Αριθμός 1378/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 13 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ε. Κ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θωμά Τραυλό.
Της αναιρεσιβλήτου: Ε. συζ. Α. Κ., το γένος Χ. Τ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Μπουμπάρη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8 Μαρτίου 2005 ανακοπή ερημοδικίας του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Εφετείο Κερκύρας. Εκδόθηκε η 348/2006 οριστική απόφαση του ιδίου δικαστηρίου την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 8 Μαρτίου 2007 αίτησή του και τους από 28 Ιουλίου 2011 και 11 Μαρτίου 2013 πρόσθετους λόγους αναιρέσεως.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε τις από 24 Φεβρουαρίου 2012 και 2 Μαΐου 2013 έκθέσεις του, με τις οποίες εισηγήθηκε, για μεν την πρώτη, να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, για δε τη δεύτερη, να απορριφθούν οι από 11 Μαρτίου 2013 πρόσθετοι λόγοι. 
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την μερική παραίτηση από το δικόγραφο της από 8 Μαρτίου 2007 αιτήσεώς του και μόνο ως προς τους πρώτο και τρίτο αναιρετηρίους λόγους ως και την παραδοχή των λοιπών λόγων της αιτήσεως και των δικογράφων των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή των, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο αναιρεσείων με δήλωση του πληρεξουσίου του δικηγόρου Θωμά Τραυλού που καταχωρήθηκε στα πρακτικά προς τον οποίο έδωσε τη σχετική πληρεξουσιότητα με το υπ' αριθ. .../26-3-2013 ειδικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Ηγουμενίτσας Λουκίας Αθανασίου-Μουσελίμη παραιτήθηκε από τους πρώτο και τρίτο λόγο της αναίρεσης.
Συνεπώς σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 294, 295, 297, 299 και 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα η αναίρεση θεωρείται σαν να μη ασκήθηκε ως προς τους λόγους αυτούς.
Κατά το άρθρο 569 παρ. 2 ΚΠολΔ, οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως ασκούνται μόνον δια δικογράφου το οποίο κατατίθεται στην γραμματεία του Αρείου Πάγου τουλάχιστον 30 ημέρες πριν από την συζήτηση της αιτήσεως, επιδίδεται δε στον αναιρεσίβλητο και τους λοιπούς διαδίκους πριν από την ίδια προθεσμία. Από την διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη και προς τις διατάξεις των άρθρων 568 παρ. 3 και 571 ΚΠολΔ, οι οποίες προβλέπουν τον προσδιορισμό δικασίμου σε χρόνο που παρέχει επαρκή προθεσμία για επίδοση και προπαρασκευή της υποθέσεως, ως και την σύνταξη εκθέσεως από τον οριζόμενο εισηγητή, προκύπτει ότι ως ημέρα συζητήσεως για τον υπολογισμό της προθεσμίας καταθέσεως και επιδόσεως του δικογράφου των προσθέτων λόγων νοείται η ορισθείσα από τον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου ή τον Πρόεδρον του οικείου Τμήματος, κατά το άρθρο 568 παρ. 2, όχι δε και η μεταγενέστερη μετ' αναβολή εξ αυτής ή ματαίωση προσδιορισθείσα (Ολ.ΑΠ 143/84, 654/84). 
Στη προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων άσκησε πρόσθετους λόγους αναιρέσεως 1) με το από 27-7-2011 δικόγραφο, το οποίο κατέθεσε στον αρμόδιο γραμματέα του Αρείου Πάγου στις 28-7-2011 και 2) με το απ ό 11-3-2013 δικόγραφο, το οποίο κατέθεσε στον γραμματέα του αυτού Δικαστηρίου την ίδια ημεροχρονολογία. Οι πρόσθετοι αυτοί λόγοι πρέπει ν' απορριφθούν ως απαράδεκτοι λόγω μη εμπρόθεσμης άσκησης τους διότι καίτοι η αρχική δικάσιμος της αναίρεσης είχε προσδιορισθεί από τον Πρόεδρον του Α1 Πολιτικού Τμήματος για τις 5 Μαρτίου 2012 οι μεν ασκηθέντες με το από 27-7-2011 δικόγραφο επιδόθηκαν στην αναιρεσίβλητη στις 9-1-2013 όπως τούτο προκύπτει από την προσκομιζόμενη υπ. αριθ. 8920Β/9-1-2013 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Κέρκυρας ... οι δε ασκηθέντες με το από 11-3-2013 δικόγραφο κατατέθηκαν στις 11-3-2013, αλλά και επιδόθηκαν στην αναιρεσίβλητη στις 12-3-2013 όπως τούτο προκύπτει από την υπ. αριθ. 9056Β'/12-3-2013 έκθεση επίδοσης του ίδιου ως άνω δικαστικού επιμελητή ήτοι μετά την αρχική δικάσιμο(5-3-2012).
Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 106, 335 και 338 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι "πράγματα" κατά την έννοια της πρώτης από αυτές (άρθρο 559 αριθ. 8) που προτάθηκαν ή δεν προτάθηκαν, των οποίων η λήψη ή μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο ιδρύει τον προβλεπόμενο από αυτή λόγο αναιρέσεως, αποτελούν οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που θεμελιώνουν ή καταλύουν τη βάση της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, και ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, όχι δε και ο ισχυρισμός που συνέχεται με την ιστορική αιτία της αγωγής, της ένστασης ή της αντένστασης, ο οποίος αποκρούεται ή γίνεται δεκτός με την παραδοχή ή την απόρριψη, αντίστοιχα, ως αβασίμων ή βασίμων των θεμελιωτικών της αγωγής ένστασης ή αντένστασης πραγματικών γεγονότων. Επίσης, δεν ιδρύεται ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη του ισχυρισμό αλλά τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό, γιατί η απόρριψη αυτή σημαίνει ότι έχει ληφθεί υπόψη ο ισχυρισμός, ανεξάρτητα αν δεν έγινε δεκτός, αλλά και όταν το δικαστήριο αντιμετωπίζει και απορρίπτει στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν. 
Στη προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την επισκόπηση του δικογράφου της ανακοπής ως λόγος ανωτέρας βίας προβλήθηκε 1) η ασθένεια του ανακόπτοντος και 2) η παραίτηση του τότε πληρεξουσίου του δικηγόρου Σπυρίδωνος Αθανασίου. Από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη αμφότερους τους ισχυρισμούς αυτούς του ανακόπτοντος τους οποίους και τους απέρριψε τον μεν πρώτο ως ουσία αβάσιμο τον δε δεύτερο ως αόριστο, ενώ δεν προκύπτει ότι έλαβε υπόψη ισχυρισμούς που δεν προτάθηκαν. Επομένως ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης κατ' εκτίμηση από τον αριθ. 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος κατά το λοιπό μέρος είναι απαράδεκτος διότι οι προβαλλόμενες αιτιάσεις ανάγονται στην εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων που δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο (άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.) Κατ' ακολουθίαν πρέπει ν' απορριφθεί η αναίρεση και οι πρόσθετοι αυτής λόγοι και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου (άρθρα 183, 176 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Θεωρεί πως δεν ασκήθηκε η αναίρεση ως προς το πρώτο και τρίτο αυτής λόγο. 
Απορρίπτει την από 8-3-2007 αίτηση του Ε. Κ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 348/2006 απόφασης του Εφετείου Κέρκυρας και τους από 27-7-2011 και από 11-3-2013 πρόσθετους αυτής λόγους.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Ιουνίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Ιουνίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ