Αριθμός 1760/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες. 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Απριλίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Κ. Κ. του Δ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Νίκα.
Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Κ. του Δ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μάρκου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/4/2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αταλάντης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 199/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 224/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείο Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19/12/2011 αίτησή του. 
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωσήφ Τσαλαγανίδης ανέγνωσε την από 18/3/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθούν όλοι οι λόγοι αναιρέσεως. 
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 224/2008 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λαμίας, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών και απέρριψε την από 30-10-2005 έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 119/2003 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αταλάντης. Με αυτή είχε απορριφθεί ως αβάσιμη η από 10-4-2003 αγωγή του αναιρεσείοντος με αίτημα την καταβολή οφειλόμενων μισθωμάτων από την εκμίσθωση αγρού ιδιοκτησίας του στον αναιρεσίβλητο. Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους λόγους της.
Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεώς του, ο αναιρεσείων επικαλείται ότι, ενώ ανέφερε με το δεύτερο λόγο της εφέσεώς του ότι έχει αναγνωρισθεί κατόπιν αιτήσεώς του αποκλειστικός κύριος του επιδίκου ακινήτου, με αρχική εγγραφή στο Εθνικό Κτηματολόγιο με ΚΑΕΚ 460893003149/0/0, το δικάζον ως εφετείο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας, υποπίπτοντας στην από το άρθρο 560 αρ. 1 ΚΠολΔ πλημμέλεια, δέχθηκε, κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 6 παρ. 2 και 7 ν. 2664/1998 "Περί Εθνικού Κτηματολογίου", που προβλέπουν ότι οι αρχικές κτηματολογικές εγγραφές των οποίων δεν αμφισβητήθηκε η ακρίβεια εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας καθίστανται οριστικές και παράγουν αμάχητο τεκμήριο υπέρ των φερομένων στις εγγραφές αυτές ως δικαιούχων για τα δικαιώματα που αφορούν αυτές, ότι κύριος του αγρού αυτού τυγχάνει ο αναιρεσίβλητος και ότι τον καλλιεργούσε ως τμήμα ενιαίας εκτάσεως 16 στρεμμάτων, ενώ δεν παρέλειψε να τον δηλώσει επίσης ως ενιαία έκταση και στο Εθνικό Κτηματολόγιο, και απέρριψε κατόπιν τούτου το σχετικό λόγο της εφέσεώς του και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση του Ειρηνοδικείου Αταλάντης, που είχε απορρίψει την αγωγή του κατά του αναιρεσίβλητου για καταβολή οφειλόμενων μισθωμάτων πέντε (5) ετών για τον εν λόγω αγρό. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αλυσιτελώς προβαλλόμενος, γιατί στηρίζεται στην εσφαλμένη προϋπόθεση ότι τόσο στο Ειρηνοδικείο Αταλάντης σε πρώτο βαθμό, όσο και στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας κατ' έφεση, αντικείμενο της δίκης ήταν η κυριότητα του αγρού, εκτάσεως πέντε (5) στρεμμάτων στη θέση "..." της κτηματικής περιφέρειας Λιβανατών Λοκρίδας, ενώ, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του δικογράφου της αγωγής αλλά και της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ο ενάγων - αναιρεσείων, επικαλούμενος προφορική σύμβαση μισθώσεως του ως άνω αγρού μεταξύ αυτού και του αναιρεσίβλητου, ζητούσε με την αγωγή του την καταβολή ποσού 1.834,19 ευρώ για οφειλόμενα μισθώματα πέντε (5) ετών, και συγκεκριμένα των ετών 1998 - 2002, και κατά συνέπεια το ζήτημα της κυριότητας του αγρού δεν ήταν αντικείμενο της δίκης και παρεμπιπτόντως εξετάσθηκε από τα δικαστήρια της ουσίας. Ακριβώς δε για το λόγο αυτό το αποδεικτικό πόρισμα της προσβαλλόμενης αποφάσεως ήταν το ακόλουθο: "Από το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίσθηκαν και ανεξάρτητα από την καλή ή κακή πίστη του εφεσιβλήτου - εναγομένου, η οποία σε κάθε περίπτωση δεν αποτελεί αντικείμενο έρευνας του παρόντος δικαστηρίου, προκύπτει αδιαμφισβήτητα ότι ο ανωτέρω εκμεταλλεύεται το επίδικο ως νομέας αυτού και όχι ως κάτοχος με βάση σύμβαση μίσθωσης, και ως εκ τούτου δεν οφείλει μισθώματα στον εκκαλούντα - ενάγοντα, όπως ισχυρίζεται ο τελευταίος", και κατόπιν αυτού, επικυρώνοντας την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που είχε απορρίψει την αγωγή ως αβάσιμη, έστω και με διαφορετική αιτιολογία, απέρριψε ως αβάσιμη την έφεση του εκκαλούντος - ενάγοντος για κακή εκτίμηση των αποδείξεων.
Με το δεύτερο λόγο ο αναιρεσείων επικαλείται ότι, ενώ με την 46/2007 μη οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λαμίας διατάχθηκε, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 245 και 524 παρ. 1 ΚΠολΔ, η αυτοπρόσωπη εμφάνιση των διαδίκων στο ακροατήριο, "προκειμένου να παράσχουν διευκρινίσεις σχετικά με το εριστό και ιδιαίτερα κρίσιμο για την ορθή διάγνωση της διαφοράς ζήτημα της ακριβούς εκτάσεως και του τρόπου κτήσεως των ακινήτων, που βρίσκονται στις θέσεις "..." και "...", ... από το οποίο θα εξαρτηθεί αν το ευρισκόμενο στη θέση "..." μίσθιο ακίνητο εμβαδού 5 στρεμμάτων, που ... φέρεται να ανήκει στην κυριότητα του ενάγοντος - εκκαλούντος, ανταλλάχθηκε άτυπα το έτος 1995 με έτερο ευρισκόμενο στη θέση "..." ακίνητο, ιδίας έκτασης, του εναγομένου - εφεσιβλήτου", η προσβαλλόμενη απόφαση, υποπίπτοντας στην από το άρθρο 560 αρ. 1 ΚΠολΔ πλημμέλεια και κατά παράβαση των ως άνω διατάξεων, δέχθηκε ότι μεταξύ των διαδίκων έγινε ανταλλαγή αγροτικών ακινήτων στις θέσεις "..." και "...", και όχι "..." και "...", όπως και ο ίδιος ανέφερε στις προτάσεις του, και απέρριψε κατόπιν τούτου το σχετικό λόγο της εφέσεώς του και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση του Ειρηνοδικείου Αταλάντης, κατά τα ανωτέρω. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος, γιατί ο από το άρθρο 560 παρ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται μόνο όταν η πλημμέλεια που προσάπτεται σε απόφαση πρωτοδικείου, που εκδόθηκε επί εφέσεως κατ' αποφάσεως ειρηνοδικείου, αφορά παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, και στην προκειμένη περίπτωση η πλημμέλεια που προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ως προς την παράβαση των άρθρων 245 και 524 παρ. 1 ΚΠολΔ, συνιστά παράβαση κανόνων δικονομικού και όχι ουσιαστικού δικαίου, δεδομένου ότι αφορούν στη διαδικασία παροχής έννομης προστασίας, και ειδικότερα στη δυνατότητα του δικαστηρίου να διατάξει την αυτοπρόσωπη εμφάνιση των διαδίκων στο ακροατήριο, προκειμένου να παράσχουν διευκρινίσεις σχετικά με ζητήματα που έχουν ανακύψει ως προς την ουσία της υποθέσεως.
Με τον τρίτο λόγο ο αναιρεσείων επικαλείται ότι το δικάζον ως εφετείο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας, υποπίπτοντας στην από το άρθρο 560 αρ. 1 ΚΠολΔ πλημμέλεια, παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας, τα οποία και επικαλέσθηκε για την απόρριψη της αγωγής του ως ουσιαστικά αβάσιμης, και ειδικότερα δέχθηκε ότι "με βάση τα διδάγματα αυτά για την είσπραξη επιδότησης βάμβακος απαιτείται η ύπαρξη δικαιώματος κυριότητας επί του ακινήτου ή η προσκομιδή έγγραφης σύμβασης μίσθωσης, η έλλειψη της οποίας εν προκειμένω, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο εκκαλών - ενάγων, όντας αγρότης και ο ίδιος, γνώριζε ότι ο εφεσίβλητος - εναγόμενος εκμεταλλευόταν το επίδικο διανοία κυρίου, αφού διαφορετικά, ... δεν θα μπορούσε να εισπράξει την επιδότηση", ενώ με βάση τα διδάγματα της κοινής πείρας για την είσπραξη των επιδοτήσεων βάμβακος κατά την ένδικη μισθωτική περίοδο απαιτείτο μόνο η παραγωγή βάμβακος και η επιδότηση δινόταν για κάθε κιλό παραγομένου βάμβακος από τον κάθε βαμβακοπαραγωγό, η δε ποσότητα αποδεικνυόταν από το παραστατικό του εκκοκκιστηρίου βάμβακος, στο οποίο είχε παραδώσει το βαμβάκι ο αγρότης - βαμβακοπαραγωγός, δηλαδή το ζυγολόγιο - δελτίο αποστολής, χωρίς να απαιτείται οποιοδήποτε άλλο έγγραφο, όπως συμβόλαιο ιδιοκτησίας ή μισθωτήριο του αγρού κ.λ.π.), τα οποία άρχισαν να απαιτούνται από την καλλιεργητική περίοδο 2008 και εφεξής, και απέρριψε κατόπιν τούτου το σχετικό λόγο της εφέσεώς του και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση του Ειρηνοδικείου Αταλάντης, κατά τα ανωτέρω. Ο λόγος αυτός τυγχάνει αβάσιμος, γιατί δεν αποτελεί δίδαγμα της κοινής πείρας, ποια δικαιολογητικά απαιτούνταν για την επιδότηση των βαμβακοπαραγωγών κατά την επίδικη μισθωτική περίοδο και ποια μεταγενέστερα, αφού αυτό αποτελεί ζήτημα που ρυθμίζεται από τον νομοθέτη, κατά τα λοιπά δε γιατί με το λόγο αυτό πλήττεται απαραδέκτως (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ) η εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας.
Πρέπει λοιπόν να απορριφθεί η αίτηση στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων ως ηττώμενος, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου (άρθρα 176, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 19-12-2011 αίτηση του Κ. Δ. Κ. για αναίρεση της 224/2008 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λαμίας.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου και την ορίζει στο ποσόν των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουλίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Σεπτεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ