Αριθμός 958/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Kωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Χαραλαμπία Σίμου, Αρεοπαγίτες. 
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Δημόσια επιχείρησης με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" (ΟΣΕ ΑΕ) που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Ζαχόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..
Του αναιρεσιβλήτου: Φ. Π. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Μπούρα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 21-6-2007 αγωγή και 13-5-2009 ανακοίνωση δίκης του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Βέροιας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 201/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 2903/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 29-4-2010 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Χαραλαμπία Σίμου, ανέγνωσε την από 2-2-2012 έκθεσή του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτη Χρυσόστομου Ευαγγέλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. 
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο εδώ αναιρεσίβλητος, με την από 21-6-2007 αγωγή του, ισχυρίσθηκε ότι οι προστηθέντες από την αναιρεσείουσα, ως αρμόδιοι υπάλληλοί της, έγιναν υπαίτιοι σύγκρουσης αμαξοστοιχίας με το αυτοκίνητό του, από την οποία προκλήθηκαν σ' αυτόν σωματικές βλάβες και υλικές ζημίες. Ζήτησε δε να υποχρεωθεί η αναιρεσείουσα να του καταβάλει ποσό 152.000 ευρώ ως αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Η αγωγή έγινε μερικώς δεκτή πρωτοδίκως, η δε έφεση της εδώ αναιρεσείουσας απερρίφθη με την προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Νομική αοριστία της αγωγής υπάρχει και ιδρύει λόγο αναίρεσης από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, όταν το δικαστήριο αξίωσε στοιχεία περισσότερα από τα κατά νόµον αναγκαία ή αρκέστηκε σε λιγότερα. Ποσοτική δε αοριστία υφίσταται και ελέγχεται µε τους αναιρετικούς λόγους του άρθρου 559 αριθ. 8 ή 14, όταν δεν συγκεκριμενοποιούνται όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά τον νόμο για την θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής (ΑΠ 961/2011). 
Στην προκείµενη περίπτωση, ο εδώ αναιρεσίβλητος εξέθετε στην αγωγή του: Ότι το ΔΧΦ αυτοκίνητό του υπέστη σοβαρές ζηµιές από τη σύγκρουσή του µε την αµαξοστοιχία και ειδικότερα καταστράφηκαν, µεταξύ άλλων, το κουβούκλιο, οι δύο εµπρόσθιοι φανοί, ένα σετ σπόιλ και το επικαθήµενο µετά του ψυκτικού µηχανήµατος (θάλαµος, σασί, άξονες, τροχοί και ψυκτικό µηχάνηµα), το οποίο ήταν µη επισκευάσιµο. Ότι συνεπεία του ατυχήµατος το αυτοκίνητό του τέθηκε εκτός λειτουργίας, εφόσον η επισκευή του ήταν οικονοµικά ασύµφορη και από τη στέρηση της χρήσεώς του απώλεσε εισόδηµα 58.500 ευρώ, το οποίο µε πιθανότητα και κατά τη συνήθη πορεία των πραγµάτων θα κέρδιζε κατά το χρονικό διάστηµα από τον µήνα Ιανουάριο 2006 έως τον µήνα Ιούνιο 2007, αν δεν συνέβαινε το ατύχηµα και δεν υφίστατο εκτεταµένες ζηµιές το αυτοκίνητό του, από τη µεταφορά νωπών αγροτικών προϊόντων από την Ελλάδα στη Γερµανία και Ολλανδία και κατεψυγµένων προϊόντων από τη Γερµανία και Ολλανδία στην Ελλάδα, εκτελώντας 45 δροµολόγια µε κέρδος ανά δροµολόγιο 1.300 ευρώ, από το οποίο ποσό ζήτησε να του επιδικασθεί εκείνο των 49.020 ευρώ, αφαιρώντας το εισόδηµα των 9.800 ευρώ που είχε από την εργασία του ως οδηγός αυτοκινήτου. Με αυτό το περιεχόµενο η αγωγή είναι κατά πάντα ορισµένη όσον αφορά την περιγραφή των υλικών ζηµιών που υπέστη το αυτοκίνητο του ενάγοντος και το διαφυγόν κέρδος του τελευταίου, µη απαιτουµένης περαιτέρω εξειδίκευσης αυτών. Το Εφετείο που έκρινε ορισµένη την αγωγή δεν παρέλειψε παρά τον νόµο να κηρύξει απαράδεκτο και ο περί του αντιθέτου πρώτος από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ λόγος του αναιρετηρίου είναι αβάσιµος. Κατά το άρθρο 559 αριθμ.11 εδ. α' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά µέσα που ο νόµος δεν επιτρέπει. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 270 παρ. 2 εδάφ. γ' του Κ.Πολ.Δ., όπως αυτό αντικαταστάθηκε µε το άρθρο 12 του ν. 2915/ 2001, ισχύει δε από 1-1-2002 κατά το άρθρο 15 του ν. 2943/2001 και εφαρµόζεται σύµφωνα µε το άρθρο 524 παρ. 1 του άνω Κώδικα και στη διαδικασία της δευτεροβάθµιας δίκης, ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συµβολαιογράφου λαµβάνονται υπόψη µόνο αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου, δύο τουλάχιστον εργάσιµες ηµέρες πριν από τη βεβαίωση. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής ενώπιον των πρωτοβαθµίων και δευτεροβαθµίων δικαστηρίων, κατά την τακτική διαδικασία είναι παραδεκτές, ως αποδεικτικά µέσα, και ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συµβολαιογράφου, εφόσον συντρέχουν αθροιστικώς οι προϋποθέσεις της δόσης αυτών, πριν από τη συζήτηση της υποθέσεως και ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιµες ηµέρες πριν από τη βεβαίωση. Αν λείπει έστω και µία από τις δύο αυτές προϋποθέσεις η ένορκη βεβαίωση δεν είναι απλώς άκυρη αλλά ανύπαρκτη ως αποδεικτικό µέσο και δεν λαµβάνεται υπόψη (ΑΠ 184/2011). Η ένορκη βεβαίωση, εάν ελήφθη µετά τη συζήτηση στον πρώτο βαθµό, παραδεκτώς προσκοµίζεται και λαµβάνεται υπόψη από το δευτεροβάθµιο δικαστήριο κατ' άρθρο 529 παρ. 1α ΚΠολΔ, εκτός εάν τούτο την αποκρούσει ως απαράδεκτη κατά τη διάταξη του άρθρου 529 παρ. 2 ΚΠολΔ (Α.Π. 509/2011). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 562 παρ. 2 του ΚΠολΔ, είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισµό ο οποίος δεν προτάθηκε νόµιµα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται α) για παράβαση που δεν µπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλµα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση, γ) για ισχυρισµό που αφορά την δηµόσια τάξη. Στην προκειµένη περίπτωση, µε τον δεύτερο από το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ λόγο του αναιρετηρίου προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά τον νόµο έλαβε υπόψη την υπ' αριθ. .../15-5-2008 ενώπιον του Ειρηνοδίκη Βέροιας ένορκη βεβαίωση της Ε. Χ., την οποία επικαλέσθηκε ο εφεσίβλητος- ενάγων, αφενός διότι αυτή ελήφθη µετά τη συζήτηση της αγωγής στον πρώτο βαθµό και προσκοµίσθηκε, απαραδέκτως, µε την προσθήκη των προτάσεων του εναγόµενου, δια τον οποίο λόγο και το πρωτοβάθµιο δικαστήριο δεν την έλαβε υπόψη και αφετέρου διότι δεν υπάρχει νόµιµη και εµπρόθεσµη επίδοση της κλήσεως για την εξέταση της µάρτυρος στην έδρα της διοίκησης της αναιρεσείουσας - εναγόµενης. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, κατά µεν το πρώτο σκέλος του, διότι η ένορκη βεβαίωση που ελήφθη µετά τη συζήτηση στο πρωτοβάθµιο δικαστήριο παραδεκτά λαµβάνεται υπόψη στο δευτεροβάθµιο δικαστήριο, εκτός αν το τελευταίο την αποκρούσει ως απαράδεκτη, κατά δε το δεύτερο σκέλος του, διότι, ενώ ο εφεσίβλητος - ενάγων µε τις προτάσεις του ενώπιον του Εφετείου επικαλέσθηκε ως αποδεικτικό µέσο την ως άνω ένορκη βεβαίωση και ότι αυτή ελήφθη µετά από νόµιµη κλήτευση της εναγόµενης-εκκαλούσας, η τελευταία δεν απέκρουσε ως απαράδεκτο αποδεικτικό µέσο τη βεβαίωση αυτή, λόγω µη νόµιµης κλήτευσής της. Περαιτέρω λόγος αναίρεσης από το αρθ.559 αριθ.10 του ΚΠολΔ ιδρύεται, όταν το δικαστήριο δέχεται ως αληθινά πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης χωρίς απόδειξη. 
Με τον τρίτο από το άρθρο 559 αριθ. 10 ΚΠολΔ λόγο του αναιρετηρίου προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δέχθηκε πράγµατα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης χωρίς απόδειξη και ειδικότερα δέχθηκε ότι "από κανένα αποδεικτικό µέσο δεν αποδείχθηκε ότι στη σύγκρουση συνέβαλε αµελής συµπεριφορά του ενάγοντος και απέρριψε ως αβάσιµο τον ισχυρισµό των εναγόµενων περί συνυπαιτιότητας του ενάγοντος, που είχε επαναφερθεί στο Εφετείο µε λόγο έφεσης, µολονότι από τις περιεχόµενες στα πρακτικά µαρτυρικές καταθέσεις και τα έγγραφα που προσκόµισαν οι διάδικοι αποδείχθηκε η αποκλειστική υπαιτιότητα του εναγοµένου". Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι υπό την επίφαση της συνδροµής των προϋποθέσεων θεµελίωσής του, πλήττει τη µη επιδεκτική αναιρετικού ελέγχου εκτίµηση των αποδείξεων (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ), τούτο δε πέραν του ότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, κατέληξε στην παραπάνω κρίση του, αφού έλαβε υπ' όψη του τις μνημονευόμενες αποδείξεις (μάρτυρες, έγγραφα, ένορκες βεβαιώσεις). Τέλος κατά το αρθ.559 αριθ.9, λόγος αναίρεσης επιτρέπεται και αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν. Με τον τέταρτο από το άρθρο 559 αριθ. 9 ΚΠολΔ λόγο του αναιρετηρίου προβάλλεται ότι το Εφετείο επιδίκασε πλέον του αιτηθέντος και ειδικότερα επιδίκασε χρηµατική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης, την οποία υπέστη ο ενάγων και από τον τραυµατισµό του κατά το ένδικο ατύχηµα, ενώ η αιτηθείσα µε την αγωγή χρηµατική ικανοποίηση βάση είχε µόνο το ψυχολογικό σοκ που υπέστη ο ενάγων από τη θέα του κατεστραµµένου αυτοκινήτου του και τις υλικές ζηµιές που αυτό υπέστη. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιµος, διότι όπως προκύπτει από το δικόγραφο της αγωγής ο ενάγων ζήτησε χρηµατική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη και από τη σωµατική βλάβη που υπέστη από το ατύχηµα. Κατά συνέπεια η ένδικη αίτηση αναίρεσης πρέπει να αποριφθεί και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου (αρθ. 176, 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 29-4-2010 αίτηση, της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε." 
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ. 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Απριλίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Μαΐου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ