12-2008 Κατηγορητήριο του κ. Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών Αθηνών, κατά παράβαση νόμου ασκήθηκε σε βάρος εμού για δεύτερη φορά ποινική δίωξη και καλούμαι να δικαστώ ενώπιον του Δικαστηρίου σας, για την ίδια αξιόποινη πράξη που φέρεται να τελέσθηκε στο ... την 24-6-2005. Ειδικότερα δε στην προκειμένη περίπτωση, με το υπ' αριθμ. 105/888648 και από 2-3-2007 Κατηγορητήριο της κ. Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών Αθηνών, κλήθηκα αρχικά να δικαστώ τηνν26η -11-2007 ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και κατόπιν αναβολών δικάστηκα, ομού μετά του συγκατηγορουμένου μου Ν. Α. (ιδιοκτήτη του ακινήτου) στις 28-9-2011 ότε και αμφότεροι αθωωθήκαμε με την υπ' αριθμ. 96632/2011 απόφαση του ως άνω Δικαστηρίου ως υπαίτιος διάπραξης του αδικήματος της εκτέλεσης αυθαίρετων οικοδομικών κατασκευών και ειδικότερα φερόμουν ότι ως μισθωτής ακινήτου (καταστήματος) που βρίσκεται επί της συμβολής των οδών ..., ... και ... στο ... στις 24-6-2005 προέβην σε αυθαίρετες οικοδομικές εργασίες και ειδικότερα στην κατασκευή δαπέδου από άοπλο σκυρόδεμα και επίστρωση αυτού με τσιμεντόλιθους στο ακάλυπτο χώρο της άνω οικοδομής και στην επικάλυψη πέργκολας στον ακάλυπτο με κυλιόμενο τεντόπανο, χωρίς να εφοδιαστώ με την απαιτούμενη άδεια της αρμόδιας πολεοδομικής αρχής. Από την απλή και μόνο αντιπαραβολή των εγγράφων (κατηγορητήριο και έκθεση αυτοψίας) της ανωτέρω με ΑΒΜ 105/7101 δικογραφίας (υπ' αριθμ. 96632/2011 αθωωτική απόφαση του Β' Μον. Πλημ/κειου Αθηνών) με αυτά της παρούσας με ΑΒΜ 105/7101 δικογραφίας (βλ. ιδία κλητήριο θέσπισμα με ημερομηνία 19-3-2009 και το μεταγενέστερο του άνω από 2-3-2007 με ημερομηνία από 22-12-2008 κατηγορητήριο του Κ. Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών Αθηνών) με βάση την οποία έχω κληθεί σήμερα να δικαστώ ενώπιον του Δικαστηρίου σας, σαφώς προκύπτει ότι υφίσταται πλήρης ταύτιση από απόψεως πραγματικών περιστατικών κατά τόπο, χρόνο και λοιπών περιστάσεων (ίδια έκθεση αυτοψίας, η υπ' αριθμ. πρωτ. 10580/2591/2005, Φ.3080/2005 ιδία ακριβώς κατασκευή, διαστάσεις κ.λ.π. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, δέον όπως η εισαχθείσα σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου σας ποινική δίωξη σε βάρος μου, κηρυχθεί απαράδεκτη λόγω εκκρεμοδικίας της ανωτέρω με υπ' αριθμ. ΑΒΜ 105/8648 κατηγορητηρίου προγενέστερης της παρούσης ποινικής διώξεως σε βάρος εμού επί της οποίας έχει εκδοθεί η υπ' αριθμ. 962632/2011 αθωωτική απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ -ΑΙΤΟΥΜΑΙ. Όπως το Δικαστήριο σας κηρύξει για τους προαναφερόμενους λόγους απαράδεκτη και μη νόμιμη την ασκηθείσα εις βάρος μου, ποινική δίωξη για την πράξη της παράβασης του άρθρου 17 παρ1, 8α του Ν. 1577/85". To Τριμελές Εφετείο Αθηνών που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, απέρριψε ως αβάσιμο τον παραπάνω αυτοτελή ισχυρισμό του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, με την ακόλουθη αιτιολογία: "Ακόμη πρέπει να απορριφθεί ο αυτοτελής ισχυρισμός του πρώτου εκκαλούντα Θ. Μ. περί απαραδέκτου της σε βάρος του παρούσας ποινικής δίωξης λόγω εκκρεμοδικίας, καθόσον από την αντιπαραβολή και τον έλεγχο του με στοιχεία ΑΒΜ 105/8648 κλητηρίου θεσπίσματος, του από 2-3-2007 κατηγορητηρίου, και την υπ' αριθμ. 96632/2011 αθωωτική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με το παρόν κατηγορητήριο που εκδικάζεται σήμερα, δεν προκύπτει ταύτιση από απόψεως πραγματικών περιστατικών κατά τόπο χρόνο και περιστάσεις (όχι ίδιοι χρόνοι, όχι ίδια περιστατικά). Β) Επίσης ο συνήγορος του κατηγορούμενου ζήτησε "να αναγνωρισθεί στον κατηγορούμενο το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ.2δ' ΠΚ". Το αίτημα αυτό που αποτελεί αυτοτελή ισχυρισμό, προέχοντως, όπως υποβλήθηκε, χωρίς την επίκληση συγκεκριμένων περιστατικών, είναι απαράδεκτο λόγω της πρόδηλης αοριστίας του, και το δικαστήριο δεν είχε υποχρέωση να διαλάβει οποιαδήποτε ...
Με τις παραδοχές αυτές, το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε την απαιτούμενη από τις παραπάνω διατάξεις του Συντάγματος και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ως προς την απόρριψη του ως άνω αυτοτελούς ισχυρισμού περί υπάρξεως εκκρεμοδικίας αφού δεν προκύπτει ταυτότητα της πράξεως από απόψεως τόπου, χρόνου και πραγματικών περιστατικών.
Επομένως οι σχετικοί από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ πρώτος και δεύτερος λόγοι αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι και ενόψει του ότι δεν προβάλλεται άλλος λόγος, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολο της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 20-12-2012 αίτηση αναιρέσεως του Θ. -Χ. Μ., κατοίκου ..., κατά της 8506/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και 
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα ευρώ (250 €).
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Απριλίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Μαΐου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ