Αριθμός 1429/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Μιτσιάλη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη, Βασίλειο Καπελούζο-Εισηγητή και Πάνο Πετρόπουλο, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μποροδήμου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Η. Χ. του Δ., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Γιαννίδη , για αναίρεση της υπ' αριθ21384/2013. αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. 
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Ιουνίου 2013 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 791/13 
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 1παρ.5Α του Ν. 2801/2000, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 70 παρ.1 του Ν. 3431/3-2-2006,που ίσχυε εν προκειμένω ως εκ του χρόνου τελέσεως της πράξεως: "Η εγκατάσταση σταθμού εκπομπής ή/και λήψη ραδιοσήματος και κατασκευής κεραίας χωρίς άδεια ή έγκριση, εφόσον αυτή απαιτείται, η χρήση σταθμού εκπομπής ραδιοσήματος χωρίς άδεια ή η παραχώρηση ηλεκτρικού ρεύματος σε εγκαταστάσεις άλλου, ο οποίος κατέχει ή λειτουργεί σταθμό εκπομπής ή/και λήψης ραδιοσήματος με ή χωρίς άδεια ή παραχώρηση της κατασκευής σε άλλον για την εγκατάσταση κεραίας χωρίς άδεια, εφόσον απαιτείται ... τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι δύο ετών και χρηματική ποινή από 7.500 έως 38.000 ευρώ ...". Εξ άλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως της από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της αποφάσεως, το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατυπώσεως του σκεπτικού της.
Στη προκείμενη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών [που δίκασε σε δεύτερο βαθμό], με την με αριθμό 21384/2013 [προσβαλλόμενη] απόφαση του, δέχθηκε ανελέγκτως ότι, από τα αποδεικτικά μέσα που μνημονεύει ότι έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: στην …κατά το χρονικό διάστημα από 13-5-08 έως 9-1-2009 με την ιδιότητα του νομίμου εκπροσώπου της εταιρείας με την επωνυμία "Wind Hellas ΑΕ" τοποθέτησε και λειτούργησε μία κατασκευή κεραίας σταθμού ξηράς κινητής τηλεφωνίας δίχως τη σχετική άδεια της ΕΕΤΤ επί του δώματος καθώς και στο υπόγειο της επί της οδού …αρ … κείμενης οικοδομής, που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 50 μέτρων από το νηπιαγωγείο. Οι ισχυρισμοί δε του κατηγορουμένου οι οποίοι δεν είναι αυτοτελείς αλλά αρνητικοί της κατηγορίας πρέπει ν' απορριφθούν. Από το από 9-1-2009 δε πρακτικό της αρμόδιας Πολεοδομίας αποδεικνύεται η κατεδάφιση της ως άνω κεραίας εκ των υστέρων και συνεπώς πρέπει ν' αναγνωρισθεί σ' αυτόν η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ 2 δ του ΠΚ. κ' Ακολούθως το Δικαστήριο κήρυξε αυτόν ένοχο, με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ 2δ ΠΚ του ότι: Στην …στο χρονικό διάστημα από 13-5-2008 έως 9-1-2009 με περισσότερες πράξεις τέλεσε περισσότερα εγκλήματα και ειδικότερα: 1) Στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, με την ιδιότητα του νομίμου εκπροσώπου της εταιρείας με τον δ.τ. "Wind Hellas ", τοποθέτησε και λειτούργησε μία (1) κατασκευή κεραίας σταθμού ξηράς κινητής τηλεφωνίας, υπό την έννοια της διάταξης του αρθ.1 N.2801/2000, χωρίς την ύπαρξη των απαιτούμενων προς τούτο, σύμφωνα με τη διάταξη του αρθ.1§2 (Α) του ιδίου Νόμου αδειών της Ε.Ε.Τ.Τ., στο δώμα και στο υπόγειο κτιρίου κειμένου στην οδό …αρ. …, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση πενήντα μέτρων από νηπιαγωγείο.
Με αυτά που δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 2 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθη¬καν από την αποδεικτική διαδικασία και τα οποία συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1,26,94 Π.Κ,1 παρ 1, Δ,2,5 του Ν 2801/2000 όπως η παρ 5 αντικ. με το άρθρο 70 παρ 1 α του Ν. 3431/2006 που εφάρμοσε, τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και τις οποίες ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου παραβίασε, δηλαδή με την παραδοχή ασαφών, ελλειπών ή αντιφατικών αιτιολογιών. Ειδικότερα δε, εκθέτει ότι ο κατηγορούμενος, χωρίς να διαθέτει τις απαιτούμενες άδειες της Ε.Ε.Τ.Τ. τοποθέτησε και λειτούργησε μία κατασκευή κεραίας σταθμού ξηράς κινητής τηλεφωνίας σε κτήριο που βρίσκεται σε απόσταση περίπου πενήντα μέτρων από νηπιαγωγείο, χωρίς βεβαίως να υπάρχει ασάφεια ή αντίφαση από το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε το ως άνω υπαλλακτικώς μεικτό έγκλημα με δύο τρόπους [τοποθέτηση και λειτουργία κεραίας]αφού οι ενέργειες του αυτές συνιστούν μία πράξη, για την οποία και κρίθηκε ένοχος. Η ειδικότερη αιτίαση του αναιρεσείοντος ότι το διατακτικό της αποφάσεως αποτελεί πιστή αντιγραφή του διατακτικού, είναι απορριπτέα, ως αβάσιμη, καθόσον, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης αποφάσεως, στο σκεπτικό περιλαμβάνονται, πέραν των αναφερομένων στο διατακτικό, πραγματικά περιστατικά [μεταγενέστερη κατεδάφιση κεραίας] που συντέλεσαν στην αναγνώριση ελαφρυντικού, υπέρ του κατηγορουμένου. Ενόψει των ανωτέρω, ο από το άρθρο 510 παρ.1οτοιχ.Δ' ΚΠοινΔ. δύο πρώτοι λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως, είναι απορριπτέοι, ως αβάσιμοι.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 99 παρ. 1 του Π. Κ , όπως ίσχυε μετά την αντικατάσταση του με το άρθρο 2 παρ. 3 του ν. 2479/1997 "αν κάποιος που δεν έχει καταδικασθεί αμετακλήτως για κακούργημα ή πλημμέλημα σε περιοριστική της ελευθερίας ποινή ανώτερη των έξι μηνών με μία μόνη ή με περισσότερες αποφάσεις, οι ποινές των οποίων δεν υπερβαίνουν συνολικά το ανώτερο όριο, καταδικασθεί σε τέτοια ποινή που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη, το δικαστήριο με την απόφαση του διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής για ορισμένο διάστημα που δεν μπορεί να είναι κατώτερο από τρία και ανώτερο από πέντε έτη, εκτός αν κρίνει με βάση ειδικά μνημονευόμενα στην αιτιολογία της αποφάσεως στοιχεία, ότι η εκτέλεση της ποινής κατά το άρθρο 82 είναι απολύτως αναγκαία για να αποτρέψει τον κατάδικο από την τέλεση νέων αξιοποίνων πράξεων". Ήδη, με το άρθρο 2 του ν. 3904/2010, που άρχισε να ισχύει κατά το άρθρο 38 αυτού από τη δημοσίευση του στις 23.12.2010 στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως, αντικαταστάθηκε εκ νέου η παρ. 1 του άρθρου 99 Π. Κ, με αύξηση του ορίου του συνόλου των περιοριστικών της ελευθερίας ποινών στις οποίες έπρεπε κάποιος να μην έχει καταδικασθεί αμετάκλητα σε ένα έτος, με αύξηση του ορίου της νέας ποινής στην οποία αυτός να καταδικάσθηκε σε τρία έτη και με καθορισμό του χρονικού διαστήματος για το οποίο μπορεί το δικαστήριο με την απόφαση του να διατάξει την αναστολή εκτελέσεως, υπό τους αυτούς κατά τα λοιπά όπως και πριν περιορισμούς από ένα έως τρία έτη. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει με σαφήνεια, ότι το δικαστήριο υποχρεούται να ελέγξει τη συνδρομή των προϋποθέσεων αναστολής εκτελέσεως της ποινής και να αποφασίσει σχετικά, χωρίς την υποβολή σχετικού αιτήματος, για το ζήτημα της αναστολής, αλλά και να αιτιολογήσει ειδικά την τυχόν αρνητική κρίση του και ότι αν προχωρήσει στη μετατροπή της ποινής, χωρίς προηγουμένως να αποφασίσει επί της αναστολής αυτής, υπερβαίνει αρνητικά την εξουσία του και υποπίπτει στην ελεγχόμενη αναιρετικά πλημμέλεια της υπερβάσεως εξουσίας από την οποία ^ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' Κ.Ποιν.Δ. λόγος αναιρέσεως.
Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 21384/2013 απόφαση του, επέβαλε στον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο ποινή φυλακίσεως δώδεκα (12) μηνών, για παράβαση του Ν.2180/2000 [όπως τροποποιήθηκε με τον Ν.3431/2006]. Ακολούθως ,το ως άνω δικαστήριο παρέλειψε να ερευνήσει [καίτοι δεν υποβλήθηκε σχετικό αίτημα] τις προϋποθέσεις αναστολής της επιβληθείσης ποινής χωρίς να αιτιολογήσει ειδικώς την κρίση του με αναφορά των στοιχείων εκείνων, που επειδή συνέτρεχαν, απέκλειαν την αναστολή εκτελέσεως της εν λόγω ποινής φυλακίσεωςστην , προέβη στη μετατροπή της σε χρηματική προς δέκα (10) ευρώ, ανά ημέρα. Έτσι όμως, το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε στην πλημμέλεια της αρνητικής υπερβάσεως εξουσίας, που ελέγχεται από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Η Κ.Ποιν.Δ. και προβάλλεται με το βάσιμο τρίτο λόγο αναιρέσεως ότι δηλαδή, χωρίς να ελέγξει τις προϋποθέσεις αναστολής της επιβληθείσης ποινής φυλακίσεως, οι οποίες κατά τον αναιρεσείοντα συνέτρεχαν στο πρόσωπο του προχώρησε στη μετατροπή της επιβληθείσης συνολικής ποινής.
Συνεπώς, κατά παραδοχή της αιτήσεως πρέπει να αναιρεθεί κατά ένα μέρος η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τη διάταξη της περί μετατροπής της επιβληθείσης ποινής φυλακίσεως και να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά τούτο το μέρος μόνον για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που την εξέδωσε το οποίο όμως θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 Κ.Ποιν.Δ), ενώ κατά τα λοιπά η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί, κατά ένα μέρος, την με αριθμό 21384/2013 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ως προς τη διάταξη περί μετατροπής της επιβληθείσης ποινής φυλακίσεως των (12) μηνών σε χρηματική.
Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της για νέα συζήτηση ως προς αυτό στο ίδιο ως άνω δικαστήριο, συντιθέμενο από δικαστές άλλους, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.
Απορρίπτει κατά τα λοιπά την από 19/6/2013 δήλωση- αίτηση του Η. Χ. του Δ., περί αναιρέσεως της ως άνω αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στις 20 Νοεμβρίου 2013 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ