ΑΡΙΘΜΟΣ 1317/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ 
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Γρηγόριο Κουτσόπουλο , Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο-Εισηγητή, Κωνσταντίνο Φράγκο, Μαρία Βασιλάκη και Χρυσούλα Παρασκευά, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 1 Οκτωβρίου 2013, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων : 1. L. M. του L. και 2. T. N. του P., αμφότεροι κρατούμενοι στο Κατάστημα Κράτησης Δομοκού, που δεν παρέστησαν στο Συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2423/2012 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. 
Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15 Φεβρουαρίου 2013 αιτήσεις τους, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 298/13.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Σταύρου Μαντακιοζίδη με αριθμό 129/30-4-2013, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
"Εισάγω στο Δικαστήριο Σας σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τα άρθρα 476.1 και 513 ΚΠΔ, τις υπ' αριθ. 11/15.2.2013 και 12/15.2.2013 αιτήσεις αναίρεσης των M. L. του J. και N. T. του P. κατά της υπ' αριθ. 2423/2012 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθήνας και εκθέτω τα εξής:Το Πενταμελές Εφετείο Αθήνας, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο κήρυξε τους αναιρεσείοντες ενόχους αγοράς, κατοχής, πώλησης από κοινού ναρκωτικής ουσίας από ιδιαίτερα επικίνδυνους δράστες, παράνομης οπλοφορίας (2ος), αντίστασης (2ος) και παράνομης εισόδου στην χώρα (2ος) και επέβαλε στον 1° συνολική ποινή κάθειρξης οκτώ (8) ετών και δέκα (10) μηνών και χρηματική ποινή 20.500 ευρώ και στον 2° συνολική ποινή κάθειρξης οκτώ (8) ετών και δέκα (10) μηνών και χρηματική ποινή 20.500 ευρώ. Η αίτηση αναίρεσης είναι παραδεκτή όταν σ' αυτή περιέχεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο τουλάχιστον ένας από τους προβλεπόμενους λόγους αναίρεσης (άρθρο 473.2, 474.2, 476.1, 509.1 και 510 ΚΠΔ). Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με το άρθρο 513 ΚΠΔ (ΑΠ 1547/2008, ΑΠ 1243/2008). Εξ άλλου, σύμφωνα με το άρθρο 476.1 ΚΠΔ, όπως αντικ. με το άρθρο 2.18 Ν. 2408/96, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από τον νόμο για την άσκηση του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο (ΑΠ 1547/2008, ΑΠ 401/2006). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις υπό κρίση αιτήσεις αναίρεσης, οι αναιρεσείοντες δεν προβάλλουν κανένα λόγο από εκείνους που περιέχονται στην διάταξη του άρθρου 510.1 ΚΠΔ. Θα πρέπει, κατά συνέπεια, το Δικαστήριο Σας σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τα όσα εκτέθηκαν παραπάνω και τα άρθρα 476.1, 513 και 583.1 ΚΠΔ: α) να απορρίψει τις πιο πάνω αιτήσεις αναίρεσης ως απαράδεκτες, β) να διατάξει την εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης και γ) να επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα σε βάρος των αναιρεσειόντων. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω: α) Να απορριφθούν οι υπ' αριθ. 11/15.2.2013 και 12/15.2.2013 αιτήσεις αναίρεσης των M. L. του J. και N. T. του P. κατά της υπ' αριθ.2423/2012 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθήνας, β) Να διαταχθεί η εκτέλεση της απόφασης αυτής και γ) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος των αναιρεσειόντων. 
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Σταύρος Μαντακιοζίδης" 
Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148-153. 473 τταρ.2, 474 παρ,2. 476 παρ.1, 509 παρ.1, και 510 ΚΠΔ. προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθία για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεως πρέπει στη δήλωση ασκήσεως αυτής να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ωρισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος οπτό τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο. 510 παρ 1 ΚΠΔ, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 510 παρ 1 εδ. α' ΚΠΔ) Περαιτέρω, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 476§1 του Κ.Π.Δ "όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για το οποίο δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από τον νόμο για την άσκηση του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο, ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση το^ εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα .εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο".
Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπ' αριθμόν 2423/2012 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε μετά από έφεση κατά της υπ' αριθμ. 5401/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Κακ/των) Αθηνών, οι αναιρεσείοντες (L. M., T. N.) καταδικάστηκαν, ο μεν πρώτος για από κοινού με τον δεύτερο αγορά, κατοχή και πώληση ναρκωτικής ουσίας, από τοξικομανή, αντίσταση κατά της αρχής και παράνομη είσοδο στη χώρα, ο δε δεύτερος για από κοινού με τον πρώτο, αγορά κατοχή και πώληση ναρκωτικής ουσίας από τοξικομανή, παράνομη βία κατά της αρχής και παράνομη οπλοφορία χωρίς την άδεια της αρμόδιας αστυνομικής αρχής και επέβαλε σε κάθε κατηγορούμενο συνολική ποινή καθείρξεως οκτώ (8) ετών και δέκα (10 ) μηνών και χρηματική ποινή είκοσι χιλιάδων πεντακοσίων (20.500)ΕΥΡΩ. Κατά της αποφάσεως αυτής, η οποία εκδόθηκε με παρόντες τους κατηγορουμένους, άσκησαν αυτοί καθένας τους αυτοπροσώπως τις από 15-2-2013 και με αριθμούς καταθέσεως 11 και 12 ίδιας ημεροχρονολογίας ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Δομοκού όπου αυτοί κρατούνταν, αναιρέσεις συντάχθηκαν δε περί αυτών οι σχετικές εκθέσεις . Συγκεκριμένα, κάθε κατηγορούμενος στη συνταχθείσα κατά τα ανωτέρω, έκθεση αναιρέσεως, κατά λέξη αναφέρει τα παρακάτω : ...κάνει αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της υπ' αριθμ. 2423/19-2-12 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, που καταδικάστηκε για αγορά, κατοχή και πώληση ναρκωτικών σε ποινή καθείρξεως οκτώ (8) ετών και δέκα (10) μηνών και χρηματική ποινή είκοσι χιλιάδων πεντακοσίων (20.500)ΕΥΡΩ για τους παρακάτω λόγους που αναφέρει :... "χωρίς όμως στη συνέχεια κανένα λόγο να αναφέρει. Κατά συνέπεια, οι ασκηθείσες κατά τα άνω αναιρέσεις, είναι απαράδεκτες και, ως τέτοιες, πρέπει κατ' άρθρο 476 παρ 1 ΚΠΔ να απορριφθούν, αφού προς τούτο ειδοποιήθηκε στις 18-6-2013 ο αντίκλητος δικηγόρος των αναιρεσειόντων Μιχ. Δημητρακόπουλος, κατά την αυτή διάταξη του άνω Κώδικα, σύμφωνα με την περί αυτά βεβαίωση του αρμόδιου γραμματέα, όπως επισημειώνεται τούτο στο φάκελλο της υποθέσεως. Πρέπει επίσης να καταδικασθεί καθένας από τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (ΚΠΔ 486 και 583 παρ 1). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει ως απαράδεκτες τις από 15-2-2013, ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Δομοκού, με αριθμούς καταθέσεως 11/2013 και 12/2013 αντίστοιχα, ξεχωριστές αιτήσεις αναιρέσεως των : 1.M. L. του J., κατοίκου ... και N. T. του P. κατοίκου επίσης ... κατά της 2423/12-9-2012 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και 
Καταδικάζει κάθε αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια πενήντα ΕΥΡΩ. 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Οκτωβρίου 2013 Και 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 5 Νοεμβρίου 2013 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ