ΑΡΙΘΜΟΣ 526/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Γεώργιο Αδαμόπουλο-Εισηγητή, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη και Μαρία Βασιλάκη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων, 1. Σ. Π. του Α. και 2. Χ. Π. του Ε., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Χατζησταυράκη, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 1441/2012 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ι. Μ., κάτοικο ..., που δεν παρέστη.
Το Πενταμελές Εφετείου Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Ιουνίου 2012 κοινή αίτησή τους, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 824/2012.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκειμένη αίτηση αναίρεσης, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τη διάταξη του άρθρου 507 παρ.1 ΚΠΔ σε συνδυασμό με εκείνες του άρθρου 473 παρ.2 και 3 ιδίου Κώδικα προκύπτει με σαφήνεια ότι, αν ο κατηγορούμενος ασκήσει αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης με δήλωση επιδιδόμενη στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (είτε αυτοπροσώπως είτε δι' αντιπροσώπου, κατά το άρθρο 465 ΚΠΔ), ενώ ήταν παρών κατά την απαγγελία αυτής η προθεσμία άσκησης της αναίρεσης είναι εικοσαήμερη και αρχίζει από την επομένη της καταχώρησης της απόφασης καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Κατά γενική, όμως, αρχή του δικαίου, κατά την οποία "κανένας δεν υποχρεούται στα αδύνατα", μπορεί ο αναιρεσείων να επικαλεσθεί στην αίτηση αναίρεσης λόγο ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, εξ αιτίας του οποίου κατέστη αδύνατη η εμπρόθεσμη άσκηση της, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα που στηρίζουν το λόγο αυτό. Αν ο επικαλούμενος λόγος δεν είναι βάσιμος, δηλαδή δε συνιστά ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα ή δεν αποδεικνύεται, η εκπροθέσμως ασκηθείσα αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ. Ως ανώτερη βία, νοείται κάθε γεγονός απρόβλεπτο και εξαιρετικό είτε αντικειμενικά είτε σε σχέση με το πρόσωπο του δικαιούχου, το οποίο δε μπορούσε στη συγκεκριμένη περίπτωση ν' αποτραπεί με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και σύνεσης, ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται εκείνο, το οποίο, οπωσδήποτε δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου, που ασκεί το ένδικο μέσο και δε μπορούσε να υπερνικηθεί από αυτόν με κανένα τρόπο. 
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, επιτρεπτώς επισκοπούμενα, για την έρευνα του παραδεκτού της αναίρεσης, η προσβαλλόμενη 1441/2012 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, δημοσιεύθηκε στις 26-4-2012 με την παρουσία των κατηγορουμένων-εκκαλούντων και ήδη αναιρεσειόντων και καταχωρήθηκε καθαρογραφημένη στο αναφερόμενο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ.1 ΚΠΔ στις 2-5-2012 με αριθμό καταχώρησης 1400. Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης κατά της άνω απόφασης ασκήθηκε από τους αναιρεσείοντες με κοινή δήλωσή τους, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 19-6-2012, σύμφωνα με την επ' αυτής σημείωση του δικαστικού επιμελητή ..., ήτοι μετά την πάροδο της αναφερόμενης εικοσαήμερης προθεσμίας, που ορίζεται από το νόμο και η οποία έληξε στις 23-5-2012, ημέρα Τετάρτη. Προκειμένου οι αναιρεσείοντες να δικαιολογήσουν την εκπρόθεσμη άσκηση της αίτησης αναίρεσης, ισχυρίζονται δι' αυτής ότι τούτο οφείλεται σε ανώτερη βία και σε ανυπέρβλητο κώλυμα, που δεν οφείλεται σε δική τους υπαιτιότητα και προς τούτο επικαλούνται την από 30-5-2012 βεβαίωση του γραμματέα της έδρας Χρήστου Μπέτση και η οποία κατά λέξη έχει ως ακολούθως: "βεβαιώνεται ότι στις 15-5-2012 επισκέφθηκε το γραφείο μου η ... (κατηγορουμένη στην υπ' αριθ. 1441/ 12 απόφαση του Πεντ. Εφετείου Αθηνών) και ενημερώθηκε από συναδέλφους (επειδή εγώ απουσίαζα) εσφαλμένα, επειδή η δικογραφία βρισκόταν στο ποινικό μητρώο, ότι η παραπάνω απόφασή της δεν έχει καθαρογραφεί, ενώ η απόφαση είχε καθαρογραφεί από της 2-5-2012 και καταχωρήθηκε αυθημερόν στο ειδικό βιβλίο, με αποτέλεσμα να χάσει την προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης, διότι γνωστοποιήθηκε από εμένα σήμερα στις 30-5-2012 στον 2° κατηγορούμενο της παραπάνω υπόθεσης Χ. Π., που με επισκέφθηκε στο γραφείο μου, Αθήνα 30 Μαΐου 2012, ο Γραμματέας της έδρας, Χ. Μ.". Τα διαλαμβανόμενα όμως στη βεβαίωση αυτή δε συνιστούν ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα υπό την έννοια που προεκτέθηκαν καθόσον, η εσφαλμένη διαβεβαίωση από άλλους γραμματείς προς την αναιρεσείουσα, που έγινε την 15-5-2012, ότι μέχρι την ημερομηνία αυτή δεν είχε καθαρογραφεί η άνω απόφαση ως και ότι ο δεύτερος αναιρεσείων διαβεβαιώθηκε περί τούτου την 30-5-2012 από το γραμματέα της έδρας, δε συνιστούν γεγονότα που τους απέκλειαν να λάβουν γνώση ότι η απόφαση ήδη ήταν καταχωρημένη στο ειδικό βιβλίο από της 2-5-2012, αφού, αν κατέβαλαν και απλή μόνο επιμέλεια, θα μπορούσαν να πληροφορηθούν, ότι η απόφαση ήταν καταχωρημένη από την ημερομηνία αυτή καθόσον το δημόσιο βιβλίο ήταν προσιτό σε αμφότερους τους αναιρεσείοντες και στο συνήγορό τους και έτσι θα μπορούσαν να είχαν ασκήσει την αίτησή τους εμπρόθεσμα. Πρέπει εδώ να λεχθεί ότι δεν υπάρχει υπηρεσιακή υποχρέωση γνωστοποιήσεως στον κατηγορούμενο του χρόνου της καταχώρησης της απόφασης στο ειδικό βιβλίο (ΑΠ 1004/1998). Όθεν η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως εκπρόθεσμη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε κάθε αναιρεσείοντα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 19-6-2012 αίτηση των Σ. Π. του Α. και Χ. Π. του Ε., κατοίκων ..., για αναίρεση της 1441/2012 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και 
Επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα σε κάθε αναιρεσείοντα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαρτίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 2 Απριλίου 2013. 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ