Αριθμός 96...2023 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Β2' Πολιτικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Σιμιτσή - Βετούλα, Αριστείδη Βαγγελάτο, Κωνσταντίνα Νάκου και Ελένη Χροναίου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 8 Μαρτίου 2022, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ: Της αναιρεσείουσας: Α. Γ. του Δ., κατοίκου ... η οποία παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του δικηγόρου και κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ", που εδρεύει στο ….. και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Σοφία Τερζή, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., η oποία κατέθεσε προτάσεις. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-10-2018 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Οριστιάδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 58/2019 του ίδιου Δικαστηρίου και 87/2021 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 1-6-2021 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η αυτοπροσώπως παραστάσα αναιρεσείουσα ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη της. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Με τη διάταξη της παρ. 3 περιπ. Β', υποπερ. δ' του άρθρου 495 του ΚΠολΔ, όπως το άρθρο 495 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του Ν. 4335/2015, για τα κατατιθέμενα από 01.01.2016 ένδικα μέσα, κατ' άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 2 του ιδίου νόμου και όπως η παρ. 3 αυτού αντικαταστάθηκε εκ νέου στη συνέχεια με το άρθρο 35 παρ. 2 του Ν. 444...2016 (ΦΕΚ Α' 240/22.12.2016), με χρόνο έναρξης ισχύος του από 23 Ιανουαρίου 2017 (άρθρο 45 αυτού) προβλέπεται η καταβολή παραβόλου από εκείνον που ασκεί το ένδικο μέσο της αναίρεσης κατ' αποφάσεων Εφετείου (και επί περισσοτέρων ομοδίκων ενός παραβόλου), το οποίο ανέρχεται από 23.01.2017 στο ποσό των τετρακοσίων πενήντα (450,00) ευρώ, που επισυνάπτεται στην έκθεση και συντάσσει ο γραμματέας, με κύρωση, σε περίπτωση μη καταβολής αυτού, την απόρριψη του ενδίκου μέσου ως απαράδεκτου από το Δικαστήριο. Σύμφωνα, όμως, με το τελευταίο εδάφιο της διάταξης αυτής, η υποχρέωση αυτή δεν ισχύει για τις διαφορές των άρθρων 614 αριθ. 3 και 5 (εργατικές διαφορές και διαφορές από αμοιβές για την παροχή εργασίας) και 592 παρ. 1 (γαμικές διαφορές, διαφορές από ελεύθερη συμβίωση, διαφορές από σχέσεις γονέων και τέκνων και λοιπές οικογενειακές διαφορές). Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την κατάθεση της ένδικης από 01-06-2021 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης στη Γραμματεία του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου ...03-06-2021 και του παρόντος Δικαστηρίου ...2021 αίτησης αναίρεσης της με αριθμό 87/2021 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, που αφορά διαφορά για την καταβολή δικηγορικής αμοιβής της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας Δικηγόρου, η τελευταία προέβη στην επισύναψη του με αριθμού ... ηλεκτρονικού παραβόλου, ποσού τετρακοσίων πενήντα (450,00) ευρώ, για την άσκηση της αναίρεσης. Η ως άνω διαφορά, όμως, ως διαφορά για την καταβολή δικηγορικής αμοιβής, απαλλάσσεται της καταβολής παραβόλου για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης και, κατά συνέπεια, το καταβληθέν παράβολο πρέπει να αποδοθεί στην αναιρεσείουσα, ανεξάρτητα από την έκβαση της δίκης επί της ως άνω αίτησης αναίρεσης (ΑΕΔ 3, 4/2014). Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η εκδοθείσα, κατ' αντιμωλίαν των διαδίκων και κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών - διαφορών από αμοιβές για την παροχή εργασίας ( άρθρα 614 παρ. 5 περ. α' του ΚΠολΔ) με αριθμό 87/2021 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Με την προσβαλλόμενη απόφαση του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, έγινε τυπικά δεκτή η από 20-09-2019 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ….2019 έφεση του εναγομένου - εκκαλούντος και ήδη αναιρεσίβλητου νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ", κατά της εκδοθείσας, κατά την ίδια διαδικασία, με αριθμό 58/...2019 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου ορεστιαδας το οποίο είχε δεχθεί στο σύνολό της, ως βάσιμη κατ' ουσίαν, την από 25-10-2018 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ...06-11-2018 αγωγή, με αντικείμενο την καταβολή δικηγορικής αμοιβής της ενάγουσας - εφεσιβλήτου και ήδη αναιρεσίβλητης Δικηγόρου, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 68, σε συνδυασμό με το άρθρο 63 παρ. 1 του Κώδικα Δικηγόρων, εφόσον δεν υπήρξε συμφωνία περί της αμοιβής της, για την παροχή των δικηγορικών υπηρεσιών της, στα πλαίσια χειρισμού των αναγραφομένων σ' αυτή υποθέσεων που της ανέθεσε, κατά τα έτη 2014 και 2015, το αρχικώς εναγόμενο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΕΒΡΟΥ", το οποίο καταργήθηκε και οι μονάδες που αποτελούσαν αυτό μετατράπηκαν η καθεμία σε ανεξάρτητα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου του Ε.Σ.Υ., με την επωνυμία "ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ" και "ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ", κατ' άρθρο 165 παρ. 1γ'του Ν. 4600/2019 (ΦΕΚ Α'/09-03-2019). Με την απόφασή του αυτή, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο αναγνώρισε την υποχρέωση του ως άνω εναγομένου να καταβάλει στην ενάγουσα το χρηματικό ποσό των εβδομήντα τεσσάρων χιλιάδων εξακοσίων τεσσάρων ευρώ και πέντε λεπτών (74.604,05), ως δικηγορική αμοιβή και συνολικά, περιλαμβανομένου του αναλογούντος στις επιμέρους δικηγορικές αμοιβές Φ.Π.Α., ποσού δέκα επτά χιλιάδων εννιακοσίων τεσσάρων ευρώ και ενενήντα επτά λεπτών (17.904,97), το χρηματικό ποσό των ενενήντα δύο χιλιάδων πεντακοσίων εννέα ευρώ και δύο λεπτών (92.509,02), με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και απέρριψε, για τους διαλαμβανόμενους στην απόφαση αυτή λόγους, ως αβάσιμες κατ' ουσίαν, τις ενστάσεις περί εξόφλησης και καταχρηστικής άσκησης του αγωγικού δικαιώματος. Στη συνέχεια, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, δέχθηκε κατ' ουσίαν την ως άνω έφεση και, κατά παραδοχή του πρώτου λόγου αυτής, που αφορούσε την παθητική νομιμοποίηση του εκκαλούντος νομικού προσώπου, εξαφάνισε, στο σύνολό της, την εκκληθείσα απόφαση του πρωτοδίκως δικάσαντος δικαστηρίου, κράτησε την υπόθεση και δικάζοντας κατ' ουσίαν την ένδικη αγωγή, κατ' άρθρο 535 παρ. 1 του ΚΠολΔ, απέρριψε αυτήν, ως αβάσιμη και κατ' ουσίαν, κατά παραδοχή ως βάσιμης κατ' ουσίαν της ένστασης εξόφλησης και κατάχρησης δικαιώματος, που προέβαλε το εκκαλούν και ήδη αναιρεσίβλητο νομικό πρόσωπο. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, αφού αντίγραφο της προσβαλλόμενης απόφασης επιδόθηκε στην αναιρεσείουσα στις 10-05-2021, όπως διαλαμβάνεται στο δικόγραφο της αναίρεσης και προκύπτει από τη σχετική επισημείωση του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Θ. Α. Α.. Ζ. επί του αντιγράφου της απόφασης αυτής, η δε αίτηση αναίρεσης κατατέθηκε στη γραμματεία του εκδώσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου στις 03-06-2021 (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 1, 566 παρ. 1 και 144 του ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς, παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 του ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί, περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και την βασιμότητα των διαλαμβανομένων σε αυτή λόγων αναίρεσης (άρθρο 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ). Κατά το άρθρο 281 του Α.Κ., η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, το δικαίωμα θεωρείται ότι ασκείται καταχρηστικά, όταν η συμπεριφορά του δικαιούχου που προηγήθηκε ή η πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε, κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, ή οι περιστάσεις που μεσολάβησαν, χωρίς κατά νόμο να εμποδίζουν την γένεση ή να επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, καθιστούν μη ανεκτή τη μεταγενέστερη άσκησή του, κατά τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου, αφού τείνει στην ανατροπή της κατάστασης που δημιουργήθηκε, υπό ορισμένες ειδικές συνθήκες και διατηρήθηκε για πολύ χρόνο, με επακόλουθο να συνεπάγεται επαχθείς συνέπειες για τον υπόχρεο. Απαιτείται, δηλαδή, για να χαρακτηρισθεί καταχρηστική η άσκηση του δικαιώματος, να έχει δημιουργηθεί στον υπόχρεο, από την συμπεριφορά του δικαιούχου, σε συνάρτηση και με εκείνη του υποχρέου και μάλιστα ευλόγως, η πεποίθηση ότι ο δικαιούχος δεν πρόκειται να ασκήσει το δικαίωμά του (Ολ. Α.Π. 17/1995, Ολ. Α.Π. 62/1990, Α.Π. 1321/2014). Απαιτείται ακόμη οι πράξεις του υποχρέου και η υπ' αυτού δημιουργηθείσα κατάσταση, επαγομένη επαχθείς για τον υπόχρεο επιπτώσεις, να τελούν σε αιτιώδη σύνδεσμο με την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου. Μόνη η αδράνεια του δικαιούχου και όταν ακόμη δημιούργησε την εύλογη πεποίθηση στον υπόχρεο ότι δεν υπάρχει το δικαίωμα ή ότι δεν πρόκειται αυτό να ασκηθεί, δεν αρκεί για να καταστήσει καταχρηστική την μεταγενέστερη άσκηση αυτού, αλλά απαιτείται να συντρέχουν, προσθέτως, ειδικές συνθήκες και περιστάσεις προερχόμενες, κυρίως, από την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου και του υποχρέου και σε αιτιώδη μεταξύ τους συνάφεια ευρισκόμενες, ενόψει των οποίων και της αδράνειας του δικαιούχου, η μεταγενέστερη άσκηση του δικαιώματος, που τείνει στην ανατροπή της κατάστασης που δημιουργήθηκε υπό τις ανωτέρω ειδικές συνθήκες και περιστάσεις και διατηρήθηκε για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, να εξέρχεται των, από την ανωτέρω διάταξη, διαγραφομένων ορίων. Η ειρημένη δε αδράνεια του δικαιούχου, που δεν είναι απαραίτητο να προκαλεί αφόρητες ή δυσβάστακτες για τον υπόχρεο συνέπειες, αρκούσης της επέλευσης δυσμενών απλώς για τα συμφέροντά του επιπτώσεων (Ολ. Α.Π. 2/2019, Ολ. Α.Π. ...2016, Ολ. Α.Π. 7/2002, Ολ. Α.Π. 8/2001), πρέπει να υφίσταται επί μακρό χρονικό διάστημα, πλην ελάσσονα του δια την παραγραφή του δικαιώματος, υπό του νόμου προβλεπομένου, από τότε που ο δικαιούχος μπορούσε να ασκήσει το δικαίωμά του (Ολ. Α.Π. 8/2001, Ολ. Α.Π. 17/1995, Ολ. Α.Π. 62/1990). Το δε ζήτημα αν οι συνέπειες που συνεπάγεται η άσκηση του δικαιώματος είναι επαχθείς για τον υπόχρεο, πρέπει να αντιμετωπίζεται και σε συνάρτηση με τις αντίστοιχες συνέπειες, που μπορεί να επέλθουν εις βάρος του δικαιούχου από την παρακώλυση της άσκησης του δικαιώματός του (Α.Π. 321/2002). Στην περίπτωση αυτή, η άσκηση του δικαιώματος μπορεί να καταστεί μη ανεκτή κατά την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη και, συνεπώς, καταχρηστική και απαγορευμένη. Σε κάθε περίπτωση, τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν ανελέγκτως δεκτά από το δικαστήριο της ουσίας υπόκεινται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, αν συνιστούν ή όχι κατάχρηση δικαιώματος, με την προαναφερθείσα νομική έννοια του άρθρου 281 του Α.Κ. ( Ολ. Α.Π. 2/2019, Α.Π. 112...2013). Εξάλλου, η παραπάνω διάταξη, που έχει έντονο τον χαρακτήρα δημόσιας τάξης, εφαρμόζεται και επί δικαιωμάτων που απορρέουν από άλλες, επίσης δημόσιας τάξεως, διατάξεις, όπως είναι αξιώσεις των δικηγόρων προς καταβολή των προβλεπόμενων στον Κώδικα Δικηγόρων ελάχιστων ορίων αμοιβής. Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 1, εδαφ. α' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου . Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης, που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα, με τη μορφή του διατακτικού (Ολ. Α.Π. 5/2021, Ολ. Α.Π. 1/2016, Ολ. Α.Π. 2/2013, Ολ. Α.Π. 7/2006). Με τον παραπάνω λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας, κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής και των ισχυρισμών ( ενστάσεων ) των διαδίκων, ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση, κ.λ.π., ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, ή αν, κατά παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν (Ολ. Α.Π. 27/1998), καθώς και τα νομικά σφάλματα του ανωτέρω δικαστηρίου, κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς . Στην τελευταία δε περίπτωση, η παραβίαση του κανόνα αυτού ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο, αποκλειστικώς και μόνο με βάση τα πραγματικά περιστατικά, που δέχεται το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν ή ότι δεν αποδείχθηκαν (Α.Π. 19/2020, Α.Π. 381/2019, Α.Π. 319/2017, Α.Π. 1420/2013). Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ) προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, δέχθηκε, μετά από την εκτίμηση των προσκομισθέντων με επίκληση από τους διαδίκους αποδεικτικών στοιχείων, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του και κατά το μέρος που ενδιαφέρει τον αναιρετικό έλεγχο, τα εξής ουσιώδη πραγματικά περιστατικά: "Το εναγόμενο και ήδη εκκαλούν Ν.Π.Δ.Δ. [αναιρεσίβλητο], ανέθεσε στην ενάγουσα [ήδη αναιρεσείουσα] δικηγόρο του Δικηγορικού Συλλόγου ... με δεκατρείς εντολές, την εκπροσώπησή του ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου, για την απόκρουση ισάριθμων σε βάρος του αγωγών των εργαζομένων του, χωρίς να συνταχθεί κάποια έγγραφη συμφωνία μεταξύ αυτού και της ενάγουσας, ως προς την αμοιβή της για την σύνταξη και την κατάθεση προτάσεων - υπομνήματος για κάθε μία των υποθέσεων. Συγκεκριμένα ανατέθηκε στην ενάγουσα να προβεί, ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης, μεταβατική έδρα ... στα εξής: 1) Δυνάμει της με αρ. πρωτ. ...23-04-2014 αποφάσεως της Αναπληρώτριας Διοικήτριας του Γενικού Νοσοκομείου Διδυμοτείχου να παραστεί ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης - μεταβατική έδρα Ορεστιάδας - στις 13-05-2014 προς απόκρουση της από 31-12-2008 αγωγής των Ζ. Α. και άλλων 97 εργαζομένων, Αρ. Κλ. ...08-04-2014, με αρ. Προσφ. ΑΓ ...31-12-2008 για ένδικη αξίωση του αρ. 14 παρ. 2 του Ν. 301...2012, συνολικού ποσού 733.564,00 ευρώ. Στη δικάσιμο της ως άνω αγωγής, που ορίστηκε έπειτα από αναβολή στις 21-10-2014, η ενάγουσα δικηγόρος παραστάθηκε και κατέθεσε υπόμνημα - προτάσεις, 2) Δυνάμει της με αρ. πρωτ. ...23-04-2014 αποφάσεως της Αναπληρώτριας Διοικήτριας του Γενικού Νοσοκομείου Διδυμοτείχου, η ενάγουσα εξουσιοδοτήθηκε να παραστεί ενώπιον του αυτού Δικαστηρίου στις 13-05-2014, προς απόκρουση της από 31-12-2008 αγωγής των Α. Μ. και άλλων 59 εργαζομένων Αρ. Κλ. ...08-04-2014, με αρ. Προσφ. ΑΓ ...31-12-2008 για ένδικη αξίωση του αρ. 14 παρ. 2 του Ν. 301...2012, συνολικού ποσού 449.856,00 ευρώ . Στη δικάσιμο της ως άνω αγωγής, που ορίστηκε έπειτα από αναβολή στις 21-10-2014, η ενάγουσα δικηγόρος παραστάθηκε και κατέθεσε υπόμνημα - προτάσεις, 3) Δυνάμει της με αρ. πρωτ. ...23-04-2014 αποφάσεως της Αναπληρώτριας Διοικήτριας του Γενικού Νοσοκομείου Διδυμοτείχου, εξουσιοδοτήθηκε να παραστεί στις 13-05/2014, προς απόκρουση της από 31-12-2008 αγωγής των Ν. Θ. και άλλων 96 εργαζομένων, Αρ.Κλ. ...08-04-2014 με αρ. Προσφ. ...31-12-2008, με την οποία διεκδικούσαν αξίωση του αρ. 14 παρ. 2 του Ν. 301...2012, συνολικού ποσού 717.024,00 ευρώ . Στη δικάσιμο της ως άνω αγωγής, που ορίστηκε έπειτα από αναβολή στις 21-10-2014, η ενάγουσα δικηγόρος παραστάθηκε και κατέθεσε υπόμνημα - προτάσεις, 4) Δυνάμει της με αρ. πρωτ. ...14-04-2014 αποφάσεως της Αναπληρώτριας Διοικήτριας του Γενικού Νοσοκομείου Διδυμοτείχου, εξουσιοδοτήθηκε να παραστεί στις 13-05-2014, προς απόκρουση της από 30-12-2008 αγωγής των Β. Γ., κ.λ.π., Αρ.Κλ. ...08-04-2014, με αρ. Προσφ. ΑΓ ...31-12-2010, με την οποία διεκδικούσαν την πρόσθετη αμοιβή του άρθρου 2 παρ. 3 του Ν. 201/1975, συνολικού ποσού 7.526,00 ευρώ . Στη δικάσιμο της ως άνω αγωγής, που ορίστηκε έπειτα από αναβολή στις 17-02-2015, η ενάγουσα δικηγόρος παραστάθηκε και κατέθεσε υπόμνημα - προτάσεις. 5) Δυνάμει της με αρ. πρωτ. ...14-04-2014 αποφάσεως της Αναπληρώτριας Διοικήτριας του Γενικού Νοσοκομείου Διδυμοτείχου, εξουσιοδοτήθηκε να παραστεί στις 13-05-2014 προς απόκρουση της από 30-12-2008 αγωγής των Α. Ι. και άλλων 8 εργαζομένων Αρ. Κλ. ...08-04-2014, με αρ. Προσφ. ΑΓ ...31-12-2010, με την οποία διεκδικούσαν την πρόσθετη αμοιβή του άρθρου 2 παρ. 3 του Ν. 201/1975, συνολικού ποσού 58.037,22 ευρώ . Στη δικάσιμο της ως άνω αγωγής, που ορίστηκε έπειτα από αναβολή στις 17-02-2015, η ενάγουσα δικηγόρος παραστάθηκε και κατέθεσε υπόμνημα - προτάσεις, 6) Δυνάμει της με αρ. πρωτ. ...14-04-2014 αποφάσεως της Αναπληρώτριας Διοικήτριας του Γενικού Νοσοκομείου Διδυμοτείχου, εξουσιοδοτήθηκε να παραστεί στις 13-05-2014, προς απόκρουση της από 30-12-2008 αγωγής των Γ. Ι. και άλλων 24 εργαζομένων Αρ. Κλ. ...08-04-2014, με αρ. Προσφ. ΑΓ ...31-12-2010, με την οποία διεκδικούσαν την πρόσθετη αμοιβή του άρθρου 2 παρ. 3 του Ν. 201/1975, συνολικού ποσού 172.272,16 ευρώ. Στη δικάσιμο της ως άνω αγωγής, που ορίστηκε έπειτα από αναβολή στις 17-02-2015, η ενάγουσα δικηγόρος παραστάθηκε και κατέθεσε υπόμνημα - προτάσεις, 7) Δυνάμει της με αρ. πρωτ. ...14-04-2014 αποφάσεως της Αναπληρώτριας Διοικήτριας του Γενικού Νοσοκομείου Διδυμοτείχου, εξουσιοδοτήθηκε να παραστεί στις 13-05-2014, προς απόκρουση της από 30-12-2010 αγωγής των Ζ. Η. και άλλων 12 εργαζομένων Αρ.Κλ. ...08-04-2014, με αρ. Προσφ. ΑΓ ...31-12-2010, με την οποία διεκδικούσαν την πρόσθετη αμοιβή του άρθρου 2 παρ. 3 του Ν. 201/1975, συνολικού ποσού 76.047,64 ευρώ. Στη δικάσιμο της ως άνω αγωγής, που ορίστηκε έπειτα από αναβολή στις 17-02-2015, η ενάγουσα δικηγόρος παραστάθηκε και κατέθεσε υπόμνημα - προτάσεις, 8) Δυνάμει της με αρ. πρωτ. ...14-04-2014 αποφάσεως της Αναπληρώτριας Διοικήτριας του Γενικού Νοσοκομείου Διδυμοτείχου, εξουσιοδοτήθηκε να παραστεί στις 13-05-2014, προς απόκρουση της από 30-12-2010 αγωγής της Χ. Γ. Αρ. Κλ. ...08-04-2014, με αρ. Προσφ. ΑΓ ...31-12-2010, με την οποία διεκδικούσαν την πρόσθετη αμοιβή του άρθρου 2 παρ. 3 του Ν. 201/1975, συνολικού ποσού 2.947,37 ευρώ . Στη δικάσιμο της ως άνω αγωγής, που ορίστηκε έπειτα από αναβολή στις 17-02-2015, η ενάγουσα δικηγόρος παραστάθηκε και κατέθεσε υπόμνημα - προτάσεις, 9) Δυνάμει της με αρ. πρωτ. ...14-04-2014 αποφάσεως της Αναπληρώτριας Διοικήτριας του Γενικού Νοσοκομείου Διδυμοτείχου, εξουσιοδοτήθηκε να παραστεί, προς απόκρουση της από 30-12-2010 αγωγής των Α. Σ. και άλλων 61 εργαζομένων Αρ. Κλ. ...08-04-2014, με αρ. Προσφ. ΑΓ ...31-12-2010, με την οποία διεκδικούσαν την πρόσθετη αμοιβή του άρθρου 2 παρ. 3 του Ν. 201/1975, συνολικού ποσού 1.288,349,00 ευρώ. Στη δικάσιμο της ως άνω αγωγής, που ορίστηκε έπειτα από αναβολή στις 17-02-2015, η ενάγουσα δικηγόρος παραστάθηκε και κατέθεσε υπόμνημα - προτάσεις, 10) Δυνάμει της με αρ. πρωτ. ...23-04-2014 αποφάσεως της Αναπληρώτριας Διοικήτριας του Γενικού Νοσοκομείου Διδυμοτείχου, εξουσιοδοτήθηκε να παραστεί στις 13-05-2014, προς απόκρουση της από 30-12-2010 αγωγής των Ζ. Α. και άλλων 5 εργαζομένων, Αρ. Κλ. ...08-04-2014, με αρ. Προσφ. ΑΓ ...31-12-2010, με την οποία διεκδικούσαν την πρόσθετη αμοιβή του άρθρου 2 παρ. 3 του Ν. 201/1975, συνολικού ποσού 76.677,50 ευρώ . Στη δικάσιμο της ως άνω αγωγής που ορίστηκε έπειτα από αναβολή στις 17-02-2015, η ενάγουσα δικηγόρος παραστάθηκε και κατέθεσε υπόμνημα - προτάσεις, 11) Δυνάμει της με αρ. πρωτ. ...14-04-2014 αποφάσεως της Αναπληρώτριας Διοικήτριας του Γενικού Νοσοκομείου Διδυμοτείχου, εξουσιοδοτήθηκε να παραστεί στις 13-05-2014, προς απόκρουση της από 30-12-2010 αγωγής των Μ. Π. και άλλων 58 εργαζομένων, με Αρ. Κλ. ...08-04-2014, με αρ. Προσφ. ΑΓ ...31-12-2010, με την οποία διεκδικούσαν την πρόσθετη αμοιβή του άρθρου 2 παρ. 3 του Ν. 201/1975, συνολικού ποσού 617.730,00 ευρώ . Στη δικάσιμο της ως άνω αγωγής, που ορίστηκε έπειτα από αναβολή στις 20-10-2015, η ενάγουσα δικηγόρος παραστάθηκε και κατέθεσε υπόμνημα - προτάσεις, 12) Δυνάμει της με αρ. πρωτ. ...23-04-2014 αποφάσεως της Αναπληρώτριας Διοικήτριας του Γενικού Νοσοκομείου Διδυμοτείχου, εξουσιοδοτήθηκε να παραστεί στις 13-05-2014, προς απόκρουση της από 30-12-2008 αγωγής των Α. Δ. και άλλων 37 εργαζομένων, Αρ. Κλ. ...08-04-2014, με αρ. Προσφ. ΑΓ ...31-12-2008, με την οποία διεκδικούσαν την πρόσθετη αμοιβή του άρθρου 2 παρ. 3 του Ν. 201/1975 συνολικού ποσού 340.252,00 ευρώ. Στη δικάσιμο της ως άνω αγωγής, που ορίστηκε έπειτα από αναβολή στις 20-10-2015, η ενάγουσα δικηγόρος παραστάθηκε και κατέθεσε υπόμνημα - προτάσεις, 13) Δυνάμει της με αρ. πρωτ. ...23-04-2014 αποφάσεως της Αναπληρώτριας Διοικήτριας του Γενικού Νοσοκομείου Διδυμοτείχου, εξουσιοδοτήθηκε να παραστεί στις 13-05-2014 προς απόκρουση της από 30-12-2008 αγωγής των Ζ. Α. και άλλων 91 εργαζομένων, Αρ. Κλ. ...08-04-2014, με αρ. Προσφ. ΑΓ ...31-12-2008, με την οποία διεκδικούσαν την πρόσθετη αμοιβή του άρθρου 2 παρ. 3 του Ν. 201/1975, συνολικού ποσού 1.097.402,00 ευρώ. Στη δικάσιμο της ως άνω αγωγής, που ορίστηκε έπειτα από αναβολή στις 20-10-2015, η ενάγουσα δικηγόρος παραστάθηκε και κατέθεσε υπόμνημα - προτάσεις . Όλα τα ανωτέρω αποδεικνύονται από τα ως άνω αναφερόμενα και προσκομιζόμενα έγγραφα καθώς και από την με αρ. πρωτ. ΧΔΓ ...1902-2019 Βεβαίωση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης και δεν αμφισβητούνται από το εναγόμενο . Η αμοιβή της ενάγουσας δικηγόρου, εφόσον, όπως προαναφέρθηκε, δεν υπήρχε έγγραφη συμφωνία μεταξύ αυτής και του εναγομένου εντολέα της, ως προς την αμοιβή της, ανέρχονταν για κάθε μία υπόθεση που ανέλαβε κατόπιν εντολής του εναγομένου, κατά τις διατάξεις του άρθρ. 68 και 63 παρ. 1 του Κώδικα Δικηγόρων, βάσει της αξίας του αντικειμένου της δίκης [...] στα εξής ποσά: 1) για τη σύνταξη προτάσεων εναγομένου επί της υπ' αριθ. 2 προαναφερόμενης αγωγής, με αντικείμενο δίκης αξίας 733.564 ευρώ, αμοιβή ύψους (200.000 Χ 2% +533.564 Χ 1,5%) 12.003,46 ευρώ, αντί των 11.003,46 ευρώ που ζητούσε η ενάγουσα, 2) για τη σύνταξη προτάσεων εναγομένου επί της υπ' αριθ. 3 προαναφερόμενης αγωγής, με αντικείμενο δίκης αξίας 449.856 ευρώ, αμοιβή ύψους (200.000 Χ 2% + 249.856 Χ 1,5%) 7.747,84 ευρώ, αντί των 6.747,84 ευρώ, που ζητούσε η ενάγουσα, 3) για τη σύνταξη προτάσεων εναγομένου επί της υπ' αριθ. 3 προαναφερόμενης αγωγής, με αντικείμενο δίκης αξίας 717.024 ευρώ, αμοιβή ύψους (200.000 Χ 2% + 517.024 Χ 1,5%) 11.755,36 ευρώ, αντί των 10.755,36 ευρώ, που ζητούσε η ενάγουσα, 4) για σύνταξη προτάσεων εναγομένου επί της υπ' αριθ. 4 προαναφερόμενης αγωγής, με αντικείμενο δίκης αξίας 7.526 ευρώ αμοιβή ύψους (Χ2%) 150,52 ευρώ, 5) για σύνταξη προτάσεων εναγομένου επί της υπ' αριθ. 5 προαναφερόμενης αγωγής, με αντικείμενο δίκης αξίας 58.037,22 ευρώ, αμοιβή ύψους (Χ 2%) 1.160,74 ευρώ, 6) για σύνταξη προτάσεων εναγομένου επί της υπ' αριθ. 6 προαναφερόμενης αγωγής, με αντικείμενο δίκης αξίας 172.272,16 ευρώ, αμοιβή ύψους (Χ 2%) 3.445,44 ευρώ, 7) για σύνταξη προτάσεων εναγομένου επί της υπ' αριθ. 7 προαναφερόμενης αγωγής, με αντικείμενο δίκης αξίας 76.047,64 ευρώ, αμοιβή ύψους (Χ 2%) 1.520,95 ευρώ, 8) για σύνταξη προτάσεων εναγομένου επί της υπ' αριθ. 8 προαναφερόμενης αγωγής, με αντικείμενο δίκης αξίας 2.947,37 ευρώ, αμοιβή ύψους (Χ 2%) 58,95 ευρώ, 9) για σύνταξη προτάσεων εναγομένου επί της υπ' αριθ. 9 προαναφερόμενης αγωγής, με αντικείμενο δίκης αξίας 1.288.349 ευρώ, αμοιβή ύψους (200.000 Χ 2% + 550.000 Χ 1,5% + 538.349 Χ 1%) 17.633,49 ευρώ, αντί των 12.883,49 ευρώ που ζητούσε η ενάγουσα, 10) για σύνταξη προτάσεων επί της υπ' αριθ. 10 προαναφερόμενης αγωγής, με αντικείμενο δίκης αξίας 76.677,50 ευρώ, αμοιβή ύψους (Χ 2%) 1.533,55 ευρώ, 11) για σύνταξη προτάσεων εναγομένου επί της υπ' αριθ. 11 προαναφερόμενης αγωγής, με αντικείμενο δίκης αξίας 617.730 ευρώ, αμοιβή ύψους (200.000 Χ 2% + 417.730 Χ 1,5%) 10.265,95 ευρώ, αντί των 9.265,95 ευρώ που ζητούσε η ενάγουσα 12) για σύνταξη προτάσεων εναγομένου επί της υπ' αριθ. 12 προαναφερόμενης αγωγής, με αντικείμενο δίκης αξίας 340.252 ευρώ, αμοιβή ύψους (200.000 Χ 2% + 140.252 Χ 1,5%) 6.103,78 ευρώ, αντί των 5.103,78 ευρώ, που ζητούσε η ενάγουσα και 13) για σύνταξη προτάσεων εναγομένου επί της υπ' αριθ. 13 προαναφερόμενης αγωγής, με αντικείμενο δίκης αξίας 1.097.402 ευρώ αμοιβή ύψους (200.000 Χ 2% + 550.000 Χ 1,5% + 347.402 Χ 1%) 15.724,02 ευρώ, αντί των 10.974,02 ευρώ που ζητούσε η ενάγουσα και συνολικά η αμοιβή της ανέρχονταν, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στις διατάξεις του Κώδικα Δικηγόρων [...] σε (12.003,46 + 7.747,84 + 11.755,36 + 150,52 + 1.160,74 + 3.445,44 + 1.520,95 + 58,95 + 17.633,49 + 1.533,55 + 10.265,95 + 6.103,78 + 15.724,02) 89.104,05 ευρώ. Ωστόσο, επειδή το ως άνω ποσό των 89.104,05 ευρώ υπερβαίνει το αιτούμενο από την ενάγουσα με την αγωγή της ποσό για την αμοιβή της, το οποίο προσδιορίζει στο ποσό των 74.604,05 ευρώ, το δικαστήριο, μη δυνάμενο να υπερβεί το αιτούμενο με την αγωγή ποσό, για την αιτία αυτή, θα λάβει υπόψη του, ως συνολική αμοιβή της ενάγουσας, κατά τις διατάξεις του Κώδικα Δικηγόρων, το αιτούμενο από αυτήν των 74.604,05 ευρώ, ενώ ως προς το Φ.Π.Α. 24%, επί της συνολικής αμοιβής της, που αιτείται επίσης με την κρινόμενη αγωγή της, συνολικού ύψους 17.904,97 ευρώ, η ενάγουσα δεν απέδειξε ότι έχει καταβάλει τον άνω φόρο, εφόσον δεν προσκόμισε διπλότυπη απόδειξη παροχής υπηρεσιών, στην οποία να γίνεται μνεία περί αυτού, ούτε βεβαίωση της αρμόδιας Δ.Ο.Υ., περί την καταβολή του συγκεκριμένου ποσού Φ.Π.Α. [...] . Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα, για κάθε παράστασή της και κατάθεση υπομνήματος - εγγράφων προτάσεων, επί των αγωγών, στις οποίες εξουσιοδοτήθηκε από το εναγόμενο να το εκπροσωπήσει, εξέδωσε αντίστοιχα τιμολόγια παροχής νομικών υπηρεσιών ποσού 183,27 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α., για κάθε υπόθεση στην οποία παραστάθηκε ενώπιον του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου, κατ' εντολή του εναγόμενου και κατέθεσε προτάσεις - υπόμνημα και συγκεκριμένα για τις αγωγές υπ' αριθ. 1 έως 3 που συζητήθηκαν στις 21-10-2014, εξέδωσε τα με αριθ. .../21-10-2014, τιμολόγια, για τις αγωγές υπ' αριθ. 4 έως 10, που συζητήθηκαν στις 17-2-2015, εξέδωσε τα με αριθ. ... τιμολόγια και για τις αγωγές υπ' αριθ. 11 έως 13, που συζητήθηκαν στις 20-10-2015, εξέδωσε τα με αριθ. ...20-10-2015 τιμολόγια παροχής νομικών υπηρεσιών, στην αιτιολογία έκδοσης του καθενός αναγράφεται η παράσταση και υπόμνημα στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αλεξανδρούπολης, ενώ το ποσό του καθενός, ύψους 183,27 ευρώ, όπως αναλύεται σε κάθε τιμολόγιο, είναι σύμφωνο με το κάθε φορά εκδοθέν γραμμάτιο προείσπραξης του Δικηγορικού Συλλόγου ... κατ' άρθρα 58 και 61 του Ν. 4194/2013 και περιλαμβάνει την αμοιβή του παραρτήματος Ι του Ν. 4194/2013, ύψους 149 ευρώ, ενώ οι κρατήσεις υπέρ Λ.Ε.Α.Δ. Δικ. Συλλόγου, Τ.Ε.Α.Δ. και Ειδ. Εισφορά υπέρ Δ.Σ. Ορ. και Φ.Ε.Ε. 149 Χ 15% ανέρχονται συνολικά σε 44,85 ευρώ και το αναλογούν Φ.Π.Α. σε 34,27 ευρώ . Τα ανωτέρω ποσά, για τα οποία εξέδωσε τα προαναφερόμενα τιμολόγια παροχής νομικών υπηρεσιών, σύμφωνα με τα εκδοθέντα γραμμάτια προείσπραξης του Δικηγορικού Συλλόγου της, εισέπραξε η ενάγουσα στις 23-3-2015, με το αριθ. ...2015 χρηματικό ένταλμα πληρωμής, ποσού 1.437,48 ευρώ, αφαιρουμένων των κρατήσεων, όπως αναγράφονται στο ως άνω ένταλμα, με πληρωτέο ποσό 1.358,34 ευρώ και στις 18-2-2016 με το αριθ. ...2016 χρηματικό ένταλμα πληρωμής, ποσού 382,65 ευρώ, αφαιρουμένων των κρατήσεων, όπως αναγράφονται στο ως άνω ένταλμα, με πληρωτέο ποσό 360,90 ευρώ . Με τις καταβολές αυτές εξοφλήθηκαν τα ως άνω τιμολόγια παροχής υπηρεσιών, που εξέδωσε η ενάγουσα και τα οποία ήταν σύμφωνα με τα γραμμάτια προείσπραξης του Δικηγορικού Συλλόγου της, γεγονός το οποίο άλλωστε δεν αμφισβητεί η ενάγουσα. Πρέπει να σημειωθεί ότι, στα ως άνω τιμολόγια παροχής υπηρεσιών δεν αναγράφεται από την δικηγόρο ενάγουσα ότι το ποσό αυτό λαμβάνεται έναντι της αμοιβής της για τις υπηρεσίες που αναγράφονται σε καθένα από αυτά, ούτε προσκομίζεται κάποια δήλωση επιφύλαξης, ως προς το υπόλοιπο της αμοιβής της, κατά την είσπραξη των χρηματικών ενταλμάτων. Δηλαδή συνολικά το εναγόμενο κατέβαλε για την αμοιβή της ενάγουσας, που περιλαμβάνονταν στα ως άνω τιμολόγια παροχής υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α., αλλά αφαιρουμένων των κρατήσεων, που [...] βαρύνουν την ίδια την ενάγουσα δικηγόρο, συνολικού ύψους (183,27 - 44,85 = 138,42 για κάθε τιμολόγιο Χ 13 ) 1.799,46 ευρώ, το ποσό των (1.437,48 + 382,65) 1.820 ευρώ . Σύμφωνα με τα ανωτέρω αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα εισέπραξε για προαναφερθείσες υπηρεσίες της την ελάχιστη προβλεπόμενη εκ του νόμου προείσπραξη αμοιβής της, πλέον Φ.Π.Α., σύμφωνα με τα εκάστοτε αντίστοιχα Γραμμάτια Προείσπραξης του Δικηγορικού Συλλόγου Ορεστιάδας. Επομένως, κατά το ποσό αυτό εξοφλήθηκε εν μέρει η δικηγορική της αμοιβή, που ελλείψει έγγραφης συμφωνίας, κατά τα προαναφερόμενα, ανέρχονταν, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Δικηγόρων, στο συνολικό ποσό των 89.104,05 ευρώ, που όμως στην προκειμένη περίπτωση λόγω υπέρβασης του αιτούμενου για την αιτία αυτή ποσού από την ενάγουσα, λαμβάνεται υπόψη το αιτούμενο από αυτήν ποσό των 74.604,05 ευρώ. Επομένως, γενομένης δεκτής της ένστασης μερικής εξόφλησης του εναγόμενου, το υπόλοιπο της προβλεπόμενης, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Δικηγόρων, συνολικής αμοιβής της ενάγουσας, ανέρχεται σε (74.604,05-1.820) 72.784,05 ευρώ. Περαιτέρω, όμως, αποδείχθηκε ότι το εναγόμενο Νοσοκομείο, κατά πάγια τακτική γνωστή στην ενάγουσα, συνεργαζόταν με τους δικηγόρους, στους οποίους ανέθετε εντολές εκπροσώπησής του, αμείβοντας αυτούς πάντοτε σύμφωνα με το διπλότυπο του Δικηγορικού Συλλόγου τους. Όπως με σαφήνεια και με γνώση κατέθεσε ο μάρτυρας του εναγόμενου στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, υπήρχε το καθεστώς που υπαγορεύονταν από το Ελεγκτικό Συνέδριο, ότι η αμοιβή του εκάστοτε δικηγόρου ανέρχονταν στο ποσό που αναγράφονταν στο γραμμάτιο προείσπραξης του Δικηγορικού Συλλόγου του, το οποίο καθεστώς ασφαλώς και γνώριζαν οι συνεργαζόμενοι δικηγόροι, μεταξύ των οποίων και η ενάγουσα, οι οποίοι, σύμφωνα με αυτό, εξέδιδαν τις αποδείξεις παροχής υπηρεσιών για να πληρωθούν . Άλλωστε, αποδείχθηκε από την κατάθεση του μάρτυρα, αλλά και από την εκτύπωση της κατάστασης τιμολογίων κατά προμηθευτή, της περιόδου από 2-2-2010 έως 30-6-2010, που προσκομίζεται από το εναγόμενο, ότι η ενάγουσα είχε συνεργαστεί και το έτος 2010 με το εναγόμενο, αναλαμβάνοντας την εκπροσώπησή του, αμειβόμενη με αυτό το καθεστώς, εκδίδοντας τιμολόγια παροχής υπηρεσιών, σύμφωνα με τα γραμμάτια προείσπραξης του δικηγορικού συλλόγου, χωρίς να απαιτήσει επιπλέον αμοιβή, ενώ βέβαια ανέλαβε και πάλι την εκπροσώπηση του εναγόμενου στις προαναφερόμενες υποθέσεις, κατά τα έτη 2014 και 2015 . Επομένως, αυτή γνώριζε το καθεστώς με το οποίο αμείβονταν οι δικηγόροι από το εναγόμενο, γνώριζε δηλαδή την πάγια τακτική του Νοσοκομείου να πληρώνει όλους τους δικηγόρους - εξωτερικούς συνεργάτες του, με βάση το διπλότυπο είσπραξης του δικηγορικού συλλόγου και συνέχισε την συνεργασία της με αυτό, με δική της ελεύθερη βούληση, σε νέες υποθέσεις, με το ίδιο καθεστώς, εκδίδοντας τις ως άνω αναφερόμενες σχετικές εξοφλητικές αποδείξεις για κάθε νομική υπηρεσία που προσέφερε (για παράσταση και υπόμνημα επί κάθε αγωγής), χωρίς να αναγράψει επί αυτών οποιαδήποτε επιφύλαξη, ως προς το ύψος της αμοιβής της, ούτε άλλωστε διατύπωσε οποιαδήποτε επιφύλαξη, κατά την είσπραξη των χρηματικών ενταλμάτων, που εκδόθηκαν για την πληρωμή της αμοιβής της, κατά τα ανωτέρω αναφερόμενα, κατά τα έτη 2015 και 2016, από την οποία να προκύπτει ότι προτίθεται να αξιώσει τη νόμιμη αμοιβή της, κατά τις διατάξεις του Κώδικα Δικηγόρων. Άλλωστε, η ενάγουσα κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε έως τα τέλη του έτους 2018, που κατάθεσε την κρινόμενη αγωγή, δεν όχλησε, με οποιοδήποτε τρόπο, όπως εξώδικο, επιστολή, αίτηση, για την καταβολή του υπολοίπου της αμοιβής, που αιτείται με την αγωγή ή άφησε να εννοηθεί ότι θα επιδιώξει την καταβολή αμοιβής, σύμφωνα με τα κατώτατα όρια του κώδικα δικηγόρων, ούτε έλαβε ουδέποτε οποιαδήποτε διαβεβαίωση ότι θα της καταβληθεί αυτή, αλλά αντίθετα από την συμπεριφορά της, σε συνδυασμό με το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, προκλήθηκε η εύλογη πεποίθηση στο εναγόμενο Νοσοκομείο ότι αυτή αποδέχθηκε τον τρόπο αυτό της αμοιβής, καθώς και ότι δεν θα απαιτήσει την αμοιβή που ορίζει ο Κώδικας Δικηγόρων, ενώ βέβαια η ανατροπή της κατάστασης θα έχει δυσμενείς οικονομικές συνέπειες για το εναγόμενο Νοσοκομείο, το οποίο θα κληθεί να καταβάλει επιπλέον αμοιβή στην ενάγουσα. Ενόψει όλων των ανωτέρω, παρά την μη έγγραφη συμφωνία μεταξύ του εναγομένου και της ενάγουσας για αμοιβή αυτής κατώτερης από τη προβλεπόμενη από τον Κώδικα Δικηγόρων, η άσκηση του δικαιώματος της ενάγουσας για την καταβολή αμοιβής σύμφωνης με τις διατάξεις του Κώδικα Δικηγόρων, πέραν των όσων της καταβλήθηκαν, υπερβαίνει προφανώς τα όρια, που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 281 Α.Κ. και ασκείται καταχρηστικώς, αφού η συμπεριφορά αυτής που προηγήθηκε καθώς και η πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε, κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, δημιούργησαν στο εναγόμενο την πεποίθηση ότι δεν θα απαιτήσει την αμοιβή που ορίζουν οι σχετικές διατάξεις του Κώδικα Δικηγόρων και καθιστούν μη ανεκτή την μεταγενέστερη άσκησή του, εφόσον άλλωστε [...], ανεξάρτητα από την μη δυνατότητα προβολής της προφορικής συμφωνίας μεταξύ του εναγόμενου και της ενάγουσας, για αμοιβή αυτής κατώτερης από τη προβλεπόμενη από τον Κώδικα Δικηγόρων, λόγω της μη τηρήσεως του εγγράφου τύπου, η αβίαστη παραίτηση του δικηγόρου από την καταβολή της επιπλέον αμοιβής, καθιστά κακόπιστη την εν συνεχεία διεκδίκησή της . Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί η αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη, εφόσον κατά τα προαναφερόμενα, μέρος της αξίωσης της ενάγουσας έχει εξοφληθεί, ενώ ως προς το υπόλοιπο ποσό το δικαίωμα ασκείται καταχρηστικά γενομένης εν μέρει δεκτής της ένστασης μερικής εξόφλησης, ως προς τα προαναφερόμενα ποσά που έλαβε η ενάγουσα και γενομένης δεκτής της ένστασης καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος, ως προς το υπόλοιπο προαναφερόμενο ποσό ... " Με βάση τις παραδοχές αυτές, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, δέχθηκε ως νόμιμες και βάσιμες κατ' ουσίαν τις προταθείσες ενστάσεις από το αναιρεσίβλητο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου περί εξόφλησης και περί καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος της αναιρεσείουσας, τις οποίες προέβαλε πρωτοδίκως και απορριφθείσες, επανέφερε με την έφεσή του και ειδικότερα με τους τρίτο και τέταρτο λόγους αυτής και, ακολούθως, απέρριψε την ένδικη αγωγή, ως αβάσιμη κατ' ουσίαν. Με την κρίση του αυτή, το δικαστήριο της ουσίας παραβίασε ευθέως, με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή, την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 281 του Α.Κ. και εκείνες των άρθρων 63 παρ. 1 και 68 του ήδη ισχύοντος Ν. 4194/2013 "Κώδικας Δικηγόρων", διότι τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά, τα οποία διαλαμβάνονται στην προσβαλλόμενη απόφαση και τα οποία το αναιρεσίβλητο επικαλέστηκε προς θεμελίωση της σχετικής ένστασής του, δεν καθιστούν καταχρηστική την άσκηση από την αναιρεσείουσα με την ένδικη αγωγή του δικαιώματός της για πληρωμή της νόμιμης αμοιβής της, με βάση τις προαναφερόμενες διατάξεις του Κώδικα περί Δικηγόρων . Ειδικότερα, τα γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά, λαμβανόμενα υπόψη αθροιστικώς, ότι δηλαδή η εντολοδόχος Δικηγόρος γνώριζε την πάγια τακτική του Νοσοκομείου να πληρώνει όλους τους δικηγόρους - εξωτερικούς συνεργάτες του, με βάση το διπλότυπο είσπραξης του οικείου Δικηγορικού Συλλόγου, ότι δεν όχλησε αυτό, με οποιοδήποτε τρόπο για την καταβολή της νόμιμης αμοιβής της και ότι εξέδωσε τις αναφερόμενες εξοφλητικές αποδείξεις, χωρίς να διατυπώσει οιαδήποτε επιφύλαξη, κατά την είσπραξη των εκδοθέντων χρηματικών ενταλμάτων, δεν κρίνονται ικανά, να δημιουργήσουν στο εναγόμενο και ήδη αναιρεσίβλητο την εύλογη πεποίθηση ότι η αντίδικός του αποδεχόταν σιωπηρά τον τρόπο αυτό της αμοιβής της και ότι δεν θα ασκούσε το δικαίωμά της, για την καταβολή της αμοιβής της με βάση τα προβλεπόμενα από τον Κώδικα περί Δικηγόρων όρια αμοιβών. Επιπλέον, στην προσβαλλόμενη απόφαση, δεν περιέχεται η παραδοχή ότι η ενάγουσα γνωστοποίησε, καθ' οιονδήποτε τρόπο, στο εναγόμενο την πρόθεσή της ότι δεν θα επιδιώξει την καταβολή αμοιβής σύμφωνα με τα νόμιμα όρια του Κώδικα Δικηγόρων . Σε κάθε δε περίπτωση, η παράλειψη της ενάγουσας να προβεί στην ανωτέρω γνωστοποίηση και αν ακόμη δημιούργησε στο εναγόμενο την πεποίθηση ότι είχε αποδεχθεί να αμείβεται για τις υπηρεσίες της, με αμοιβές καταφανώς χαμηλότερες των προβλεπομένων από τον Κώδικα περί Δικηγόρων και συγκεκριμένα με την ελάχιστη προβλεπόμενη εκ του νόμου προείσπραξη αμοιβής της, σύμφωνα με τα εκάστοτε αντίστοιχα Γραμμάτια Προείσπραξης του Δικηγορικού Συλλόγου ... δεν καθιστά καταχρηστική την άσκηση του δικαιώματός της να διεκδικήσει, μετά την πάροδο ευλόγου χρονικού διαστήματος, ήτοι από το έτος 2014 μέχρι την 06-11-2018, οπότε και ασκήθηκε η ένδικη αγωγή, την καταβολή της νόμιμης αμοιβή της, αφού η ως άνω παράλειψη και οι εκτιθέμενες λοιπές περιστάσεις, δεν δικαιολογούν την δημιουργία πεποίθησης στο εναγόμενο ότι η αντίδικός του δεν θα διεκδικήσει την αμοιβή της και μάλιστα σε σημείο που η μεταγενέστερη άσκηση των νομίμων αξιώσεών της, αντικειμενικά εκτιμώμενη, να παρέχει έντονη εντύπωση της αδικίας και να έρχεται σε προφανή αντίθεση προς τις αρχές της καλής πίστης ή των χρηστών ηθών ή του κοινωνικού ή οικονομικού σκοπού του δικαιώματος . Επίσης δεν περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η παραδοχή ότι το αναιρεσίβλητο, το οποίο, κατά τους ισχυρισμούς του, κατέβαλε, κατά πάγια και γενικώς γνωστή τακτική του, αμοιβές στους συνεργαζόμενους με αυτό δικηγόρους, μεταξύ αυτών και στην αναιρεσείουσα, σύμφωνα με τα γραμμάτια προείσπραξης δικηγορικών αμοιβών, είχε καταστήσει σαφώς, με έγγραφό του, τον τρόπο αυτό της αμοιβής της, αντίθετα, μάλιστα, κατά τα γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά, θεωρούσε δεδομένο ότι η εντολοδόχος δικηγόρος, γνώριζε το καθεστώς αυτό . Επομένως, ο ερευνώμενος πρώτος αναιρετικός λόγος κατά το πρώτο σκέλος αυτού, με τον οποίο η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη την, από τον αριθμό 1 εδαφ. α ' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, πλημμέλεια, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος κατ' ουσίαν . Κατά το άρθρο 416 του Α.Κ., η απόσβεση της ενοχής επέρχεται με καταβολή. Ο οφειλέτης εναγόμενος προς πληρωμή ορισμένου χρέους και ισχυριζόμενος απόσβεση αυτού με καταβολή αρκεί να αποδείξει την καταβολή αυτή, χωρίς να είναι ανάγκη να αποδείξει και ότι η γενομένη καταβολή αφορά το επίδικο χρέος, διότι τούτο εξυπακούεται, αφού μόνο γι` αυτό είναι η διαφορά (Α.Π. 133/2022, Α.Π. 66...2020, Α.Π. 580/2019, Α.Π. 1927/2008). Ο δανειστής ωστόσο, δικαιούται, κατ' αντένσταση, να ισχυρισθεί και να αποδείξει ότι η προβαλλόμενη καταβολή αφορά άλλο χρέος του οφειλέτη. Στην περίπτωση αυτή, ο οφειλέτης μπορεί να αντιτάξει ότι η καταβολή έγινε προς εξόφληση του επιδίκου χρέους, είτε κατόπιν συμφωνίας είτε με μονομερή από αυτόν καθορισμό του εξοφλητέου χρέους, από τα περισσότερα χρέη, με βάση το άρθρο 422 εδαφ. α' του Α.Κ. (Α.Π. 843/2022, Α.Π. 1093/2017, Α.Π. 1977/2009 Α.Π. 1927/2008, Α.Π. 1988/2006, Α.Π. 1439/ 2005) . Στην προκειμένη περίπτωση, το δικαστήριο της ουσίας, σε σχέση με τον ισχυρισμό του εναγομένου περί εξόφλησης των επιδίκων αξιώσεων της ενάγουσας, δέχθηκε, όπως παραπάνω αναφέρθηκε, ότι η τελευταία εισέπραξε για τις προαναφερθείσες δικηγορικές υπηρεσίες της την ελάχιστη προβλεπόμενη εκ του νόμου προείσπραξη δικηγορικής αμοιβής της, συνολικού ύψους χιλίων οκτακοσίων είκοσι (1.820,00) ευρώ, πλέον Φ.Π.Α., σύμφωνα με τα εκάστοτε αντίστοιχα Γραμμάτια Προείσπραξης του Δικηγορικού Συλλόγου Ορεστιάδας και, κατόπιν αυτού, δέχθηκε εν μέρει τον ισχυρισμό του εναγομένου περί μερικής εξόφλησης των ενδίκων απαιτήσεων. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο, δεν παραβίασε ευθέως την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 416 του Α.Κ., καθόσον τα μνημονευόμενα χρηματικά ποσά, για τα οποία, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, η αναιρεσείουσα εξέδωσε αντίστοιχα τιμολόγια παροχής νομικών υπηρεσιών, ποσού εκατόν ογδόντα τριών ευρώ και είκοσι επτά λεπτών (183,27) το καθένα, συμπεριλαμβανομένου του αναλογούντος Φ.Π.Α., για κάθε υπόθεση, στην οποία παραστάθηκε ενώπιον του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου, κατ' εντολή του αναιρεσιβλήτου και κατέθεσε προτάσεις - υπόμνημα, αφορούσαν μέρος της αμοιβής της, ενόψει και του ότι από την προσβαλλόμενη δεν προκύπτει ισχυρισμός της αναιρεσείουσας - ενάγουσας ότι οι γενόμενες καταβολές αφορούν άλλα χρέη προς αυτήν του αναιρεσιβλήτου - εναγομένου και, ως εκ τούτου, ο ίδιος λόγος της αίτησης αναίρεσης, κατά το δεύτερο σκέλος αυτού, κρίνεται απορριπτέος, ως αβάσιμος κατ' ουσίαν. Με το τρίτο και τελευταίο σκέλος του πρώτου λόγου αναίρεσης, η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι με το να δεχθεί ότι δεν δικαιούται το αιτούμενο με την αγωγή ποσό των 17.904,97 ευρώ, για φόρο προστιθέμενης αξίας (Φ.Π.Α.), επί της οφειλομένης σε αυτήν δικηγορικής αμοιβής, καθότι δεν απέδειξε ότι έχει καταβάλει τον φόρο αυτό, εφόσον δεν προσκόμισε διπλότυπη απόδειξη παροχής υπηρεσιών, στην οποία να γίνεται μνεία περί αυτού, ούτε βεβαίωση της αρμόδιας Δ.Ο.Υ. για την καταβολή του συγκεκριμένου ποσού, παραβίασε, με τη μη εφαρμογή της, τη διάταξη του άρθρου 11 του Ν. 4308/2014, κατά την αληθή έννοια του οποίου επιτρέπεται η έκδοση του σχετικού τιμολογίου, κατά τον χρόνο είσπραξης της αμοιβής, υποπίπτοντας έτσι στην από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια . Με το περιεχόμενο αυτό, ο λόγος αυτός, κατά το προαναφερόμενο σκέλος του, είναι απορριπτέος καθότι, όπως προκύπτει από το δικόγραφο της αγωγής, που επισκοπεί ο Άρειος Πάγος (άρθρο 516 παρ. 2 του ΚΠολΔ), δεν ζητήθηκε με αυτήν, στο πλαίσιο του άρθρου 69 παρ. 1 εδ. ε' του ΚΠολΔ, η καταβολή του αναλογούντος Φ.Π.Α. στο μέλλον, κατά το χρόνο είσπραξης από την ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα της οφειλόμενης αμοιβής για παροχή δικηγορικών υπηρεσιών και έκδοσης του σχετικού τιμολογίου, ούτε άλλωστε η αναιρεσείουσα επικαλέστηκε στον οικείο αναιρετικό λόγο, για το ορισμένο αυτού, ενάριθμα (Ολ. Α.Π. 2/2019, Ολ. Α.Π. 18/2005, Ολ. Α.Π. 32/1996, Α.Π. 248/2021, Α.Π. 113/2011, Α.Π. 1040/2010 ) τις διατάξεις των άρθρων 1, 2 παρ. 1, 3 παρ. 1 4, 8 παρ. 1, 14 παρ. 1, 16 παρ. 1 και 2, 19 παρ. 1, 21, 35 παρ. 1 και 36 του Ν. 2859/2000 "Κύρωση Κώδικα Φόρου Προστιθέμενης Αξίας" (ΦΕΚ Α' 248/07-11-2000), με τον οποίο κωδικοποιήθηκαν σε ενιαίο κείμενο οι διατάξεις του Ν. 1642/1986, που εισήγαγε τον ανωτέρω φόρο στη χώρα, με τις επελθούσες αλλεπάλληλες τροποποιήσεις του, από τις οποίες, σε συνδυασμό και με τη διάταξη του άρθρου 69 παρ. 1 εδ. ε' του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι σε περίπτωση που κατά το χρόνο εκδίκασης της διαφοράς, δεν έχει εκδοθεί το σχετικό τιμολόγιο ή η απόδειξη παροχής υπηρεσιών από τον δικαιούχο της απαίτησης και υπόχρεο προς καταβολή του Φ.Π.Α., όπως συμβαίνει στη περίπτωση που ο φόρος γίνεται απαιτητός κατά το χρόνο είσπραξης της αμοιβής του δικαιούχου της απαίτησης, ύστερα από επιταγή δημοσίας αρχής (όπως δικαστικής απόφασης) αυτός οφείλει να εκδώσει, κατά τον χρόνο είσπραξης της αμοιβής (ήτοι στο μέλλον) τιμολόγιο ή απόδειξη ή άλλο στοιχείο, που προβλέπεται από τον Κώδικα Φορολογικών Στοιχείων, στο οποίο θα αναγράψει τη φορολογική αξία (την ως άνω επιδικασθείσα αμοιβή) και το ποσό του φόρου χωριστά (Α.Π. 164/2020, Α.Π. 1113/2017, Α.Π. 80/1999 ) και, συνεπώς, η εν λόγω απαίτηση του δικαιούχου έναντι του οφειλέτη για την οφειλή του φόρου προστιθέμενης αξίας, μπορεί να καταστεί αντικείμενο δίκης, κατά τη διάταξη του άρθρου 69 παρ. 1 περ. ε' του ΚΠολΔ (Α.Π. 164/2020, Α.Π. 1113/2017). Επομένως, για την κατά τα ανωτέρω αναγνώριση της ως άνω οφειλής, δεν αρκεί η στο μέλλον εξόφληση της σχετικής οφειλής από τον οφειλέτη, αλλά απαιτείται επιπλέον και η έκδοση από το δικαιούχο της απαίτησης και υπόχρεο προς καταβολή του Φ.Π.Α., κατά το χρόνο είσπραξης της αμοιβής του, κατά τη φορολογική νομοθεσία, απαραίτητου φορολογικού στοιχείου (Α.Π. 732/2022, Α.Π. 164/2020, Α.Π. 535/2018, Α.Π. 1113/2017). Επισημαίνεται ότι η επικαλούμενη διάταξη του άρθρου 11 του Ν. 4308/2014 περιορίζεται κατά περιεχόμενο στο να ρυθμίσει τον οφειλόμενο χρόνο έκδοσης του τιμολογίου, σε περίπτωση παράδοσης ή αποστολής αγαθών ή παροχής υπηρεσιών, χωρίς να αναφέρεται στην υπό κρίση περίπτωση της επιδίκασης αμοιβής με δικαστική απόφαση, για παρασχεθείσες κατά το παρελθόν υπηρεσίες και, συνεπώς, η μη εφαρμογή της δεν διαφοροποιεί από μόνη της την κρίση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, ο πρώτος λόγος αναίρεσης κατά το πρώτο σκέλος αυτού, με τον οποίο αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση αναιρετικές πλημμέλειες από τον αριθμό 1 εδαφ. α' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, για ευθεία παραβίαση της ουσιαστικού δικαίου διάταξης του άρθρου 281 του Α.Κ., πρέπει να γίνει δεκτός και ως ουσιαστικά βάσιμος. Επομένως, πρέπει, κατά παραδοχή του προαναφερομένου αναιρετικού λόγου, ως βάσιμου κατ' ουσίαν, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου εκτείνεται στο σύνολο της προσβαλλομένης απόφασης και καθιστά, ως εκ τούτου, αλυσιτελή την εξέταση του δευτέρου και τελευταίου λόγου της αίτησης αναίρεσης από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, ο οποίος, άλλωστε, είναι και απαράδεκτος, καθόλες τις αιτιάσεις του, διότι οι αποδιδόμενες με αυτόν πλημμέλειες πλήττουν την ουσία της υπόθεσης, που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ, να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλομένη απόφαση, ήτοι κατά το κεφάλαιο αυτής που δέχθηκε την ένσταση κατάχρησης του με την αγωγή αξιούμενου δικαιώματος (Α.Κ. 281) και, στη συνέχεια, να παραπεμφθεί η υπόθεση, η οποία χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση, κατά το ουσιαστικό μέρος της, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο (Μονομελές Εφετείο Θράκης), που εξέδωσε την απόφαση, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλο Δικαστή από αυτόν που δίκασε προηγουμένως την υπόθεση ( άρθρο 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015, η ισχύς του οποίου άρχισε από την 01/01/2016, κατ' άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 4 του ν. 4335/2015). Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί το αναιρεσίβλητο, λόγω της ήττας του, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, που παρέστη και κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτής ( άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό της απόφασης . ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Διατάσσει την επιστροφή του με αριθμό ... ηλεκτρονικού παραβόλου ποσού τετρακοσίων πενήντα (450,00) ευρώ, στην αναιρεσείουσα . Αναιρεί εν μέρει τη με αριθμό 87/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, ήτοι κατά το κεφάλαιο αυτής που δέχθηκε την ένσταση κατάχρησης του με την αγωγή αξιουμένου δικαιώματος. Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το μέρος αυτό, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από Δικαστή άλλον από εκείνον που δίκασε προηγουμένως την υπόθεση . Επιβάλλει εις βάρος του αναιρεσιβλήτου τη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, το ύψος της οποίας ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300,00) ευρώ . ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Ιανουαρίου 2023. ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 28 Ιουνίου 2023. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ