Αριθμός 555/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Α1' Πολιτικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Αντώνιο Ζευγώλη, Αρεοπαγίτες. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Των αναιρεσειόντων: 1.Ετερόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία … και διακριτικό τίτλο …που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2.Α. Α. του Π., 3. Σ. Β. του Δ., 4.Α. Γ. του Κ., 5.Ε. Σ. του Μ., 6.Α. Ζ. του Α. και 7. Π. Γ. του Α., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεόδωρο Καμπέρη, ο οποίος κατάθεσε προτάσεις. Του αναιρεσιβλήτου: Κ. Α. του Φ., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Ζηκογιάννη, ο οποίος κατάθεσε προτάσεις. Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Στο σημείο αυτό, ο πληρεξούσιο των αναιρεσειόντων ζήτησε και έλαβε από τον Πρόεδρο τον λόγο και δήλωσε ότι παραιτείται από το δικόγραφο της από 9 Μαΐου 2009 αιτήσεώς του, για αναίρεση της 382/2009 οριστικής απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου αφού έλαβε το λόγο, ζήτησε να του επιδικασθεί δικαστική δαπάνη. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή οι αναιρεσείοντες, με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου τους, που έγινε στο ακροατήριο και καταχωρίσθηκε στα ταυτάριθμα προς την παρούσα απόφαση πρακτικά, παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της από 09-05-2009 αιτήσεώς τους περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 382/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Η παραίτηση αυτή έγινε σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 573 παρ. 1, 299, 294 εδ. α'και 297 ΚΠολΔ. Συνεπώς, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να θεωρηθεί ότι δεν ασκήθηκε (άρθρο 295 παρ. 1 εδ. α'ΚΠολΔ). Επειδή, το αίτημα του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσίβλητου Κ. Α., το οποίο διατυπώνεται στις από 24-01-2013 προτάσεις που κατέθεσε, περί επιβολής, εις βάρος των παραιτηθέντων αναιρεσειόντων, των δικαστικών εξόδων αυτού, τα οποία προκλήθηκαν από την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, είναι νόμιμο (άρθρο 188 παρ. 1 ΚΠολΔ). Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτό ως βάσιμο και στην ουσία, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Θεωρεί ως μη ασκηθείσα την από 09-05-2009 αίτηση των 1) Ετερόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία … και το διακριτικό τίτλο …, 2) Α. Α. του Π., 3) Σ. Β. του Δ., 4) Α. Γ. του Κ., 5) Ε. Σ. του Μ., 6) Α. Ζ. του Α. και 7) Π. Γ. του Α., περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 382/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου 2013. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Μαρτίου 2013. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ