Αριθμός 348/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο - Εισηγητή, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά και Δήμητρα Λεοντάρη-Μπουρνάκα, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Οκτωβρίου 2012, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Παντιώρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Μ. Α.-Μ. του Σ., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Λάρισας, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Φραγκάκη, για αναίρεση της υπ' αριθ. 643, 644/2011 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών. 
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20 Δεκεμβρίου 2011 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 116/2012.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τη διάταξη του άρ. 507 παρ. 1 του ΚΠΔ σε συνδυασμό με εκείνες του άρ. 473 παρ.2 και 3 του ίδιου Κώδικα, συνάγεται με σαφήνεια ότι, αν ο κατηγορούμενος ασκήσει αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης, με δήλωση επιδιδόμενη στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (είτε αυτοπροσώπως, είτε δι' αντιπροσώπου κατά το άρ. 465 ΚΠΔ), ενώ ήταν παρών κατά την απαγγελία αυτής, η προθεσμία ασκήσεως της αναιρέσεως είναι εικοσαήμερη και αρχίζει από την επομένη της καταχωρίσεως της αποφάσεως καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο, που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Κατά γενική όμως αρχή του δικαίου, κατά την οποία "κανένας δεν υποχρεούται στα αδύνατα", μπορεί ο αναιρεσείων να επικαλεσθεί στην αίτηση αναιρέσεως λόγο ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, εξαιτίας του οποίου κατέστη αδύνατη η εμπρόθεσμη άσκησή της, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα που στηρίζουν το λόγο αυτό. Αν ο επικαλούμενος λόγος, δεν είναι βάσιμος, δηλαδή δεν συνιστά ανωτέρα βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα ή δεν αποδεικνύεται, η εκπροθέσμως ασκηθείσα αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρ. 476 παρ. 1 του ΚΠΔ ως απαράδεκτη. Ειδικότερα, ως ανώτερη βία, η οποία δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση του ένδικου μέσου, νοείται κάθε γεγονός απρόβλεπτο και εξαιρετικό, είτε αντικειμενικό, είτε σχετικό με το πρόσωπο του δικαιούχου, το οποίο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μπορούσε να αποτραπεί με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και συνέσεως, ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται εκείνο, το οποίο, οπωσδήποτε, δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου, που ασκεί το ένδικο μέσο και δεν μπορούσε να υπερνικηθεί από αυτόν με κανένα τρόπο. 
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτά επισκοπούνται για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, με την προσβαλλόμενη με αριθμό 643, 644/2011 καταδικαστική απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό στις 12-10-2011 με την παρούσα του εκκαλούντος-κατηγορουμένου, η οποία καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο κατ' άρθρο 473§3 ΚΠΔ, στις 10 Νοεμβρίου 2011, σύμφωνα με την υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμόδιου γραμματέα, ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσίων καταδικάστηκε σε κάθειρξη δέκα (10) ετών, για απλή συνέργεια σε ανθρωποκτονία, αφού αναγνωρίστηκε σε αυτόν το ελαφρυντικό της μετεφηβικής ηλικίας (ΤΚ 133). Η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως αυτής, ασκήθηκε από τον αναιρεσείοντα δια του παραστάντος στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού, πληρεξουσίου δικηγόρου του, Θεωδώρου Φραγκάκη, με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, στις 5 Δεκεμβρίου 2012, δηλαδή μετά την παρέλευση της εικοσαήμερης προθεσμίας, που ορίζεται κατά τα αναφερόμενα στην αρχή. Στην αίτηση αναιρέσεως, η οποία παραδεκτά και αυτή επισκοπείται από το Δικαστήριο αυτό για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, εκτίθενται ως λόγος ανώτερης βίας, δικαιολογητικός της εκπρόθεσμης ασκήσεώς της, κατά λέξη τα παρακάτω: "Μετά τη σύλληψή μου και την απολογία μου ενώπιον του ανακριτή και υπό το βάρος της κατηγορίας, η οποία πλέον εκκρεμούσε εις βάρος μου, και των συνεπειών, τις οποίες θα μπορούσε να σημαίνει για την εξέλιξη της ζωής μου αλλά και της οικογενείας μου, παρουσίασα συμπτώματα καταθλιπτικής διαταραχής, τα οποία με την πάροδο του χρόνου και εν όψει της εκδικάσεως της υποθέσεως μου λάμβαναν συχνότερη και εντονότερη μορφή, μετά δε τον εγκλεισμό μου στις Δικαστικές Φυλακές Λάρισας παρουσιάστηκε έξαρση των συμπτωμάτων της καταθλιπτικής διαταραχής, με συμπτώματα έντονου στρες, θυμού, αγανάκτησης, απώλειας συνειδήσεως της πραγματικότητας, λόγω δε της καταστάσεως μου αυτής δεν ήμουν σε θέση να προβώ σε οιαδήποτε ενέργεια ή εντολή προς νομικό παραστάτη να ελέγξει την πορεία της υποθέσεώς μου και να ασκήσει το ένδικο μέσο της αναιρέσεως". Η καταθλιπτική αυτή διαταραχή, που επικαλείται ο αναιρεσείων, από μόνη της δεν οδηγεί σε έλλειψη ικανότητας προς επιμέλεια των ιδίων του υποθέσεων. Εξάλλου, αυτός (αναιρεσείων) δεν επικαλείται ούτε προσκομίζει προς τούτο ιατρικά πιστοποιητικά, από τα οποία να αποδεικνύεται η έλλειψη ικανότητας προς επιμέλεια των άνω υποθέσεών του, ούτε προκύπτει ότι ο αναιρεσείων εξετάστηκε από Ψυχίατρο, έστω και μέσα στις φυλακές ή και από οποιοδήποτε άλλο ιατρό, προκειμένου να ενισχύσει τους ισχυρισμούς του αυτούς. Σε κάθε δε περίπτωση, για τον παραστάντα δικηγόρο του, Θεόδωρο Φραγκάκη (κατά τη δευτεροβάθμια δίκη), που ισχυρίζεται ότι υπέστη στις 4-11-2011 σοβαρό τροχαίο ατύχημα και απείχε από τα καθήκοντά του επί δίμηνο, για το επικαλούμενο αυτό τροχαίο ατύχημα, δεν προσκομίζει κάποιο έγγραφο, που να επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς του, αν και είχε προς τούτο την ευχέρεια επιλογής άλλου δικηγόρου, για την άσκηση της αναιρέσεώς του.
Κατόπιν αυτών και, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην αρχή, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, λόγω της εκπρόθεσμης ασκήσεώς της και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (ΚΠΔ 476§1 και 583§1).- 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 20 Δεκεμβρίου 2011 (υπ' αριθμ. πρωτ. 121/5-1-2012 ενώπιον του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου) αίτηση του Μ. Α. Μ. του Σ., κατοίκου ..., για αναίρεση της με αριθμό 643.644/2011 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ΕΥΡΩ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Δεκεμβρίου 2012. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 1 Μαρτίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ