Αριθμός 2054/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Αριστείδη Πελεκάνο, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Γ. Ψ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαρίλαο Κοψαχείλη.
Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Ν. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Μπαμπατζιμόπουλο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25 Οκτωβρίου 2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:143/2007 μη οριστική, 361/2008 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 210/2012 οριστική του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 20 Ιουλίου 2012 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αριστείδης Πελεκάνος, ανέγνωσε την από 3 Σεπτεμβρίου 2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης κατά της 210/2012 απόφασης του Εφετείου Λάρισας.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Αγωγή επιδίκασης εργολαβικής αμοιβής βάσει σύμβασης έργου υδρογεώτρησης μεταξύ ιδιωτών - απόρριψη αγωγής από πρωτόδικη κατά παραδοχή ένστασης μη εκπλήρωσης της σύμβασης - εξαφάνιση πρωτόδικης, απόρριψη ένστασης και παραδοχή αγωγής από εφετειακή με παραδοχές ότι το έργο εκτελέστηκε και παραδόθηκε με πραγματικό ελάττωμα και έλλειψη συμφωνημένης ιδιότητας, αλλά δεν είναι μορφολογικά διάφορο από το συμφωνημένο, ούτε είναι άχρηστο για τον σκοπό που έγινε, ούτε εμπίπτει στη ρύθμιση του άρθρου 21 του ν. 1418/1984 και της ΚΥΑ ΔΙΠΑΔ/Β606 που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση αυτού - Αίτηση αναίρεσης εναγόμενου - εφεσίβλητου κατά της εφετειακής με λόγους από τους αρ. 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που απορρίπτονται ως αβάσιμοι.
Ο προβλεπόμενος από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, εσωτερικού ή διεθνούς, στοιχειοθετείται όταν, με βάση τις ουσιαστικές παραδοχές της απόφασης, ο κανόνας αυτός δεν εφαρμόζεται, παρότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή όταν εφαρμόζεται χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, καθώς και όταν εφαρμόζεται εσφαλμένα (Ολ. ΑΠ 4/2005), η δε σχετική παραβίαση εκδηλώνεται είτε με εσφαλμένη ερμηνεία είτε με εσφαλμένη εφαρμογή αυτού (Ολ. ΑΠ 8/2006).
Εξάλλου, ο προβλεπόμενος από τον αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης στοιχειοθετείται όταν δεν προκύπτουν από το αιτιολογικό της απόφασης τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία, για να κριθεί στη συγκεκριμένη περίπτωση αν συντρέχουν οι όροι και οι προϋποθέσεις εφαρμογής της διάταξης που εφαρμόστηκε ή αν δεν συντρέχουν οι εν λόγω όροι και οι προϋποθέσεις, που αποκλείουν την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς τον νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά και ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Στοιχειοθετείται δηλαδή ο λόγος αυτός αναίρεσης όταν από τις ουσιαστικές παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν παραβιάστηκε ή όχι ορισμένη διάταξη ουσιαστικού νόμου. Αντίθετα, ο σχετικός λόγος αναίρεσης δεν ιδρύεται όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων, δηλαδή στην ανάλυση, αξιολόγηση και στάθμιση του αποδεικτικού υλικού καθώς και στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος.
Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 374, 376, 681, 688-690 και 694 του ΑΚ προκύπτει ότι, αν το έργο που εκτελέστηκε βάσει σύμβασης μίσθωσης έργου έχει ελλείψεις συμφωνημένων ιδιοτήτων ή πραγματικά ελαττώματα, ακόμη και ουσιώδη που το καθιστούν άχρηστο, ο εργοδότης έχει τα ειδικά δικαιώματα διόρθωσης των ελαττωμάτων του έργου, ανάλογης μείωσης της αμοιβής, αναστροφής της σύμβασης ή αποζημίωσης για υπαίτιες ελλείψεις του έργου, υπό τις προϋποθέσεις που τάσσονται στις διατάξεις των άρθρων 688-690 του ΑΚ, οι οποίες είναι αποκλειστικά εφαρμοστέες. Οι γενικές διατάξεις του ΑΚ, για την υπαίτια αδυναμία παροχής και την υπερημερία, οι οποίες έχουν αναλογική) εφαρμογή και στις περιπτώσεις της πλημμελούς (ποιοτικά) εκπλήρωσης της παροχής, δεν έχουν εφαρμογή, εκτός αν το έργο που εκτελέστηκε και παραδόθηκε ή προσφέρθηκε, εξαιτίας της έλλειψης συμφωνητικών ιδιοτήτων ή λόγω πραγματικών ελαττωμάτων, είναι εντελώς διαφορετικό από εκείνο που συμφωνήθηκε να εκτελεστεί ή υπάρχει ειδική συμφωνία μεταξύ εργοδότη και εργολάβου που ρυθμίζει τις σχέσεις τους με επιτρεπτή απόκλιση από τις ενδοτικού διατάξεις των άρθρων 688-690 ΑΚ. Εντελώς διαφορετικό είναι το έργο όταν εμφανίζει διαφορετική μορφολογική ταυτότητα από εκείνη του συμφωνημένου και φέρει πολύ σημαντικές ελλείψεις, ποιοτικές ή ποσοτικές, σε βαθμό που να καθιστούν την παροχή του εργολάβου εντελώς διαφορετική από τη συμφωνημένη και άχρηστη για τον σκοπό που συνομολογήθηκε. Σ' αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει ούτε μερική εκπλήρωση της εργολαβικής παροχής (αναγκαία προϋπόθεση για το ληξιπρόθεσμο και απαιτητό της συμφωνημένης αμοιβής) και παρέχεται στον εργοδότη η γενική προστασία των άρθρων 374 και 376 ΑΚ. Στην προκείμενη περίπτωση από την επισκόπηση του προσκομιζόμενου αντιγράφου της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο, μετά από εκτίμηση των αποδείξεων, δέχτηκε μ' αυτή τα ακόλουθα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά: "Με σύμβαση έργου, η οποία καταρτίσθηκε ατύπως, στις 13.05.2005 στη .., μεταξύ των διαδίκων, ο εναγόμενος και ήδη εφεσίβλητος Γ. Ψ., που είναι αγρότης και διατηρεί στην θέση "..." της κτηματικής περιφερείας … αγρό εκτάσεως 94 στρεμμάτων, τον οποίο καλλιεργεί με βαμβάκι, ανέθεσε στον ενάγοντα και ήδη εκκαλούντα Γ. Ν., ο οποίος είναι γεωλόγος με έδρα τη .., και ο τελευταίος ανέλαβε την υποχρέωση να εκτελέσει για λογαριασμό του πρώτου, την ανόρυξη μιας υδρογεωτρήσεως στον ως άνω αγρό του εναγομένου βάθους 400 μέτρων, με απόδοση 40 έως 50 κυβικά μέτρα νερού ωριαίως ώστε να επαρκούν για το πότισμα του ως άνω αγρού του. Η αμοιβή του ενάγοντος για την εκτέλεση του έργου, συμφωνήθηκε στα 40ευρώ ανά μέτρο. Όντως, ο ενάγων κατασκεύασε τη γεώτρηση, η οποία, κατόπιν συμφωνίας με τον εναγόμενο, επεκτάθηκε και έφθασε σε βάθος 416 μέτρων και την παρέδωσε στον τελευταίο στις αρχές Ιουλίου του έτους 2005. Μετά την αποπεράτωση του έργου και την παράδοση του στον εναγόμενο αποδείχθηκε ότι αυτό έχει πραγματικό ελαττώματα και έλλειψη συμφωνημένης ιδιότητος και συγκεκριμένα η γεώτρηση δεν είναι κατακόρυφη, αλλά παρουσιάζει απόκλιση από τον κατακόρυφο άξονα, κυμενόμενη από 1,505° στο βάθος των 1,3 μ. έως 28,355° στο βάθος ίων 290,3 μ., δηλαδή εμφανίζει απόκλιση (μεγίστη - ελαχίστη) 26,850° σε όλο το βάθος, η οποία απόκλιση σε μέτρα από τον θεωρητικό κατακόρυφο άξονά της έως το τελικό βάθος είναι 110,676 μ και εκφραζόμενη σε ποσοστό επί τοις εκατό είναι 27,53%/ όπως προκύπτει από την από Ιανουαρίου 2007 τεχνική έκθεση γεωφυσικών καταγραφών μηχανικού ελέγχου σωλήνωσης της εταιρίας με την επωνυμία "ΓΕΩΤΕΚ Α.Τ. Ε." συνταχθείσα από το γεωλόγο Κ. Π., στις σχετικές μετρήσεις της οποίας παραπέμπει και ο διορισθείς με την ανωτέρω απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου πραγματογνώμονας, γεωλόγος, Ν. Π. στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης. Επίσης, η επίδικη γεώτρηση, σύμφωνα με την προαναφερόμενη έκθεση πραγματογνωμοσύνης του διορισθέντος από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, γεωλόγου, Ν. Π., έχει (παρά την ανωτέρω απόκλιση κατακορυφότητας) την ικανότητα άντλησης 26,6 κυβικών μέτρων ύδατος ανά ώρα (m3 /h), έναντι των συμφωνηθέντων 40 - 50 m3/h, ποσότητα όμως η οποία επαρκεί για το πότισμα του αγρού του ενάγοντος, αφού επαρκεί για πότισμα 113 στρεμμάτων καλλιεργημένων με βαμβάκι. Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι ναι μεν το επίδικο έργο (γεώτρηση) έχει τα προαναφερόμενα πραγματικά ελαττώματα και την έλλειψη της συμφωνημένης ιδιότητος, όμως, εξαιτίας αυτών, το έργο που παραδόθηκε δεν είναι διαφορετικό από εκείνο που συμφωνήθηκε ως εκτελεστέο και επομένως, σύμφωνα με τα προπαρατιθέμενα στη μείζονα σκέψη, ο κύριος του έργου εναγόμενος δεν έχει την ένσταση της μη εκπληρώσεως της συμβάσεως και ο εργολάβος ενάγων διατηρεί το δικαίωμα του νια αμοιβή κατά το άρθρο 694 ΑΚ. Πρέπει να σημειωθεί ότι η κοινή Υ.Α. ΔΙΠΑΔ/β/606/12.11.2002 των υπουργών περιβάλλοντος, χωροταξίας και δημοσίων έργων και γεωργίας (ΦΕΚ 292 Β' /12.03.2003), που εκδόθηκε βάσει της εξουσιοδοτικής διατάξεως του άρθρου 21 του ν. 1418/1984 περί δημοσίων έργων και αφορά τις τεχνικές προδιαγραφές κατασκευής υδρογεωτρήσεων, κατά το μέρος που αναφέρεται στην αποδοχή της γεώτρησης κατόπιν περικοπής του συνολικού κόστους ανάλογα με το ποσοστό απόκλισης από την κατακορυφότητα και την μη αποδοχή αυτής αν έχει απόκλιση μεγαλύτερη από 2,5% (άρθρο 6γ),αφορά, τα δημόσια έργα και όχι τα ιδιωτικά όπως το επίδικο. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλούμενη απόφαση δέχθηκε ότι λόγω των ανωτέρω πραγματικού ελαττώματος και έλλειψης συμφωνημένης ιδιότητος δεν υφίσταται εκπλήρωση της παροχής και εντεύθεν ο ενάγων- εργολάβος δεν δικαιούται αμοιβής και, αφού έκανε δεκτή τη σχετική ένσταση του εναγομένου περί μη εκπληρώσεως της συμβάσεως, απέρριψε την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη, εσφαλμένα εκτίμησε τις αποδείξεις και ερμήνευσε τις προπαρατιθέμενες διατάξεις νόμου και πρέπει να γίνουν δεκτοί οι σχετικοί λόγοι (πρώτος και δεύτερος ενιαίως εκτιμώμενοι) εφέσεως, ως βάσιμοι και κατ' ουσίαν, να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη απόφαση και να κρατηθεί η υπόθεση από το Δικαστήριο τούτο για περαιτέρω κατ' ουσίαν έρευνα (άρθρο 535 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Περαιτέρω, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι η αμοιβή του ενάγοντος για την εκτέλεση του έργου, συμφωνήθηκε, όπως προαναφέρθηκε, στα 40 ευρώ ανά μέτρο. Στην αμοιβή αυτή περιελαμβάνοντο όλες οι απαιτούμενες εργασίες έως το πέρας του έργου [αναγκαίες διατρήσεις, σωληνώσεις, καθαρισμός και πλύση, χαλίκωση1, ανάπτυξη με αέρα (air lift), προμήθεια και ρήψη κολλοειδούς antisol κλπ]. Όντως, ο ενάγων κατασκεύασε τη γεώτρηση, η οποία, όπως προαναφέρθηκε, έφθασε σε βάθος 416 μέτρων και την παρέδωσε στον εναγόμενο. Επομένως, η συμφωνηθείσα αμοιβή για την εκτέλεση του έργου ανέρχεται σε 16.640 |ευρώ (416 μ. Χ 40 €), όμως εκ του ποσού αυτού πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των 2.000 δραχμών που αφορά στην εργασία ανάπτυξης της γεώτρησης με αέρα (air lift), το οποίο δεν περιλαμβάνεται στην αιτούμενη με την αγωγή αμοιβή (δεν είναι επίδικο, όπως ο ίδιος ο ενάγων αναφέρει στην 4η σελίδα της προσθήκης των προτάσεων του της αρχικής συζητήσεως ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, εφ' ων εξεδόθη η υπ' αριθμ. 143/2007 απόφαση αυτού, αφού την εργασία αυτή δεν την εκτέλεσε ο ίδιος, αλλά άλλο συνεργείο επιλογής του εναγομένου και επομένως δεν την κοστολόγησε στις πραγματοποιηθείσες από τον ίδιο εργασίες) και επομένως ο ενάγων δικαιούται αμοιβή για την εκτέλεση του έργου συνολικού ποσού 14.640 ευρώ/(16.640 € - 2.000 €). Και είναι αλήθεια ότι κατά την εκτέλεση του έργου και συγκεκριμένα κατά τη διάτρηση του εδάφους, σε βάθος περίπου 24 μέτρων, ο ενάγων συνάντησε στο υπέδαφος "ρήγμα", δηλαδή ζώνη στρωμάτων με μεγάλη υδροπερατότητα με αποτέλεσμα να εμφανίζεται απώλεια του ειδικού πολτού που χρησιμοποιείται για τη διάτρηση, και αναγκάστηκε, για να καταστεί δυνατή η συνέχιση των εργασιών, να προβεί στην διεύρυνση της πραγματοποιηθείσης διατρήσεως και στην τοποθέτηση χαλύβδινων περιφραγματικών σωλήνων διαμέτρου 16'', μήκους 24 μ. (βλ. κατάθεση του εξετασθέντος μετά από πρόταση του ενάγοντος μάρτυρος, η οποία δεν αναιρείται από κανένα άλλο αποδεικτικό μέσο), εργασίες, όμως, οι οποίες περιλαμβάνονταν στην προαναφερόμενη αμοιβή, αφού το ανωτέρω φαινόμενο είναι αρκετά συχνό, όπως και ο ίδιος ο ενάγων αναφέρει στην αγωγή του, και προβλέψιμο για τη επίδικη γεώτρηση, αφού η στρωματογραφία της ευρύτερης περιοχής του αγρού του εναγομένου δομείται από προσχώσεις αργίλων και κλαστικών ιζημάτων (αμμοχάλικες - ψηφίδες κλπ.), οι οποίες επικάθεινται ενός ασβεστολιθικού υποβάθρου, που είναι κροατικό (παρουσιάζει διακλάσεις, ρήγματα και κενά) (βλ. επ' αυτού την από Σεπτεμβρίου 2006 τεχνική έκθεση δοκιμαστικής αντλήσεως της εταιρίας με την επωνυμία "ΓΕΩΤΟΜΗ Ε.Π.Ε.", που συνέταξε ο γεωλόγος Δ. Λ.) και επομένως ο ενάγων δεν δικαιούται επιπλέον αμοιβή για τις εργασίες αυτές. Όμως ο ενάγων, κατόπιν συμφωνίας με τον εναγόμενο και για λογαριασμό αυτού, κατέβαλε για την αγορά των ανωτέρω περιφραγματικών σωλήνων, στην εταιρία " ….", το ποσό των 1.028,16 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου και του νομίμου Φ.Π.Α. εκ 19% (βλ. το υπ' αριθμ. 1123/29.06.2005 τιμολόγιο της εταιρίας αυτής) και για τη μεταφορά των σωλήνων αυτών στον τόπο του έργου το ποσό των 101,15 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου και του νομίμου Φ.Π.Α. εκ 19% (βλ. την υπ' αριθμ. 2665/12.06.2005 φορτωτική του Π. Σ.). Συνολικά λοιπόν ο ενάγων δαπάνησε, για την ανωτέρω αιτία, το ποσό των 1,129,31 ευρώ (1.028,16 € + 101,15 €), με το οποίο, κατά τα συμφωνηθέντα, βαρύνετο ο εναγόμενος και επομένως του το οφείλει, ενώ από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος δαπάνησε για την αγορά υλικών (τσιμέντου, ασβέστη, μπετονίτη και ασβεστίνης) για την εκτέλεση του έργου, πέραν των ανωτέρω, και επιπλέον ποσό 1.027,02 ευρώ, όπως αβασίμως ισχυρίζεται. Μόνη δε η προσκόμιση αντίστοιχων τιμολογίων εκδοθέντων στο όνομα του δεν αρκεί προς απόδειξη τούτου. Επομένως, ο ενάγων δικαιούται, για τις ανωτέρω αιτίες, το συνολικό ποσό των 15.769,31 ευρώ (14.640 € +1.129,31 €). Από το ποσό αυτό πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των 3.000ευρώ, που ο εναγόμενος προκατέβαλε στον ενάγοντα, όπως ο ίδιος ο ενάγων αναφέρει στην αγωγή του και αφαιρεί από το αιτηθέν ποσό και απομένει χρεωστικό υπόλοιπο προς καταβολή 12.769,31 ( = 15,769,31 - 3.000) ευρώ. Επομένως, πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή ως βάσιμη και κατ' ουσίαν και να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να καταβάλει στον ενάγοντα το ανωτέρω ποσό, με το νόμιμο τόκο από την επομένη ημέρα της επιδόσεως της αγωγής έως την εξόφληση, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο, αφού εξαφάνισε την εκκαλούμενη 361/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, που είχε απορρίψει την από 25-10-2005 αγωγή ως αβάσιμη με το σκεπτικό ότι η ένδικη γεώτρηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις της προαναφερόμενης Υ.Α., ούτε τις προδιαγραφές που είχαν συμφωνήσει οι διάδικοι, δέχτηκε ως εν μέρει βάσιμη την αγωγή, κρίνοντας ότι το έργο που εκτέλεσε και παρέδωσε ο ενάγων δεν είναι εντελώς διαφορετικό από το συμφωνημένο και, ως εκ τούτου ότι δεν συντρέχει περίπτωση μη εκπλήρωσης της σύμβασης, επιδίκασε στον ενάγοντα - αναιρεσίβλητο ως οφειλόμενη αμοιβή και ως αποδοτέες δαπάνες, που συμφωνήθηκε να βαρύνουν τον εναγόμενο, το ποσό των 12.769,31 ευρώ με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της. Με την κρίση αυτή το Εφετείο δεν στέρησε την απόφαση του από νόμιμη βάση, καθόσον διέλαβε στο σκεπτικό της, με σαφήνεια, επάρκεια και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία για τη θεμελίωση των ουσιαστικών διατάξεων που εφάρμοσε για την επιδίκαση της οφειλόμενης εργολαβικής αμοιβής στον ενάγοντα, καθώς και για τη θεμελίωση της παραδοχής του ότι δεν συντρέχει νόμιμη περίπτωση μη εκπλήρωσης της σύμβασης και εφαρμογής των γενικών διατάξεων 374 και 376 του ΑΚ. Οι δε αιτιάσεις που διαλαμβάνονται στον 2° λόγο αναίρεσης είτε ανάγονται σε εκτίμηση των αποδείξεων και στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, ότι το ένδικο έργο δεν είναι μορφολογικά διαφορετικό από το συμφωνημένο, ούτε άχρηστο για τον σκοπό που συμφωνήθηκε (αιτιάσεις με αρ. 1,2 και 3), είτε δεν συνάπτονται με τις ουσιαστικές παραδοχές της εφετειακής απόφασης, αλλά με τη νομική αιτιολόγηση τους (αρ. 4) και, ως εκ τούτου, δεν αναιρούν τη νόμιμη βάση τις απόφασης. Επομένως, είναι αβάσιμος ο σχετικός από τον αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, με τον οποίο ο αναιρεσείων ισχυρίζεται τα αντίθετα.
Κατά τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 1. και 3 του ν. 1418/1984 "Δημόσια έργα και ρυθμίσεις συναφών θεμάτων", δημόσια έργα είναι έργα υποδομής της χώρας που καλύπτουν βασικές ανάγκες του κοινωνικού συνόλου, συμβάλλουν στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνατοτήτων, στην αύξηση του εθνικού προϊόντος, στην ασφάλεια της χώρας και γενικά αποσκοπούν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής του λαού (παρ.1). Από τεχνική άποψη δημόσια έργα είναι όλα τα έργα που εκτελούν φορείς του δημόσιου τομέα και συνδέονται με οποιοδήποτε τρόπο με το έδαφος, το υπέδαφος ή τον υποθαλάσσιο χώρο, όπως και τα πλωτά τμήματα των τεχνικών έργων (παρ. 3). Επίσης, κατά το άρθρο 2 παρ. 1 του ίδιου νόμου, ο νόμος αυτός εφαρμόζεται σε όλα τα έργα που προγραμματίζονται και εκτελούνται από τους φορείς, που αναφέρονται στην παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 2190/1994. Με κοινές αποφάσεις των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. και του αρμόδιου εκάστοτε υπουργού, είναι δυνατόν έργα που προγραμματίζονται και εκτελούνται από νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δίκαιου των ανωτέρω φορέων να εξαιρούνται των διατάξεων του παρόντος. Στο δε άρθρο 3 περ. α, β και γ του ν. 1418/1984 ορίζεται " Για την εφαρμογή του νόμου αυτού, οι παρακάτω όροι έχουν την ακόλουθη σημασία : α) "Εργοδότης ή κύριος του έργου" είναι το Δημόσιο ή άλλο νομικό πρόσωπο του δημόσιου τομέα, για λογαριασμό του οποίου καταρτίζεται η σύμβαση ή κατασκευάζεται το έργο. β) "Φορέας κατασκευής του έργου" είναι η αρμόδια Αρχή ή Υπηρεσία που έχει την ευθύνη παραγωγής του έργου, γ) "Ανάδοχος εργολήπτης" ή "ανάδοχος" είναι εργοληπτική επιχείρηση στην οποία έχει ανατεθεί με σύμβαση η κατασκευή του έργου. Τέλος, στο άρθρο 21 του ν. 1418/1984 ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής : 1. Με απόφαση του Υπουργού Δημοσίων Έργων εγκρίνονται προδιαγραφές και κανονισμοί που αναφέρονται στον τρόπο κατασκευής των έργων και στην ποιότητα, στον τρόπο σύνθεσης και επεξεργασίας, στη χρήση και στον έλεγχο των υλικών κατασκευής των έργων. Με την απόφαση αυτή μπορεί να ορίζεται αν οι θεσπιζόμενες προδιαγραφές είναι υποχρεωτικές σε κάθε περίπτωση ή ισχύουν προαιρετικά ή ισχύουν ως ελάχιστα όρια. 2.......... 3........... 4. Οι διατάξεις του άρθρου αυτού εφαρμόζονται γενικά σε όλα τα έργα, δημόσια και ιδιωτικά. Εξάλλου, βάσει της προαναφερόμενης εξουσιοδοτικής διάταξης, εκδόθηκε η Κ. Υ. Α. ΔΙΠΑΔ/Β606 των Υπουργών ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. και Γεωργίας "Έγκριση Τεχνικών Προδιαγραφών Κατασκευής Έργων υδρογεωτρήσεων ως ελάχιστα όρια", που αφορά της τεχνικές προδιαγραφές κατασκευής υδρογεωτρήσεων, στην παρ. 6 της οποίας ορίζονται τα εξής : Ευθυγραμμία και κατακορυφότητα των γεωτρήσεων α) οι γεωτρήσεις πρέπει να είναι ευθύγραμμες και κατακόρυφες, σύμφωνα με τα ακόλουθα : Κατακορυφότητα : Η απόκλιση από την κατακορυφότητα δεν πρέπει να ξεπερνά το 1 μέτρο ανά 100 μέτρα (1%). Αν μετά την τελική σωλήνωση διαπιστωθεί ότι η γεώτρηση δεν πληροί τις προδιαγραφές της κατακορυφότητας και ευθυγραμμίας, δεν γίνεται δεκτή. Ειδικά όσον αφορά την κατακορυφότητα, σε περίπτωση που η Διευθύνουσα Υπηρεσία κρίνει ότι η γεώτρηση δύναται να αξιοποιηθεί με κάποιο τύπο αντλίας, που αποδίδει την παροχή εκμετάλλευσης της γεώτρησης, η γεώτρηση γίνεται δεκτή, αφού γίνουν περικοπές στο συνολικό κόστος, όπως παρακάτω : 1....., 2...., 3....., 4. Αν η γεώτρηση έχει απόκλιση μεγαλύτερη του 2,5%, δεν γίνεται αποδεκτή. Από τις προαναφερόμενες διατάξεις προκύπτει ότι οι ρυθμίσεις του ν. 1418/1984, καθώς και των μεταγενεστέρων διαταγμάτων που εκδόθηκαν για την εκτέλεση αυτού και των υπουργικών αποφάσεων που εκδόθηκαν κατ' εξουσιοδότηση του, ρυθμίζουν κατά τρόπο ενιαίο και εξαντλητικό όλα τα έργα που προγραμματίζονται και εκτελούνται από φορείς του δημόσιου τομέα ή από νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου για λογαριασμό του Δημοσίου ή από άλλο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και αποσκοπούν στην άμεση και ευθεία προστασία του γενικού δημοσίου συμφέροντος και έχουν ως αντικείμενο την κατασκευή ή επέκταση έργου συνδεόμενου με το έδαφος, το υπέδαφος ή των υποθαλάσσιο χώρο. Επομένως, οι σχετικές ουσιαστικές ρυθμίσεις του άρθρου_21 του ν. 1418/1984 και της ΚΥΑ ΔΙΠΑΔ/Β606, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του και δημοσιεύτηκε νόμιμα στην ΕτΚ, έχουν ως πεδίο εφαρμογής μόνο τέτοια έργα που προγραμματίζονται και εκτελούνται από φορείς του δημόσιου τομέα ή από νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου για λογαριασμό φορέων του δημόσιου τομέα και αποσκοπούν στην άμεση εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος. Η δε διάταξη του άρθρου 21 παρ. 4 του ν. 1418/1984 (κατά το μέρος που κάνει λόγο για εφαρμογή του άρθρου 21 και σε ιδιωτικά έργα) εννοεί και αναφέρεται σε περιπτώσεις έργων, που προγραμματίζονται ή εκτελούνται από φορείς του δημόσιου τομέα ή από νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου για λογαριασμό φορέων του δημόσιου τομέα με συμβάσεις ανάθεσης έργου σε εργοληπτικές επιχειρήσεις, από τις οποίες συμβάσεις δεν δημιουργούνται διοικητικές διαφορές ουσίας, και δεν αναφέρεται σε περιπτώσεις έργων κατά την έννοια του αστικού δικαίου βάσει σχετικής σύμβασης μεταξύ ιδιωτών, τα οποία δεν εξυπηρετούν άμεσα το γενικό δημόσιο συμφέρον και στα οποία εφαρμογή έχουν μόνο οι οικείες διατάξεις του Αστικού Κώδικα. Συνακολούθως, δεν έσφαλε η προσβαλλόμενη εφετειακή απόφαση ως προς την ερμηνεία της εν λόγω διάταξης και τη μη εφαρμογή στην ένδικη περίπτωση των ρυθμίσεων της προαναφερόμενης ΚΥΑ, ο δε προβλεπόμενος από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ 1ος λόγος αναίρεσης, που ισχυρίζεται τα αντίθετα, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
Κατόπιν αυτών, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 20-7-2012 αίτηση αναίρεσης κατά της 210/2012 απόφασης του Εφετείου Λάρισας.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800)ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Οκτωβρίου 2013 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 18 Νοεμβρίου 2013 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ