Αριθμός 328/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ανδρέα Ξένο και Βασίλειο Καπελούζο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μπόμπολη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Σ. Σ. του Γ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Σακελλαρίου, για αναίρεση της υπ' αριθ. 6661/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγουσα την "ΤΡΑΠΕΖΑ EFG EUROBANK ERGASIAS ΑΕ", νομ. εκπ, που δεν παρέστη. 
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Δεκεμβρίου 2011 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 97/2012.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 79 παρ.1 του Ν. 5960/1933, "ο εκδίδων εν γνώσει επιταγή μη πληρωθείσα επί πληρωτή παρά τω οποίω δεν έχει αντίστοιχα διαθέσιμα κεφάλαια, κατά το χρόνο της έκδοσης ή της πληρωμής, τιμωρείται με φυλάκιση και χρηματική ποινή ή με εκατέρα των ποινών αυτών". Η διάταξη αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 ν.δ. 1325/1972 και ορίσθηκε ότι "εκείνος που εκδίδει επιταγή μη πληρωθείσα επί πληρωτή παρά τω οποίω δεν έχει αντίστοιχα διαθέσιμα κεφάλαια κατά τον χρόνο της έκδοσης της επιταγής ή της πληρωμής αυτής, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων δραχμών". Από τη διάταξη αυτή, από την οποίαν απαλείφθηκε το "εν γνώσει" της προηγουμένης ρυθμίσεως, προκύπτει ότι το έγκλημα της εκδόσεως ακάλυπτης επιταγής είναι τυπικό και για την στοιχειοθέτηση του απαιτείται αντικειμενικά μεν 1) έκδοση τυπικά έγκυρης επιταγής, δηλαδή συμπλήρωση επί του εντύπου της επιταγής των στοιχείων που προβλέπονται στο νόμο 2) υπογραφή του εκδότη, στη θέση υπογραφής του εκδότη, αδιάφορα αν η επιταγή εκδίδεται για ατομικό του χρέος και σύρεται επί προσωπικού του λογαριασμού ή για χρέος άλλου ή εταιρίας που εκπροσωπείται από αυτόν και σύρεται επί λογαριασμού του άλλου ή της εταιρίας, 3) εμπρόθεσμη εμφάνιση της επιταγής προς πληρωμή και 4) έλλειψη αντιστοίχων διαθεσίμων κεφαλαίων στον πληρωτή, τόσο κατά το χρόνο εκδόσεως όσο και κατά το χρόνο εμφανίσεως της επιταγής προς πληρωμή, υποκειμενικά δε, γνώση και θέληση των στοιχείων της πράξεως, της εκδόσεως δηλαδή επιταγής, που είναι ακάλυπτη. Με την νέα δηλαδή ρύθμιση δεν απαιτείται άμεσος δόλος, με την έννοια της εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τελέσεως της πράξεως. Με βάση τις παραπάνω προϋποθέσεις και το σκοπό της διάταξης του άνω άρθρου, δράστης (αυτουργός) του εγκλήματος της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής μπορεί να είναι μόνο ο "εκδίδων" επιταγή, χωρίς αντίκρισμα, δηλαδή αυτός που πραγματοποιεί την επί του τίτλου δήλωση βουλήσεως (υπογράφει το έγγραφο της επιταγής) και θέτει αυτό σε κυκλοφορία, ανεξάρτητα από το πρόσωπο για το οποίο επέρχονται οι έννομες συνέπειες που απορρέουν από αυτή.
Περαιτέρω, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτουμένη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.2 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Δ' ιδίου Κωδικός, όταν εκτίθενται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι επιτρεπτή ή αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα κατ' είδος γενικώς, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά εξ ενός εκάστου αυτών.
Στη προκείμενη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την προσβαλλόμενη, με αριθμό 6661/2011,απόφαση του, αναφέροντας όλα τα αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψη [αναγνωσθέντα έγγραφα και κατάθεση μάρτυρα κατηγορίας] δέχθηκε για τον κατηγορούμενο - αναιρεσείοντα τα ακόλουθα: "Στη ..., ως νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "NEASIS adv ΕΠΕ", εξέδωσε α) στις 30-11-2005 την υπ' αριθμ. ... επιταγή, ποσού 17.000,00 ευρώ, εις διαταγήν της εταιρίας "ΤΥΠΟΧΑΡΤΙΚΗ ΑΕ", πληρωτέα από τη "ΛΑΪΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ", η οποία όμως όταν εμφανίστηκε νομότυπα προς πληρωμή την 30-11-2005 στην πληρώτρια τράπεζα, δεν πληρώθηκε λόγω έλλειψης των αντίστοιχων διαθέσιμων κεφαλαίων στο λογαριασμό σε χρέωση του οποίου εκδόθηκε και β) στις 15-12-2005 την υπ' αριθμ. ... επιταγή, ποσού 17.000,00 ευρώ, εις διαταγήν της εταιρίας "ΤΥΠΟΧΑΡΤΙΚΗ Α.Ε", πληρωτέα από τη "ΛΑΪΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ", η οποία όμως όταν εμφανίστηκε νομότυπα προς πληρωμή στις 15-12-2005 δεν πληρώθηκε λόγω έλλειψης των αντίστοιχων διαθέσιμων κεφαλαίων στο λογαριασμό σε χρέωση του οποίου εκδόθηκε, το γεγονός δε της έλλειψης των αντίστοιχων διαθέσιμων κεφαλαίων γνώριζε ο κατηγορούμενος κατά το χρόνο έκδοσης και πληρωμής των επιταγών.
Συνεπώς, πρέπει ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος για την αποδιδόμενη σ' αυτόν πράξη της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής κατ' εξακολούθηση". Ακολούθως, κήρυξε τον κατηγορούμενο ένοχο του ότι: "Στη ..., στους παρακάτω αναφερόμενους χρόνους, με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση ενός και του ιδίου εγκλήματος εξέδωσε επιταγές μη πληρωθείσες από την πληρώτρια τράπεζα, στην οποία δεν είχε διαθέσιμα κεφάλαια κατά το χρόνο της εκδόσεως των επιταγών και κατά το χρόνο της πληρωμής αυτών, συγκεκριμένα ως νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρίας "NEASIS advertising ΕΠΕ" που εδρεύει στη ... στην οδό ... . 1.στις 30-11-2005 εξέδωσε την υπ' αριθμ. ... επιταγή, ποσού 17.000 ευρώ σε διαταγή ΤΥΠΟΧΑΡΤΙΚΗ ΑΕΕ προς την ΛΑΪΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ (Υποκατάστημα ...) 2. στις 15-12-2005 εξέδωσε την υπ' αριθμ. ... επιταγή, αξίας 17.000,00 ευρώ σε διαταγή ΤΥΠΟΧΑΡΤΙΚΗ Α.Ε.Ε. προς την ΛΑΪΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, οι οποίες εμφανίστηκαν προς πληρωμή στις 30-11-2005 και 15-12-2005 αντίστοιχα και δεν πληρώθηκαν γιατί στον υπ' αριθμ. ... λογαριασμό του κατηγορουμένου δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια.
Με αυτά που δέχθηκε το δικαστήριο κατ' αλληλοσυμπλήρωση σκεπτικού και διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως του διέλαβε σ' αυτήν την απαιτουμένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει, με πληρότητα και σαφήνεια, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της εκδόσεως ακάλυπτης επιταγής, για το οποίο και καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους υπήγαγε στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 79 του Ν. 5960/1933, όπως ισχύει, χωρίς ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου να τη παραβιάσει, με ελλιπή δηλαδή η αντιφατική αιτιολογία. Ειδικότερα, αναφέρει την έκδοση από τον αναιρεσείοντα των επιδίκων επιταγών, το χρόνο εκδόσεως τους, την εμπρόθεσμη εμφάνιση των επιταγών προς πληρωμή και τη μη πληρωμή τους, λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων, γεγονός που γνώριζε ο κατηγορούμενος, κατά το χρόνο εκδόσεως και πληρωμής. Επομένως, ο προβαλλόμενος από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ Κ.Ποιν.Δ. λόγος αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως, είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος. Από την επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι σ' αυτά (έκτη σελίδα) αναφέρεται ότι "αναγνώσθηκαν τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης και τα περιεχόμενα σ' αυτά έγγραφα, καθώς και όσα έγγραφα προσκομίσθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του εκκαλούντος και της πολιτικής αγωγής 1] Η υπ' αριθμ. 6819/2005 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών ...". Ουδαμού, όμως, αναφέρεται ότι η πληρεξούσια δικηγόρος του απολειπομένου κατηγορουμένου, που τον εκπροσώπησε, υπέβαλε οποιοδήποτε αυτοτελή ή άλλο ισχυρισμό και ειδικότερα ισχυρισμό ότι ή μη πληρωμή των επιταγών έγινε απ' αυτόν κατ' ενάσκηση δικαιώματος που απέρρεε από την αναγνωσθείσα απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών. Εφόσον, επομένως δεν προβλήθηκε στο δικαστήριο ο ανωτέρω ισχυρισμός, ο προβαλλόμενος από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠοινΔ λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η απόφαση για έλλειψη αιτιολογίας σε σχέση με την απόρριψη του εν λόγω (μη υποβληθέντος) ισχυρισμού είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Απορριπτέος, τέλος, ως αόριστος είναι και ο λόγος αναιρέσεως περί εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής της εφαρμοσθείσης ουσιαστικής ποινικής διατάξεως του άρθρου 79 του Ν. 5960/1933 διότι δεν εκτίθεται σε τι συνίσταται η πλημμέλεια αυτή σε σχέση με τις παραδοχές της αποφάσεως.
Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα [άρθρο 583 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ] 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 22-12-2011 αίτηση του Σ. Σ. του Γ., περί αναιρέσεως της με αριθμό 6661/2011 αποφάσεως του Α Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων πενήντα [250] Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Ιανουαρίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Φεβρουαρίου 2013.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ