ΑΡΙΘΜΟΣ 1488/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά,- Εισηγήτρια, Δήμητρα Μπουρνάκα και Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Θ. Θ. του Γ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο του Παναγιώτα Μούρτζινου, περί αναιρέσεως της 3103, 3325/2012 αποφάσεως Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Α. Π. του Η., κάτοικο ..., που δεν παρέστη.
Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Μαρτίου 2013 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 384/13.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με το άρθρο 502 παρ. 1 εδ. δεύτερο του Κ.Ποιν.Δ , το δικαστήριο στην κατ' έφεση δίκη μπορεί, ύστερα από αίτηση του εισαγγελέα ή κάποιου από τους διαδίκους ή και αυτεπαγγέλτως, εκτός από τους μάρτυρες που κλητεύθηκαν, να εξετάσει και άλλους μάρτυρες, αν είναι παρόντες στο ακροατήριο, και αν ακόμη τα ονόματα τους δεν γνωστοποιήθηκαν. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 211 εδ. β' Κ.Ποιν.Δ., με ποινή ακυρότητας της διαδικασίας, δεν εξετάζονται ως μάρτυρες κατηγορίας, όσοι κηρύχθηκαν ένοχοι για την πράξη που εκδικάζεται και αν ακόμη δεν τους επιβλήθηκε ποινή. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι δεν εμπίπτει στην ως άνω απαγόρευση η περίπτωση της συνάφειας και του αθωωθέντος κατηγορουμένου. Ως εκ τούτου, μπορεί να εξετασθεί ως μάρτυρας σε δίκη κατά του συγκατηγορουμένου του ο αθωωθείς κατηγορούμενος όταν κρίθηκε ότι αυτός δεν τέλεσε την πράξη για την οποία κατηγορήθηκε, όπως επίσης και όταν αυτός κρίθηκε ένοχος για άλλη πράξη, συναφή με το έγκλημα που τέλεσε ο συγκατηγορούμενός του. Έξαλλου, κατά τις διατάξεις των άρθρων 6 παρ. 3 εδ.δ' της ΕΣΔΑ και 14 παρ. 3 εδ. ε' του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, (Ν.2462/1997), ο κατηγορούμενος δικαιούται σε εξέταση μαρτύρων υπερασπίσεως υπό τους αυτούς όρους, όπως των μαρτύρων κατηγορίας. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη 3103,3325/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης (που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο), Α) κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της έφεσης (κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 2 του Ν. 4043/2012) του αναιρεσείοντος και του συγκατηγορουμένου του Γ. Θ., για τις δύο αυτοτελείς πράξεις της εξυβρίσεως για τις οποίες είχε καταδικαστεί πρωτοδίκως σε φυλάκιση πέντε (5) μηνών ο καθένας , και Β) ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης δώδεκα (12) μηνών, ανασταλείσα επί τριετία, για την πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης. Όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και τα οποία παραδεκτώς επισκοπούνται για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου Γεώργιος Γαβριηλίδης, πριν αρχίσει η εξέταση των μαρτύρων κατηγορίας, υπέβαλε προς το δικαστήριο αίτημα να εξεταστεί ως μάρτυρας υπεράσπισης ο παρευρισκόμενος στο ακροατήριο Γ. Θ., ο οποίος σημειωτέον, είχε πρωτοδίκως κηρυχθεί αθώος για την πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης σε βάρος του Α. Π., την οποία εφέρετο ότι τέλεσε από κοινού με τον αναιρεσείοντα ο οποίος, όπως προαναφέρθηκε, κηρύχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση ένοχος. Ο εισαγγελέας και ο συνήγορος πολιτικής αγωγής πρότειναν να απορριφθεί το αίτημα του κατηγορουμένου, ακολούθως δε το πιο πάνω δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη παρεμπίπτουσα απόφαση του, απέρριψε το αίτημα του αναιρεσείοντος περί εξετάσεως του ως άνω μάρτυρα υπεράσπισης, με την εξής αιτιολογία: " Κατά το άρθρο 211 στοιχείο β του Κ.Ποιν.Δ. με ποινή ακυρότητας της διαδικασίας δεν εξετάζονται ως μάρτυρες στο ακροατήριο όσοι κηρύχθηκαν ένοχοι για την πράξη που εκδικάζεται, και αν ακόμη δεν τους επιβλήθηκε ποινή". Τούτο επιβάλλεται, διότι τα πρόσωπα αυτά πιθανόν να μην είναι αμερόληπτοι μάρτυρες. Στην προκειμένη περίπτωση, ο προτεινόμενος να εξεταστεί ως μάρτυρας υπεράσπισης Γ. Θ., υπήρξε κατηγορούμενος στην υπόθεση που κρίνεται, κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε πρώτο βαθμό με την εκκαλούμενη 920/2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Κιλκίς σε ποινή φυλάκισης πέντε μηνών, και λόγω του ύψους της ποινής του κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της εφέσεως του, πλην όμως δεν απώλεσε την ιδιότητα του κατηγορουμένου, αφού η πράξη του, για την οποία καταδικάστηκε πρωτοδίκως, της εξύβρισης, απλώς δεν εκτελείται, υπό τον όρο ότι αυτός δεν θα υποπέσει μέσα σε δύο (2) έτη σε νέα από δόλο αξιόποινη πράξη (άρθρο 2 του Ν.4043/2012). Εν όψει των ανωτέρω, και κατ' εφαρμογή της διάταξης που αναφέρεται στη μείζονα σκέψη, πρέπει να απορριφθεί το υποβληθέν ως άνω αίτημα περί εξέτασης ως μάρτυρα υπεράσπισης του Γ. Θ.". Με αυτά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας και την συνακόλουθη απόρριψη του παραπάνω αιτήματος του αναιρεσείοντος, παραβιάστηκε το δικαίωμα αυτού που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 3 εδ. δ' της ΕΣΔΑ ( ΝΔ53/1974) και από το άρθρο 14 παρ. 3 στοιχ. ε' του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (Ν. 2462/1997), να εξετάσει ή, να ζητήσει να εξεταστούν οι μάρτυρες υπερασπίσεως δεδομένου ότι ο προταθείς, προς εξέταση μάρτυρας Γ. Θ., αφ'ενός μεν είχε κηρυχθεί αθώος της πράξης της επικίνδυνος σωματικής βλάβης, αφ'ετέρου δε, η πράξη της εξυβρίσεως, για την οποία είχε πρωτοδίκως καταδικασθεί, ήταν απλώς συναφής προς την πράξη της εξυβρίσεως για την οποία είχε καταδικασθεί ο αναιρεσείων και ως εκ τούτου δεν ενέπιπτε στην απαγόρευση του άρθρου 211 εδ.2 του ΚΠΔ.
Συνεπώς δημιουργήθηκε απόλυτη ακυρότητα κατά το άρθρο 171 παρ. 1 περ. δ' του Κ.Ποιν.Δ. Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α του Κ.Ποιν.Δ. , με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη παρεμπίπτουσα απόφαση, η πλημμέλεια της παραβίασης του προαναφερόμενου δικαιώματος του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου,είναι βάσιμος και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς την απόρριψη του ανωτέρω αιτήματος του αναιρεσείοντος περί εξετάσεως ως μάρτυρα υπεράσπισης του Γ. Θ.. Μετά την αναίρεση κατά τούτο της προσβαλλόμενης απόφασης, πρέπει να αναιρεθεί αυτή και κατά τις περαιτέρω διατάξεις της, με τις οποίες καταδικάστηκε ο αναιρεσείων και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δώδεκα (12) μηνών για την πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, αφού το δικαστήριο, μη επιτρέποντας την εξέταση του μάρτυρα υπεράσπισης του κατηγορουμένου κατά παραβίαση του δικαιώματος αυτού από την ΕΣΔΑ και το ΔΣΑΠΔ και την εξ αυτού του λόγου επελθούσα απόλυτη ακυρότητα, υπερέβη την εξουσία του και υπέπεσε στον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η του Κ.Ποιν. Δ. λόγο αναιρέσεως, ο οποίος κατά το άρθρο 511 του ίδιου κώδικα εξετάζεται αυτεπαγγέλτως. Ακολούθως, πρέπει αναιρουμένης της προσβαλλόμενης απόφασης, να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, αφού η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, πλην εκείνων που δίκασαν πρωτοδίκως, είναι δυνατή ( άρθρο 519 του Κ/Ποιν.Δ.) 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την 3103,3325/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσ/κης.
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση, στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Νοεμβρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 3 Δεκεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ