ΑΡΙΘΜΟΣ 954/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο,- Εισηγητή, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά και Δήμητρα Λεοντάρη-Μπουρνάκα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Π. Β. του Ι., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Κοτύλια, περί αναιρέσεως της 1142/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Φεβρουαρίου 2012 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 354/12.. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρ. 476 παρ. 1 και 2 του ΚΠΔ, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός των άλλων περιπτώσεων και όταν ασκήθηκε εκπροθέσμως. Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη μπορεί να προσβληθεί μόνο με αίτηση αναιρέσεως για έναν από τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικής στο άρ. 510 του ΚΠΔ. Εξάλλου, η απόφαση με την οποία απορρίπτεται το ένδικο μέσο της εφέσεως ως απαράδεκτο, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεως του, έχει την από τα άρ. 93 παρ. 3 του Συντ. και 139 του ΚΠΔ απαιτουμένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα προβλεπόμενο λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σε αυτήν ο χρόνος της νομίμου επιδόσεως στον εκκαλούντα της προσβαλλομένης αποφάσεως (αν απηγγέλθη απόντος τούτου), ο χρόνος ασκήσεως του ενδίκου μέσου και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό τούτου ή μνεία των, κατά το άρ. 161 παρ. 1 του ΚΠΔ, στοιχείων της εγκυρότητας της επιδόσεως (Ολομ. ΑΠ 5/1995). Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλομένη απόφαση του, απέρριψεν ως απαράδεκτη, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως της, έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 31020/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία αυτός καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή φυλακίσεως είκοσι δύο (22) μηνών μετατραπείσα σε χρηματική προς πέντε (5) ΕΥΡΩ για κάθε ημέρα, για τις αξιόποινες πράξεις της ηθικής αυτουργίας σε ψευδή καταμήνυση και ψευδορκία μάρτυρα και της απάτης στο Δικαστήριο κατ' εξακολούθηση. Η προσβαλλομένη απόφαση, εκδοθείσα παρόντος του εκπροσωπήσαντος τον εκκαλούνται και ήδη αναιρεσείοντα συνηγόρου του, δεν αναφέρει στο σκεπτικό τον χρόνο ασκήσεως της εφέσεως ούτε και τα υπόλοιπα ως άνω στοιχεία, ήτοι τον χρόνον επιδόσεως της εκκληθείσης αποφάσεως στον εκκαλέσαντα-αναιρεσείοντα, που εδημοσιεύθη απόντος αυτού, και το σχετικόν αποδεικτικό. Και αναφέρεται στα πρακτικά πως ανεγνώσθη τo από 26-6-2008 αποδεικτικό της επιμελήτριας Δικαστηρίων της Εισαγγελίας Πρωτοδικείου Αθηνών, ..., στον κατηγορούμενο, για την επίδοση της εκκληθείσης αποφάσεως και η από24.10.2011 με αριθμό 3998 έκθεση εφέσεως αλλά αυτά δεν αποτελούν και παραδοχή της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως. Συνεπώς είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός ο εκ του άρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ σχετικός λόγος της κρινομένης αιτήσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, χωρίς έρευνα άλλου λόγου αναιρέσεως που παρέλκει. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την 1142/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημ/των) Αθηνών και παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Ιουνίου 2013. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Ιουνίου 2013. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ