Αριθμός 1220/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά, Δήμητρα Μπουρνάκα και Αγγελική Αλειφεροπούλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μπόμπολη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος -κατηγορουμένου Π. Κ. του Σ., κατοίκου ... και προσωρινά διαμένων στο ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χ. Ν., για αναίρεση της υπ'αριθ.1880/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λαρίσης. 
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λαρίσης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Απριλίου 2012 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 561/2012.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκειμένη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 369 παρ.1 ΚΠοινΔ όταν τελειώσει η αποδεικτική διαδικασία, εκείνος που διευθύνει τη συζήτηση δίνει το λόγο στον εισαγγελέα ή τους εισαγγελείς (άρθρο 32 παρ. 2), έπειτα στον πολιτικώς ενάγοντα, ο οποίος πρέπει να αναπτύξει συγχρόνως και το θέμα που αφορά τις απαιτήσεις του, δεν μπορεί όμως να επεκταθεί στο θέμα της ποινής που πρέπει να επιβληθεί, ύστερα στον αστικώς υπεύθυνο και τέλος δίνει το λόγο στον κατηγορούμενο", ενώ κατά την παραγρ. 3 του ίδιου άρθρου, "ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορος του έχει πάντοτε το δικαίωμα να μιλήσει τελευταίος". Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 371 παρ.3 εδ. β' του ίδιου Κώδικα, "αφού κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος, γίνεται αμέσως κατόπιν συζήτηση για την ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί...". Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές, στις ανωτέρω περιπτώσεις, είναι υποχρεωτικό να δοθεί ο λόγος, από εκείνον που διευθύνει τη συζήτηση, στον Εισαγγελέα και στους διαδίκους, με την κατά τα άνω κανονισμένη σειρά, στον δε κατηγορούμενο ή το συνήγορο του στο τέλος, ακόμη και αν τούτο δεν ζητηθεί. Η παραβίαση των παραπάνω διατάξεων, ειδικά όταν πρόκειται για κατηγορούμενο, επιφέρει απόλυτη ακυρότητα, κατά το άρθρο 171 τταρ.1 εδ. δ1 του Κ.Ποιν.Δ,, γιατί αφορά την υπεράσπιση του κατηγορουμένου και την άσκηση των δικαιωμάτων, που παρέχονται σ' αυτόν και θεσπίζονται ρητά από το νόμο, ιδρύει δε τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. A' ΚοινΔ. λόγο αναιρέσεως (Ολ.Α.Π. 3/2011). Με βάση τα προεκτεθέντα, επέρχεται απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, αν, μετά τη λήξη της αποδεικτικής διαδικασίας και την αγόρευση του Εισαγγελέα της έδρας επί της ενοχής, δεν δοθεί από τον διευθύνοντα τη συζήτηση τελευταία ο λόγος στον κατηγορούμενο ή τον εκπροσωπούντα αυτόν συνήγορο υπερασπίσεως, προκειμένου να αντιταχθεί και να εκθέσει τις απόψεις του επί της κατηγορίας, η ίδια δε ακυρότητα προκαλείται, όταν, μετά την περί ενοχής απόφαση, δεν δοθεί τελευταία ο λόγος στον κατηγορούμενο ή το συνήγορο του περί της επιβλητέας ποινής. -Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη, υπ' αριθ. 1880/2011, απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας, με την οποία κηρύχθηκε ένοχος ο αναιρεσείων, σε δεύτερο βαθμό, για την αξιόποινη πράξη της παράβασης του άρθρου 25 Ν. 1882/1990 και του επιβλήθηκε γι' αυτήν ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών, μετατραπείσα σε χρηματική προς δέκα ευρώ ημερησίως, η διευθύνουσα τη συζήτηση, μετά τις προτάσεις του Εισαγγελέα περί της ενοχής και της επιβλητέας ποινής, αντίστοιχα, δεν έδωσε το λόγο στο συνήγορο του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου, Χ. Ν., ο οποίος τον εκπροσωπούσε νόμιμα, κατ' αρθρ. 340 παρ.2 Κ.Π.Δ. Κατ' ακολουθία τούτων, ενόψει της πλημμέλειας που προεκτέθηκε και με βάση τα αναφερόμενα στην προηγηθείσα νομική σκέψη, επήλθε απόλυτη ακυρότητα της διεξαχθείσας στο ακροατήριο του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου διαδικασίας και, επομένως, είναι βάσιμος ο σχετικός, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Α' ΚΠοινΔ., πρώτος λόγος, (κατά το οικείο σκέλος του) της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Π' αυτό, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, στη συνέχεια δε, αφού (μετά την παραδοχή του πιο πάνω λόγου, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου καλύπτει το σύνολο αυτής) παρέλκει πλέον, ως αλυσιτελής, η έρευνα των λοιπών λόγων του αναιρετηρίου, να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε την αναιρεθείσα απόφαση, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους, οι οποίοι είχαν δικάσει προηγουμένως (αρθρ. 519 Κ.Π.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί τη 1880/2011 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας.
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους, που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Οκτωβρίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Οκτωβρίου 2013.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ