ΑΡΙΘΜΟΣ 449/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ανδρέα Ξένο και Βασίλειο Καπελούζο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Δ. Σ. του Π., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπυρίδωνα Λάλα, περί αναιρέσεως της με αριθμό 5346/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. 
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28 Ιουλίου 2012 αίτησή του η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1073/12.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε του ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διατάξεως αυτής, η οποία υπάρχει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Εξάλλου, υπέρβαση εξουσίας, που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως υπάρχει και όταν το δικαστήριο αρνείται να ασκήσει δικαιοδοσία που έχει από το νόμο, παρότι συντρέχουν οι όροι άσκησής της (αρνητική υπέρβαση). Τέτοια υπέρβαση υπάρχει και όταν το δικαστήριο που δικάζει έφεση του κατηγορουμένου παραλείπει να εξετάσει την επελθούσα παραγραφή του αξιοποίνου της πράξεως και να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη, αλλά προχωρεί στην κατ1 ουσία έρευνα της υποθέσεως. Κατά το άρθρο 19 παρ. 1, 4 Ν.2523/1997 [όπως ίσχυε κατά τον ενδιαφέροντα στην προκειμένη περίπτωση χρόνο, αδίκημα φοροδιαφυγής που τιμωρείται σε βαθμό πλημμελήματος, αποτελεί και η έκδοση πλαστού ή εικονικού φορολογικού στοιχείου, εικονικό δε είναι το στοιχείο που εκδίδεται, εκτός άλλων περιπτώσεων, για συναλλαγή ανύπαρκτη συνολικά ή μερικά. Περαιτέρω, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 111 παρ.1,3, 112,113 Π.Κ, το αξιόποινο της πράξεως εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία για τα πλημμελήματα είναι πενταετής και αρχίζει από την ημέρα τελέσεως της αξιόποινης πράξεως, εκτός αν ορίζεται άλλως, αναστέλλεται δε για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και μέχρι να γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι όμως περισσότερο από τρία έτη (για τα πλημμελήματα). Η κύρια διαδικασία, όπως συνάγεται από τις διατάξεις των άρθρων 320,321,339,340,343 Κ.ΠοινΔ., αρχίζει, είτε με την επίδοση στον κατηγορούμενο του κλητήριου θεσπίσματος ή της κλήσεως, με την οποία καλείται αυτός στο ακροατήριο, είτε με την εμφάνιση του κατηγορούμενου στο ακροατήριο και τη μη εναντίωσή του στη συζήτηση της υποθέσεως. Η συμπλήρωση του χρόνου της παραγραφής, η οποία είναι θεσμός δημοσίας τάξεως, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της ποινικής δίκης. Το δικαστήριο, όμως, που κηρύσσει ένοχο τον κατηγορούμενο για πλημμέλημα με χρόνο τελέσεως που απέχει από το χρόνο εκδικάσεως της υποθέσεως περισσότερο από πέντε έτη και λιγότερο από οκτώ, δεν υποχρεούται να εκθέσει στην απόφασή του περιστατικά αναστολής της παραγραφής κατά το άρθρο 113 Π.Κ., εκτός εάν ο κατηγορούμενος υποβάλει σχετικό ισχυρισμό [ένσταση παραγραφής], οπότε η απόφαση, για να έχει την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, πρέπει να περιέχει έκθεση περιστατικών που να συνθέτουν λόγο αναστολής της παραγραφής. Διαφορετική των ανωτέρω είναι η υποχρέωση του δικαστηρίου, όταν δικάζει υπόθεση πλημμελήματος και προσδιορίζει στη καταδικαστική του απόφαση χρόνο τελέσεως της πράξεως ο οποίος απέχει από το χρόνο συζητήσεως της υποθέσεως πέντε τουλάχιστον έτη, να ερευνά αν εντός της πενταετίας άρχισε η κύρια διαδικασία, ώστε να έχει ανασταλεί η παραγραφή.
Στη προκείμενη περίπτωση, από τη προσβαλλόμενη με αριθμό 5346/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε στις 30-5-2012, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος-ήδη αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων, που είναι πλημμέλημα, η παραγραφή του οποίου άρχισε στις 5-2-2005, επομένη της χρονολογίας θεωρήσεως [4-2-2005] της εκθέσεως ελέγχου της αρμόδιας Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων. Από τότε και μέχρι τις 30-5-2012 που εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είχε μεν συμπληρωθεί ο ανωτέρω χρόνος της οκταετούς παραγραφής, πλην όμως μέχρι τις 26-1-2012, χρονολογία εκδόσεως της με αριθμό 4898/2012 πρωτόδικης αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών [όπως απ' αυτή προκύπτει] είχε περάσει πλήρης πενταετία, χωρίς να έχει αρχίσει, εντός αυτής, η κύρια διαδικασία, ώστε να ανασταλεί η παραγραφή της πράξεως, δεδομένου ότι το κλητήριο θέσπισμα επιδόθηκε στον κατηγορούμενο-ήδη αναιρεσείοντα στις 4-11-2011. Έτσι, το αξιόποινο της πράξεως εξαλείφθηκε με την παραγραφή, πριν ακόμα και από τη πρωτοβάθμια δίκη. Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση, που δεν έπαυσε οριστικώς την ποινική δίωξη κατά του κατηγορουμένου για την ανωτέρω αξιόποινη πράξη, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ως άνω περί παραγραφής διατάξεις και ο λόγος αναιρέσεως της ένδικης αιτήσεως, με τον οποίο προβάλλεται, κατ' εκτίμηση, εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ποινικών αυτών διατάξεων είναι βάσιμος και πρέπει, κατά παραδοχή τούτου, αλλά και κατ' αυτεπάγγελτη λήψη υπόψη του εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Η Κ.Ποιν.Δ. λόγου [και παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως], να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παύσει οριστικώς η ποινική δίωξη κατά του αναιρεσείοντος για την ανωτέρω πράξη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την με αριθμό 5346/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
Παύει οριστικώς την ασκηθείσα σε βάρος του αναιρεσείοντος ποινική δίωξη για το ότι: Στην Αθήνα, κατά το χρονικό από 28-9-2001 έως 30-11-2001, με περισσότερες πράξεις τέλεσε περισσότερα του ενός εγκλήματα τα οποία συνιστούν εξακολούθηση ενός και ιδίου εγκλήματος, ήτοι αποδέχτηκε και καταχώρησε στα φορολογικά βιβλία εικονικά φορολογικά στοιχεία, δηλονότι φορολογικά στοιχεία που αφορούσαν ανύπαρκτες συναλλαγές και ειδικότερα, ως νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρίας με την επωνυμία "DΑΤΕΚ-ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ Ε.Ε." προέβη, όπως προέκυψε από τη με ημερομηνία 4/2/2005 (ημερομηνία θεώρησης) έκθεση ελέγχου των αρμοδίων υπαλλήλων της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων, στη λήψη και καταχώρηση στα φορολογικά βιβλία εικονικών κατά έννοια της διάταξης του άρθρου 19 παρ. 4 του Ν. 2523/97 φορολογικών στοιχείων από την επιχείρηση …καθόσον διαπιστώθηκε ότι αφορούσαν ανύπαρκτες στο σύνολό τους συναλλαγές και δη υπηρεσίες για μελέτη, ανάλυση λογισμικού, συντήρηση ΗΥ καθώς και εκπαίδευση προσωπικού και δη τα κάτωθι τιμολόγια:
ΤΠΥ 1020/28-09-2001 …9.200.000 1.656 000 ΤΠΥ 1138/31-10-2001 …8.400.000 1.512.000 ΤΠΥ 1270/30-11-2001 …12.000.000 2.160.000 ΤΠΥ 1271/30-11-2001 …400.000 72.000 ΣΥΝΟΛΟ ΔΡΧ. 30.000.000 5.400.000 ΣΥΝΟΛΟ ΕΥΡΩ. 88.041,09 15.847,40 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Φεβρουαρίου 2013. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Μαρτίου 2013.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ