Αριθμός 1458/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Μαζαράκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω μη υπάρξεως Αντιπροέδρου στο Τμήμα και κωλύματος του αρχαιοτέρου Αρεοπαγίτη), Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Μαρία Βαρελά, Αρεοπαγίτες. 
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 15 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ε. Δ. Λ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Κατρίτση, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Της αναιρεσίβλητης: Θ. Κ. του Α., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Διονύσιο Σιούτα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24/11/2008 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3484/2010 του ιδίου Δικαστηρίου και 3207/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 7/2/2012 αίτησή της. 
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Βαρελά ανέγνωσε την από 23/4/2013 έκθεσή της, με την οποία πρότεινε την απόρριψη της αίτησης αναιρέσεως. 
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη της.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 118 παρ. 1, 566 παρ. 1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιό λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλομένη αιτίαση. Ειδικά, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία διατάξεως του ουσιαστικού δικαίου, πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή της. Αν δε το δικαστήριο ερμήνευσε την υπόθεση στην ουσία της, πρέπει να εκτίθενται και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά υπό τα οποία συνετελέσθη η προβαλλομένη παραβίαση του κανόνος του ουσιαστικού δικαίου. 
Στην προκειμένη περίπτωση, με την ένδικη από 7 Φεβρουαρίου 2012 με αριθμό κατάθεσης 140/2012 αίτηση αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 3.207/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, διαλαμβάνονται επί λέξει τα ακόλουθα: "προσφεύγω ενώπιον Υμών κατά της υπ' αριθμ. 3207/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών και κατά της συμβολαιογράφου Αθηνών Θ. Κ. του Ι. δια τους κάτωθι νομίμως και βασίμους λόγους: Δεν δημοσιεύθηκε εις το πρακτικόν συνεδριάσεως 454/11-2-1994 η δημόσια διαθήκη που συνέταξε ως κρίνει το δικαστήριον η συμβολαιογράφος και κατονομάζει τας διατάξεις των άρθρων του ΑΚ κλπ και του νόμου που ορίζει την σύνταξη συμβολαιογραφικών εγγράφων και διαθηκών αφού όχι μόνον δεν έχει καταχωρηθεί ολόκληρος εις τα πρακτικά ως ορίζουν τα άρθρα 1769 ΑΚ και 808 ΚΠολΔ αλλά ούτε καν αποτελεί συμβολαιογραφικό έγγραφο αφού δεν έχει καν επικυρωθεί από την αναφερομένη ως συντάξασα αυτό συμβολαιογράφο Θ. Κ.. Περί εκδόσεως Συμβολαιογραφικών εγγράφων αναφέρεται ο συμβολαιογραφικός Νόμος 670/1997. Δεν θα αντικρούσω την απόφασιν στα άρθρα του Νόμου που κρίνει η Απόφασις καθόσον αυτά στηρίζονται στο πως εμφάνισε το περιεχόμενο των πρακτικών μετά την δημοσίευσιν όπως το εμφάνισε και εμέ όταν της εζήτησα να μου την δώση και ιδιόγραφόν της. Με την διαφορά ότι επ' αυτής δεν αναφέρει ότι δημοσιεύθηκε. Αφού δεν εδημοσιεύθη, άρθρο 1769 ΑΚ, 808 ΚΠολΔ. Ενσωματώνω εις την αίτησίν μου τα πρακτικά δημοσιεύσεως εξ ολοκλήρου εν ακριβή φωτοτυπία, ακολούθως". Στη συνέχεια, η αναιρεσείουσα, επισυνάπτει εις διπλούν τα υπ' αριθμ. 454 πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών περί δημοσιεύσεως δημόσιας διαθήκης της Π. θυγ. Ι. Κ. ή Κ. πρώην συζύγου Δ. Λ.. Καταλήγουσα η αναιρεσείουσα αναφέρει: "ενσωματώνω εις την αίτησιν μου το κατ' αρχάς υπό της συμβολαιογράφου μετά τη δημοσίευσιν, πρακτικόν δημοσιεύσεως, ως δημοσιευθείσα διαθήκη της μητρός μου (διότι η διαθέτις ήτο μήτηρ μου ονομαζόμενη Π. Ι. Κ. αποβιώσασα την 22-10-1993) με την επικυρωμένην της, σημείωσιν (στην τελευταία σελίδα): Ότι ακριβές φωτοτυπικό αντίγραφον εκ του συνημμένου εις την .../1984 πράξη μου (δημοσία διαθήκη) πρωτότυπον. Αθήνα 15-3-1994. Ζητεί δε η αναιρεσείουσα με την αίτησή της αυτή να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να ακυρωθεί η εις το πρακτικό δημοσιεύσεως 454/11-2-1994 υπ' αριθμ. .../1984 δημόσια διαθήκη και παν έγγραφον απορρέον αυτής, με αυτό το περιεχόμενο η αίτηση αναιρέσεως είναι απορριπτέα ως παντελώς αόριστη διότι δεν περιέχει κάποιο λόγο από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ και για τους οποίους συγχωρείται η αναίρεση τελεσίδικης αποφάσεως. Μόνη η αναφορά των διατάξεων των άρθρων 1769 ΑΚ και 808 ΚΠολΔ χωρίς αναφορά των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά από το Εφετείο και του νομικού σφάλματος που τυχόν αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση, προφανώς δεν θεμελιώνει λόγο αναίρεσης εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση της Ε. Λ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3207/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών και να καταδικασθεί η ηττωμένη αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ - 
Απορρίπτει την από 7-2-2012 αίτηση της Ε. Λ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3207/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και - 
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ. 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 26 Ιουνίου 2013.
Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 2 Ιουλίου 2013.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ