Αριθμός 2207/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες. 
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1)Α. χήρας Κ. Γ., το γένος Ν. Β., 2)Σ. Γ. του Κ., κατοίκων ... 3)Λ. Γ. του Κ., 4)Γ. συζ. Η. Α., το γένος Λ. Γ., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Των αναιρεσιβλήτων: 1)Δήμου Βόλου, νόμιμα εκπροσωπούμενου, 2)Π. Τ. του Ν., 3)Α. Τ. του Ν., 4)Α. χήρας Ε. Τ., 5)Ε. Π. του Κ., 6)Π. συζ. Ε. Π., το γένος Χ. Π., κατοίκων ... 7)Α. Μ. του Κ., 8)Μ. συζ. Κ. Μ., το γένος Λ.Κ., 9)Ά. Α. του Γ. και 10)Σ. Α. του Γ., κατοίκων .... Ο 1ος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Σοφία Παπαγιαννίτση, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και οι λοιποί εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Μπρούζο. 
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14/2/2001 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και την από 17/10/2001 πρόσθετη παρέμβαση των 2ου έως 10ου των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Βόλου και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 82/2002 μη οριστική, 196/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 319/2007 του Εφετείου Λαρίσης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15/2/2010 αίτησή και τους από 13/6/2012 προσθέτους λόγους τους. 
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσίβλητοι, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ερωτόκριτος Καλούδης ανέγνωσε την από 24/10/2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ένδικης αίτησης και των πρόσθετων λόγων αναίρεσης. 
Ο πληρεξούσιος των 2ου έως 10ου των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και των προσθέτων λόγων καθώς και την καταδίκη των αντιδίκων τους στη δικαστική δαπάνη τους.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τη διάταξη του άρθρου 96 παρ.3 ΚΠολΔ, όπως ήδη ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 7 του ν.3994/2011, προκύπτει, ότι η παροχή δικαστικής πληρεξουσιότητας στον 'Αρειο Πάγο απαιτεί είτε συμβολαιογραφική πράξη είτε προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή την έκθεση. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 575, 226 παρ.4 εδ.α', β' και γ', 568, 576 και 498 παρ.1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι, αν η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης αναβλήθηκε με επισημείωση στο πινάκιο, είναι δε απών, κατά τη νέα μετά την αναβολή δικάσιμο κάποιος από τους διαδίκους, ο 'Αρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απών διάδικος είχε επισπεύσει την αρχική συζήτηση ή είχε κλητευθεί σ' αυτή νόμιμα και εμπρόθεσμα ή είχε παραστεί νόμιμα κατά την πρώτη αυτή δικάσιμο - οπότε η αναβολή με σημείωση στο πινάκιο και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο της νέας δικασίμου ισχύει ως κλήτευσή του-, αν δε συντρέχει μία από τις προϋποθέσεις αυτές, είναι περιττή νέα κλήτευση του αιτούντος, κατά τη νέα μετ' αναβολή, διαδίκου, σε αποφατική δε περίπτωση κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, υπόκειται προς κρίση η από 15-2-2010 αίτηση και οι από 13-6-2012 πρόσθετοι λόγοι για αναίρεση της 319/2007 απόφασης του Εφετείου Λάρισας, για την οποία - αίτηση και πρόσθετους λόγους της - είχε οριστεί αρχική δικάσιμος για εκδίκασή τους η 7-11-2012, οπότε η συζήτησή τους αναβλήθηκε με κοινό αίτημα λόγω αποχής των δικηγόρων για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (της 6-11-2013), κατά την οποία, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο στη σειρά της, παραστάθηκαν νόμιμα μόνο οι αναιρεσίβλητοι. Αντιθέτως, οι αναιρεσείοντες, οι οποίοι δεν προκύπτει ότι έχουν επισπεύσει τη συζήτηση και κατά την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο (της 7-11-2012) είχαν εκπροσωπηθεί από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ι. Βαρότσο, δεν εμφανίσθηκαν, ούτε υπέβαλαν την κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ δήλωση μη παράστασής τους. Από κανένα δε αποδεικτικό στοιχείο δεν προκύπτει, ότι είχαν παράσχει στον προαναφερόμενο δικηγόρο δικαστική πληρεξουσιότητα, ώστε να είναι νόμιμη η παράστασή τους κατά την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο και η αναγραφή της υπόθεσης της νέας δικασίμου (της 6-11-2013) να ισχύει ως κλήτευσή τους. Επί πλέον οι αναιρεσίβλητοι δεν επικαλούνται ούτε προκύπτει έκθεση επίδοσης, από την οποία να προκύπτει, ότι οι αναιρεσείοντες κλητεύτηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα από τους αναιρεσιβλήτους. Επομένως, με βάση τα δεδομένα αυτά, πρέπει η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγω της, μετά από αυτεπάγγελτη έρευνα, να κηρυχθεί, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ.1,2 και 3 ΚΠολΔ, απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 15-2-2010 αίτησης και των πρόσθετων λόγων της των 1) Α. χήρας Κ. Γ., το γένος Ν. Β. κ.ά. για αναίρεση της 319/2007 απόφασης του Εφετείου Λάρισας.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 5 Δεκεμβρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 16 Δεκεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ