Αριθμός 1341/2007  

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

 Ζ΄ Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο   

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Γρηγόριο Μάμαλη - Εισηγητή, Θεοδώρα Γκοϊνη, Βασίλειο Κουρκάκη και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες.
 Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.
 
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 25 Απριλίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου .......... και ήδη κρατούμενου στις Δικαστικές Φυλακές Κορυδαλλού, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως των αποφάσεων υπ΄ αριθμ. 51959/2002 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και 8925/2004 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον ................
 Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών και το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με τις ως άνω αποφάσεις τους διέταξαν όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτές, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση των αποφάσεων αυτών, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22.12.2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 227/2007.
 Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Χρυσός εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη, με αριθμό 114/14.3.2007, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
 Εισάγω την από 28-12-2006 αίτηση αναιρέσεως, με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, του ............... και ήδη κρατουμένου στις δικαστικές φυλακές Κορυδαλλού, κατά της υπ΄ αριθμ. 8925/2004 απόφασης του Β΄ Τριμελούς Εφετείου Αθηνών και εκθέτω τα εξής:
Με την ως άνω απόφαση απερρίφθη ως ανυποστήρικτη η έφεση του κατηγορουμένου κατά της υπ΄ αρ. 51959/2002 απόφασης του Γ΄ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που τον είχε καταδικάσει για ανθρωποκτονία από αμέλεια σε φυλάκιση 3 ετών (χωρίς μετατροπή).
Κατ΄ ά. 463 εδ. α΄ ΚΠΔ, ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνον εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα , ενώ κατ΄ ά. 476 παρ. 1 όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα να το ασκήσει ή εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται, κηρύσσεται αυτό απαράδεκτο και διατάσσεται η καταδίκη στα δικαστικά έξοδα εκείνου που το άσκησε, καθώς επίσης και η εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί.
Εξάλλου, κατ΄ ά. 473 παρ. 2 ιδίου Κώδ., η αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε και με δήλωση που περιέχει όσα ορίζονται στην παρ. 2 του επόμενου άρθρου και επιδίδεται στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει σύμφωνα με την παρ. 1.
Από την τελευταία αυτή διάταξη σαφώς προκύπτει ότι άσκηση αναίρεσης με δήλωση, που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, επιτρέπεται μόνον κατά καταδικαστικής αποφάσεως. Επομένως είναι απαράδεκτη, σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις, αίτηση αναίρεσης κατηγορουμένου κατ΄ αποφάσεως με την οποία απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη η έφεσή του, διότι η απόφαση αυτή δεν είναι καταδικαστική.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προαναφέρθηκε, ο αναιρεσείων με την υπό κρίση αναίρεσή του - δήλωση κατ΄ ά. 473 παρ. 2 ΚΠΔ προς τον Εισαγγελέα του Α.Π. στρέφεται όχι εναντίον καταδικαστικής απόφασης, αλλά απόφασης που απέρριψε την έφεσή του ως ανυποστήρικτη. Κατ΄ ακολουθία, πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.
Για τους παραπάνω λόγους
Προτείνω: 1) Ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 28-12-2006 αίτηση αναίρεσης, με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, του ................ και ήδη κρατουμένου στις δικαστικές φυλακές Κορυδαλλού κατά της υπ΄αριθμ. 8925/2004 απόφασης του Β΄ Τριμελούς Εφετείου Αθηνών και 
2) Να καταδικασθεί ο εν λόγω αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.
 Αθήνα, 9 Μαρτίου 2007 
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καίσαρης  
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.   
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 504 παρ. 1 εδ. α' ΚΠοινΔ, όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, το ένδικο μέσο της αιτήσεως αναιρέσεως επιτρέπεται μόνο κατά της αποφάσεως που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της αποφάσεως του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση εφέσεως, αν με τις αποφάσεις αυτές το Δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρο 370). Εξάλλου, κατά το άρθρο 489 παρ. 1 εδ. γ' ΚΠοινΔ εκείνος που καταδικάσθηκε έχει δικαίωμα να ασκήσει έφεση κατά της αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου αν με αυτήν καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης πάνω από τέσσερις μήνες ή σε χρηματική ποινή πάνω από χίλια πεντακόσια ευρώ. Επομένως, σύμφωνα με τα ανωτέρω, εάν η έφεση, που άσκησε ο κατηγορούμενος, κατά της καταδικαστικής αποφάσεως, που του επέβαλε εφέσιμη ποινή, απορριφθεί ως ανυποστήρικτη, σε αναίρεση υπόκειται μόνο η απόφαση του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου που απέρριψε την έφεση και όχι η πρωτοβάθμια. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 474 παρ. 1 ΚΠοινΔ το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στο γραμματέα του Ειρηνοδικείου ή στον Προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος, αν δε ο τελευταίος κρατείται στη φυλακή, η δήλωση μπορεί να γίνει και σ' εκείνον που τη διευθύνει. Για τη δήλωση αυτή συντάσσεται έκθεση που υπογράφεται από εκείνον που την υποβάλλει ή τον αντιπρόσωπό του και από εκείνον που τη δέχεται. Όπως δε προκύπτει από τις διατάξεις του άρθρου 473 παρ. 2 ΚΠοινΔ το ένδικο μέσο της αιτήσεως αναιρέσεως μπορεί, κατ' εξαίρεση, να ασκηθεί παραδεκτά με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αλλά μόνο υπό την προϋπόθεση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καταδικαστική. Η απόφαση, όμως, με την οποία απορρίπτεται η έφεση ως ανυποστήρικτη (ή απαράδεκτη) δεν είναι καταδικαστική, γιατί στην περίπτωση αυτή το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως.
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών με την 8925/2004 απόφασή του απέρριψε ως ανυποστήρικτη την έφεση του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου .............. κατά της 51959/2002 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάσθηκε αυτός σε φυλάκιση τριών ετών για την αξιόποινη πράξη της ανθρωποκτονίας από αμέλεια. Ο αναιρεσείων άσκησε και κατά των δύο πιο πάνω αποφάσεων την από 22 Δεκεμβρίου 2006 αίτηση αναιρέσεως που συντελέσθηκε με δήλωση επιδοθείσα από τον αρμόδιο δικαστικό επιμελητή, στις 28 Δεκεμβρίου 2006, προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Επομένως, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, η κρινόμενη αίτηση κατά το μέρος της που στρέφεται κατά της άνω 8925/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών είναι απαράδεκτη, αφού δεν τηρήθηκαν οι διατυπώσεις του άρθρου 474 παρ. 1 ΚΠοινΔ, ενόψει του ότι η εν λόγω απόφαση δεν είναι κατά τα ανωτέρω καταδικαστική, κατά της οποίας και μόνο επιτρέπεται η άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως κατά τον ειρημένο και από το άρθρο 473 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα προβλεπόμενο τρόπο. Επίσης, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως κατά το μέρος της που στρέφεται κατά της άνω (Πρωτοβάθμιας) 51959/2002 καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών είναι απαράδεκτη, αφού η απόφαση αυτή, ως υποκείμενη κατά την έκδοσή της σε έφεση, δεν υπόκειται σε αναίρεση, ούτε μετά την απόρριψη της κατ' αυτής εφέσεως ως ανυποστήρικτης από το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, του οποίου μόνο η απόφαση υπόκειται, όπως προαναφέρθηκε, στο εν λόγω ένδικο μέσο. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί στο σύνολό της ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). Σημειώνεται ότι για την απόρριψη της αιτήσεως αυτής ως απαράδεκτης κλήθηκε να προσέλθει και να εκθέσει τις απόψεις του στο Συμβούλιο τούτο ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος (άρθρο 476 παρ. 1 εδ. τελευταίο ΚΠοινΔ), όπως προκύπτει από τη σχετική επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα επί του φακέλου της δικογραφίας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 22 Δεκεμβρίου 2006 (υπ' αριθ. πρωτ. 11655/28.12.2006) αίτηση του ...........,για αναίρεση α) της 8925/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών και β) της 51959/2002 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
 
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2007. Και, 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 15 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ