Αριθμός 252/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα και Χρυσούλα Παρασκευά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. 
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Παντιώρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 12 Οκτωβρίου 2012 προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Θ. Γ. του Ε., κατοίκου ..., που δεν παρέστη, περί αναιρέσεως του υπ' αριθμ. 55/2011 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Καλαμάτας. 
Το Συμβούλιο Εφετών Καλαμάτας, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1η Ιουλίου 2011 αίτησή του περί αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 851/2011. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Παντιώρας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Τζαγκουρνή, με αριθμό 146/20-6-2012, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Με την υπ' αριθμ. 351/2012 απόφασή του το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, Ε' Τμήμα, σε Συμβούλιο, απέσχε από την ουσιαστική έρευνα επί της αιτήσεως αναιρέσεως του καταδικασμένου-αναιρεσείοντος, Θ. Γ. του Ε., κατοίκου ..., αφού εδέχθη πως η εισαχθείσα κατά νόμον πρόταση του Εισαγγελέα, με αριθμ. πρωτ. 236/17-11-2011, δεν επρότεινε επί της ουσίας, αλλ' επρότεινε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη, εσφαλμένα, ενώ τούτο έκρινε την αίτηση κατά τον τύπον παραδεκτή. Επανεισάγω ενώπιόν Σας, σύμφωνα με τα άρθρα 32§1, 138§2β, 484 και 485§1 Κ.Π.Δ., την από 1-7-2011 υποβληθείσα αίτηση αναίρεσης του Θ. Γ., και εκθέτω επί της ουσίας τα ακόλουθα: Ι. Σύμφωνα με το άρθρο 525§1 Κ.Π.Δ., η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται, προς το συμφέρον του καταδικασμένου για κακούργημα ή πλημμέλημα σε ορισμένες περιοριστικώς αναφερόμενες στη διάταξη αυτή περιπτώσεις: 1) ... 2) ... 3) ... αν βεβαιωθεί η δωροληψία ή άλλη από πρόθεση παράβαση καθήκοντος του δικαστή που μετείχε στο δικαστήριο που απάγγειλε την καταδίκη, 4) αν μετά την αμετάκλητη καταδίκη αποδείχτηκε ότι ο καταδικασμένος αθωώθηκε με άλλη αμετάκλητη απόφαση ή βούλευμα, και 5) ... . Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 527§3 Κ.Π.Δ., η αίτηση για την επανάληψη της διαδικασίας υποβάλλεται από τα αναφερόμενα στην §1 του ίδιου άρθρου πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και ο καταδικασμένος, στον Εισαγγελέα Εφετών, αν η αμετάκλητη καταδίκη ή αθώωση απαγγέλθηκε από Πλημμελειοδικείο, και στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου σε κάθε άλλη περίπτωση. Σύμφωνα δε με τη διάταξη του άρθρου 528§1 Κ.Π.Δ., "αρμόδιο να αποφασίσει για την αίτηση επανάληψης είναι κατά τις διακρίσεις της §3 του 527 Κ.Π.Δ., το Συμβούλιο Εφετών ή του Αρείου Πάγου, αφού ακούσει τον οικείο Εισαγγελέα και τον αιτούντα ...". Κατά της αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών, επιτρέπεται αναίρεση από τον Εισαγγελέα και τον αιτούντα, κατά τα άρθρα 484 και 485 Κ.Π.Δ. Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει σαφώς ότι: 1) Η επανάληψη της διαδικασίας, που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλ' έκτακτη διαδικασία, αφού η σχετική αίτηση στρέφεται κατά αμετάκλητης απόφασης που απέκτησε ισχύ δεδικασμένου, πράγμα που δεν συμβαίνει με τα ένδικα μέσα (Βλεπ. ΑΠ 1086/2009, ΑΠ 1034/2009, ΑΠ 746/2009, ΑΠ 444/2009, Μπουρόπουλος, Ερμηνεία Κωδ. Ποιν. Δικονομίας, άρθρο 535, Σελίς 310). 2) Αρμόδιο είναι το Συμβούλιο Εφετών, αν η αμετάκλητη απόφαση είναι Πλημμελειοδικείου, και το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου, αν πρόκειται για απόφαση άλλου δικαστηρίου, και 3) Ρητά προβλέπεται στο άρθρο 528§1, τελευταίο εδάφιο Κ.Π.Δ., ότι κατά της απόφασης του Συμβουλίου Εφετών που εκδίδεται επί αιτήσεως επανάληψης της διαδικασίας, επιτρέπεται το ένδικο μέσο της αίτησης αναίρεσης στον Εισαγγελέα και σε κείνο που ζητά την επανάληψη, σύμφωνα με τα άρθρα 484 και 485 Κ.Π.Δ., δηλαδή για όλους τους λόγους αναίρεσης που παρέχονται κατά βουλεύματος. II. Στη προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων-καταδικασμένος Θ. Γ., με την από 14-3-2011 αίτησή του ζήτησε την επανάληψη της διαδικασίας της με αριθμό 1633/2008 αμετάκλητης απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καλαμάτας, με την οποία κατεδικάσθη σε συνολική ποινή φυλάκισης δέκα τεσσάρων (14) μηνών, για τα αδικήματα της ψευδούς καταμήνυσης, ψευδούς αναφοράς προς την αρχή, ψευδορκία μάρτυρα, και συκοφαντική δυσφήμηση. Η εν λόγω αίτηση εισήχθη ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών Καλαμάτας, λόγω της καθ' ύλην και κατά τόπον αρμοδιότητας, το οποίο απέρριψε την αίτηση με το υπ' αριθμ. 55/2011 πληττόμενο βούλευμα του. Κατά του ως άνω βουλεύματος ο αιτών Θ. Γ., κατέθεσε στις 1-7-2011, νομότυπα, ενώπιον του Γραμματέα του Εφετείου Καλαμάτας την εμπρόθεσμη αίτηση αναίρεσης, την οποία το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου έκρινε παραδεκτή. Ως λόγους αναίρεσης προβάλλει: α) Ότι η αντεισαγγελέας Εφετών Νίκη Μουζάκη, που υπέβαλε την έγγραφη πρότασή της προς το Συμβούλιο Εφετών Καλαμάτας, και πρότεινε την απόρριψη της αίτησής του, απεσιώπησε λόγους αποκλεισμού από την αίτηση, ενώ εγνώριζε πως συνέτρεχε στο πρόσωπό της λόγος αποκλεισμού, κατ' άρθρον 26 Κ.Π.Δ., και δεν τον ανέφερε (έχει καταμηνυθεί με την από 4-11-09 μήνυση του αιτούντος -αναιρεσείοντος). Παρανόμως επίσης ανέλαβε ως Εισηγήτρια προς το Συμβούλιο Εφετών και η Εφέτης Ξανθίππη Στρατιδάκη, ενώ έπρεπε να απέχει, κατ' άρθρο 26 Κ.Π.Δ., αφού εγνώριζε ότι και κατ' αυτής είχε καταθέσει αναφορά-καταγγελία προς τον Πρόεδρο Εφετών Καλαμάτας. Και β) ότι με την υπ' αριθμ. 1633/28-5-2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καλαμάτας, κατεδικάσθη για μία πράξη, την ψευδή αναφορά προς την αρχή, από καταγγελία προς την πολεοδομία Καλαμάτας, για την οποία απηλλάγη - κηρύχθηκε αθώος, με την υπ' αριθμ. 540/14-12-2010 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας (δηλαδή περίπτωση δεδικασμένου άρθρο 57 Κ.Π.Δ.). Κατόπιν αυτών ζητεί να γίνει δεκτή η αναίρεσή του και να εξαφανισθεί το αναιρεσιβαλλόμενο βούλευμα 55/2011 του Συμβουλίου Εφετών Καλαμάτας. Επί της ουσιαστικής βασιμότητας των ως άνω λόγων, εκθέτω τα ακόλουθα: Το Συμβούλιο Εφετών Καλαμάτας, με το πληττόμενο βούλευμά του, (55/2011), αναφερόμενο επιτρεπτώς στην Εισαγγελική πρόταση, στις ορθές νόμιμες και βάσιμες σκέψεις της, απέρριψε την αίτησή του περί επαναλήψεως της διαδικασίας, η οποία περατώθηκε με την έκδοση της υπ' αριθμ. 1633/28-5-2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καλαμάτας, σημειώνοντας επιπλέον, ότι ο αιτών δεν εμφανίσθηκε ενώπιον του Συμβουλίου κατά την ορισθείσα ημερομηνία, καίτοι κλήθηκε προσηκόντως προς τούτο (βλ. το από 7-6-2011 αποδεικτικό επίδοσης του επιμελητή ...). Ειδικότερα, αναφερόμενο επιτρεπτώς το Συμβούλιο στην πρόταση της Εισαγγελέως, μετά της οποίας αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο, α) εκθέτει λεπτομερώς και με σαφήνεια, πως από κανένα αποδεικτικό στοιχείο της αίτησης του βεβαιώθηκε δοσοληψία ή άλλη από πρόθεση παράβαση καθήκοντος του δικαστή που μετείχε στο δικαστήριο που απάγγειλε την καταδίκη, αλλ' ούτε κάποια άλλη ακυρότης προκύπτει εκ της συμμετοχής Εισαγγελέως και δικαστή στη σύνθεση του Συμβουλίου εκ μόνου του γεγονότος ότι κατηγγέλθησαν με αναφορά του, αλλ' ούτε και συντρέχουν οι προϋποθέσεις των άρθρων 14, 15 και 26 Κ.Π.Δ. β) Ως προς την επίκληση ότι προέκυψαν νεότερα στοιχεία, δηλαδή ότι εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 540/2010 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας με την οποία αθωώθηκε για τις ίδιες πράξεις, και αφ' ετέρου διότι παράνομα εκδόθηκε η 1633/2008, κατά παράβαση καθήκοντος των δικαστών που μετείχαν στη σύνθεση του δικαστηρίου, προκύπτει πως ο αιτών αθωώθηκε για άλλα αδικήματα από αυτά για τα οποία καταδικάστηκε με την υπ' αριθμ. 1633/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καλαμάτας. Πιο συγκεκριμένα, κρίθηκε αθώος για τις πράξεις της συκοφαντικής δυσφήμισης, ψευδούς καταμήνυσης, ψευδούς αναφοράς στην αρχή, που τέλεσε σε βάρος του Α. Μ. στις 4-12-2003 και 29-12-2003, ήτοι για άλλες πράξεις, σε άλλους χρόνους τέλεσης. Με τις ως άνω παραδοχές του το Συμβούλιο με το πληττόμενο βούλευμά του ορθά και νόμιμα απέρριψε την από 14-3-2011 αίτηση του Θ. Γ. που ζητούσε επανάληψη της διαδικασίας της 1633/28-5-2008 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καλαμάτας, καθόσον δεν προκύπτει, ότι μετά την αμετάκλητη καταδίκη αποδείχτηκε ότι ο καταδικασμένος αθωώθηκε με άλλη αμετάκλητη απόφαση, ούτε προκύπτει, περίπτωση δεδικασμένου (57 Κ.Π.Δ.) που παραβιάσθηκε, ή απόλυτης ακυρότητας, (άρθρο 484§1γ' και α' σε συνδ. με 171§1 Κ.Π.Δ.) λόγους που υπονοεί, χωρίς να τους κατονομάζει, και τους προβάλλει συγκεχυμένα. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω οι προβαλλόμενοι λόγοι αναίρεσης τυγχάνουν, αβάσιμοι στην ουσία τους, και πρέπει να απορριφθούν. 
ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ Προτείνω στο Συμβούλιό Σας: Α. Να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης του Θ. Γ. του Ε., κατοίκου ..., κατά του υπ' αριθμ. 55/2011 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Καλαμάτας. Β. Να επιβληθούν στον αιτούντα τα νόμιμα δικαστικά έξοδα (250 ΕΥΡΩ). Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Τζαγκουρνής".
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντα, 
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 525§1 περ.2 ΚΠοινΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, αν ύστερα από την οριστική καταδίκη του, αποκαλύφθηκαν νέα άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία, μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Νέες αποδείξεις, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής είναι εκείνες οι οποίες δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, τη κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αιτήσεως περί επαναλήψεως της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή και νεότερες καταθέσεις συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου ή νέα έγγραφα, ή άλλα στοιχεία τα οποία διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση, όμως, ότι οι αποδείξεις αυτές εκτιμώμενες είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστά φανερό και όχι απλώς πιθανό ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. περαιτέρω κατά την παράγραφο 1 περ. 3 του ίδιου ως άνω άρθρου, η ποινική διαδικασία επαναλαμβάνεται επίσης, αν βεβαιωθεί ότι άσκησαν ουσιώδη επιρροή στην καταδίκη του κατηγορουμένου μεταξύ άλλων και ψευδείς καταθέσεις μαρτύρων, εφόσον όμως στην περίπτωση αυτή, η αξιόποινη πράξη της ψευδορκίας αποδεικνύεται με αμετάκλητη δικαστική απόφαση.
Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων καταδικασμένος Θ. Γ. με την από 1-3-2011 αίτησή του ζήτησε την επανάληψη της διαδικασίας της με αριθμό 1633/2008 αμετάκλητης απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Καλαμάτας, με την οποία καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης 14 μηνών για τα αδικήματα της ψευδούς καταμήνυσης, ψευδούς αναφοράς προς την αρχή, ψευδορκία μάρτυρα και συκοφαντική δυσφήμηση. Η εν λόγω αίτηση εισήχθη ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών Καλαμάτας, λόγω της καθ' ύλην και κατά τόπον αρμοδιότητας, το οποίο απέρριψε την αίτηση, με το υπ' αριθμό 55/2011 βούλευμά του. Κατά του ως άνω βουλεύματος ο αιτών Θ.Γ. κατέθεσε στις 1-7-2011 νομότυπα ενώπιον του Γραμματέα του Εφετείου Καλαμάτας την εμπρόθεσμη και παραδεκτή αίτηση αναιρέσεως.
Ως λόγους αναιρέσεως προβάλλει:
α) Ότι η αντεισαγγελέας Εφετών Νίκη Μουζάκη που υπέβαλε την έγγραφη πρότασή της προς το Συμβούλιο Εφετών Καλαμάτας και πρότεινε την απόρριψη της αίτησής του, απεσιώπησε λόγους αποκλεισμού από την αίτηση ενώ εγνώριζε πως συνέτρεχε στο πρόσωπό της λόγος αποκλεισμού, κατ' άρθρο 26 ΚΠΔ και δεν το ανέφερε. Παρανόμως επίσης ανέλαβε ως Εισηγήτρια προς το συμβούλιο Εφετών και η Εφέτης Ξανθίππη Στρατιδάκη ενώ έπρεπε ν' απέχει, κατ' άρθρο 26 ΚΠΔ αφού γνώριζε, ότι και κατ' αυτής είχε καταθέσει αναφορά καταγγελία προς τον Πρόεδρο Εφετών Καλαμάτας. Και β) Ότι με την υπ' αριθμ. 1633/29-5-2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Καλαμάτας κατεδικάσθη για μία πράξη, την ψευδή αναφορά προς την αρχή από καταγγελία προς την Πολεοδομία Καλαμάτας, για την οποία απηλλάγη - κηρύχθηκε αθώος, με την υπ' αριθμ. 540/14-12-2010 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας (δηλ. περίπτωση δεδικασμένου άρθρο 57 ΚΠΔ).
Το Συμβούλιο Εφετών Καλαμάτας απέρριψε την αίτηση επαναλήψεως διαδικασίας του αναιρεσείοντος επιτρεπτώς αναφερόμενο στην πρόταση της Εισαγγελέως μετά της οποίας αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο δεχόμενο "ότι από κανένα αποδεικτικό στοιχείο της αίτησής του βεβαιώθηκε δοσοληψία ή άλλη από πρόθεση παράβαση καθήκοντος του δικαστή που μετείχε στο δικαστήριο που απάγγειλε την καταδίκη, αλλ' ούτε κάποια άλλη ακυρότης προκύπτει εκ της συμμετοχής εισαγγελέως και δικαστή στη σύνθεση του Συμβουλίου εκ μόνου του γεγονότος ότι κατηγγέλθησαν με αναφορά του, αλλ' ούτε και συντρέχουν οι προϋποθέσεις των άρθρων 14, 15 και 26 ΚΠΔ , και ως προς την επίκληση, ότι προέκυψαν νεότερα στοιχεία ότι δηλ. εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 540/2010 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας με την οποία αθωώθηκε αφενός για τις ίδιες πράξεις και αφετέρου διότι παράνομα εκδόθηκε η 1633/2008 κατά παράβαση καθήκοντος των δικαστών που μετείχαν στη σύνθεση του δικαστηρίου, προκύπτει πως ο αιτών αθωώθηκε για άλλα αδικήματα από αυτά για τα οποία καταδικάστηκε με την υπ' αριθμ. 1633/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείο Καλαμάτας. Πιο συγκεκριμένα κρίθηκε αθώος για τις πράξεις της συκοφαντικής δυσφήμησης, ψευδούς καταμήνυσης, ψευδούς αναφοράς στην αρχή που τέλεσε σε βάρος του Α. Μ. στις 4-12-2003 και 29-12-2003 ήτοι για άλλες πράξεις σε άλλους χρόνους τέλεσης".
Με τις ως άνω παραδοχές το Συμβούλιο με το προσβαλλόμενο βούλευμά του ορθά απέρριψε την από 14-3-2011 αίτηση του αναιρεσείοντος που ζητούσε την επανάληψη της διαδικασίας της 1633/28-5-2008 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Καλαμάτας καθόσον δεν προκύπτει, ότι ο καταδικασμένος αθωώθηκε με άλλη αμετάκλητη απόφαση για τις ίδιες πράξεις, ούτε προκύπτει περίπτωση δεδικασμένου η απόλυτης ακυρότητας κατ' άρθρο 171§1 ΚΠΔ, δηλ. δεν επικαλείται καθόλου νέα στοιχεία όπως ορίζει το άρθρο 525§1 ΚΠΔ τα οποία ήταν άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν.
Μετά ταύτα απορριπτομένων των λόγων αναιρέσεως, πρέπει ν' απορριφθεί η αναίρεση ως ουσιαστικά αβάσιμη (ερήμην του αιτούντος, ο οποίος κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, όπως προκύπτει από την επισημείωση του δικαστικού επιμελητή της Εισαγγελίας Α.Π. επί του φακέλλου) και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 1η Ιουλίου 2011 αίτηση αναίρεσης του Θ. Γ. του Ε., κατοίκου ..., κατά του υπ' αριθμ. 55/2011 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Καλαμάτας. Και 
Καταδικάζει τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Ιανουαρίου 2013. 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 15 Φεβρουαρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ