Αριθμός 1436/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' Ποινικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (κωλυομένου του Τακτικού Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Δημάδη, σύμφωνα με την υπ'αριθμ.66/2013 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια, Δήμητρα Μπουρνάκα, Μαρία Βασιλάκη (κωλυομένου του Αρεοπαγίτη Νικόλαου Κωνσταντόπουλου) και Χρυσούλα Παρασκευά, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Μαΐου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Παντιώρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελεύς) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, περί αναιρέσεως της 1084/2012 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών. Με κατηγορούμενο τον Δ. Α. του Α., κρατούμενο στο Κατάστημα Κράτησης Λάρισας, που δεν παρέστη στο ακροατήριο.
Το Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας Εφετών Αθηνών ζητά τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 93/31 Ιανουαρίου 2013 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Τμήματος Ποινικών Ενδίκων Μέσων του Εφετείου Αθηνών Βασιλικής Κονδύλη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 207/2013.
Αφού άκουσε 
Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναιρέσεως. 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 551 ΚΠΔ όπως αντικατεστάθη δια του άρθρου 35 Ν.4055/2012, παρ.1 "Αν πρόκειται να εκτελεσθούν κατά του ίδιου προσώπου περισσότερες αμετάκλητες καταδικαστικές αποφάσεις για διαφορετικά εγκλήματα που συρρέουν, εφαρμόζονται οι ορισμοί του Ποινικού Κώδικα για τη συρροή", παρ.3 "Για τον καθορισμό της συνολικής ποινής, ως ποινή βάσης λαμβάνεται υπόψη η βαρύτερη από αυτές σε περίπτωση δε ίσης διάρκειας λαμβάνεται υπόψη η νεώτερη απόφαση. Αν μεταξύ των προς εκτέλεση αποφάσεων υπάρχει και απόφαση που αμετάκλητα έχει καθορίσει συνολική ποινή, για τον καθορισμό της νέας συνολικής ποινής λαμβάνεται ως βάση η καθορισθείσα συνολική ποινή, εάν αυτή είναι βαρύτερη από τις ποινές που επιβλήθηκαν με τις άλλες αποφάσεις". Περαιτέρω κατά το άρθρο 94 παρ.1 Π.Κ.: "Κατά του υπαιτίου δύο ή περισσότερων εγκλημάτων που πραγματώθηκαν με δύο ή περισσότερες πράξεις και τιμωρούνται κατά το νόμο με πρόσκαιρες στερητικές της ελευθερίας ποινές, επιβάλλεται, μετά την επιμέτρησή τους συνολική ποινή, η οποία αποτελείται από τη βαρύτερη από τις συντρέχουσες ποινές επαυξημένη. Αν οι συντρέχουσες ποινές είναι του Ιδίου είδους και ίσης διαρκείας, η συνολική ποινή σχηματίζεται με την επαύξηση μιας απ' αυτές. Η επαύξηση της βαρύτερης ποινής για κάθε μια από τις συντρέχουσες ποινές δεν μπορεί να είναι κατώτερη από: α) τέσσερις μήνες, αν η συντρέχουσα ποινή είναι ανώτερη από δύο έτη, β) ένα έτος αν η ποινή αυτή είναι κάθειρξη έως δέκα έτη και γ) δύο έτη, αν η ποινή αυτή είναι κάθειρξη ανώτερη από δέκα έτη. Οπωσδήποτε όμως η επαύξηση δεν μπορεί να είναι ανώτερη από τα 3/4 του αθροίσματος των άλλων συντρεχουσών ποινών, ούτε μπορεί η συνολική ποινή να ξεπεράσει τα είκοσι πέντε έτη όταν πρόκειται για κάθειρξη, τα δέκα έτη όταν πρόκειται για φυλάκιση και τους έξι μήνες όταν πρόκειται για κράτηση". Εξ άλλου κατά την έννοια του άρθρου 105 Π.Κ. ο καταδικασθείς εις στερητική της ελευθερίας ποινή μπορεί να απολυθεί υπό τον όρο της ανακλήσεως και εφ'οσον έχει εκτίσει, προκειμένου για φυλάκιση τα δύο πέμπτα της ποινής του (προκειμένου δε για πρόσκαιρο κάθειρξη, τα τρία πέμπτα της ποινής του) υπό τας εις το επόμενο άρθρο 106 ιδίου κώδικος προϋποθέσεις, κατά δε το άρθρο 107 παρ.1 Π.Κ. "Η απόλυση μπορεί να ανακληθεί, αν εκείνος που απολύθηκε δεν συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις που του επιβλήθηκαν κατά την απόλυση". Τέλος κατά την παρ.5 του άνω άρθρου 551 ΚΠΔ όπως ισχύει: "Το δικαστήριο αποφαίνεται αφού ακούσει τον καταδικασμένο ή το συνήγορό του, αν είναι παρόντες, καθώς και τον εισαγγελέα. Κατά της απόφασης επιτρέπεται αναίρεση στον καταδικασμένο και τον εισαγγελέα", δι'όλους τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 510 παρ.1 Κ.Π.Δ. και συνεπώς και δι'εκείνο της εσφαλμένης εφαρμογής ή ερμηνείας ουσιαστικής ποινικής διατάξεως (στοιχ.ε'), οία είναι και το προδιαληφθέν άρθρο κατά το μέρος που αναφέρεται στον καθορισμό συνολικής ποινής. Εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά που εδέχθη ότι απεδείχθησαν στη διάταξη που εφηρμόσθη, ενώ εσφαλμένη ερμηνεία, όταν ο δικαστής αποδίδει στο νόμο διάφορο έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλομένη απόφαση υπ'αριθμ.1084/2012 του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, κατόπιν αιτήσεως - αναφοράς του Διευθυντού των Φυλακών Λάρισας προς καθορισμό συνολικής ποινής του Δ. Α. το δικαστήριο αυτό προέβη σε συγχώνευση των επιβληθεισών εις βάρος του στερητικών της ελευθερίας ποινών με τις αποφάσεις α)1815/2009 συγχωνευτική του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποίαν επεβλήθη εις αυτόν συνολική ποινή φυλακίσεως έξι (6) ετών και πέντε (5) μηνών και β)39791/2006 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία του είχεν επιβληθεί συνολική ποινή φυλακίσεως τεσσάρων (4) μηνών και δέκα (10) ημερών. Εξ άλλου εις εκτέλεση του υπ'αριθμ.277/2009 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Χαλκίδος, δια του οποίου διετάχθη η υπό τον όρο της ανακλήσεως απόλυσή του από τις φυλακές, όπου εξέτιε, την επιβληθείσα διά της υπ'αριθμ.1815/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών ποινή ο άνω κατάδικος απεφυλακίσθη την 27 Οκτωβρίου 2009 με υπόλοιπο ποινής τρία (3) έτη, οκτώ (8) μήνες και είκοσι δύο (22) ημέρες. Όμως η δια του άνω βουλεύματος απόλυση ανεκλήθη δια του υπ'αριθμ.217/2012 βουλεύματος (επίσης) του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Χαλκίδος, κατ'άρθρο 107 Π.Κ., διότι ο απολυθείς δεν συνεμορφώθη με τις υποχρεώσεις που του επεβλήθησαν κατά την απόλυση. Το Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, λαμβάνον υπ'όψη τα ανωτέρω για την συγχώνευση, έθεσε ως ποινή βάσεως το προς έκτιση υπόλοιπο των τριών (3) ετών, οκτώ (8) μηνών και είκοσι δύο (22) ημερών, εκ των έξι (6) ετών και πέντε (5) μηνών της υπ'αριθμ.1815/2009 αποφάσεως, εις την οποίαν επιμέτρησε την δια της υπ'αριθμ.39791/2006 αποφάσεως επιβληθείσα ποινή, εκ της οποίας έλαβε δύο (2) μήνες και δέκα (10) ημέρες καθώρισε δε συνολική ποινή φυλακίσεως τριών (3) ετών, δέκα (10) μηνών και τριάντα δύο (32) ημερών. Εντεύθεν και έσφαλε το άνω δικαστήριο κατά την εφαρμογήν των σχετικών περί συγχωνεύσεως διατάξεων ως άνω, αφού έπρεπε να λάβει ως ποινή βάσεως ολόκληρη την ποινή των έξι (6) ετών και πέντε (5) μηνών και ο σχετικός λόγος αναιρέσεως του εισαγγελέως εφετών, εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ.Ε'ΚΠΔ είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί δε η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο για νέα συζήτηση εφ'οσον η σύνθεσή του είναι δυνατή από άλλο δικαστή εκτός εκείνου που δίκασε προηγουμένως. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την υπ'αριθμ.1084/2012 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.
Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, εκτός εκείνου που δίκασε προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Σεπτεμβρίου 2013. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 21 Νοεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ