ΑΡΙΘΜΟΣ 472/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη και Μαρία Βασιλάκη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Δασούλα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 12 Μαρτίου 2013, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος -κατηγορουμένου Σ. Π. του Σ., κατοίκου ..., που δεν παρέστη, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 14/2012 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Κακ/των Πατρών. Με συγκατηγορούμενο Π. Π. του Σ.. 
Το Μονομελές Εφετείο Κακ/των Πατρών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Νοεμβρίου 2012 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1259/12.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Δασούλας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευαγγέλου Παντιώρα με αριθμό 34 και ημερομηνία 11/2/2013, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω, κατ' άρθρο 513§1α, 476§1α' Κ.Π.Δ., την από 14-11-2012 αίτηση-Δήλωση αναίρεσης του Σ. Π. του Σ. και Α., κατοίκου ..., κατά της υπ' αριθμ. 14/2012 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου (Κακ-των) Πατρών και εκθέτω τα εξής: Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 513§1 α και 476§1 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι, όταν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη. Είναι δε απαράδεκτη (μεταξύ των άλλων) η αίτηση αναίρεσης, όταν ασκείται εκπροθέσμως. Οπότε το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου (Τμήμα Ποινικό σε Συμβούλιο), ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους, απορρίπτει την αναίρεση ως απαράδεκτη, καταδικάζοντας στα έξοδα εκείνον που την άσκησε (ΑΠ 2124/02 Π.Χ. ΝΓ 751, ΑΠ 655/07 ΠΧ ΝΗ 149). Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 507§1 και 513 του Κ.Π.Δ., σε συνδυασμό με εκείνες του άρθρου 473§^2 και 3 του ιδίου κώδικα προκύπτει με σαφήνεια ότι, αν ο κατηγορούμενος ασκήσει αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης με δήλωση ενώπιον του Γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση (είτε αυτοπροσώπως είτε δι' αντιπροσώπου, κατά το άρ. 465 Κ.Π.Δ.), ενώ ήταν παρών κατά την απαγγελία αυτής (παρών δε θεωρείται και ο εκπροσωπηθείς, από πληρεξούσιο δικηγόρο κατηγορούμενος, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 340§2 και 502§1 εδ. α' Κ.Π.Δ.), η προθεσμία άσκησης της αναίρεσης είναι δεκαήμερη και αρχίζει από της εκδόσεως της όταν η καταδικαστική απόφαση απαγγέλθηκε παρόντος του κατηγορουμένου, άλλως από της νομίμου επιδόσεως της, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρηση της στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ.3 του άρ. 473 Κ.Π.Δ. και αν η αναίρεση ασκείται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (αρ. 473§2 Κ.Π.Δ.) η προθεσμία είναι είκοσι ημέρες. Κατά γενική, όμως, αρχή του δικαίου, κατά την οποία "κανένας δεν υποχρεούται στα αδύνατα", μπορεί ο αναιρεσείων να επικαλεσθεί στην αίτηση αναίρεσης λόγο ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, εξαιτίας του οποίου κατέστη αδύνατη η εμπρόθεσμη άσκηση της, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα που στηρίζουν το λόγο αυτό. Αν ο αναιρεσείων δεν επικαλείται οποιοδήποτε λόγο για την δικαιολόγηση της εκπρόθεσμης άσκησης της, η αναίρεση αυτή, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρ. 476§1 και 583 Κ.Π.Δ. είναι απαράδεκτη και επιβάλλονται τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντος (ΑΠ 1138/10 π.χ. ΞΑ 343, ΑΠ 1351/10 ΛΧ ΞΑ 447, ΑΠ 1043/09 Π.Χ. Ξ 296, ΑΠ 294/07 Π.Χ. ΝΗ 44, ΑΠ 361/06 Π.Χ. ΝΣΤ 889). 
Στην προκειμένη περίπτωση η υπ' αριθμ. 14/12 προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε στις 21-6-2012 και καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473§3 Κ.Π.Δ. στις 22-10-2012. Η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε από τον ίδιο τον κατηγορούμενο με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 14-11-2012, (ημέρα Τετάρτη), δηλαδή μετά την πάροδο των είκοσι (20) ημερών που ορίζεται από το νόμο, που έληγε στις 12-11-2012 (η 11-11-12 ήταν Κυριακή), χωρίς να εκτίθενται λόγοι ανωτέρας βίας ή άλλου ανυπέρβλητου κωλύματος σχετικά με την εκπρόθεσμη άσκηση. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω και της διάταξης του άρθρου 476 του Κ.Π.Δ., πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί ως απαράδεκτη, λόγω του εκπροθέσμου της άσκησης της, να καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω: Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως, η από 14-11-2012 αίτηση-δήλωση αναίρεσης του Σ. Π. του Σ. και Α., κατοίκου ..., κατά της υπ' αριθμ. 14/2012 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου (Κακ/των) Πατρών. Β) Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 18-1-2013 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Ε. Παντιώρας".
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά την διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 476 ΚΠΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση της με την παρ. 18 του άρθρου 2 του ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος από τον γραμματέα της Εισαγγελίας 24 ώρες πριν από την εισαγωγή της υπόθεσης, απορρίπτει ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα. Εξάλλου, από τον συνδυασμό των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατ' αποφάσεως είναι 10ήμερη, αρχομένη από της εκδόσεως της αποφάσεως παρόντος του δικαιούχου, άλλως από της νομίμου επιδόσεως της στον δικαιούχο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρηση της στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παραγράφου 3 του άρθρου 473 ΚΠΔ, ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση του, τότε μόνον συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 ΚΠΔ συντασσόμενη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν ανωτέρω βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. 
Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης με δήλωση που επιδόθηκε στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 14-11-2012 ημέρα Τετάρτη, σύμφωνα με την επ' αυτής επισημείωση του δικαστικού επιμελητή ..., ενώ η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε στις 21-6-2012 και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 22-10-2012, σύμφωνα με την, από 21-10-2012 υπηρεσιακή βεβαίωση του γραμματέα Σπυρ. Κουλουφάκου.
Συνεπώς, η αίτηση της αναίρεσης ασκήθηκε μετά την πάροδο της τασσόμενης από τον νόμο 20ήμερης προθεσμίας που έληγε στις 12-11-2012 (η 11-11-2012 ήταν Κυριακή). Δεν αναφέρεται δε σ' αυτήν γεγονός που συνιστά ανωτέρω βία ή , ανυπέρβλητο κώλυμα, που να κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση της και πρέπει, για τους λόγους αυτούς μετά και την ειδοποίηση του αντικλήτου δικηγόρου του αναιρεσείοντος, κατά την, επί του φακέλου, επισημείωση του Γραμματέα του Συμβουλίου τούτου, να κηρυχθεί απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ.) 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Κηρύσσει απαράδεκτη την από 14-11-2012 αίτηση -δήλωση αναιρέσεως του Σ. Π. του Σ. και Α., κατοίκου ... κατά της υπ' αριθμ. 14/2012 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου (Κακουργημάτων) Πατρών. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 19 Μαρτίου 2013.
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ