ΑΡΙΘΜΟΣ 290/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ 
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά και Χρυσούλα Παρασκευά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 18 Ιανουαρίου 2013, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Θ. Γ. του Ε., κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ.199/2012 αποφάσεως του Αρείου Πάγου.
Ο Άρειος Πάγος, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Ιουλίου 2012 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 868/2012.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Δασούλα με αριθμό και ημερομηνία 235/13-11-2012, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
"Εισάγω στο Δικαστήριο Σας-σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 του ΚΠΔ, την από 11-7-2012 αίτηση αναιρέσεως του Θ. Γ. του Ε., κατοίκου ..., κατά της υπ' αρ. 199/27-1-2012 αποφάσεως του Δικαστηρίου Σας και εκθέτω τα ακόλουθα. Κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα ή εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπροθέσμως ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκηση του, καθώς και όταν έγινε νόμιμη παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της αποφάσεως ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Περαιτέρω κατά το άρθρο 504 παρ. 1 Κ.Π.Δ, όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναιρέσεως επιτρέπεται μόνο κατά της αποφάσεως που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της αποφάσεως του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση εφέσεως, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρο 370). Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η απόφαση του Δικαστηρίου Σας που απορρίπτει αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου κατά αποφάσεως που αναφέρεται στο ως άνω άρθρο 504 παρ. 1 Κ.Π.Δ. προαναφέρθηκε, δεν υπόκειται σε νέα αναίρεση, η οποία, αν ασκηθεί, απορρίπτεται, κατ1 ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση η κρινόμενη αίτηση, που ασκήθηκε απαραδέκτως με κατάθεση δικογράφου στο γραμματέα του ειρηνοδικείου του τόπου της κατοικίας του αναιρεσείοντος, διώκει την αναίρεση της υπ' αρ. 199/27-1-2012 αποφάσεως του Δικαστηρίου Σας, με την οποία, όπως προκύπτει απ' αυτή, απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η με αριθμό 1/2011 αίτηση του αναιρεσείοντος για αναίρεση της υπ' αρ. 317/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας. Επομένως η αίτηση αυτή, ως αφορώσα απόφαση που δεν υπόκειται σε αναίρεση, κατά τα προεκτεθέντα, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, προεχόντως για την αιτία αυτή, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω το Δικαστήριο Σας : Α) Να απορρίψει ως απαράδεκτη την από 11-7-2012 αίτηση αναιρέσεως του Θ. Γ. του Ε., κατοίκου ..., κατά της υπ' αρ. 199/27-1-2012 αποφάσεως του Δικαστηρίου Σας Και Β) Να καταδικάσει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 13-11-2012 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Κων. Δασούλας".
Αφού άκουσε 
Τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με το άρθρο 476§1 ΚΠΔ, όταν τον ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν έχει δικαίωμα ή εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπροθέσμως ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμη παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της αποφάσεως ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.
Περαιτέρω κατά το άρθρο 504 § 1 ΚΠΔ, όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναιρέσεως επιτρέπεται μόνο κατά της αποφάσεως που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της αποφάσεως του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση εφέσεως, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (αρ. 370). Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου που απορρίπτει αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου κατά αποφάσεως που αναφέρεται στο ως άνω άρθρο 504 § 1 ΚΠΔ, δεν υπόκειται σε νέα αναίρεση, η οποία αν ασκηθεί, απορρίπτεται κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 476 § 1 ΚΠΔ ως απαράδεκτη.
Στη προκειμένη περίπτωση η κρινόμενη αίτηση που ασκήθηκε με κατάθεση δικογράφου στο γραμματέα του ειρηνοδικείου του τόπου της κατοικίας του αναιρεσείοντος, διώκει την αναίρεση της υπ' αριθμ. 199/27-1-2012 αποφάσεως του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία, όπως προκύπτει απ' αυτή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η με αριθμό 1/2011 αίτηση του αναιρεσείοντος για αναίρεση την υπ' αριθμ. 317/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας. Επομένως η αίτηση αυτή, ως αφορούσα απόφαση που δεν υπόκειται σε αναίρεση, κατά τα προεκτεθέντα πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη ερήμην του αναιρεσείοντος του οποίου ειδοποιήθηκε ο αντίκλητος ως εμφαίνεται από την επισημείωση του επιμελητού της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου επί της δικογραφίας και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 11-7-2012 αίτηση αναιρέσεως του Θ. Γ. του Ε., κατοίκου ... κατά της υπ' αριθμ. 199/27-1-2012 αποφάσεως του Δικαστηρίου τούτου. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Φεβρουαρίου 2013. Και 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 21 Φεβρουαρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ