Αριθμός 520/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ευδοξία Κιουπτσίδου - Στρατουδάκη, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη - Εισηγητή και Ασημίνα Υφαντή, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 9 Ιανουαρίου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "W. ΕΛΛΑΣ ΙΑΤΡΙΚΑ Ε.Π.Ε. - ΥΠΟ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ", που εδρεύει στο Χαλάνδρι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Χριστοδούλου, που ανακάλεσε την από 5/1/2023 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε στο ακροατήριο και κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα (όπως μετονομάστηκε το αρχικά αναιρεσίβλητο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (ΕΦΚΑ)), ως οιονεί καθολικού διαδόχου του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ (Ι.Κ.Α.)", το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Τούμπα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις, 2) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ (Ι.Κ.Α.)", το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αικατερίνη Στάθη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 3) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέφανο Μουζουράκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Β. Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα (όπως μετονομάστηκε το αρχικά αναιρεσείον Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (ΕΦΚΑ)), ως οιονεί καθολικού διαδόχου του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.), το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Τούμπα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "W. ΕΛΛΑΣ ΙΑΤΡΙΚΑ Ε.Π.Ε.", τελούσας υπό εκκαθάριση, που εδρεύει στο Χαλάνδρι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Χριστοδούλου, που ανακάλεσε την από 5/1/2023 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε στο ακροατήριο και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9/3/2017 αγωγή της υπό στοιχείο Α ήδη αναιρεσείουσας και υπό στοιχείο Β ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1222/2019 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6125/2020 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν η υπό στοιχείο Α αναιρεσείουσα με την από 2/11/2021 αίτησή της και το υπό στοιχείο Β αναιρεσείον με την από 6/12/2021 αίτησή του και τους από 1/12/2022 πρόσθετους λόγους αυτής.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της υπό στοιχείο Α αναιρεσείουσας και υπό στοιχείο Β αναιρεσιβλήτου ζήτησε την παραδοχή της από 2/11/2021 αιτήσεως, την απόρριψη της από 6/12/2021 αιτήσεως και των από 1/12/2022 προσθέτων λόγων αυτής και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Υπόκεινται προς κρίση η από 02.11.2021 αίτηση αναίρεσης της υπό εκκαθάριση ενάγουσας Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "W. ΕΛΛΑΣ ΙΑΤΡΙΚΑ ΕΠΕ" και η από 06.12.2021 αντίθετη αίτηση αναίρεσης του εναγομένου Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), ως οιονεί καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ(Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)", με τους από 01.12.2022 πρόσθετους λόγους του κατά της 6125/2020 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα της πρώτης ως άνω αίτησης και αναιρεσίβλητη της δεύτερης αίτησης αναίρεσης, άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά των εναγομένων 1) Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ (Ι.Κ.Α.)", τελευταίος οιονεί καθολικός διάδοχος του οποίου τυγχάνει ήδη το πρώτο των αναιρεσιβλήτων στην πρώτη αίτηση αναίρεσης και αναιρεσείον στην δεύτερη αίτηση αναίρεσης Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), 2) Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", ως καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ(Ι.Κ.Α.)" και 3) Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ"(1Η Δ.Υ.Πε.), ως καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" και ήδη δεύτερου και τρίτου των αναιρεσιβλήτων στην πρώτη ως άνω αίτηση αναίρεσης, αντίστοιχα, την από 09.03.2017 και με ειδικό αριθμό κατάθ. δικογρ.1053/2017 αγωγή της, για την καταβολή σ' αυτήν, σε ολόκληρο, από τους συνεναγόμενους φερόμενους συνοφειλέτες της, με βάση τις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού, του ποσού των 277.115,33 ευρώ, από οφειλές πωληθέντων με τιμολόγια ιατρικών (οστομικών) υλικών στο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., χωρίς να υφίσταται έγκυρη σύμβαση μεταξύ της ίδιας και του τελευταίου αγοραστή. 
Εκδόθηκε η 1222/2019 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατά την τακτική διαδικασία, με την οποία, ως προς τους δεύτερο και τρίτο των εναγομένων η παραπάνω αγωγή απορρίφθηκε, ως απαράδεκτη, λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης των τελευταίων, ενώ έγινε δεκτή ως και κατ' ουσίαν βάσιμη ως προς το πρώτο εναγόμενο Ν.Π.Δ.Δ., ως οιονεί καθολικό διάδοχο του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ", το οποίο υποχρέωσε να καταβάλει στην ενάγουσα το αιτηθέν ως άνω ποσό των 277.115,33 ευρώ, με το νόμιμο τόκο σε ποσοστό 6% από την επίδοση της από 02.11.2007 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου .../2007 αρχικώς ασκηθείσας αγωγής της ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, που την είχε κάνει μεν δεκτή με την 12544/2009 απόφασή του, πλην όμως η απόφαση αυτή του πρωτόδικου διοικητικού δικαστηρίου ανατράπηκε, κατόπιν άσκησης έφεσης από το Ι.Κ.Α. ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, το οποίο με την 1440/2011 τελεσίδικη απόφασή του απέρριψε, τελικά, την αγωγή, κρίνοντας ότι η ένδικη διαφορά δεν υπαγόταν στη δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων, αλλά των πολιτικών. Κατά δε της ως άνω πρωτόδικης απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ασκήθηκαν αντίθετες εφέσεις από αμφότερες τις πλευρές των διαδίκων, οι οποίες συνεκδικάστηκαν και εκδόθηκε επ' αυτών η προσβαλλόμενη 6125/2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία δέχτηκε μεν αυτές τυπικά, αλλά τις απέρριψε, αμφότερες, κατ' ουσίαν. Εν συνεχεία, ασκήθηκαν οι ως άνω αναφερθείσες αντίθετες αιτήσεις αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι, που στρέφονται κατά της ίδιας απόφασης και πρέπει να συνεκδικαστούν, λόγω συναφείας (άρθρο 246 ΚΠολΔ),που έχει εφαρμογή και στην αναιρετική διαδικασία, κατά το άρθρο 573 παρ.1 ΚΠολΔ, καθόσον οι πρόσθετοι λόγοι δεν έχουν αυτοτέλεια, αλλά συζητούνται, υποχρεωτικά, με την αίτηση αναίρεσης (ΑΠ 921/2019, ΑΠ 507/2017, ΑΠ 478/1981).
Από τις διατάξεις των άρθρων 556 παρ. 1, 558 και 566 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται εναντίον εκείνων οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη, επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και αντίδικοι του αναιρεσείοντα, όχι όμως εναντίον όλων αυτών, αλλά μόνο εναντίον εκείνων απ' αυτούς, ως προς τους οποίους επιδιώκεται με αυτήν και με βάση τις επικαλούμενες πλημμέλειες είναι δυνατή, η αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης. Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη κατά το μέρος της που στρέφεται εναντίον εκείνων των αντιδίκων του αναιρεσείοντος τους οποίους δεν αφορά η αποδιδόμενη μ' αυτήν πλημμέλεια και ως προς τους οποίους, συνακόλουθα δεν είναι δυνατόν να αναιρεθεί η απόφαση και αν ακόμα ευδοκιμήσει ο λόγος αυτός αναίρεσης (ΑΠ 1353/2019,ΑΠ 125/2006, ΑΠ 443/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προεκτέθηκε, με την από 02.11.2021 (με ειδικό αριθμ. κατάθ. 1065/03.11.2021) αίτηση αναίρεσης της υπό εκκαθάριση ενάγουσας Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "W. ΕΛΛΑΣ ΙΑΤΡΙΚΑ ΕΠΕ" προσβάλλεται η εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία με αριθμό 6125/2020 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίο, συνεκδικάζοντας την από 11.07.2019 έφεση της αναιρεσείουσας της ως άνω(πρώτης) αίτησης και αναιρεσίβλητης στην από 06.12.2021 (με ειδικό αριθμ. κατάθ. 1178/06.12.2021) αντίθετη αίτηση αναίρεσης του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), ως οιονεί καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)", με την από 18.09.2019 έφεση του 1ου των αναιρεσιβλήτων της πρώτης αίτησης αναίρεσης και αναιρεσείοντος της δεύτερης (αντίθετης) αίτησης αναίρεσης Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ),υπό την προαναφερθείσα ιδιότητά του, και αφού απέρριψε αυτές, επικύρωσε την 1222/2019 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει δεκτή ως και κατ' ουσίαν βάσιμη η από 09.03.2017 αγωγή της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας, ως άνω, μόνο ως προς το πρώτο των εναγομένων και ήδη πρώτο των αναιρεσιβλήτων Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), ως οιονεί καθολικός διάδοχος του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)", και είχε υποχρεωθεί το τελευταίο να της καταβάλει, ως οφειλόμενη απαίτησή της εξ αδικαιολογήτου πλουτισμού το σύνολο του αιτηθέντος ποσού των 277.115,33 ευρώ, ενώ, αντίθετα η αγωγή, ως προς τους λοιπούς συνεναχθέντες και ήδη δεύτερο των αναιρεσιβλήτων Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", ως καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ(Ι.Κ.Α.)" και τρίτο των αναιρεσιβλήτων Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ"(1Η Δ.Υ.Πε.), ως καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", αντίστοιχα, απορρίφθηκε, ως απαράδεκτη, λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης των τελευταίων. Επομένως, η πρώτη από 02.11.2021 αίτηση αναίρεσης της υπό εκκαθάριση αναιρεσείουσας Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "W. ΕΛΛΑΣ ΙΑΤΡΙΚΑ ΕΠΕ", όσον αφορά τους δεύτερο και τρίτο των ανωτέρω αναιρεσιβλήτων, έναντι των οποίων νικήθηκε η αναιρεσείουσα, καθώς και η δεύτερη από 06.12.2021 (αντίθετη) αίτηση αναίρεσης του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), ως οιονεί καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ(Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)", με τους από 01.12.2022 πρόσθετους αυτής λόγους, ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ.1,3,566 παρ.1 και 569 ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτοί και πρέπει να ερευνηθούν, κατά συνεκδίκαση (άρθρο 246 ΚΠολΔ), ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων τους (άρθρο 577 παρ.3 και 569 ΚΠολΔ). Αντίθετα, η ως άνω από 02.11.2021 πρώτη αίτηση αναίρεσης, κατά το μέρος που απευθύνεται εναντίον του πρώτου των εναγομένων και ήδη πρώτου των αναιρεσιβλήτων Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), ως οιονεί καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)", ως προς τον οποίο νίκησε στη δίκη η αναιρεσείουσα, καθώς έγινε δεκτή ως προς αυτόν στο σύνολό της η ένδικη αγωγή της, πρέπει, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν στη προηγηθείσα μείζονα σκέψη, να απορριφθεί ως απαράδεκτη (άρθρο 577 παρ. 2 ΚΠολΔ), καθόσον οι αποδιδόμενες με τους λόγους αναίρεσης πλημμέλειες της προσβαλλόμενης απόφασης δεν αφορούν τον αναιρεσίβλητο αυτόν, ούτε περιέχεται ως προς αυτόν στην αίτηση αναίρεσης άλλη αιτίαση, με την οποία να επιδιώκεται και να είναι δυνατή, με βάση και τις επικαλούμενες πλημμέλειες, η αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης ως προς τον εν λόγω αναιρεσίβλητο. Δικαστικά έξοδα εις βάρος της αναιρεσείουσας, που ηττήθηκε, και υπέρ του αναιρεσιβλήτου αυτού δεν θα επιβληθούν, καθόσον ο αναιρεσίβλητος αυτός, παρέστη μεν στη δίκη, αλλά δεν κατέθεσε έγγραφες προτάσεις, ούτε υπέβαλε σχετικό αίτημα καταδίκης της αναιρεσείουσας σε τέτοια έξοδα.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 17 Ν.3918/2011 "Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ Α' 31/ 02.03.2011), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 72 παρ.2 του Ν. 3984/2011 (ΦΕΚ Α' 150) "1. Συνιστάται νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) με την επωνυμία Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (εφεξής Ε.Ο.Π.Υ.Υ. ή Οργανισμός), το οποίο αποτελεί Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης... Η έναρξη λειτουργίας του Οργανισμού ορίζεται έξι μήνες μετά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου. 2. Στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. μεταφέρονται και εντάσσονται ως υπηρεσίες, αρμοδιότητες και προσωπικό ο Κλάδος Υγείας του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων-Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών(Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.) με τις μονάδες υγείας του, το κέντρο διάγνωσης ιατρικής της εργασίας του Ι.Κ.Α. με το σύνολο του εξοπλισμού του, οι Κλάδοι Υγείας του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ) και του Οργανισμού Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών (ΟΑΕΕ), ο Οργανισμός Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου (ΟΠΑΔ), όπως διαμορφώθηκε με τις διατάξεις του Ν.3655/2008 (ΦΕΚ Α' 58), ως προς τις παροχές σε είδος. 3. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού, μπορεί να μεταφέρονται στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και άλλοι Ασφαλιστικοί Οργανισμοί παροχής υγείας που λειτουργούν ως νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου. 4... 5...". Εξάλλου, με το άρθρο 23 του ίδιου ως άνω Νόμου(3918/2011) ορίστηκε ότι "1. Οι υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. διακρίνονται σε Κεντρική και Περιφερειακές. Α... Β. α. Τις Περιφερειακές Υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελούν οι υφιστάμενες μονάδες των περιφερειακών υπηρεσιών υγείας του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., οι υγειονομικές υπηρεσίες αυτού που δεν αποτελούν οργανικές μονάδες και λειτουργούν μέχρι την εφαρμογή του παρόντος ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης, οι υπηρεσίες Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθένειας σε είδος και λειτουργούν σε υπηρεσίες ασφάλισης, καθώς και οι περιφερειακές υπηρεσίες των λοιπών εντασσόμενων φορέων και κλάδων υγείας που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθένειας σε είδος. Από τις περιφερειακές υπηρεσίες υγείας του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. εξαιρούνται οι υπηρεσίες νοσοκομειακής υποστήριξης, οι οποίες μεταφέρονται στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος. Β. Η ένταξη των περιφερειακών υπηρεσιών των μεταφερόμενων φορέων στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., σύμφωνα με το άρθρο 17 του παρόντος, δύναται να είναι σταδιακή και πραγματοποιείται με την έκδοση κοινής απόφασης των Υπουργών Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, στην οποία καθορίζεται και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή της παρούσας διάταξης... γ...". Με το άρθρο 29 του αυτού Νόμου "Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελεί καθολικό διάδοχο των εντασσόμενων φορέων και υπεισέρχεται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις αυτών. 2... 3. Οι συμβάσεις των εντασσόμενων φορέων εξακολουθούν να ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", ενώ με τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 33 παρ.9 του ίδιου Νόμου ορίστηκε ότι "Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσόμενων φορέων συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης. Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.". Κατ' εξουσιοδότηση της προαναφερόμενης διάταξης του άρθρου 23 παρ.1 Ββ του Ν.3918/2011 εκδόθηκε η ΥΑ Φ.80000/οικ.32115/2009 (ΦΕΚ Β' 3010/29.12.2011), με την οποία μεταφέρθηκαν, από 1.1.2012, στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. από το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. οι Νομαρχιακές Μονάδες Υγείας, οι Τοπικές Μονάδες Υγείας, τα Τοπικά Ιατρεία, τα Διαγνωστικά Κέντρα, οι Υγειονομικές Υπηρεσίες που δεν αποτελούσαν οργανικές μονάδες και λειτουργούσαν μέχρι τότε ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης του Ιδρύματος κ.λ.π., οι οποίες αποτελούσαν, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ.3 του π.δ. 266/1989, όπως η παρ.3 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 του π.δ. 363/1992, μαζί με τις λοιπές αναφερόμενες εκεί υπηρεσίες, τις Υπηρεσίες Υγείας του Ι.Κ.Α. Ακολούθως, με το Ν.4238/2014 "Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ.), αλλαγή σκοπού Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και λοιπές διατάξεις" (ΦΕΚ Α' 38), οι οποίες ίσχυσαν, σύμφωνα με το άρθρο 56 του Νόμου αυτού, από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως(17.02.2014), ορίσθηκαν, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: "Στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.) συνιστάται Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ) που λειτουργεί στις Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.Πε.) της Χώρας" (άρθρο 1 παρ.2), "Οι Μονάδες παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ, του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) μεταφέρονται και εντάσσονται στην οργανωτική δομή των Δ.Υ.ΠΕ. ως αποκεντρωμένες μονάδες τους, εξαιρούμενων των Φαρμακείων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., τα οποία παραμένουν και λειτουργούν στον Οργανισμό" (άρθρο 2 παρ. 3), "1.Σκοπός του Εθνικού Οργανισμού Παροχών Υπηρεσιών Υγείας είναι: α)Η αγορά υπηρεσιών υγείας για τους ασφαλισμένους, τους συνταξιούχους, καθώς και για τα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους, των μεταφερθέντων φορέων, σύμφωνα με τα οριζόμενα στον Ενιαίο Κανονισμό Παροχών Υγείας του Οργανισμού... β)...γ)...δ)..."(άρθρο 8), "Οι πάσης φύσεως-λειτουργικές δαπάνες των Κέντρων Υγείας και Περιφερειακών Ιατρείων αυτών, καθώς και των Μονάδων Παροχής Υπηρεσιών Π.Φ.Υ. που εντάσσονται στις Δ.Υ.ΠΕ. και αποτελούν αποκεντρωμένες μονάδες αυτών, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, βαρύνουν τις πιστώσεις του προϋπολογισμού των κλειστών - σφαιρικών προϋπολογισμών εσόδων - εξόδων των Δ.Υ.ΠΕ. . Οι αντίστοιχες πιστώσεις που είναι εγγεγραμμένες στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Υγείας, καθώς και στον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. για τον σκοπό αυτό από 1-1-2015 μεταφέρονται και εγγράφονται στους προϋπολογισμούς των Δ.Υ.ΠΕ. Οι αρμόδιες υπηρεσίες των Δ.Υ.ΠΕ. αναλαμβάνουν τη σύνταξη και εκτέλεση του προϋπολογισμού, οικονομικού έτους 2015, λαμβάνοντας υπόψη ιδίως τα απολογιστικά στοιχεία των ανωτέρω μονάδων για τα έτη 2013 και 2014, την κατάρτιση του ετήσιου προγράμματος προμηθειών και υπηρεσιών, τη διενέργεια των σχετικών διαγωνιστικών διαδικασιών για τη σύναψη των σχετικών συμβάσεων, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις και την ευθύνη ενταλματοποίησης και εκκαθάρισης των δαπανών αυτών", (άρθρο 21 παρ. 4), "Για λόγους εύρυθμης λειτουργίας και διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος τα Κέντρα Υγείας, τα Περιφερειακά ιατρεία καθώς και οι μονάδες παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ που μεταφέρονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος και αποτελούν Αποκεντρωμένες μονάδες των Δ.Υ.ΠΕ., εξακολουθούν με την υφιστάμενη διαδικασία έως και τις 31.12.2014, να εφοδιάζονται με πάσης φύσεως φαρμακευτικό, υγειονομικό και λοιπό υλικό, καθώς και κάθε είδους παροχή υπηρεσιών, αντιστοίχως από τα νοσοκομεία διασύνδεσης και τις υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. Οι δαπάνες αυτές, επιβαρύνουν τους προϋπολογισμούς των νοσοκομείων και του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., από τους οποίους εξακολουθεί να διενεργείται η ενταλματοποίηση και εκκαθάριση των δαπανών αυτών, σύμφωνα με τα σχετικά παραστατικά, που θα εκδοθούν έως την ως άνω αναφερόμενη ημερομηνία. Μετά από γνώμη των Δ.Υ.ΠΕ., εκτελούνται κανονικά, υφιστάμενες συμβάσεις, καθώς επίσης και τυχόν διαγωνιστικές διαδικασίες, που βρίσκονται σε εξέλιξη, οι οποίες συνεχίζουν έως την ολοκλήρωσή τους" (21 παρ.5), "Η νόμιμη εκπροσώπηση των μονάδων που μεταφέρονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, δικαστική και εξώδικη, ανήκει στους διοικητές των οικείων Υγειονομικών Περιφερειών. Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσομένων μονάδων, του ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού που μετατάσσεται ή μεταφέρεται, συνεχίζονται από τις Διοικήσεις των Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.ΠΕ), χωρίς να επέρχεται διακοπή δίκης. Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι των Δ.Υ.ΠΕ.. Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις του πάσης φύσεως προσωπικού των ανωτέρω μονάδων που δεν μεταφέρεται ή μετατάσσεται στις Δ.Υ.ΠΕ., συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., χωρίς να επέρχεται διακοπή και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ...." (άρθρο 21 παρ. 9). Ακολούθως, ο Ν.4430/2016(ΦΕΚ Α' 205/31.10.2016), στην παρ.1 του άρθρου 52, το οποίο φέρει τον τίτλο "Εκκαθάριση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), ως καθολικού διαδόχου των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης", όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 34 παρ.4 περ. α' του Ν.4447/2016(ΦΕΚ Α' 241/23.12.2016), όριζε ότι " 1. α) Ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) θα χρηματοδοτηθεί από τον Κρατικό Προϋπολογισμό τα οικονομικά έτη 2016 και 2017 για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών του Οργανισμού, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί στις 30.4.2016, προς τα Φαρμακεία, λοιπούς συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας (ιατρούς, κλινικές, διαγνωστικά κέντρα, εργαστήρια κ.λπ.), φαρμακευτικές εταιρείες, προμηθευτές υγειονομικού και λοιπού υλικού κ.λπ... β) Ως ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. νοούνται εκείνες που αφορούν τα πριν τις 31.12.2012 έτη και για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα κατά περίπτωση, κατά το χρόνο υποβολής, παραστατικά στοιχεία και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί". Στη δε παρ.4 του ίδιου άρθρου 52 του ως άνω Ν. 4430/2016 ορίζονταν ότι: "Η εξόφληση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Οργανισμού που πραγματοποιείται από Φ.Κ.Α. των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 29 παρ. 10 του Ν. 3918/2011, όπως ισχύει, διενεργείται το αργότερο έως 30.6.2017". Η διάταξη αυτή της παρ.4 του ίδιου άρθρου 52 του Ν.4430/2016 αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ.1 α του Ν. 4486/2017(ΦΕΚ Α' 115/07.08.2017) ως ακολούθως "Μετά τις 30.06.2017 οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. που προέρχονται από Φ.Κ.Α., των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Φ.Κ.Α. . Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν και εκτελούνται σε βάρος του προϋπολογισμού του Ε.Φ.Κ.Α. . Από τις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εξαιρούνται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ και οι οποίες εξακολουθούν να παρακολουθούνται και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εξοφλούνται σύμφωνα με τα οριζόμενα στο παρόν άρθρο". Από τις προεκτεθείσες διατάξεις προκύπτει ότι ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας(Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) χρηματοδοτήθηκε μεν από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, τα οικονομικά έτη 2016 και 2017, για την εξόφληση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Οργανισμού, που αφορούν τα προ 31.12.2012 έτη, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί στις 30.04.2016, μεταξύ δε αυτών και των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Οργανισμού από προμήθειες υγειονομικού και λοιπού υλικού που αφορούν Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης(Φ.Κ.Α.), των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. με το άρθρο 29 παρ.10 του Ν.3918/2011, η εξόφληση των οποίων έπρεπε να διενεργηθεί το αργότερο έως 30.06.2017, στη συνέχεια, με τη διάταξη του άρθρου 97 παρ.1α του Ν.4486/2017, που αντικατέστησε την παρ.4 του άρθρου 52 του Ν.4430/2016, ορίστηκε ότι, μετά τις 30.06.2017, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. που προέρχονται από Φ.Κ.Α., των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν, κατά τα ανωτέρω στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Φ.Κ.Α. και οι εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α. Εξαιρούνται, όμως, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ που εξακολουθούν να παρακολουθούνται και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. Οι ανωτέρω διατάξεις αντικαταστάθηκαν, στη συνέχεια, από το άρθρο 12 του Ν. 4578/2018 (ΦΕΚ Α' 200/03.12.2018), τιτλοφορούμενο "Εκκαθάριση και πληρωμή ληξιπροθέσμων υποχρεώσεων του κλάδου υγείας των Φ.Κ.Α. που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", όπως η περίπτωση α' της παραγράφου 1 αυτού συμπληρώθηκε με το άρθρο 44 του Ν. 4611/2019(ΦΕΚ Α'73/17.05.2019), και το οποίο άρθρο ως προς τη συνέχιση των εκκρεμών δικών από τον Ε.Φ.Κ.Α.(στη θέση του αναιρεσείοντος ή αναιρεσίβλητου, κατά περίπτωση) εφαρμόζεται εν προκειμένω, λόγω του ότι η συζήτηση επί των από 11.07.2019 και 18.09.2019 ως άνω αντίθετων εφέσεων των διαδίκων-επί των οποίων η αναιρεσιβαλλόμενη υπ' αριθ. 6125/2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών- έλαβε χώρα στις 04.02.2020, ήτοι μετά την έναρξη ισχύος αυτού, ορίζει δε τα εξής: "1. α)Ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του κλάδου υγείας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. προς τα φαρμακεία, λοιπούς συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας (ιατρούς, κλινικές, διαγνωστικά κέντρα, εργαστήρια κ.λπ.), φαρμακευτικές εταιρείες, προμηθευτές υγειονομικού και λοιπού υλικού κ.λπ., και προς ασφαλισμένους των ΦΚΑ, εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον ΕΦΚΑ μέχρι 31.12.2019. Από τις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εξαιρούνται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του πρώην Ο.Π.Α.Δ./Τομέας Ασφαλισμένων Δημοσίου, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ, οι οποίες εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του και εξοφλούνται, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 52 του Ν. 4430/2016(ΦΕΚ Α' 205). β) Ως ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, νοούνται εκείνες που αφορούν τα έτη από 1.1.2006 και εντεύθεν, για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα, κατά περίπτωση, παραστατικά ή αποδεικνύεται η παροχή των υπηρεσιών ή η παραλαβή των προϊόντων και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί έως την έναρξη ισχύος του παρόντος". Στην δε παρ.12 του ίδιου ως άνω άρθρου 12 του αυτού Νόμου ορίζεται ότι "Από την έναρξη ισχύος του παρόντος καταργείται κάθε άλλη αντίθετη διάταξη", ενώ, στην επόμενη διάταξη του άρθρου 13 του ίδιου ως άνω Ν.4578/2018, τιτλοφορούμενου "Νομική παράσταση ΕΦΚΑ υπέρ Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", ορίζονται και τα εξής: "1.Σε δίκες που αφορούν αξιώσεις ή υποχρεώσεις των κλάδων υγείας που μεταφέρθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., σύμφωνα με την παρ.2 του άρθρου 17 του ν.3918/2011...την παρ.17 του άρθρου 13 του ν.4052/2012... και το εδάφιο 1β της υποπαραγράφου ΙΒ.1 της παρ. ΙΒ του άρθρου μόνου του ν.4093/2012... στις οποίες διάδικος είναι το πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, νυν ΕΦΚΑ, ή/και ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ο ΕΦΚΑ εξακολουθεί να νομιμοποιείται στη διεξαγωγή των δικών αυτών και η νομιμοποίηση αυτή περιλαμβάνει και την άσκηση ένδικων μέσων, μέχρι και την αμετάκλητη περάτωσή τους. Η νομική θέση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. στις δίκες αυτές δεν θίγεται. Οι αποφάσεις δεσμεύουν τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εκτελούνται υπέρ και εις βάρος του. 2. Οι διατάξεις του παρόντος καταλαμβάνουν και τις εκκρεμείς, κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, δίκες". Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι, αφενός μεν ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελούσε καθολικό διάδοχο των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (Φ.Κ.Α.), των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν με την παρ.2 του άρθρου 17 του Ν.3918/2011, στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ο οποίος και είχε υπεισέλθει στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις αυτών, αφετέρου ότι, μετά τις 30.06.2017, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 52 παρ.4 του Ν.4430/2016, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ.1α του Ν.4486/2017, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. που προέρχονταν από Φ.Κ.Α., των οποίων οι κλάδοι υγείας είχαν ενταχθεί στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. (πλην εκείνων του πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ), μεταφέρθηκαν, παρακολουθούνταν και βάρυναν, έκτοτε, τον προϋπολογισμό του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφαλίσεως(Ε.Φ.Κ.Α.), οι δε εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις συνεχίζονταν από τον Ε.Φ.Κ.Α., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης. Εξάλλου, ο νομοθέτης αποβλέποντας στην εξόφληση όλων των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του κλάδου υγείας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. από 1.1.2006 και εντεύθεν, όρισε με το άρθρο 12 του Ν.4578/2018, ότι οι υποχρεώσεις αυτές(πλην εκείνων του πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ) εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον Ε.Φ.Κ.Α. μέχρι 31.12.2019 (ΣτΕ 1841/2021, ΣτΕ 759/2020), και ήδη μέχρι τις 31.12.2022[με βάση την πρόσφατη ΥΑ Αριθ. 60855/2022(ΦΕΚ Β' 3354/29.06.2022), με την οποία παρατάθηκε η ημερομηνία εκκαθάρισης και πληρωμής των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων της παρ.1 του άρθρου 12 του ως άνω Ν. 4578/2018, μετά και την επακολουθήσασα τελευταία τροποποίησή του από το άρθρο 85 του Ν. 4826/2021], νομιμοποιούμενος δε παθητικά, σε κάθε περίπτωση, στις σχετικές δίκες, ακόμη και για εκείνες τις υποχρεώσεις, που αφορούν τα προ της 1ης.1.2006 έτη, για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα, κατά περίπτωση, παραστατικά ή αποδεικνύεται η παροχή των υπηρεσιών ή η παραλαβή των προϊόντων και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί έως την έναρξη ισχύος του Ν. 4578/2018, είναι ο ΕΦΚΑ, και η νομιμοποίηση αυτή περιλαμβάνει και την άσκηση ένδικων μέσων, μέχρι και την αμετάκλητη περάτωσή τους, κατά ρητή επιταγή του άρθρου 13 παρ.1 εδ.α' του εν λόγω Ν. 4578/2018, ανεξάρτητα, της προβλεπόμενης ρύθμισης του επόμενου εδαφίου γ' της ίδιας παραγράφου του αυτού άρθρου για την ισχύ του δεδικασμένου των αποφάσεων που θα εκδοθούν επί των υποθέσεων αυτών, σύμφωνα με την οποία οι αποφάσεις αυτές , όπως ορίζεται, δεσμεύουν τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εκτελούνται υπέρ και εις βάρος του. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ. α' του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013, ΟλΑΠ 7/2006). Διάταξη ουσιαστικού δικαίου είναι και η διάταξη του άρθρου 68 ΚΠολΔ (ΑΠ 468/2010). Έτσι, αφού η νομιμοποίηση του διαδίκου, όπως και το έννομο συμφέρον που θεμελιώνονται στην ανωτέρω διάταξη, αποτελούν ουσιαστικές προϋποθέσεις για την παροχή δικαστικής προστασίας, η εσφαλμένη κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων αυτών ελέγχεται αναιρετικά με το λόγο αναίρεσης του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 25/2008,ΟλΑΠ 18/2005,ΑΠ 343/2018, ΑΠ 1006/2017,ΑΠ 321/2017,ΑΠ 2029/2014, 980/2014, 712/2014, 481/2012, 1780/2011). Από την προεκτεθείσα διάταξη του άρθρου 68 ΚΠολΔ προκύπτει ότι ενεργητικά μεν νομιμοποιείται να ζητήσει έννομη προστασία ο ισχυριζόμενος ότι είναι δικαιούχος του επίδικου δικαιώματος, παθητικά δε εκείνος ο οποίος κατά τους ισχυρισμούς του ενάγοντος μετέχει στην επίδικη έννομη σχέση. Δηλαδή για τη νομιμοποίηση αρκεί μόνον ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι αυτός και ο εναγόμενος είναι τα υποκείμενα της επίδικης έννομης σχέσης, χωρίς κατ` αρχήν, να ασκεί έννομη επιρροή αν ο ισχυρισμός αυτός είναι αληθής. Η έλλειψη, άλλωστε, νομιμοποίησης εξετάζεται και αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο και έχει ως συνέπεια την απόρριψη της αγωγής, ως απαράδεκτης, για έλλειψη διαδικαστικής προϋπόθεσης της δίκης. Ενόψει της ανωτέρω φύσεως της νομιμοποίησης, η αμφισβήτηση από τον εναγόμενο των επικαλούμενων από τον ενάγοντα θεμελιωτικών της νομιμοποίησης περιστατικών συνιστά, όχι ένσταση ελλείψεως νομιμοποιήσεως, αλλά άρνηση της βάσεως της αγωγής του ενάγοντος, ο οποίος φέρει προς τούτο το σχετικό βάρος αποδείξεως, με συνέπεια, και σε περίπτωση που δεν αποδείξει τον περί νομιμοποιήσεως του ισχυρισμό, την απόρριψη της αγωγής για έλλειψη (ενεργητικής ή παθητικής) νομιμοποιήσεως (ΑΠ 55/2022,ΑΠ 915/2021, AΠ 46/2020, ΑΠ 59/2017, (ΑΠ 649/2017). Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της υπόθεσης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), προκύπτει, όπως προεκτέθηκε, ότι η αναιρεσείουσα στην από 02.11.2021 αίτηση αναίρεσης και αναιρεσίβλητη στην από 06.12.2021 αντίθετη αίτηση αναίρεσης, υπό εκκαθάριση τελούσα,Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "W. ΕΛΛΑΣ ΙΑΤΡΙΚΑ ΕΠΕ", άσκησε κατά των εναγομένων και ήδη αναιρεσίβλητων, στην πρώτη αίτηση αναίρεσης, Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), ως οιονεί καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ(Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)", Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)",ως καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ (Ι.Κ.Α.)", και Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ"(1Η Δ.Υ.Πε.), ως καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", μόνου δε αναιρεσείοντος στην δεύτερη (αντίθετη)αίτηση αναίρεσης, Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), ως οιονεί καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ(Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)", την από 09.03.2017 αγωγή της, με την οποία ζήτησε την επιδίκαση απαιτήσεώς της, που προέκυπτε από την πώληση και παράδοση στο τότε εναγόμενο Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ(Ι.Κ.Α.)"ιατρικών προϊόντων(οστομικών υλικών), κατά το χρονικό διάστημα από 08.03.2004 έως 30.03.2006, εκδίδοντας τα αντίστοιχα τιμολόγια, περιγράφοντας τα αναφερόμενα σε αυτά εμπορεύματα, συνολικής αξίας 277.115,33 ευρώ, τα οποία και το τελευταίο παρέλαβε ανεπιφύλακτα, χωρίς, ωστόσο, να της καταβάλει το αντίστοιχο αντίτιμο αυτών. Επικαλούμενη δε, ότι για την οφειλή της ευθύνονταν, επίσης, νομιμοποιούμενοι και οι συνεναγόμενοι Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" και ήδη δεύτερο αναιρεσίβλητο στην πρώτη από 02.11.2021 αίτηση αναίρεσης, ως καθολικός διάδοχος των κλάδων υγείας του πρώτου συνεναγομένου Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ", δυνάμει του Ν. 3918/2011, καθώς και το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ"(1Η Δ.Υ.Πε.), ως καθολικός διάδοχος του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", δυνάμει του Ν. 4238/2014,και ήδη τρίτο αναιρεσίβλητο στην ίδια ως άνω από 02.11.2021 αίτηση αναίρεσης, ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, ευθυνόμενοι εις ολόκληρον, να της καταβάλουν το ανωτέρω ποσό των 277.115,33 ευρώ, νομιμοτόκως, κατά τις εκεί διακρίσεις. Η αγωγή αυτή, με την 1222/2019 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, απορρίφθηκε μεν ως απαράδεκτη, λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης ως προς τους δεύτερο και τρίτο των συνεναγομένων Ν.Π.Δ.Δ. με τις επωνυμίες "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" και "ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ"(1Η Δ.Υ.Πε.), αντίστοιχα, ενώ έγινε δεκτή στο σύνολό της, ως προς το πρώτο εναγόμενο Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.)". Ακολούθως, μετά από άσκηση αντίθετων εφέσεων από τους διαδίκους, που συνεκδικάστηκαν και συζητήθηκαν στις 04.02.2020, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών εξέδωσε την προσβαλλόμενη 6125/2020 απόφασή του, και, αφού δέχτηκε τυπικά τις εφέσεις, απέρριψε κατ' ουσίαν αμφότερες, και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, κρίνοντας ότι το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο, ως προς την παθητική νομιμοποίηση των εναγομένων Ν.Π.Δ.Δ., και εκτίμησε τις αποδείξεις και δεν έσφαλε, με το να απορρίψει την αγωγή ως απαράδεκτη για έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης τόσο του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", όσο και του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 1Η ΔΥΠΕ", και να την κάνει δεκτή μόνο για το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.)", απορρίπτοντας ως αβασίμους τους περί του αντιθέτου σχετικούς ισχυρισμούς των διαδίκων. Ήδη, με τον μοναδικό λόγο της πρώτης από 02.11.2021 αίτησης αναίρεσης η υπό εκκαθάριση τελούσα αναιρεσείουσα Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "W. ΕΛΛΑΣ ΙΑΤΡΙΚΑ ΕΠΕ", και με τους αντίστοιχους πρώτο και τρίτο λόγους, καθώς και δεύτερο πρόσθετο λόγο της δεύτερης από 06.12.2021 (αντίθετης) αίτησης αναίρεσης το αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), ως οιονεί καθολικός διάδοχος του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ(Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)", προβάλλοντας αιτιάσεις εκ του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, μέμφονται την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, η μεν αναιρεσείουσα εταιρεία για παραβίαση των ουσιαστικών διατάξεων του άρθρου 29 παρ.1 του Ν.3 918/2011 καθώς και του Ν. 4238/2014, επειδή το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αν ερμήνευε και εφάρμοζε ορθά τις παραπάνω διατάξεις, θα έπρεπε να αποφανθεί ότι νομιμοποιούνταν παθητικά στη δίκη τόσο το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", όσο και το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 1Η ΔΥΠΕ", να εξαφανίσει την πρωτόδικη απόφαση, που είχε κρίνει τα αντίθετα και, επαναδικάζοντας την υπόθεση, να κάνει δεκτή τη αγωγή της, στο σύνολό της, και ως προς τους διαδίκους αυτούς, το δε αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ),για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 97 παρ.1 του Ν.4486/2017, 12 και 13 του Ν.4578/2018, επειδή κατά την αληθινή ερμηνεία των παραπάνω διατάξεων, θα έπρεπε το Εφετείο, αντίθετα, να δεχτεί ότι υφίσταται παθητική νομιμοποίηση στη δίκη του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)",εφόσον οι επίδικες προμήθειες των αναφερομένων ιατρικών προϊόντων αφορούσαν και χρονική περίοδο πριν την 1.1.2006 και αποτελούσαν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του κλάδου υγείας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που είχαν ενταχθεί στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., και, συνακόλουθα, να απορρίψει την αγωγή ως παθητικά ανομιμοποίητη κατά του ίδιου (e-ΕΦΚΑ). Οι λόγοι, όμως, αυτοί αναίρεσης, σύμφωνα και με τις προεκτεθείσες στην αρχή νομικές σκέψεις, είναι αβάσιμοι, αφού η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, απορρίπτοντας την αγωγή ως απαράδεκτη για έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης τόσο του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", όσο και του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 1Η ΔΥΠΕ", και κάνοντας αυτήν δεκτή μόνο για το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.)", που νομιμοποιούνταν παθητικά στη δίκη, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τους αναφερθέντες στην αρχή της παρούσας ουσιαστικούς κανόνες δικαίου των άρθρων 97 παρ.1 του Ν. 4486/2017, 12 και 13 του Ν. 4578/2018, οι οποίοι ήταν εφαρμοστέοι και εφαρμόστηκαν στην προκειμένη περίπτωση, αλλ' ούτε παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 29 παρ.1 του Ν. 3918/2011 καθώς και των άρθρων 1 παρ.2, 2 παρ.3,21 παρ.4,5,9 του Ν. 4238/2014,τις οποίες επίσης ορθά ερμήνευσε, αφού από το σύνολο των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι για το αντικείμενο της δίκης, το οποίο είναι οι αξιώσεις της ενάγουσας και αναιρεσείουσας εταιρείας κατά του πρώην Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., που δημιουργήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα από 08.03.2004 έως και την 30.03.2006, και δεν αφορούν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις που προέρχονται από τον πρώην Ο.Π.Α.Δ./Τομέα Ασφαλισμένων Δημοσίου, πρώην Οίκο Ναύτου και πρώην Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω., οι οποίες μόνο εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του και να εξοφλούνται, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 52 του Ν. 4430/2016, δεν νομιμοποιείται παθητικά ούτε το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", αλλ' ούτε και το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 1Η ΔΥΠΕ", παρά μόνο το αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), ως οιονεί καθολικός διάδοχος του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)". Επομένως, ο μοναδικός από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικός λόγος της από 02.11.2021 αίτησης αναίρεσης της υπό εκκαθάριση τελούσας αναιρεσείουσας Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "W. ΕΛΛΑΣ ΙΑΤΡΙΚΑ ΕΠΕ", καθώς και οι πρώτος και τρίτος λόγοι της από 06.12.2021 αίτησης αναίρεσης του αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), ως οιονεί καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ(Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)", και δεύτερος των από 01.12.2022 προσθέτων λόγων του, επίσης, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικό λόγο(όπως το περιεχόμενο αυτών ορθά εκτιμάται, ως προς τα σχετικά αποδιδόμενα σφάλματα της προσβαλλόμενης απόφασης, και όχι από τους εκ των αριθμών 9 για αίτηση αδίκαστη,14 για παρά το νόμο μη κήρυξη ακυρότητας, έκπτωσης από το δικαίωμα ή απαράδεκτο και 19 για έλλειψη νόμιμης βάσης της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικούς λόγους), με τους οποίους εκάστη πλευρά των αναιρεσειόντων αποδίδει στο Εφετείο την πλημμέλεια της εσφαλμένης, άλλως πλημμελούς ερμηνείας, άλλως κακής εφαρμογής των διατάξεων που προαναφέρθηκαν, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Συνακόλουθα, η από 02.11.2021 (πρώτη) αίτηση αναίρεσης της αναιρεσείουσας υπό εκκαθάριση τελούσας αναιρεσείουσας Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "W. ΕΛΛΑΣ ΙΑΤΡΙΚΑ ΕΠΕ", που δεν περιλαμβάνει άλλο λόγο προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από την αναιρεσείουσα για την άσκησή της στο δημόσιο ταμείο(άρθρο 495 παρ.3 ΚΠολΔ). Επίσης πρέπει να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα μόνο του δεύτερου των αναιρεσιβλήτων Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας(Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτού (άρθρ.106,176,183 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ)και όχι και υπέρ του τρίτου των αναιρεσιβλήτων Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ"(1Η Δ.Υ.Πε.), που εκπροσωπήθηκε μεν στη δίκη με δήλωση, κατ'άρθρ.242 παρ.2 ΚΠολΔ, του πληρεξουσίου του δικηγόρου, πλην όμως δεν κατέθεσε έγγραφες προτάσεις, ούτε υπέβαλε σχετικό αίτημα καταδίκης της αναιρεσείουσας σε τέτοια έξοδα. Σημειώνεται δε ότι δεν θα οριστεί μειωμένη δικαστική δαπάνη υπέρ του νικήσαντος Ν.Π.Δ.Δ., διότι στην υπόθεση αυτή το αναιρεσείον εκπροσωπήθηκε από ιδιώτη δικηγόρο, που παρέχει υπηρεσίες σ' αυτό με πάγια αντιμισθία (βλ. το υπ' αριθμ. .../30.10.2020 επικαλούμενο και προσκομιζόμενο πληρεξούσιο του Συμβολαιογράφου Αθηνών Αθανασίου Πετράκη) και όχι από μέλος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους[ΑΠ 18/2020 και άρθρα 30 παράγραφοι 1 και 2 Ν. 4038/2012(ΦΕΚ Α' 14/2.2.2012), 19 παρ.1 περ. (β) Ν. 2556/1997(ΦΕΚ Α'270/24.12.1997), σε συνδυασμό προς το άρθρο 61 παρ.3 Ν. 4194/ 2013 (ΦΕΚ Α'208/27.9.2013)].
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 340, 345, 346 ΑΚ, 215 παρ. 1 εδ. α` και 221 παρ. 1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η επίδοση στον εναγόμενο αγωγής για επιδίκαση χρηματικής απαιτήσεως δεν είναι μόνο διαδικαστική πράξη αλλά έχει και χαρακτήρα οιονεί δικαιοπραξίας οχλήσεως που εμπεριέχει πρόσκληση του δανειστή απευθυντέα προς τον οφειλέτη για την εκπλήρωση της παροχής ανεξαρτήτως του διαδικαστικού χαρακτήρα της ως στοιχείου ασκήσεως της αγωγής και μέσου ενάρξεως της δίκης, ώστε ως εναρκτήρια αυτής διαδικαστική πράξη να συνεπάγεται την τοκογονία του ληξιπροθέσμου χρέους χωρίς την υπερημερία του εναγομένου οφειλέτη (ΑΚ 346) και ως όχληση να καθιστά τον οφειλέτη υπερήμερο υπό την επιφύλαξη της ενστάσεως του άρθρου 342 ΑΚ και υπόχρεο να πληρώσει το νόμιμο τόκο υπερημερίας όχι ως άμεσο αποτέλεσμα της αγωγής, η οποία δεν έχει τέτοια συνέπεια, αλλά της οχλήσεως που όταν ασκείται με την αγωγή της οποίας δεν αποτελεί αναγκαίο στοιχείο, ούτε τη νομική φύση της, ούτε την αυτοτέλειά της έναντι της αγωγής αποβάλλει. Το ως άνω αποτέλεσμα της οχλήσεως που έγινε με την επίδοση καταψηφιστικής αγωγής προς τον οφειλέτη δεν ανατρέπεται αν η αγωγή αυτή απορριφθεί για λόγους που δεν ανάγονται στο υποστατό της αξιώσεως, αλλά στην έλλειψη δικονομικών προϋποθέσεων, συνεπαγομένων ακυρότητα του δικογράφου της αγωγής ή απαράδεκτο αυτής (π.χ. λόγω αοριστίας). Αντίθετα, αν η αγωγή απορριφθεί για ουσιαστικό λόγο, το ανωτέρω αποτέλεσμα της περιελεύσεως του οφειλέτη σε υπερημερία δεν διατηρείται, αφού στην περίπτωση αυτή η όχληση δεν αφορά σε νόμιμη ή βάσιμη απαίτηση (ΑΠ 1789/2009, 1355/2003). Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι ο ενάγων, του οποίου προγενέστερη αγωγή, που είχε επιδοθεί νομίμως, απορρίφθηκε λόγω ελλείψεως δικονομικής προϋποθέσεως, δικαιούται να λάβει τόκους από την επίδοση εκείνης της αγωγής, η οποία δεν εξέλιπε ως όχληση δημιουργική υπερημερίας, εφόσον με νεότερη αγωγή επιδιώκει την επιδίκαση της ίδιας απαιτήσεως (ΑΠ 178/2016, ΑΠ 106/2014). Σημειώνεται ότι η κατά τα άρθρα 294, 295 παρ. 1, 297 ΚΠολΔ παραίτηση του ενάγοντος από το δικόγραφο της αγωγής, που έχει ως αποτέλεσμα το ότι η αγωγή θεωρείται ως μη ασκηθείσα, συνεπάγεται την ανατροπή εξ υπαρχής μόνο των αποτελεσμάτων που επήλθαν με και από την άσκηση αυτής, δεν αφορά όμως και την επίδοση της αγωγής κατά το μέρος που η επίδοσή της έχει χαρακτήρα οχλήσεως, δημιουργική υπερημερίας του οφειλέτη και οφειλής για αντίστοιχους τόκους σύμφωνα με το άρθρο 345 ΑΚ (Ολ ΑΠ 13/1994, ΑΠ 1126/2010 ). Επομένως ο ενάγων, ο οποίος με προγενέστερη αγωγή του, επιδοθείσα νομίμως, από το δικόγραφο της οποίας παραιτήθηκε, είχε ζητήσει την επιδίκαση της ίδιας απαιτήσεως, που ενασκεί με τη νέα αγωγή, δικαιούται να λάβει τόκους από την επίδοση της πρώτης αγωγής, η οποία δεν εξέλιπε ως όχληση δημιουργική υπερημερίας (ΑΠ 234/2022,ΑΠ 1418/2018, ΑΠ 106/2014). Περαιτέρω, με τη διάταξη του άρθρου 9 παρ. 4 του Ν. 1649/1986 ορίζεται, ότι, αν ένδικο βοήθημα απορριφθεί τελεσιδίκως για έλλειψη δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, κατ` εφαρμογή των ρυθμίσεων του Ν. 1406/1983, το αντίστοιχο ένδικο βοήθημα που προβλέπει ο νόμος, εφόσον ασκηθεί ενώπιον του κατά δικαιοδοσία αρμοδίου δικαστηρίου μέσα σε ανατρεπτική προθεσμία δύο μηνών από την επίδοση της τελεσίδικης απορριπτικής αποφάσεως στον ενδιαφερόμενο, λογίζεται, ως προς όλες τις έννομες συνέπειες, ότι ασκήθηκε κατά το χρόνο ασκήσεως εκείνου που απορρίφθηκε. Ακολούθως, το ζήτημα αυτό ρυθμίσθηκε με το άρθρο 41 Ν. 3659/2008, το οποίο ορίζει ότι "αν ένδικο βοήθημα απορριφθεί τελεσιδίκως για έλλειψη δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, το αντίστοιχο ένδικο βοήθημα που προβλέπει ο νόμος, εφόσον ασκηθεί ενώπιον του κατά δικαιοδοσία αρμόδιου δικαστηρίου εντός ανατρεπτικής προθεσμίας δύο (2) μηνών από την επίδοση της τελεσίδικης απορριπτικής απόφασης στον ενδιαφερόμενο ή αφότου καταστεί τελεσίδικη η επιδοθείσα πρωτόδικη απόφαση, λογίζεται, ως προς όλες τις έννομες συνέπειες, ότι ασκήθηκε κατά το χρόνο της άσκησης εκείνου που απορρίφθηκε". Σύμφωνα λοιπόν με τη νεότερη αυτή διάταξη, η ανωτέρω δίμηνη ανατρεπτική προθεσμία αφετηριάζεται, αν η απορριπτική απόφαση είναι από την έκδοσή της τελεσίδικη ή εκδόθηκε κατ` έφεση από δικαστήριο του δεύτερου βαθμού, από την επίδοση της τελεσίδικης απορριπτικής αποφάσεως στον ενδιαφερόμενο. Για την ταυτότητα του νομικού λόγου, η διάταξη αυτή εφαρμόζεται, όχι μόνον όταν εκδίδεται επί της ασκηθείσης αγωγής απορριπτική απόφαση λόγω ελλείψεως δικαιοδοσίας, αλλά και όταν ο ενάγων, αντιλαμβανόμενος ότι άσκησε την αγωγή του ενώπιον δικαστηρίου στερουμένου δικαιοδοσίας, ασκήσει νέα αγωγή ενώπιον του έχοντος δικαιοδοσία δικαστηρίου, χωρίς να αναμείνει την έκδοση αποφάσεως, αφού και με τον τρόπο αυτό πραγματώνεται ο σκοπός της παραπάνω διατάξεως, που συνίσταται στη σε σύντομο διάστημα επίλυση των εκκρεμών υποθέσεων και στην προστασία των ενδιαφερομένων, οι οποίοι με την εσφαλμένη άσκηση βοηθήματος ενώπιον Δικαστηρίου στερουμένου δικαιοδοσίας, κινδυνεύουν να παραγραφεί η αξίωσή τους (ΑΠ 234/2022,ΑΠ 1399/2017, ΑΠ 1039/2017, ΑΠ 53/2012, ΑΠ 1028/2005). Εξάλλου, κατά το άρθρο 263 ΑΚ, κάθε παραγραφή που διακόπηκε με την έγερση της αγωγής θεωρείται σαν να μη διακόπηκε αν ο ενάγων παραιτηθεί από την αγωγή ή η αγωγή απορριφθεί τελεσιδίκως για λόγους τυπικούς. Αν ο δικαιούχος εγείρει και πάλι την αγωγή μέσα σε έξι μήνες η παραγραφή θεωρείται ότι έχει διακοπεί με την προηγούμενη αγωγή. Όπως από τη διάταξη αυτή προκύπτει, η νέα αγωγή, για να έχει το ανωτέρω αποτέλεσμα, απαιτείται να έχει την ίδια ιστορική και νομική αιτία(ΑΠ 1372/2000). Τέλος, όπως προεκτέθηκε, ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.1 εδ.α' του ΚΠολΔ προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, στην περίπτωση δε που το δικαστήριο έκρινε κατ` ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναιρέσεως, αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν φανερή την παραβίαση (ΟλΑΠ 9/2013). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τέταρτο λόγο της δεύτερης από 06.12.2021 (αντίθετης) αίτησης αναίρεσης και πρώτο πρόσθετο λόγο αυτής, το αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), ως οιονεί καθολικός διάδοχος του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.)", αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνιστάμενες στο ότι το Εφετείο παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 251, 263, 346 ΑΚ, των άρθρων 9 παρ. 4 Ν. 1649/1986 και 41 Ν. 3659/2008, κρίνοντας εσφαλμένα ότι η παραίτηση της αναιρεσείουσας από το δικόγραφο των αγωγών της και κλήσεων επαναφοράς αυτών ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών είχε ως συνέπεια την άρση των συνεπειών της αγωγής της ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών ως προς την έναρξη της τοκογονίας και διακοπής της παραγραφής της ένδικης αξίωσής της, και ότι η ένδικη αγωγή δεν ασκήθηκε εντός διμήνου από την επίδοση της τελεσίδικης αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών που απέρριψε την αγωγή της για έλλειψη δικαιοδοσίας, ώστε να θεωρηθεί ότι η ένδικη αγωγή ως προς όλες τις έννομες συνέπειές της ασκήθηκε κατά το χρόνο ασκήσεως της από 2-11-2007 και με αρ. κατάθεσης .../2007 αγωγής της ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Από την παραδεκτή, κατ` άρθρο 561 αρθμ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Η ενάγουσα ...[και ήδη αναιρεσίβλητη στην ως άνω από 06.12.2021 αίτηση αναίρεσης του αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία ¨ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ¨ (e-ΕΦΚΑ)], αρχικά άσκησε κατά του ΙΚΑ την από 2-11-2007 και με αριθμό κατάθεσης .../2007 αγωγή της ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών... και, για την επίδικη αξίωση με την ίδια πραγματική και νομική αιτία και τα ίδια ακριβώς αιτήματα με την ένδικη αγωγή καθώς εκτός από τη βάση της ενδοσυμβατικής ευθύνης (η από 2.11.2007 αγωγή της) περιείχε και τη βάση του αδικαιολογήτου πλουτισμού. Η αγωγή αυτή επιδόθηκε στο ΙΚΑ την 8-11-2007... και έτσι διεκόπη η παραγραφή των απαιτήσεών της και άρχισε να διαδράμει νέος χρόνος πενταετούς παραγραφής. Επί της ανωτέρω αγωγής εξεδόθη η με αριθμ. 12544/2009 απόφαση του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή, κατά την κύρια βάση της, χωρίς να εξετάσει την επικουρική βάση του αδικαιολόγητου πλουτισμού λόγω άκυρης σύμβασης προμήθειας και υποχρεώθηκε το Ι.Κ.Α. να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 933.887,49 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε έφεση από το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. και, επ' αυτής, εκδόθηκε η με αριθμό 1440/2011 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία κρίθηκε ότι η διαφορά υπάγεται στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων. Η τελεσίδικη αυτή απόφαση επιδόθηκε στην ενάγουσα στις 22/03/2012. Στη συνέχεια, η ενάγουσα άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών: Α) την από 30/03/2012 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 70933/2806/2012 αγωγή, που απευθυνόταν κατά το δεύτερου εναγομένου Ν.Π.Δ.Δ. (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) ως καθολικού διαδόχου του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., στο οποίο και επιδόθηκε στις 10-4-2012. Επομένως, η αγωγή αυτή ασκήθηκε εντός της δίμηνης αποκλειστικής προθεσμίας, που προβλέπει το άρθρο 9 παρ.4 του Ν.1649/1986, σε συνδυασμό με το άρθρο 41 του Ν.3659/2008, αφού η προθεσμία αυτή άρχισε από την επομένη της επίδοσης της ως άνω τελεσίδικης απορριπτικής απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών στην ενάγουσα(στις 22-3-2012...), και συνεπώς λογίζεται ασκηθείσα στις 6-11-2007, που ασκήθηκε η αγωγή ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Συνακόλουθα, η διακοπή της πενταετούς παραγραφής των αγωγικών αξιώσεων επήλθε ήδη από την επίδοση της από 02/11/2007 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου .../2007 αρχικής αγωγής ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την άσκηση δε της δεύτερης αγωγής ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων επήλθε εκ νέου διακοπή της παραγραφής και ξεκίνησε νέα ισόχρονη παραγραφή, μέχρι την 30/3/2017. Δικάσιμος συζήτησης της ανωτέρω αγωγής είχε ορισθεί η 10-10-2012, όταν και αναβλήθηκε για την 28-1-2015, όταν και ματαιώθηκε λόγω αναστολής εργασιών του Πρωτοδικείου Αθηνών για τις εθνικές εκλογές της 25-1-2015. Την ανωτέρω αγωγή επανέφερε η ενάγουσα με την από 4-12-2015 με αριθμό κατάθεσης .../2262/ 2015 κλήση της η οποία έλαβε δικάσιμο 22-3-2017 και επιδόθηκε στο εναγόμενο ΝΠΔΔ νόμιμα... Β)την από 24/04/2012 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 83351/3107/2012 αγωγή, που απευθυνόταν κατά του δεύτερου εναγομένου Ν.Π.Δ.Δ. (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) ως καθολικού διαδόχου του Ι.Κ.Α. -Ε.Τ.Α.Μ., στο οποίο και επιδόθηκε στις 2-5-2012... Επομένως, η αγωγή αυτή ασκήθηκε εντός της δίμηνης αποκλειστικής προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 9 παρ.4 του Ν. 1649/1986, σε συνδυασμό με το άρθρο 41 του Ν. 3659/2008, αφού η προθεσμία αυτή άρχισε από την επομένη της επίδοσης της ως άνω τελεσίδικης απορριπτικής απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών στην ενάγουσα (στις 22-3-2012...), και συνεπώς λογίζεται ασκηθείσα στις 6-11-2007, που ασκήθηκε η αγωγή ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Συνακόλουθα, η διακοπή της πενταετούς παραγραφής των αγωγικών αξιώσεων επήλθε ήδη από την επίδοση της από 02/11/2007 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου .../2007 αρχικής αγωγής ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την άσκηση δε της δεύτερης αγωγής ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων επήλθε εκ νέου διακοπή της παραγραφής και ξεκίνησε νέα ισόχρονη παραγραφή, μέχρι την 24/4/2017. Δικάσιμος συζήτησης της ανωτέρω αγωγής είχε ορισθεί η 10-10-2012, όταν και αναβλήθηκε για την 28-1-2015, όταν και ματαιώθηκε λόγω αναστολής εργασιών του Πρωτοδικείου Αθηνών για τις εθνικές εκλογές της 25-1-2015. Την ανωτέρω αγωγή επανέφερε η ενάγουσα με την από 25-2-2015 με αριθμό κατάθεσης .../481/ 2015 κλήση της η οποία έλαβε δικάσιμο 22-3-2017 και επιδόθηκε στο εναγόμενο ΝΠΔΔ νόμιμα... Στη συνέχεια, η ενάγουσα προέβη σε παραίτηση από τα δικόγραφα των ανωτέρω αγωγών και κλήσεων επαναφοράς αυτών. Συγκεκριμένα: Α)με την από 01/03/2017 δήλωση παραίτησης, που επιδόθηκε στο δεύτερο εναγόμενο στις 07/03/2017... η ενάγουσα παραιτήθηκε από το δικόγραφο της από 30-3-2012 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 70993/2806/2012 αγωγής της. Με την από 01/03/2017 δήλωση παραίτησης, που επιδόθηκε στο ΙΚΑ στις 07/03/2017... η ενάγουσα παραιτήθηκε από το δικόγραφο της από 04-12-2015 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου .../2262/2012 κλήσης της. Β) με την από 01/03/2017 δήλωση παραίτησης, που επιδόθηκε στον ΕΟΠΥΥ στις 07/03/2017 ... η ενάγουσα παραιτήθηκε από το δικόγραφο της από 25-2-2015 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου .../481/2015 κλήσης της.
Συνεπώς, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 263 παρ.2 του ΑΚ, η οποία, εφαρμόζεται και στην παραγραφή των απαιτήσεων κατά του Δημοσίου, η παραγραφή των επίδικων απαιτήσεων θεωρείται ότι έχει διακοπεί ήδη από την άσκηση των από 30-12-2012 και 24/04/2012 αγωγών, από το δικόγραφο των οποίων παραιτήθηκε η ενάγουσα... Ενόψει των ανωτέρω, οι επίδικες αξιώσεις δεν έχουν υποπέσει στην πενταετή παραγραφή του άρθρου 40 παρ.6 του Ν. 1846/1951, καθ' ότι η παραγραφή έχει διακοπεί, όπως ορθά έκρινε το πρωτόδικο δικαστήριο και δέχθηκε τη σχετική αντένσταση διακοπής της παραγραφής που προέβαλε η ενάγουσα. Ωστόσο, εντός έξι μηνών από την παραίτηση αυτή, προέβη στην άσκηση της κρινόμενης αγωγής, που επιδόθηκε στους εναγόμενους στις 30-3-2017... και οι συνέπειες της διακοπής της παραγραφής με την αρχικώς ασκηθείσα ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων αγωγή διατηρούνται και ο τρίτος λόγος έφεσης πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος... Με τον... έβδομο λόγο έφεσης το εκκαλούν προβάλλει την ένσταση καταχρηστικής ασκήσεως δικαιώματος όσον αφορά την άσκηση της υπό κρίση τρίτης κατά σειρά αγωγής κατά του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ καθώς και την έναρξη... τοκοφορίας... Στην υπό κρίση περίπτωση η ενάγουσα εταιρία προέβη σε όλες τις νόμιμες ενέργειες για την κατοχύρωση και ικανοποίηση της απαίτησής της από τις επίδικες συμβάσεις με σειρά αγωγών στρεφόμενων κατά του εκάστοτε δια νόμου οριζόμενου υπευθύνου φορέα ή ΝΠΔΔ, τόσο ενώπιον των διοικητικών αρχικά όσο και των πολιτικών στη συνέχεια δικαστηρίων. Η επανειλημμένη άσκηση αγωγών, η παραίτηση από δικόγραφο αγωγής και η επαναφορά της αρχικώς ασκηθείσας αγωγής δικαιολογείται από την ανάγκη προστασίας της απαίτησης της ενάγουσας έναντι του κινδύνου της παραγραφής λόγω των συνεχών μεταβολών της νομοθεσίας σχετικά με τη διαδοχή του αρχικώς εναγόμενου ΝΠΔΔ. Η απαίτηση της ενάγουσας είναι ομολογημένη εφόσον τα ιατρικά υλικά έχουν παραληφθεί από το αρχικώς εναγόμενο ΝΠΔΔ το οποίο επί δεκαετίες αρνείται να καταβάλει το οφειλόμενο τίμημα αυτών... Το αίτημα για την επιδίκαση τόκων υπερημερίας από την επίδοση της με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου .../2007 αγωγής της προς το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών και μέχρι την πλήρη εξόφληση, που απορρίφθηκε τελεσίδικα με τη με αριθμό 1440/2011 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας των διοικητικών δικαστηρίων, είναι νόμιμο, δεδομένου ότι το αποτέλεσμα της όχλησης που επήλθε με την επίδοση καταψηφιστικής αγωγής δεν ανατρέπεται αν η αγωγή αυτή απορρίφθηκε για λόγους μη ουσιαστικούς, δηλαδή για λόγους που δεν ανάγονται στο υποστατό της αξίωσης, αλλά στην έλλειψη δικονομικών προϋποθέσεων, που συνεπάγονται ακυρότητα ή απαράδεκτο του δικογράφου της αγωγής... και συνεπώς ο... έβδομος λόγος έφεσης πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος... Επιπλέον, με τον έβδομο λόγο έφεσης το εκκαλούν ισχυρίζεται ότι έσφαλε η εκκαλουμένη επιδικάζοντας τόκους υπερημερίας από 9.11.2007 επομένη της ημέρας επίδοσης της αρχικής από 2.11.2007 αγωγής ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών και ότι σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να επιδικασθούν τόκοι από την άσκηση των ένδικων, τρίτων κατά σειρά, αγωγών ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Ο λόγος αυτός ... κρίνεται... ουσιαστικά αβάσιμος, αφού οι ένδικες αγωγές ασκήθηκαν εντός διμήνου από την επίδοση της με αριθμ. 1440/2011 τελεσίδικης απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών που απέρριψε την από 2.11.2007 αγωγή για έλλειψη δικαιοδοσίας(επίδοση που έλαβε χώρα την 22.3.2012)ώστε θεωρείται, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 9 παρ.4 του ν. 1649/1986 και 41 του ν. 3659/2008, ότι οι ένδικες αγωγές λογίζονται, ως προς όλες τις έννομες συνέπειες τους ότι ασκήθηκαν κατά το χρόνο της άσκησης της από 2.11.2007 αγωγής...". Έτσι που έκρινε το Εφετείο, σύμφωνα και με τις προεκτεθείσες στην αρχή νομικές σκέψεις, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τους αναφερθέντες στην αρχή της παρούσας ουσιαστικούς κανόνες δικαίου των άρθρων 251, 263, 346 ΑΚ, των άρθρων 9 παρ. 4 Ν. 1649/1986 και 41 Ν. 3659/ 2008, οι οποίοι ήταν εφαρμοστέοι και εφαρμόστηκαν στην προκειμένη περίπτωση, καθόσον η παραίτηση της αναιρεσείουσας από το δικόγραφο των αγωγών της και κλήσεων επαναφοράς αυτών ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δεν είχε ως συνέπεια την άρση των συνεπειών της ασκήσεώς τους αναδρομικά, επομένως και την άρση των συνεπειών της από 2-11-2007 αγωγής της ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών ως προς την έναρξη της τοκογονίας και διακοπής της παραγραφής της ένδικης αξίωσής της, αφού η ένδικη αγωγή έγινε δεκτό ότι ασκήθηκε εντός διμήνου από την επίδοση της τελεσίδικης αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών που απέρριψε την αρχική αγωγή της για έλλειψη δικαιοδοσίας, και επομένως θεωρείται ότι αυτή (ένδικη αγωγή) ως προς όλες τις έννομες συνέπειές της ασκήθηκε κατά το χρόνο ασκήσεως της ως άνω από 2-11-2007 και με αρ. κατάθεσης .../2007 πρώτης αγωγής της ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Και τούτο διότι, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη, η επίδοση στον εναγόμενο της αγωγής δεν είναι μόνο διαδικαστική πράξη, αλλά και οιονεί δικαιοπραξία οχλήσεως προς τον οφειλέτη που συνεπάγεται την τοκογονία του ληξιπρόθεσμου χρέους και ως όχληση καθιστά τον οφειλέτη υπερήμερο, το αποτέλεσμα δε της οχλήσεως που έγινε με την επίδοση της αγωγής δεν ανατρέπεται, αν η αγωγή απορριφθεί για λόγους που δεν ανάγονται στο υποστατό της αξιώσεως. Η παραίτηση δε από το δικόγραφο της αγωγής, που έχει ως αποτέλεσμα ότι η αγωγή θεωρείται ως μη ασκηθείσα, συνεπάγεται την εξ υπαρχής ανατροπή μόνο των αποτελεσμάτων που επήλθαν με και από την άσκησή της, δεν αφορά όμως και την επίδοση της αγωγής κατά το μέρος που αποτελεί όχληση, δημιουργική της υπερημερίας του οφειλέτη και οφειλής για τόκους υπερημερίας. Επομένως, η αναιρεσείουσα, της οποίας η προηγούμενη από 02.11.2007 αγωγή της ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών απερρίφθη τελεσιδίκως, λόγω ελλείψεως δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, δικαιούται να λάβει τόκους υπερημερίας από την επίδοση εκείνης της αγωγής, η οποία δεν έπαυσε ως όχληση, δημιουργική υπερημερίας, εφόσον με τις νεότερες από 30.03.2012 και 24.04.2012 αγωγές της αναιρεσείουσας ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που ασκήθηκαν στις 10.04.2012 και 02.05.2012 αντίστοιχα, ήτοι εντός της ανατρεπτικής προθεσμίας των δύο μηνών του άρθρου 9 παρ. 4 Ν. 1649/1986 από την επίδοση της 1440/2011 τελεσίδικης απορριπτικής αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου (22.03.2012), επιδίωκε την επιδίκαση της ίδιας απαιτήσεώς της, οπότε οι αγωγές αυτές λογίζονται ως προς όλες τις έννομες συνέπειές τους ότι ασκήθηκαν κατά τον χρόνο εκείνης που απορρίφθηκε. Άλλωστε η από 07.03.2017 νομότυπη παραίτηση της αναιρεσείουσας από τα δικόγραφα των ανωτέρω αγωγών της, που έχει ως αποτέλεσμα ότι οι αγωγές αυτές θεωρούνται ως μη ασκηθείσες, δεν συνεπάγεται και την ανατροπή της επελθούσης οχλήσεως, δημιουργικής υπερημερίας του αναιρεσιβλήτου και οφειλής του για τόκους υπερημερίας από την επίδοση της πρώτης από 02.11.2007 αγωγής, καθόσον η αναιρεσείουσα την από 09.03.2017 ένδικη αγωγή της ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που έχει την ίδια ιστορική και νομική αιτία με τις άνω αγωγές, από τις οποίες παραιτήθηκε, άσκησε νομότυπα εντός εξαμήνου από την ως άνω παραίτηση, και δεν αναιρείται από το γεγονός ότι τη συνολική της αξίωση εκ ποσού 933.884,49 ευρώ, αναγκάστηκε να κατατμήσει σε περισσότερες αγωγές, λόγω μεταγενέστερα χρονικής συστάσεως των Δ.Υ.Πε, μεταξύ των οποίων και της τρίτης εναγομένης 1ης Δ.Υ.Πε, με την ίδια πάντως ιστορική και νομική αιτία, μία εκ των οποίων είναι και η ένδικη αγωγή, αξιώνοντας την καταβολή του μέρους της οφειλής που εμπίπτει στη χωρική περιφέρεια της τελευταίας εναγομένης, εκ ποσού 277.115,33 ευρώ. Συνακόλουθα, οι τέταρτος λόγος της δεύτερης από 06.12.2021 (αντίθετης) αίτησης αναίρεσης και ο πρώτος πρόσθετος λόγος αυτής, του αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), ως οιονεί καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ(Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)", από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικό λόγο(όπως το περιεχόμενο αυτών ορθά εκτιμάται, ως προς τα σχετικά αποδιδόμενα σφάλματα της προσβαλλόμενης απόφασης, και όχι από τους εκ των αριθμών 14 για παρά το νόμο μη κήρυξη ακυρότητας, έκπτωσης από το δικαίωμα ή απαράδεκτο και 19 για έλλειψη νόμιμης βάσης της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικούς λόγους), με τους οποίους αποδίδει στο Εφετείο την πλημμέλεια της εσφαλμένης, άλλως πλημμελούς ερμηνείας, άλλως κακής εφαρμογής των διατάξεων που προαναφέρθηκαν, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.
Οι διατάξεις των άρθρων 28 παρ. 4 του Ν. 2579/1998, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 285 του Ν. 2717/1999, 22 του Ν. 3693/1957, 5 του Ν. 1738/1987 και Κ.Υ.Α. 134423/1992 των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, περί μειώσεως της αμοιβής του πληρεξουσίου δικηγόρου και περί συμψηφισμού της δικαστικής δαπάνης σε περίπτωση κοινής υπαιτιότητας ή μερικής νίκης και ήττας, έχουν εφαρμογή μόνο στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, η νομική υπηρεσία των οποίων διεξάγεται από το Ν.Σ.Κ.
Συνεπώς, το γεγονός ότι ορισμένο Ν.Π.Δ.Δ. ή Ν.Π.Ι.Δ. απολαύει, βάσει διατάξεως νόμου, των απαλλαγών, ατελειών και προνομίων του δημοσίου, δεν δικαιολογεί την εφαρμογή των άνω περί δικαστικής δαπάνης διατάξεων (ΑΠ 18/2020,ΑΠ 68/2019, ΑΠ 611/2018, ΑΠ 1228/2009 και 1277/1993). Στην προκειμένη περίπτωση, το αναιρεσείον νομικό πρόσωπο με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ) αποτελεί Ν.Π.Δ.Δ., η νομική του υπηρεσία όμως δεν ασκείται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, και συνεπώς, μολονότι, ως οιονεί καθολικός διάδοχος του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)",απολαμβάνει όλων των ατελειών και προνομίων, δικαστικών, διοικητικών και οικονομικών, ως να είναι το ίδιο το Δημόσιο, όπως προβλεπόταν για το Ι.Κ.Α. από το άρθρο 19 παρ.1 του α.ν. 1846/1951, προβλέπεται δε και για το ίδιο δυνάμει του άρθρου 70 Α' παρ.10 του Ν.4387/2016, εν τούτοις δεν εφαρμόζονται οι ανωτέρω διατάξεις για μείωση ή συμψηφισμό της δικαστικής δαπάνης. Ορθά συνεπώς το Εφετείο δεν εφήρμοσε τις ως άνω διατάξεις και άφησε αλώβητο το σχετικό κεφάλαιο της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία το Πολυμελές Πρωτοδικείο, αποφαινόμενο ότι δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 22 του Ν. 3693/1957, καθόσον η νομική υπηρεσία του πρώτου εναγομένου(και ήδη ως άνω αναιρεσείοντος) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου δεν διεξάγεται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, υποχρέωσε το τελευταίο, ως ηττηθέν διάδικο, στην καταβολή της εξ' ολοκλήρου δικαστικής δαπάνης της αντιδίκου του ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης, ποσού 9.650 ευρώ, για τον πρώτο βαθμό, ενώ στην κατ' έφεση δίκη το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις ασκηθείσες αντίθετες εφέσεις των διαδίκων, επικύρωσε την πρωτόδικη υπ' αριθμ. 1222/2019 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και συμψήφισε τη δικαστική δαπάνη των διαδίκων μεταξύ τους στο σύνολό της για τον δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, λόγω της ιδιαίτερης δυσχέρειας του νομικού κανόνα που εφαρμόστηκε και της απόρριψης και των δύο εφέσεων. Επομένως, πρέπει ο περί του αντιθέτου πέμπτος λόγος της από 06.12.2021 αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο το αναιρεσείον αποδίδει στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση την από τον αναιρετικό λόγο του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια(όπως το περιεχόμενο αυτού ορθά εκτιμάται, ως προς το σχετικό αποδιδόμενο σφάλμα της προσβαλλόμενης απόφασης, και όχι από τους εκ των αριθμών 9 για το ότι το Εφετείο επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ,14 για παρά το νόμο μη κήρυξη ακυρότητας, έκπτωσης από το δικαίωμα ή απαράδεκτο και 19 για έλλειψη νόμιμης βάσης της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης αναιρετικούς λόγους του άρθρου 559 ΚΠολΔ), και ειδικότερα την πλημμέλεια της εσφαλμένης, άλλως πλημμελούς ερμηνείας, άλλως κακής εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 28 παρ. 4 του Ν. 2579/1998, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 285 του Ν. 2717/1999, 22 του Ν. 3693/1957, 5 του Ν. 1738/1987, 19 παρ.1 του α.ν. 1846/1951, 70 Α' παρ.10 του Ν.4387/2016 και Κ.Υ.Α. 134423/1992 των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, που προαναφέρθηκαν, είναι αβάσιμος.
Με το άρθρο 21 του κώδικα των νόμων περί δικών του Δημοσίου (κ.δ. 26.6/10.7.1944),που είχε διατηρηθεί σε ισχύ με το άρθρο 109 εδ. τελ. του ΕισΝΑΚ, ορίζονταν τα ακόλουθα: "Ο νόμιμος και ο της υπερημερίας τόκος πάσης του Δημοσίου οφειλής ορίζεται εις 6% ετησίως, πλην αν άλλως ορίσθη δια συμβάσεως ή ειδικού νόμου. Ο ειρημένος τόκος άρχεται από της επιδόσεως της αγωγής". Εξάλλου, ομοίως ορίζονταν στο άρθρο 7 παρ.2 του Π.Δ/τος 496/1974 ότι "Ως νόμιμος και ο της υπερημερίας τόκος πάσης του Νομικού Προσώπου οφειλής, εις 6% ετησίως, πλην εάν άλλως ορίζεται δια συμβάσεως ή ειδικού Νόμου, άρχεται δε από της επιδόσεως της αγωγής". Ωστόσο, από την 1η Μα?ου 2019, δυνάμει του άρθρου 45 του Ν.4607/2019, με τίτλο "Τοκοφορία οφειλών του Δημοσίου", που έχει εφαρμογή και στην προκείμενη περίπτωση, ισχύει το μειωμένο επιτόκιο του Δημοσίου κατά τις ειδικότερες στο άρθρο προβλέψεις, όπου ορίζονται τα εξής: "Παρ.1.Το ύψος του νόμιμου επιτοκίου και του επιτοκίου υπερημερίας κάθε οφειλής του Δημοσίου ισούται προς το επιτόκιο των πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (MRO), που ισχύει κατά την ημερομηνία άσκησης του ένδικου βοηθήματος, πλέον τριών (3,00) εκατοστιαίων μονάδων ετησίως. Το επιτόκιο του προηγούμενου εδαφίου δεν μεταβάλλεται, κατά το μέρος που αφορά το επιτόκιο των πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (MRO), πριν από την εκάστοτε σωρευτική μεταβολή αυτού κατά μία (1,00) εκατοστιαία μονάδα, με σχετική βάση υπολογισμού του το επιτόκιο που ισχύει κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος. Τα ανωτέρω δεν ισχύουν για: α)τις απαιτήσεις των φορολογουμένων της παρ. 2 του άρθρου 53 του ν. 4174/2013 (Α' 170), β) τις περιπτώσεις όπου σε σύμβαση, στην οποία συμβάλλεται νόμιμα το Δημόσιο, έχει περιληφθεί ειδική πρόβλεψη σχετικά με το εφαρμοζόμενο επιτόκιο, γ) τις αξιώσεις ιδιωτών που στηρίζονται σε ειδικές και ευθέως εφαρμοζόμενες διατάξεις του ενωσιακού δικαίου, με τις οποίες έχει καθοριστεί, ρητά και ειδικά, ύψος επιτοκίου. Με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων αυτών, όπου στην κείμενη νομοθεσία γίνεται αναφορά ή παραπομπή στο ύψος του οφειλόμενου από το Δημόσιο νόμιμου επιτοκίου ή και του επιτοκίου υπερημερίας, νοείται το επιτόκιο του παρόντος.Παρ.2. Στην περίπτωση των ένδικων βοηθημάτων κατά του Δημοσίου, τόκος οφείλεται, σε κάθε περίπτωση, μόνο από την επίδοση των σχετικών δικογράφων από τον διάδικο στον Υπουργό Οικονομικών ή στο αρμόδιο όργανο του Δημοσίου ή της Αρχής που προβλέπεται από τον νόμο σε ειδικές κατηγορίες υποθέσεων. Ειδικές διατάξεις νόμου, οι οποίες προβλέπουν ρητά διαφορετικό χρόνο έναρξης της τοκοφορίας, εξακολουθούν να ισχύουν. Παρ.3. Οι παράγραφοι 1 και 2 εφαρμόζονται και σε όλες τις εκκρεμείς υποθέσεις, σε οποιοδήποτε βαθμό και στάδιο, για το μέρος κατά το οποίο οι αξιώσεις για τόκο ανάγονται και υπολογίζονται σε χρόνο μετά την πρώτη του επόμενου μήνα από την έναρξη ισχύος του παρόντος. Περαιτέρω, από τις διατάξεις του άρθρου 562 παρ.2 ΚΠολΔ συνάγεται ότι είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε ή δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται α)για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση και γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη. Το απαράδεκτο αυτό αναφέρεται σε όλους τους λόγους αναίρεσης του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Η παραπάνω διάταξη αποτελεί εκδήλωση της θεμελιώδους αρχής, ότι ο Άρειος Πάγος ελέγχει τη νομιμότητα της απόφασης του δικαστηρίου της ουσίας με βάση την πραγματική και νομική κατάσταση που όφειλε να λάβει υπόψη του ο ουσιαστικός δικαστής, καθιερώνει δε ειδική προϋπόθεση του παραδεκτού των λόγων αναίρεσης, η συνδρομή της οποίας πρέπει να προκύπτει από το αναιρετήριο. Πρέπει δηλαδή να αναφέρεται σ' αυτό, ότι ο ισχυρισμός που θεμελιώνει τον επικαλούμενο λόγο αναίρεσης είχε προταθεί νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, να καθορίζεται ο τρόπος και χρόνος της πρότασης ή επαναφοράς του ισχυρισμού, ώστε να μπορεί να κριθεί από το αναιρετήριο αν ήταν παραδεκτός και νόμιμος, αν δε το δικαστήριο εξέτασε την υπόθεση στην ουσία της πρέπει επί πλέον να αναφέρονται στο αναιρετήριο και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές υπό τις οποίες συντελέστηκε η επικαλούμενη παραβίαση (ΑΠ 119/2017, ΑΠ 243/2015, ΑΠ 9/2014). Τέλος, η παράλειψη του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου να αποφανθεί επί του αγωγικού αιτήματος για την κήρυξη της εκδοθησόμενης απόφασης ως προσωρινώς εκτελεστής, δεν θεμελιώνει παραδεκτό λόγο αναίρεσης, αφού με την έκδοση της οριστικής απόφασης του Δικαστηρίου τούτου, δημιουργείται τελεσιδικία και εκτελεστός τίτλος(άρθρ.321,904 παρ.2 στοιχ.α',περ.1 ΚΠολΔ). Εξάλλου, και η παρά το νόμο κήρυξη της προσωρινής εκτέλεσης δεν στηρίζει παραδεκτό λόγο έφεσης, γιατί με την τελεσιδικία της απόφασης που επέρχεται με την εκδίκαση της έφεσης δεν υφίσταται προς τούτο έννομο συμφέρον του εναγομένου, αφού εξέλιπε το αντικείμενο. Στην προκειμένη περίπτωση με τους έκτο και δεύτερο αναιρετικούς λόγους της από 06.12.2021 αίτησης αναίρεσης το αναιρεσείον αποδίδει στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση τις από τους αριθμούς 1 και 1,9,14 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλειες, αντίστοιχα, συνιστάμενες στο ότι το Εφετείο, αφενός παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 7 παρ.2 του Ν.Δ/τος 496/1974 και 45 παρ.1 του Ν.4607/2019 από την 01.05.2019, ήτοι από την ημερομηνία εφαρμογής της τελευταίας αυτής διάταξης, με τη μη εφαρμογή τους, επικυρώνοντας εσφαλμένα την πρωτόδικη απόφαση κατά το μέρος που υποχρέωσε το εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον στην καταβολή του επιδικασθέντος στην ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη ποσού της οφειλής του των 277.115,33 ευρώ, με το νόμιμο τόκο σε ποσοστό 6% από τις 08.11.2007 και μέχρι την πλήρη εξόφληση, χωρίς δηλαδή τον καθορισμό, από 01.05.2019, του προβλεπόμενου από την ως άνω διάταξη του άρθρου 45 παρ.1 του Ν.4607/2019 μειωμένου επιτοκίου του Δημοσίου, αφετέρου, παρέλειψε να αποφανθεί επί της νομικής βασιμότητας του παρεπομένου αγωγικού αιτήματος, που έγινε δεκτό πρωτοδίκως, περί κήρυξης της εκδοθησόμενης απόφασης κατά ένα μέρος προσωρινώς εκτελεστής, και ειδικότερα για το ποσό των ογδόντα χιλιάδων(80.000)ευρώ, κρίνοντας ότι τούτο, κατά το στάδιο της κατ' έφεση δίκης, ήταν άνευ αντικειμένου. Ο εν λόγω, όμως, τελευταίος ισχυρισμός του αναιρεσείοντος, δεν θεμελιώνει κανένα παραδεκτό λόγο αναίρεσης εκ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι, σύμφωνα και με τις προεκτεθείσες νομικές σκέψεις, ουδένα παραδεκτό λόγο έφεσης μπορούσε αυτός να στηρίξει, επικυρώνοντας δε το Εφετείο την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ως προς την καταψηφιστική της διάταξη, που αφορούσε επιδικασθείσα απαίτηση της αναιρεσείουσας, συνολικού ποσού 277.115,33 ευρώ, κατέστησε αυτήν τελεσίδικη και μπορούσε να εκτελεστεί κατά τα άρθρα 321 και 904 παρ.2 εδ. α' ΚΠολΔ. Αντίθετα με τον μη καθορισμό, από 01.05.2019, του επιδικασθέντος ποσού της αναιρεσείουσας, με αναφορά στο μειωμένο επιτόκιο του Δημοσίου κατά τις ειδικότερα στο προαναφερθέν άρθρο 45 παρ.1 του Ν.4607/2019 προβλέψεις, το Εφετείο παραβίασε, με τη μη εφαρμογή της, την τελευταία αυτή, ουσιαστικού δικαίου, διάταξη, που ήταν εφαρμοστέα στην προκειμένη περίπτωση, αφού κατά ρητή νομοθετική πρόβλεψη (άρθρ.45 παρ.3 του ως άνω Ν.4607/2019)η ρύθμισή της καταλαμβάνει και όλες τις εκκρεμείς υποθέσεις, σε οποιοδήποτε βαθμό και στάδιο, όπως είναι και η κρινόμενη. Επομένως, ο έκτος και τελευταίος αναιρετικός λόγος από τον αριθμό 1 άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι βάσιμος και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για οποιονδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 (για υπέρβαση δικαιοδοσίας και για παράβαση των διατάξεων των σχετικών με την αρμοδιότητα) μπορεί να κρατήσει την υπόθεση και να την δικάσει, αν κατά την κρίση του δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση. Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τα προεκτεθέντα, το εναγόμενο - αναιρεσείον υποχρεούται μεν στην καταβολή τόκων υπερημερίας επί του καταψηφισθέντος υπέρ της ενάγουσας αναιρεσίβλητης ποσού των 277.115,33 ευρώ, με το νόμιμο τόκο σε ποσοστό 6% από τις 08.11.2007 που επιδόθηκε στο αναιρεσείον η πρώτη αγωγή της, όπως κρίθηκε και από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, και μέχρι τις 30.04.2019, ενώ έκτοτε, δηλαδή από την 1η Μα?ου 2019 και μέχρι την πλήρη εξόφληση, το κεφάλαιο της οφειλής επιβαρύνεται με το μειωμένο επιτόκιο του Δημοσίου, κατά τις ειδικότερα στο άρθρο 45 παρ.1 του Ν.4607/2019 οριζόμενες προβλέψεις. Γι' αυτό, εφόσον δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση, επιβάλλεται, μετά την αναίρεση, κατά ένα μέρος της προσβαλλόμενης απόφασης, και ειδικότερα καθ' ό μέρος το Εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, που καθόρισε για την καταβολή του καταψηφισθέντος στην αναιρεσίβλητη ποσού των 277.115,33, νόμιμου τόκου ποσοστού 6% από τις 08.11.2007 και μέχρι την πλήρη εξόφληση, να κρατηθεί η υπόθεση από τον Άρειο Πάγο και να εκδικασθεί από το Δικαστήριο τούτο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 580 παρ.3 του ΚΠολΔ, εφόσον δεν απαιτείται άλλη διευκρίνιση, εν όψει δε της δεσμευτικής για το Εφετείο ενέργειας της παρούσας απόφασης, δεν υπάρχει δικονομικό έδαφος για περαιτέρω εκδίκαση της υπόθεσης, αλλά υπολείπεται μόνο η κατά το περιεχόμενο της απόφασης αυτής διατύπωση του διατακτικού της εκδοθησόμενης απόφασης, βάσει της έκτασης της αναίρεσης(ΑΠ 1514/2018, ΑΠ 252/2017, ΑΠ 353/2015, σχετ. ΟλΑΠ 42/2005). Ειδικότερα πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση του αναιρεσείοντος, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη υπ' αριθμ.1222/2019 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, καθό μέρος υποχρέωσε το πρώτο εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. ως οιονεί καθολικό διάδοχο του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" να καταβάλει το επιδικασθέν στην ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη ποσό των διακοσίων εβδομήντα επτά χιλιάδων εκατόν δεκαπέντε ευρώ και τριάντα τριών λεπτών(277.115,33), με το νόμιμο τόκο σε ποσοστό 6% από την επίδοση της από 02/11/2007 αγωγής της ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, δηλαδή από 08/11/2007 και μέχρι την πλήρη εξόφληση, και να ορισθεί ότι το εναγόμενο - αναιρεσείον υποχρεούται μεν στην καταβολή τόκων υπερημερίας επί του καταψηφισθέντος υπέρ της ενάγουσας αναιρεσίβλητης ποσού των 277.115,33 ευρώ, με το νόμιμο τόκο σε ποσοστό 6% από τις 08.11.2007 που επιδόθηκε στο αναιρεσείον η πρώτη αγωγή της, όπως κρίθηκε και από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, και μέχρι τις 30.04.2019, ενώ έκτοτε, δηλαδή από την 1η Μα?ου 2019 και μέχρι την πλήρη εξόφληση, το κεφάλαιο της οφειλής επιβαρύνεται με το μειωμένο επιτόκιο του Δημοσίου, κατά τις ειδικότερα στο άρθρο 45 παρ.1 του Ν.4607/2019 οριζόμενες προβλέψεις. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, των πρώτου και δευτέρου βαθμών δικαιοδοσίας, καθώς και αυτών της παρούσας δίκης, πρέπει να συμψηφιστούν μεταξύ των διαδίκων, λόγω της ιδιαίτερης δυσχέρειας των νομικών κανόνων που εφαρμόστηκαν και της εν μέρει νίκης και ήττας αυτών(άρθρα 176,179,183 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ),όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό. Σημειώνεται, επίσης, ότι το αναιρεσείον ως άνω Ν.Π.Δ.Δ., δεν υποχρεούται, κατ' άρθρο 28 παρ.4 Ν.2579/1998 (ΦΕΚ Α' 31/17.2.1998), σε συνδυασμό με άρθρο 11 του ως άνω κανονιστικού διατάγματος της 26 Ιουνίου-10 Ιουλίου 1944 "Περί Κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου" και άρθρο 22 παρ.4 του Ν.1868/1989 σε κατάθεση του προβλεπόμενου από το άρθρο 495 παρ.3 ΚΠολΔ παραβόλου, για την άσκηση αναίρεσης, γι' αυτό και δεν διαλαμβάνεται σχετική διάταξη στο διατακτικό της παρούσας απόφασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ την από 02.11.2021 αίτηση αναίρεσης της υπό εκκαθάριση Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "W. ΕΛΛΑΣ ΙΑΤΡΙΚΑ ΕΠΕ", καθώς και την από 06.12.2021 αίτηση αναίρεσης και τους από 01.12.2022 πρόσθετους λόγους της, του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), ως οιονεί καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ(Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)", κατά της υπ' αριθμ. 6125/2020 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 02.11.2021 αίτηση αναίρεσης. ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από την αναιρεσείουσα για την άσκηση της αναίρεσης στο δημόσιο ταμείο.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στην πληρωμή δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα του δεύτερου των αναιρεσιβλήτων Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας(Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)".
ΔΕΧΕΤΑΙ την από 06.12.2021 αίτηση αναίρεσης και απορρίπτει τους από 01.12.2022 πρόσθετους λόγους της. ΑΝΑΙΡΕΙ εν μέρει την υπ' αριθμ. 6125/2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της.
ΚΡΑΤΕΙ και δικάζει την υπόθεση.
ΔΕΧΕΤΑΙ την από 18.09.2019 έφεση του αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ).
ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την υπ' αριθμ. 1222/2019 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατά τη διάταξή της, με την οποία υποχρέωσε το πρώτο εναγόμενο Ν.Π.Δ.Δ. ως οιονεί καθολικό διάδοχο του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" να καταβάλει το επιδικασθέν στην ενάγουσα ποσό των διακοσίων εβδομήντα επτά χιλιάδων εκατόν δεκαπέντε ευρώ και τριάντα τριών λεπτών (277.115,33), με το νόμιμο τόκο σε ποσοστό 6% από την επίδοση της από 02.11.2007 αγωγής της ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, δηλαδή από 08.11.2007, και μέχρι την πλήρη εξόφληση.
ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ),ως οιονεί καθολικό διάδοχο του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των διακοσίων εβδομήντα επτά χιλιάδων εκατόν δεκαπέντε ευρώ και τριάντα τριών λεπτών (277.115,33), με το νόμιμο τόκο σε ποσοστό 6% από την επίδοση της από 02.11.2007 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 41140/2007 αγωγής ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, δηλαδή από 08.11.2007 και μέχρι τις 30.04.2019, έκτοτε δε, δηλαδή από την 1η Μαΐου 2019 και μέχρι την πλήρη εξόφληση, ορίζει ότι το κεφάλαιο της οφειλής θα επιβαρύνεται με το μειωμένο επιτόκιο του Δημοσίου, κατά τις ειδικότερα στο άρθρο 45 παρ.1 του Ν.4607/2019 οριζόμενες προβλέψεις.
ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ τη δικαστική δαπάνη των διαδίκων μεταξύ τους στο σύνολό της, για όλους τους βαθμούς δικαιοδοσίας.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Φεβρουαρίου 2023.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 6 Απριλίου 2023.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ