ΑΡΙΘΜΟΣ 981/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ 
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως (κωλυομένης της Αντιπροέδρου Θεοδώρας Γκοΐνη), Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ανδρέα Ξένο - Εισηγητή, Βασίλειο Καπελούζο και Πάνο Πετρόπουλο, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνο Παρασκευαϊδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 29 Μαΐου 2013, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Α. Σ. του Χ., κατοίκου ... που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ.1746/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς. Με πολιτικώς ενάγουσα την Α. Ζ. του Δ.
Το Τριμελές Εφετείο Πειραιώς, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Δεκεμβρίου 2012 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 168/2013.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Παρασκευαϊδης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου με αριθμό 100/10.4.2013, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
"Εκ των διατάξεων των άρθρων 474§2, 476§1, 509§1α και 513§1α του Κ.Π.Δ, σαφώς συνάγεται, ότι προϋπόθεση της υπό του Αρείου Πάγου εξετάσεως της αιτήσεως αναιρέσεως είναι, η αναγραφή εις αυτήν, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, έστω και ενός, εκ των περιοριστικώς αναφερομένων εις το άρθρο 510 § 1, λόγου αναιρέσεως. Άλλως, το ένδικο αυτό μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Στην προκειμένη περίπτωση, η υπό κρίση, εμπροθέσμως ασκηθείσα, αίτηση αναιρέσεως, κατά της υπ' αριθμ. 1746/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς, με την οποία ο αναιρεσείων Α. Σ. κατεδικάσθη κατ' έφεση για συκοφαντική δυσφήμηση σε φυλάκιση έξι (6) μηνών (ανασταλείσης επί τριετίαν), πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι υπό τον αναιρετικό λόγο της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πλήττεται η ουσιαστική κρίση του Δικαστηρίου. Κατόπιν αυτών, Προτείνομεν α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτος η ενώπιον του Γραμματέως του Εφετείου Πειραιώς, ασκηθείσα υπ' αριθμ. 81/24-12-2012 αίτηση αναιρέσεως του Α. Σ. του Χ., κατοίκου ... κατά της υπ' αριθμ. 1746/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς, Και β) Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα. Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Αναστάσιος Κανελλόπουλος" 
Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ.2, 474 παρ.2, 476 παρ.1, 484 παρ.1, 509 παρ.1 και 510 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ'ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ'αποφάσεων και βουλευμάτων, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται στην αίτηση αναιρέσεως κατ' αποφάσεως ένας τουλάχιστον λόγος από τους αναφερομένους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠοινΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και κατ'ακολουθίαν απορριπτέα (άρθρα 476 και 513 ΚΠοινΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει τον λόγο αναιρέσεως χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλουμένη αιτίαση και χωρίς αναφορά της νομικής πλημμέλειας δεν αρκεί. Ειδικότερα για το ορισμένο του από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ ΚΠοινΔ λόγου αναιρέσεως της ελλείψεως από την απόφαση της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλεται από το Σύνταγμα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, εάν ελλείπει παντελώς η αιτιολογία πρέπει να προσδιορίζεται με την αίτηση αναιρέσεως η ανυπαρξία αυτής σε σχέση με συγκεκριμένο κεφάλαιο της αποφάσεως στα οποία αναφέρεται η αιτίαση, ενώ αν υπάρχει αιτιολογία πρέπει να διευκρινίζεται σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή σε σχέση με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της αποφάσεως στα οποία αναφέρεται ήτοι ποιες οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία αυτής ή οι αντιφατικές αιτιολογίες ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν έχουν ληφθεί υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 2/2002, 19/2001).
Εξ άλλου δεν αποτελεί παραδεκτό λόγο αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων, η εσφαλμένη εκτίμηση των εγγράφων η παράλειψη αξιολογήσεως και αναφοράς κάθε αποδεικτικού μέσου χωριστά και η παράλειψη συσχετίσεως των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές υπό την επίκληση ελλείψεως αιτιολογίας πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.
Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η υπ'αριθμό 1746/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς (Πλημμελημάτων) με την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων σε ποινή φυλακίσεως έξι (6) μηνών για την πράξη της συκοφαντικής δυσφημήσεως σε βάρος της εγκαλούσας εν διαστάσει συζύγου του (άρθρα 26 παρ.1α, 27 παρ.1 και 363 σε συνδυασμό με 362 Ποινικού Κώδικα). Από την συνταγείσα, για την άσκηση της ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως ενώπιον της Γραμματέα του Εφετείου Πειραιώς υπ'αριθμό 81/24.12.2012 σχετική έκθεση, προκύπτει ότι ο αναιρεσείων ζήτησε την αναίρεση της εν λόγω αποφάσεως για όσους λόγους επιφυλάσσεται να επικαλεσθεί επιπροσθέτως και διότι όπως κατά λέξη αναφέρει "στερείται πλήρους και επαρκούς αιτιολογίας, καθώς σε κανένα σημείο της δεν προκύπτει πόθεν και εκ ποίου προέρχεται το ψεύδος, ουδείς μάρτυς δεν εβεβαίωσε επαρκώς όπως και η απόφαση ότι εγώ ήμουν το πρόσωπο το οποίο ενέργησε το τηλεφώνημα (ούτε και σχετική από τον ΟΤΕ βεβαίωση υπήρξε). Ουδείς ακόμη και οι καταθέσεις της μηνύτριας δεν είναι σαφείς αλλά έρχονται σε σύγκρουση μεταξύ τους, αναφέροντας πότε ότι το δήθεν τηλεφώνημά μου ήταν η αιτία της απόλυσής της και πότε ότι, αιτία ήταν η ανεπάρκειά της στην εργασία της. Μάλιστα και οι μάρτυρες κατηγορίας μου που δήθεν γνώριζαν το συμβάν δηλώνουν ότι κακώς κλήθηκαν διότι δεν γνώριζαν κάτι τέτοιο. Επειδή, τα γεγονότα είναι ασαφή οδηγούν σε μια αναιτιολόγητη απόφαση". Οι αιτιάσεις αυτές, όμως, δεν στηρίζουν σαφή και ορισμένο λόγο αναιρέσεως, αφού δεν αναφέρεται στην ως άνω έκθεση αναιρέσεως σε τι συνίσταται η έλλειψη αιτιολογίας που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση σε σχέση με τις παραδοχές αυτής, ούτε ποιες είναι οι τυχόν ασάφειες ή οι αντιφατικές αιτιολογίες στην αιτιολογία της αποφάσεως. Με όσα εκθέτει στην κρινόμενη αίτησή του ο αναιρεσείων πλήττει όσα δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας μετά από την εκτίμηση αποδείξεων και αμφισβητεί την ορθότητα των συμπερασμάτων στα οποία αυτό κατέληξε, υπό διαφορετική από τον ίδιο εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων. Με το παραπάνω περιεχόμενο η κρινόμενη αίτηση είναι απαράδεκτη γιατί δεν περιέχει κάποιο σαφή και ορισμένο λόγο αναιρέσεως από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠοινΔ και δεν αποτελεί κατά τα προεκτεθέντα παραδεκτό λόγο αναιρέσεως υπό την επίκληση ελλείψεων στην αιτιολογία η προβολή αιτιάσεων που πλήττουν την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα ουσιαστική κρίση του άνω δικαστηρίου και κατατείνουν σε επανεκτίμηση της υποθέσεως.
Μετά από αυτά και αφού διαπιστώνεται από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση ότι ειδοποιήθηκε ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος να προσέλθει να εκθέσει τις απόψεις του στο παρόν Δικαστήριο (σε Συμβούλιο), πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας. (άρθρο 476 παρ.1 ΚΠοινΔ). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 24.12.2012 (υπ'αριθμό εκθέσεως 81) αίτηση του Α. Σ. του Χ. για αναίρεση της υπ'αριθμ.1746/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς (Πλημμελημάτων). Και Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Ιουνίου 2013. Και 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 3 Ιουλίου 2013.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ