ΑΡΙΘΜΟΣ 576/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ 
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ανδρέα Ξένο - Εισηγητή και Βασίλειο Καπελούζο, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Παντιώρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 20 Μαρτίου 2013, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1) Ά. - Χ. Π. του Δ. (και φερόμενου ως Λ. Ε.) και 2) Μ. συζ. Ά. - Χ. Π., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ηλία Τσιρογιάννη, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 10116/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1) Ν. Π. και 2) Ι. Μ., κατοίκων ... .
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 31 Δεκεμβρίου 2012 αίτησή τους, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 88/2013.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Παντιώρας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μπόμπολη με αριθμό και ημερομηνία 59/4-3-2013, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "-Εισάγοντας ενώπιον Σας, κατά τα άρθρα 476 και 513§1α ΚΠΔ, την με αριθ. 320/31-12-2012 αίτηση αναίρεση των Ά. Χ.-Π. του Δ. και Μ. συζύγου Ά. Χ.-Π., κατοίκων ..., κατά της υπ' αριθ. 10116/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, εκθέτουμε τα ακόλουθα: -Από τις διατάξεις του άρθρου 465 § 1 του ΚΠΔ, το οποίο προβλέπει, μεταξύ άλλων, την άσκηση ενδίκου μέσου από αντιπρόσωπο και ιδιαίτερα από το ότι ορίζει: α) ότι το ένδικο μέσο μπορεί να ασκηθεί και μέσω αντιπροσώπου που έχει εντολή κατά τους όρους του άρθρου 96 του ΚΠΔ και β) ότι το πληρεξούσιο ή επικυρωμένο αντίγραφο του προσαρτάται στη σχετική έκθεση, σαφώς προκύπτει ότι η εντολή προς τον αντιπρόσωπο για την άσκηση ενδίκου μέσου, πρέπει να υπάρχει κατά τη στιγμή που αυτός υπογράφει τη σχετική έκθεση, η έλλειψη της δε κατά το χρόνο αυτόν, δεν αναπληρώνεται με τη μεταγενέστερη χορήγηση της (ΑΠ 1279/2000, ΑΠ 900/2003, ΑΠ 2006/2005). -Έτσι, αν το ένδικο μέσο της αναιρέσεως ασκηθεί από αντιπρόσωπο χωρίς εντολή, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου σε συμβούλιο, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους, που εμφανισθούν, απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο, σύμφωνα με το άρθρο 476 § 1 του ΚΠΔ, χωρίς άλλη έρευνα, αφού δεν είναι νοητή επίκληση στην περίπτωση αυτή, ούτε ανώτερης βίας, προς δικαιολόγηση της ελλείψεως πληρεξουσιότητας. -Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπ' αριθ. 10116/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, που δίκασε, ως εφετείο, απορρίφθηκαν, ως απαράδεκτες -λόγω του εκπροθέσμου ασκήσεως τους- οι υπ' αριθ. 2983 και 2982/7-9-2012 εφέσεις των προαναφερθέντων κατά της με αριθ. 9359 και 12911/2010 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών με την οποία καταδικάστηκαν σε ποινή φυλάκισης 22 μηνών έκαστος, για και ηθική αυτουργία σε ψευδή καταμήνυση κατά συρροή. Όπως δε προκύπτει, από την επιτρεπτή επισκόπηση των στοιχείων της δικογραφίας, κατά της αποφάσεως αυτής, που καταχωρήθηκε στο Ειδικό Βιβλίο στις 21-12-2012 οι αναιρεσείοντες άσκησαν, ενώπιον του Γραμματέα του Εφετείου Αθηνών την με αριθ. 320/31-12-2012, δια του "παραστάντος στη δίκη" δικηγόρου τους Ηλία Τσιρογιάννη, δικηγόρος Αθηνών, χωρίς όμως ο ανωτέρω, κατά την άσκηση της να έχει σχετική εντολή, καθόσον δεν προσαρτήθηκε στην υποβληθείσα αίτηση αναιρέσεως το πληρεξούσιο ή επικυρωμένο αντίγραφο του, ώστε να αποδεικνύεται το νομότυπο της ενεργείας του. Αλλά και δεν νομιμοποιείται, στην χωρίς εξουσιοδότηση άσκηση της εν λόγω αναιρέσεως, με την ιδιότητα του "παραστάντος συνηγόρου", -κατά το άρθρο 465§2 του ΚΠΔ-, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι καταδικαστική (ΑΠ 1861/10). -Ως εκ τούτου, επειδή η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε, για λογαριασμό των κατηγορουμένων, από πρόσωπο, χωρίς την κατά νόμο απαιτουμένη εντολή και πληρεξουσιότητα θα πρέπει ν' απορριφθεί, ως απαράδεκτη, να επιβληθούν δε τα - εκ διακοσίων είκοσι (250) €- δικαστικά έξοδα σε βάρος εκάστου των αναιρεσειόντων (άρθ. 583 §1 ΚΠΔ, σε συνδ. με το αρθρ. 3 §3 του Ν. 773/1977 και την 123827/23-12-2010 Απόφαση Υπουργών Οικονομικών & Δικαιοσύνης). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνουμε: 1) Να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, η με αριθ. 320/31-10-2012 αναίρεση των Ά. Χ. - Π. του Δ. και Μ. συζύγου Ά. Χ. - Π., κατοίκων ..., κατά της υπ' αριθ. 10116/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών και 2) Να επιβληθούν τα εκ διακοσίων πενήντα (250) € δικαστικά έξοδα, σε βάρος εκάστου εξ αυτών. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Μπόμπολης" 
Αφού άκουσε 
Τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 42 παρ. 2, 96 παρ. 2 και 465 παρ. 1 και 2 Κ.Ποιν.Δ. όπως τροποποιήθηκαν, προστέθηκαν και αντικαταστάθηκαν με τις διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 1, 6 και 6 παρ. 5 του ν. 1653/1986, συνάγεται ότι ο διάδικος μπορεί να ασκήσει ένδικο μέσο κατά αποφάσεως όχι μόνο αυτοπροσώπως αλλά και δια αντιπροσώπου, εφ' όσον στον τελευταίο δόθηκε έστω και γενική εντολή, αλλά με ρητή μνεία για την άσκηση και ενδίκων μέσων, μπορεί δε η εντολή αυτή να δοθεί με πληρεξούσιο ή και με απλή έγγραφη δήλωση του εντολέα υπό την προϋπόθεση ότι σε αυτήν προσδιορίζεται η αξιόποινη πράξη έστω και με τη γενική κατά τον ποινικό νόμο ομολογία της και ότι υπάρχει κατά το χρόνο ασκήσεως του ενδίκου μέσου, το έγγραφο δε χορηγήσεως αυτής της εντολής ή επικυρωμένο αντίγραφο του προσαρτάται στη σχετική έκθεση που συντάσσεται για την άσκηση του ενδίκου μέσου και σε περίπτωση κατά την οποία ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως το πληρεξούσιο πρέπει να προσκομισθεί στο γραμματέα ενώπιον του οποίου ασκήθηκε το ένδικο μέσο μέσα σε είκοσι ημέρες από την άσκησή του, ενώ το ένδικο μέσο που παρέχεται σε εκείνον που καταδικάστηκε μπορεί να ασκηθεί για λογαριασμό του κατά της καταδικαστικής αποφάσεως και από το συνήγορο που είχε παραστεί κατά τα η συζήτηση οπότε σε τέτοια περίπτωση δεν απαιτείται παροχή πληρεξουσίου ούτε φυσικά προσάρτησή του στη σχετική έκθεση.
Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ. όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από μη δικαιούμενο πρόσωπο ή χωρίς να τηρηθούν οι νόμιμες διατυπώσεις, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανιστούν κατόπιν ειδοποιήσεως του αναιρεσείοντος ή του αντικλήτου του προ 24 ωρών από το γραμματέα της Εισαγγελίας κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε τον ένδικο μέσο.
Στην προκειμένη περίπτωση η κρινόμενη από 31.12.2012 αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της με αριθμό 10116/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό και απέρριψε ως απαράδεκτες (εκπρόθεσμες) τις από 7.9.2012 εφέσεις των ήδη αναιρεσειόντων κατηγορουμένων κατά της με αριθμό 9359/1.2.2010 και 12911/10.2.2010 αποφάσεις του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών με την οποία είχαν καταδικαστεί έκαστος σε ποινή φυλακίσεως είκοσι δύο (22) μηνών, ασκήθηκε δε αυτή η αίτηση αναιρέσεως, όπως αναφέρεται στην συνταχθείσα με αριθμό 320/2012 έκθεση που υπογράφεται από την Γραμματεία του Εφετείου Αθηνών και από τον δικηγόρο Ηλία Τσιρογιάννη ως παραστάντα δικηγόρο, από τον εν λόγω δικηγόρο, ο οποίος αναφέρεται ότι παρέστη στη δίκη που αφορούσε τους ήδη αναιρεσείοντες κατηγορούμενους και δήλωσε ότι ασκεί αναίρεση κατά της ως άνω απορριπτικής των εφέσεων αυτών αποφάσεις του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου. Ο ως άνω δικηγόρος δεν επισύναψε στην έκθεση αναιρέσεως κατά την άσκηση αυτής πληρεξούσιο ή έγγραφη δήλωση με επικύρωση της υπογραφής των εντολέων του σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 96 παρ. 1 και 465 παρ. 1. Κ.Ποιν.Δ. για την άσκηση υπ' αυτού ως εντολοδόχου των της υπό κρίση αιτήσεις αναιρέσεως. Περαιτέρω από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι ο ανωτέρω δικηγόρος είχε εκπροσωπήσει ενώπιον του Εφετείου δυνάμει των από 24.8.2012 εξουσιοδοτήσεων τους μη εμφανισθέντως στη συνεδρίαση της 12/12/2012 εκκαλούντες κατηγορουμένους κατά τη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. Πλην όμως η απόφαση αυτή κατά της οποίας στρέφεται η κρινόμενη αίτηση δεν είναι καταδικαστική για να μπορεί, κατ' άρθρο 463 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ. το ένδικο μέσο της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αυτής, να ασκηθεί για λογαριασμό του καταδικασθέντος και από το συνήγορο που είχε παραστεί στην συζήτηση χωρίς να απαιτείται παροχή πληρεξουσίου ούτε προσάρτηση τούτου στη σχετική έκθεση. Επομένως, δεν ασκήθηκε παραδεκτώς η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως ελλείψει προσαρτήσεως στην έκθεση περί αυτής της κατά νόμο εξουσιοδότηση των αναιρεσειόντων με την οποία να παρέχεται εντολή από αυτούς για την άσκηση του ως άνω ένδικου μέσου από τον εμφανισθέντα ενώπιον της Γραμματέα του Εφετείου Αθηνών κατά της προσβαλλομένης μη καταδικαστικής αποφάσεως ως αντιπρόσωπο των, ούτε συνέτρεχε περίπτωση προσκομίσεως τέτοιας εξουσιοδοτήσεως στο γραμματέα ενώπιον του οποίου ασκήθηκε αυτή η αίτηση αναιρέσεως εντός είκοσι ημερών από την άσκηση της αφού η προσβαλλομένη απόφαση απαγγέλθηκε με απόντες τους ήδη αναιρεσείοντες κατηγορουμένους, νομίμως όμως εκπροσωπουμένους από τον ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο τους, με συνέπεια να θεωρούνται παρόντες οι εκπροσωπούμενοι ως άνω κατηγορούμενοι κατά την απαγγελία της αποφάσεως αυτής. Η εκ μέρους του εμφανισθέντος ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου σε Συμβούλιο ύστερα από ειδοποίηση από τον γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ως αντικλήτου των αναιρεσειόντων δικηγόρου Ηλία Τσιρογιάννη έκθεση των απόψεων των τελευταίων για την ύπαρξη έγγραφης εξουσιοδοτήσεως προς αυτόν ως πληρεξούσιο των για την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως για λογαριασμό των, δεν ασκεί ουδεμία επιρροή καθόσον δεν καλύπτει την παράλειψη προσάρτησης των απαιτουμένων εξουσιοδοτήσεων των αναιρεσειόντων προς τον ως άνω δικηγόρο στην έκθεση αναιρέσεως για να είναι παραδεκτή η άσκηση της. Πέραν αυτών στις προσκομιζόμενες με το κατατεθέν στις 13/3/2013 στην Γραμματέα της Εισαγγελίας του Άρειου Πάγου από τον ως άνω δικηγόρο υπόμνημα σε φωτοτυπικά επικυρωμένα αντίγραφα δύο από 24/8/2012 εξουσιοδοτήσεις των αναιρεσειόντων με βεβαίωση από 10/10/2012 του γνησίου της υπογραφής των από τον ίδιο ανωτέρω δικηγόρο, δεν προσδιορίζεται σαφώς η ειδική εντολή για την άσκηση τέτοιου ένδικου μέσου κατά τρόπο ώστε να μη καταλείπεται ουδεμία αμφιβολία στο δικαστήριο για τη χορήγηση τέτοιας πληρεξουσιότητας από τους εντολείς του κατηγορουμένους για τη συγκεκριμένη ποινική υπόθεση. Μετά από τα παραπάνω η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ελλείψει τηρήσεως των νομίμων διατυπώσεων και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί αυτή ως απαράδεκτη και να καταδικασθούν καθένας των αναιρεσειόντων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 31/12/2012 υπ' αριθμό εκθέσεως 320/2012 αίτηση των αναιρεσειόντων α) Ά. Χ.-Π. του Δ. και Α. (και φερόμενο ως Λ. Ε.) και β) Μ. συζύγου Ά. Χ.-Π., κατοίκων ... για αναίρεση της υπ' αριθμό 10116/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (Πλημμελημάτων). Και 
Καταδικάζει καθένα των αναιρεσειόντων στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Απριλίου 2013. Και 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 10 Απριλίου 2013. 
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ