ΑΡΙΘΜΟΣ 244/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα-Εισηγήτρια, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά και Δήμητρα Λεοντάρη-Μπουρνάκα, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελεύς του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 14 Δεκεμβρίου 2012, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Λ. Α. του Χ., κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5336/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. 
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Μαΐου 2012 αίτησή του, η οποία καταχωρίσθηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 740/2012.
Έπειτα ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Γεώργιος Κολιοκώστας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρότασή του με αριθμό 221/16-10-2012, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγουμε, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚΠΔ, την με αριθμό 11/7.5.2012 αίτηση του Λ. Α. του Χ., για αναίρεση της 5336/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Θεσσαλονίκης, και εκθέτουμε τα ακόλουθα: Κατά τη διάταξη του άρθρου 504 παρ.1 ΚΠΔ, "όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναιρέσεως επιτρέπεται μόνο κατά της αποφάσεως που όπως απαγγέλθηκε δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της αποφάσεως του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου που εκδόθηκε, ύστερα από άσκηση εφέσεως, αν με τις αποφάσεις αυτές το Δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρο 370) ...", κατά δε τη διάταξη του άρθρου 489 παρ. 1 στοιχ. β1 του ίδιου Κώδικα, όπως αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρο 33 παρ. 12 του ν. 4055/2012, και ισχύει από 2.4.2012, "εκείνος που καταδικάστηκε ... έχει δικαίωμα να ασκήσει έφεση κατά της αποφάσεως του τριμελούς πλημμελειοδικείου αν με αυτήν καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος σε φυλάκιση πάνω από πέντε (5) μήνες ή σε χρηματική ποινή πάνω από τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ ...". Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται, ότι οι αποφάσεις των πρωτοβαθμίων δικαστηρίων που όπως απαγγέλθηκαν, είναι εκκλητές, δηλαδή υπόκεινται στο ένδικο μέσο της εφέσεως δεν υπόκεινται σε αναίρεση. Αυτό συμβαίνει και στην περίπτωση ακόμη που η απόφαση κατέστη τελεσίδικη, γιατί παρήλθε άπρακτη η προθεσμία για την άσκηση εφέσεως (ΑΠ 584/2011, 724/2009). 
Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσιβαλλομένη με αριθμό 5336/2012 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε σε φυλάκιση ενός (1) έτους, για παράβαση του άρθρου 17 παρ. 1, 2α και 3 του ν. 2523/1997 (φοροδιαφυγή) υπόκειται, σύμφωνα με την προεκτεθείσα διάταξη του άρθρου 489 παρ. 1 στοιχ. γ' του ΚΠΔ, σε έφεση.
Συνεπώς, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, ως στρεφόμενη κατά αποφάσεως, που όπως απαγγέλθηκε, υπόκειται σε έφεση, πρέπει να απορριφθεί, κατ' άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Να απορριφθεί η με αριθμό 11/7.5.2012 αίτηση του Λ. Α. του Χ., για αναίρεση της 5336/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Θεσσαλονίκης. Και Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ. Αθήνα, 16 Οκτωβρίου 2012 Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Γεώργιος Ν. Κολιοκώστας".
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέως της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά την διάταξη του άρθρου 504§1 Κ.Π.Δ. "όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που, όπως απαγγέλθηκε δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση έφεσης, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρο 370)", κατά δε την διάταξη του άρθρου 489§1 ιδίου Κώδικος, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, εκείνος που καταδικάστηκε και ... έχουν δικαίωμα να ασκήσουν έφεση ...", στοιχ.β' "κατά της απόφασης του τριμελούς πλημμελειοδικείου ... αν με αυτήν καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος σε φυλάκιση πάνω από πέντε μήνες ή σε χρηματική ποινή πάνω από χίλια πεντακόσια ευρώ ...". Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 476§1 ΚΠΔ "Όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ... ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο", το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο, (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο". Εκ των διατάξεων αυτών σαφώς προκύπτει ότι δεν επιτρέπεται αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου κατά της οποίας επιτρέπεται το ένδικο μέσο της εφέσεως, ανεξαρτήτως εάν η επιτρεπομένη έφεση δεν ησκήθη και παρήλθεν άπρακτη η οριζομένη προθεσμία για την άσκησή της, ή εάν ησκήθη και απερρίφθη είτε για τυπικούς, είτε για ουσιαστικούς λόγους. 
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 5336/2012 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, ο αναιρεσείων κατεδικάσθη εις φυλάκιση ενός (1) έτους για παράβαση του Ν. 2523/1997. Κατά της τοιαύτης αποφάσεως επιτρέπεται έφεση κατά την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 489 ΚΠΔ, αφού η επιβληθείσα ποινή εις τον αναιρεσείοντα υπερβαίνει τους πέντε μήνες¨ εντεύθεν η προσβαλλομένη ως άνω απόφαση, υποκειμένη κατά την έκδοσή της εις έφεση, δεν προσβάλλεται με αναίρεση, και η κρινομένη αίτηση, ασκουμένη εναντίον αποφάσεως για την οποία δεν προβλέπεται, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη (άρθρ. 513§1 εδ.α' Κ.Π.Δ.), καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476§1, 583§1 Κ.Π.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 7 Μαΐου 2012 αίτηση του Λ. Α. του Χ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5336/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων πενήντα (250).
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Φεβρουαρίου 2013.
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 15 Φεβρουαρίου 2012.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ