Αριθμός 956/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Β. Β. του Ε., ιερομόναχου, κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Πλάτωνα Νιάδη και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων:1. Της εταιρίας με την επωνυμία " …", που εδρεύει στην ... όπως νόμιμα εκπροσωπείται και 2. Του Γ. Τ. του Λ., κατοίκου ... οι οποίοι δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-12-2008 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:4476/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1502/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15-5-2012 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιλτιάδης Σπυρόπουλος, ανέγνωσε την από 1-2-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως. 
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως του και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νόμιμα, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.
Στην προκειμένη περίπτωση, από τις προσκομιζόμενες …/7-8-2012 και …/7-8-2012 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών …, προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της απόφασης δικάσιμο (8-2-2013), επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, στους αναιρεσιβλήτους: 1) ομόρρυθμη εταιρία, με την επωνυμία " …" και 2) Γ. Τ. του Λ. Επομένως, εφόσον αυτοί δεν εμφανίσθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου, πρέπει το Δικαστήριο να προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία τους. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 335, 336, 339, 340, 591 παρ. 1 και 681 Α' ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το δικαστήριο και στην ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο, για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση, πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς υποστήριξη των ισχυρισμών τους, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι και αυτοί που θεμελιώνουν ή αποκρούουν την αγωγή. Εξ άλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 11γ' ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ιδρύεται λόγος αναίρεσης κατά της απόφασής του. Αρκεί δε για την ίδρυση του λόγου αυτού και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη τέτοια αποδεικτικά μέσα (ΑΠ 1700/2011).
Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη 1502/2011 απόφασή του, δεν έλαβε υπόψη τα προσαχθέντα με επίκληση από αυτόν έγγραφα, τα οποία ήταν κρίσιμα για την απόδειξη της υπαιτιότητας ή συνυπαιτιότητας του ενάγοντος και ήδη δεύτερου αναιρεσιβλήτου και ειδικότερα: 1) τα έγγραφα της ποινικής δικογραφίας, 2) την ΕΓ 79-09/114/3Δ/10 διάταξη του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε η από 10-1-2008 έγκλησή του εναντίον του δευτέρου αναιρεσιβλήτου, 3) τη 285/2010 διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, που εκδόθηκε κατόπιν προσφυγής του εναντίον της ανωτέρω διάταξης του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών, με την οποία παραγγέλθηκε η άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον του δεύτερου αναιρεσιβλήτου για την αξιόποινη πράξη της σωματικής βλάβης από αμέλεια. Ότι, ειδικότερα, η αιτιολογία της διάταξης αυτής είναι η ακόλουθη: "Όπως προκύπτει από τις φωτογραφίες της Τροχαίας …, που διενήργησε την αστυνομική προανάκριση και τα λοιπά έγγραφα της δικογραφίας, ανεξαρτήτως της τυχόν υπαιτιότητας του εγκαλούντα, που του επιρρίπτεται με την προσβαλλόμενη διάταξη, προκύπτει η αμέλεια του εγκαλουμένου. Συγκεκριμένα, το φορτηγό αυτοκίνητο του εγκαλουμένου, με αριθ. κυκλοφορίας ... ΙΧΦ, εισήλθε από ιδιωτική χωμάτινη οδό χωρίς να παραχωρηθεί η προτεραιότητα στο αυτοκίνητο του εγκαλούντα, με δεξιά στροφή και χωρίς να ελεγχθεί η κίνηση των οχημάτων και από τις δύο πλευρές, όπως οφείλεται. Ειδικότερα, σύμφωνα με το άρθρο 25 παρ. 5 του ΚΟΚ, "αυτοί που εισέρχονται σε οδό από χωματόδρομο, μονοπάτια κλπ οφείλουν να παραχωρούν προτεραιότητα σε αυτούς που κινούνται στην οδό", αν μάλιστα ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι η οδός είχε περιορισθεί λόγω εκτελέσεως έργων, προκύπτει σαφώς ότι δεν οδηγούσε με σύνεση και με τεταμένη την προσοχή του ....". και 4) την από Μαρτίου 2010 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του τεχνικού συμβούλου - μηχανικού μηχανολόγου ΕΜΠ Β. Κ., καθώς και τα λοιπά έγγραφα, που αναφέρονται λεπτομερώς στο αναιρετήριο.
Από τη βεβαίωση που διαλαμβάνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, κατά τρόπο γενικό, ότι το Εφετείο για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, για το ως άνω ζήτημα "έλαβε υπόψη την ένορκη κατάθεση το μάρτυρα των εναγόντων που εξετάστηκε στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, την 189/2011 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα του προσθέτως παρεμβαίνοντος στον Ειρηνοδίκη Αθηνών, καθώς και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι και για ορισμένα των οποίων γίνεται μνεία παρακάτω, χωρίς κανένα από αυτά να παραλειφθεί για την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς, μεταξύ των οποίων και οι προσκομιζόμενες από τους διαδίκους φωτογραφίες των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητείται", χωρίς όμως ουδεμία μνεία και ουδείς σχολιασμός να γίνεται ούτε της ως άνω έκθεσης πραγματογνωμοσύνης του Β. Κ., ούτε των εγγράφων της ποινικής δικογραφίας, καθώς ούτε και της 285/2010 διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, -που εκδόθηκε μετά την έκδοση της πρωτοβάθμιας 4476/26-10-2009 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ενώπιον του οποίου, απόντος του ήδη αναιρεσείοντος Β. Β., δηλώθηκε από τους ενάγοντες ότι δεν εισάγεται, ως προς αυτόν η αγωγή προς συζήτηση και κηρύχθηκε, ως προς αυτόν, ματαιωμένη η συζήτηση και επομένως, ο ήδη αναιρεσείων, στερήθηκε του πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας, γι' αυτό αναγκάστηκε να ασκήσει στο Εφετείο πρόσθετη παρέμβαση υπέρ του εκκαλούντος - εναγομένου Επικουρικού Κεφαλαίου, ως καθολικού διαδόχου της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας "ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ ΑΕΑΖ", λόγω ανάκλησης της άδειας λειτουργίας της, ο δε προσθέτως παρεμβαίνων είχε έννομο συμφέρον να γίνει δεκτή η ως άνω έφεση, καθόσον έχει ασκήσει την από 3-8-2009 αγωγή αποζημιώσεώς του, η οποία εκκρεμεί εισέτι και του βαρέος τραυματισμού του από το ένδικο τροχαίο ατύχημα - γεννώνται ικανές αμφιβολίες περί του εάν το Εφετείο έλαβε υπόψη του τα εν λόγω έγγραφα, τα οποία προσκόμισε με επίκληση επιτρεπτώς ο αναιρεσείων στο Εφετείο, αφού, για άγνωστο λόγο, οι ενάγοντες δεν κλήτευσαν και δεν εισήγαγαν την αγωγή τους, ως προς αυτόν, στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, τα δε έγγραφα αυτά ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.
Επομένως, ο δεύτερος από το άρθρο 559 αριθ. 11γ' ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτός, ως βάσιμος, παρέλκει δε η έρευνα του πρώτου λόγου αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ.19 ΚΠολΔ, που αφορά το ίδιο ζήτημα, της υπαιτιότητας ή συνυπαιτιότητας των οδηγών των εμπλακέντων στο τροχαίο ατύχημα αυτοκινήτων και οι πλημμέλειες που αναφέρονται στο λόγο αυτό ταυτίζονται με εκείνες που αναφέρονται στο γενόμενο δεκτό, ως βάσιμο, ως άνω δεύτερο λόγο αναίρεσης.
Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, η συγκρότηση του οποίου από άλλους δικαστές είναι εφικτή (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).
Τέλος, τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που δεν κατέθεσε προτάσεις, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσιβλήτων, λόγω της ήττας τους (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).- 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 1502/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.
Και 
Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.- 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Μαΐου 2013. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Μαΐου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ