Αριθμός 1609/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B1' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Λουκά Μόρφη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Μαργέλλου-Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Δημητρία Στρούζα-Ξένου-Κοκολέτση και Μαρία Χασιρτζόγλου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 15η Φεβρουαρίου 2022, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου, με την επωνυμία "Οργανισμός Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων"(ΕΛ.Γ.Α.) όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της πληρεξουσίας δικηγόρου Δροσιάς Μπάκου, η οποία κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσίβλητων: 1.Σ. Κ. του Ι., κατοίκου ..., 2.Β. Π. του Κ., κατοίκου ..., 3.Α. του Κ., κατοίκου ..., 4.Ε. Χ. του Ι., κατοίκου ..., 5.Χ. Ε. του Α., κατοίκου ..., 6.Κ. Κ. του Δ., κατοίκου ..., 7.Β. Δ. του Κ., κατοίκου ..., 8.Γ. Τ. του Π., κατοίκου ..., 9.Ε. Α. του Γ., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Κωνσταντίνου Τσουμάνη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-12-2018 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Βέροιας. Εκδόθηκαν η 203/2019 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 2/ΕΡ-ΔΙ/2021 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βέροιας. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητά το αναιρεσείον με την από 13-7-2021 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Μαρία Χασιρτζόγλου.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Στο άρθρο 1 του Ν.3320/2005, που εντάσσεται στο κεφάλαιο Α "Ρυθμίσεις Θεμάτων Προσωπικού" του Νόμου και φέρει τον τίτλο "Σύσταση Θέσεων με σύμβαση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου αορίστου χρόνου", ορίζεται "1. Το προσωπικό με σύμβαση ή σχέση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου ή σύμβαση έργου ή άλλη σχέση του Δημοσίου των ΝΠΔΔ και των ΟΤΑ πρώτου και δευτέρου βαθμού, του οποίου οι συμβάσεις συνιστούν συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 11 του ΠΔ 164/2004 κατατάσσεται σε υφιστάμενες κενές οργανικές θέσεις με σύμβαση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου αορίστου χρόνου, ειδικότητας αντίστοιχης ή παρεμφερούς προς την ειδικότητα της σύμβασής του. 2. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Οικονομίας και Οικονομικών και του οικείου κατά περίπτωση Υπουργού, συνιστώνται οργανικές θέσεις προσωπικού με σύμβαση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου αορίστου χρόνου, προκειμένου να καλυφθούν όπου απαιτείται, οι διαπιστωθείσες πάγιες και διαρκείς ανάγκες κατ' εφαρμογή του ΠΔ 164/2004. 3. Η κατάταξη του προσωπικού γίνεται με απόφαση του αρμοδίου για την πρόσληψη οργάνου, η οποία δεν δημοσιεύεται στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 4. Οι κατατασσόμενοι λαμβάνουν τις αποδοχές της θέσης τους από την ημερομηνία έκδοσης της πράξης κατάταξής τους. Ο χρόνος των συμβάσεων μίσθωσης έργου των κατατασσομένων λογίζεται για όλες τις συνέπειες ότι έχει διανυθεί με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου. 5. Για τους κατατασσομένους ισχύει ο χρονικός περιορισμός της παραγράφου 2 του άρθρου 70 του ν.2683/1999 (Κύρωση του Κώδικα Κατάστασης Δημοσίων Υπαλλήλων και Υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ. και άλλες διατάξεις", για τη μετάταξη σε ανώτερη βαθμίδα, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 5 του άρθρου 12 του Ν.3230/2004, ως ημερομηνία πρόσληψης νοείται η ημερομηνία έκδοσης της Πράξης κατάταξης. Από τη διάταξη της παραγράφου 4 του πιο πάνω άρθρου, προκύπτει ότι για τους απασχοληθέντες στο Δημόσιο με διαδοχικές συμβάσεις μίσθωσης έργου, οι οποίες στη συνέχεια αναγνωρίσθηκαν ως συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου είτε με δικαστική απόφαση είτε με την προβλεπόμενη διαδικασία του άρθρου 11 του ΠΔ 164/2004, ο χρόνος των συμβάσεων μίσθωσης έργου, λογίζεται για όλες τις άλλες συνέπειες (επιδόματα εορτών, αδείας, χρόνου υπηρεσίας για κατάταξη σε μισθολογικά κλιμάκια) ότι έχει διανυθεί με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου, ενώ αντιθέτως τις αποδοχές της θέσης στην οποία αυτοί εντάχθηκαν, δικαιούνται αυτοί μόνο από την ημερομηνία έκδοσης της Πράξης κατάταξης και εφεξής. Αν ο νομοθέτης ήθελε και ως προς τις αποδοχές να λογίζεται ο χρόνος των συμβάσεων μίσθωσης έργου, ότι έχει διανυθεί με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου δεν θα περιελάμβανε στην πιο πάνω ρύθμιση του άρθρου 1 του ν. 3320/2005 το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 4, αφού η θέλησή του αυτή θα υλοποιείτο με μόνο το δεύτερο εδάφιο της ίδιας παραγράφου του πιο πάνω άρθρου. Έτσι, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 11 του πδ 164/2004 ο νομοθέτης επέλεξε μεν να καταταγούν οι απασχοληθέντες σε οργανικές θέσεις με σύμβαση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου αορίστου χρόνου για το λόγο ότι εξυπηρετούσαν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, να αρχίσουν όμως να αμείβονται με τις αποδοχές της θέσης, στην οποία εντάσσονται από το χρόνο της κατατάξεώς τους, οπότε και ολοκληρώνεται πλέον κατά νομοθετική παραχώρηση η πρόσληψή τους (ΟλΑΠ 16/2017· ΑΠ 241/2022· 533/2018). Περαιτέρω, στο άρθρο 18 του ν. 2190/1994 "Σύσταση ανεξάρτητης αρχής για την επιλογή προσωπικού και ρύθμιση θεμάτων διοίκησης" (ΦΕΚ Α' 28), όπως τροποποιήθηκε με τα άρθρα 8 του ν. 3051/2002 (ΦΕΚ Α' 220), 12 του ν. 3146/2003 (ΦΕΚ Α' 125/23- 5-2003), 2 του ν. 3260/2004 (ΦΕΚ Α' 151) και τα άρθρα 2 και 4 του ν. 3320/2005 (ΦΕΚ Α' 48), ορίζεται ότι με σειρά προτεραιότητας καλύπτονται οι θέσεις τακτικού προσωπικού των κατηγοριών ΠΕ, ΤΕ, ΔΕ και ΥΕ και προσωπικού αντιστοίχων προσόντων με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στην δε περίπτωση Β' της παραγράφου 2 του ίδιου ως άνω άρθρου 18, ορίζονται τα εξής: "Β. Εμπειρία στο αντικείμενο της θέσης .... Ως εμπειρία νοείται η απασχόληση με σχέση εργασίας ή σύμβαση έργου στο δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα ή άσκηση επαγγέλματος σε καθήκοντα ή έργα συναφή με το γνωστικό αντικείμενο του τίτλου σπουδών ή με το αντικείμενο της προς πλήρωση θέσης, μετά την απόκτηση του βασικού τίτλου σπουδών, με τον οποίο ο υποψήφιος μετέχει στη διαγωνιστική διαδικασία ........ Αν ο χρόνος της αποκτηθείσας εμπειρίας σε καθήκοντα της ίδιας ή παρεμφερούς ειδικότητας με αυτή της προκηρυσσόμενης θέσης διανύθηκε σε Υπηρεσίες του Δημοσίου, σε Ν.Π.Δ.Δ., Ο.Τ.Α. πρώτου ή δεύτερου βαθμού, σε Ν.Π.Ι.Δ. του δημόσιου τομέα της παρ. 1 του άρθρου 14 του Ν. 2190/1994, όπως ισχύει, ή σε φορείς της παρ. 3 του άρθρου 1 του Ν. 2527/1997 και είναι αθροιστικά, ίσος ή μεγαλύτερος των είκοσι τεσσάρων μηνών, ο αριθμός των μονάδων για το κριτήριο της κατά τα ανωτέρω αποκτηθείσας εμπειρίας προσαυξάνεται κατά 50%......". Εξάλλου, με το ν. 1790/1988 "Οργάνωση και Λειτουργία του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων", όπως τα άρθρα 2 έως και 5Α αυτού ίσχυαν πριν την κατάργησή τους με το άρθρο 25 του ν. 3877/2010, ορίζεται στο άρθρο 1 ότι: "1. Ιδρύεται Οργανισμός κοινής ωφέλειας με την επωνυμία "Οργανισμός Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων" (ΕΛ.Γ.Α.), ο οποίος είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και ανήκει εξ ολοκλήρου στο Δημόσιο. Επομένως υπάγεται στο ρυθμιστικό πεδίο του πδ 164/2004, σύμφωνα με το άρθρο 2 αυτού, που ορίζει ότι οι διατάξεις του διατάγματος εφαρμόζονται στο προσωπικό του δημόσιου τομέα, όπως αυτός οριοθετείται, μέσω της διάταξης του άρθρου 3 του πδ, από το άρθρο 51 παρ. 1 του ν. 1892/1990.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αριθμός 1 ΚΠολΔ, όπως το άρθρο αυτό ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση και αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σ` αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, δηλαδή εσφαλμένη υπαγωγή σ` αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης, που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού (ΟλΑΠ 1/2016). Με τον παραπάνω λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής και των ισχυρισμών (ενστάσεων) των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα του ανωτέρω δικαστηρίου κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Στην τελευταία δε περίπτωση, η παραβίαση του κανόνα αυτού ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο αποκλειστικά και μόνο με βάση τα πραγματικά περιστατικά που δέχεται το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν (ΑΠ 129/2021). Για το ορισμένο του ανωτέρω λόγου αναίρεσης πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο τόσο η διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και μάλιστα ενάριθμα (ΟλΑΠ 32/1996, ΑΠ 763/2018), όσο και το αποδιδόμενο στην προσβαλλομένη απόφαση νομικό σφάλμα, στη δε περίπτωση της κατ' ουσίαν έρευνας της υπόθεσης πρέπει επίσης να παρατίθενται στο αναιρετήριο οι παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά από αυτήν και υπό τα οποία συντελέσθηκε η επικαλουμένη παράβαση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου (ΟλΑΠ 1/2016, 2/2013, 20/20 05).
Με το δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ, το αναιρεσείον πλήττει την 2/ΕΡ-ΔΙ/2021 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βέροιας, με το οποίο απορρίφθηκε η έφεσή του κατά της 48/2020 απόφαση του Ειρηνοδικείου Βέροιας που είχε δεχθεί την 165/2018 αγωγή των αναιρεσιβλήτων, με την οποία ιστορούσαν ότι είχαν απασχοληθεί στο αναιρεσείον με διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου, που αναγνωρίστηκε τελεσιδίκως ότι υπέκρυπταν μια ενιαία σύμβαση αορίστου χρόνου και ότι την 1.1.2013 κατετάγησαν σε βαθμό και μισθολογικό κλιμάκιο που δεν αντιστοιχούσαν στην πραγματική υπηρεσία τους, με αποτέλεσμα να λαμβάνουν μειωμένες αποδοχές έως την 14.3.2017, παρά το γεγονός ότι το αναιρεσείον είχε προβεί σε επανακατάταξή τους το έτος 2015, ζητούσαν δε να τους καταβληθούν οι οφειλόμενες διαφορές αποδοχών από 1.1.2013 έως 14.3.2017. Το αναιρεσείον αιτιάται την προσβαλλόμενη απόφαση για παραβίαση του άρθρου 2 παρ. 1 του ν. 3320/2005, διότι κατά τους ισχυρισμούς του, από την ανωτέρω διάταξη συνάγεται ότι η πέραν των είκοσι τεσσάρων μηνών προϋπηρεσία των αναιρεσιβλήτων λαμβάνεται υπόψη μόνο ως αποκτηθείσα εμπειρία και ουδόλως έπρεπε να προσμετρήσει για την κατάταξή τους στις οργανικές θέσεις του ΕΛΓΑ. Ο λόγος αυτός παρίσταται αβάσιμος διότι η φερόμενη ως παραβιασθείσα διάταξη (δηλαδή το τροποποιηθέν από τη διάταξη αυτή άρθρο 18 του ν. 2190/1994), αναφέρεται αποκλειστικά στο σύστημα υπολογισμού των μορίων για τη σειρά προτεραιότητας, με την οποία καλύπτονται οι θέσεις τακτικού προσωπικού όλων των κατηγοριών των υπαλλήλων, που προσλαμβάνονται με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου στο Δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, στον οποίον ανήκει το αναιρεσείον και όχι στον υπολογισμό των αποδοχών τους βάσει του διαδραμόντος στην υπηρεσία του αναιρεσείοντος χρόνου εργασίας των αναιρεσιβλήτων, ο οποίος ρυθμίζεται αποκλειστικά από τη διάταξη του άρθρου 1 του ν. 3320/2005, την οποία και εφήρμοσε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
Περαιτέρω με το άρθρο 1 παρ. 2 του ν. 1790/1988 ορίζεται ότι ο Ο ΕΛ.Γ.Α. έχει έδρα την Αθήνα και τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργού Γεωργίας, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος νόμου.", στο άρθρο 2 ότι: "Ο ΕΛ.Γ.Α. έχει τους ακόλουθους σκοπούς: α) Την ασφάλιση της φυτικής και ζωικής παραγωγής και του φυτικού και ζωικού κεφαλαίου των αγροτικών εκμεταλλεύσεων κατά ζημιών που προκαλούνται από καταστροφικούς φυσικούς κινδύνους.", στο άρθρο 3 ότι: "1. Στον ΕΛ.Γ.Α. ασφαλίζεται αυτοδικαίως και υποχρεωτικώς, το σύνολο της φυτικής και ζωικής παραγωγής και του φυτικού και ζωικού κεφαλαίου των αγροτικών εκμεταλλεύσεων από τους κινδύνους του άρθρου 3α.", στο άρθρο 3Α ότι: "1. Στην ασφάλιση του ΕΛ.Γ.Α. υπάγονται οι ακόλουθοι καταστροφικοί φυσικοί κίνδυνοι, που μπορεί να προκαλέσουν φυσικές σε έκταση και ένταση καταστροφές: α) Η πλημμύρα. β) Η ανεμοθύελλα. γ) Ο παγετός και το υπερβολικό ψύχος. δ) Το χιόνι. ε) Το χαλάζι ...", στο άρθρο 3Γ ότι: "1. Με τους κανονισμούς ασφάλισης του ΕΛ.Γ.Α. καθορίζονται: α) οι κίνδυνοι και τα αντικείμενα ασφάλισης που καλύπτει ο ΕΛ.Γ.Α., καθώς και οι όροι, οι προϋποθέσεις και οι περιορισμοί με τους οποίους παρέχεται η ασφάλιση. β) Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των ασφαλισμένων, καθώς και οι συνέπειες της παράβασής τους. γ) Οι απαλλαγές. δ) Το ανώτατο καταβλητέο ποσό αποζημίωσης. ε) Η διαδικασία αναγγελίας της ζημιάς. στ) Ο τρόπος υπολογισμού και εξακρίβωσης του ύψους της ζημίας... θ) Ο τρόπος υπολογισμού και καθορισμού του ύψους της καταβλητέας αποζημίωσης...", στο άρθρο 4 ότι: "Στην ασφάλιση του ΕΛ.Γ.Α. υπάγονται τα φυσικά και νομικά πρόσωπα, καθώς και οι ενώσεις προσώπων που έχουν την κυριότητα και εκμετάλλευση ή μόνο την εκμετάλλευση αγροτικών εκμεταλλεύσεων." και στο άρθρο 5 ότι: "Πόροι του ΕΛ.Γ.Α. είναι: α) Τα έσοδα από την ειδική ασφαλιστική εισφορά που προβλέπεται στο άρθρο 5α του νόμου αυτού ..., β) Ετήσια κρατική επιχορήγηση για την κάλυψη δαπανών που αφορούν: αα) Κινδύνους που δεν ασφαλίζονται από την ελεύθερη ασφαλιστική αγορά (μη ασφαλίσιμοι κίνδυνοι). ββ) Ενεργητική προστασία και εκτέλεση ερευνητικού έργου για την εκπλήρωση των σκοπών του ΕΛ.Γ.Α. γγ) Λειτουργικά έξοδα, καθώς και κάθε άλλη δαπάνη αναγκαία για την εκπλήρωση των σκοπών του ΕΛ.Γ.Α. γ) Ειδική κρατική επιχορήγηση για την εκτέλεση κάθε σχετικής δραστηριότητας που ανατίθεται στον ΕΛ.Γ.Α., σύμφωνα με το τελευταίο εδάφιο του άρθρου 2..., δ) Επιχορηγήσεις από ειδικά ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) και άλλων διεθνών οργανισμών...". Επίσης, στο άρθρο 15 του ως άνω νόμου ορίζεται: "1. Οι παροχές, που χορηγούνται στους ασφαλισμένους από τον ΕΛ.Γ.Α. με βάση τον παρόντα νόμο, απαλλάσσονται από κάθε φόρο και τέλη χαρτοσήμου, είναι δε ακατάσχετες (και ανεκχώρητες) ... 2. Οι κάθε φύσης αιτήσεις των ασφαλισμένων προς τον ΕΛ.Γ.Α. και η κινούμενη από αυτές διαδικασία, η έκδοση εγγράφων από οποιαδήποτε αρχή προς απόδειξη της ιδιότητας του ασφαλισμένου, η διαδικασία κατάταξης του υποχρέου σε εισφορά, αμφισβήτησης και βεβαίωσης της υποχρέωσης προς εισφορά, η ενώπιον του ΕΛ.Γ.Α. διαδικασία αναγνώρισης παροχών, καθώς και η διαδικασία κάθε αμφισβήτησης που αφορά αυτές, η εξόφληση των παροχών σε χρήμα, η ενώπιον οποιουδήποτε δικαστηρίου διαδικασία επί διαφορών μεταξύ ΕΛ.Γ.Α. και ασφαλισμένων, καθώς και η ενώπιον των δικαστηρίων διαδικασία προς απόδειξη δικαιώματος ή της κατάστασης των ασφαλισμένων απαλλάσσονται από κάθε φόρο ή τέλος και τέλος χαρτοσήμου. Επίσης, ο ΕΛ.Γ.Α. απαλλάσσεται από δικαστικά τέλη για όλες τις δίκες του και απολαμβάνει όλες τις ατέλειες και τα δικαστικά και δικονομικά προνόμια που έχει το Δημόσιο." Επομένως ο ΕΛΓΑ υπάγεται στο ρυθμιστικό πεδίο του πδ 164/2004, σύμφωνα με το άρθρο 2 αυτού, που ορίζει ότι οι διατάξεις του διατάγματος εφαρμόζονται στο προσωπικό του δημόσιου τομέα, όπως αυτός οριοθετείται, μέσω της διάταξης του άρθρου 3 του πδ, από το άρθρο 51 παρ. 1 του ν. 1892/1990.
Εξάλλου από τις διατάξεις των άρθρων 90 παρ.3 και 91 εδ. α' ν. 2362/1995 αντιστοίχως και τις πανομοιότυπες προς αυτές διατάξεις των άρθρων 140 παρ. 3 και 141 ν. 4270/2014, οι οποίες ισχύουν από 1.1.2016, "η απαίτηση οποιουδήποτε των επί σχέσει δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλων του Δημοσίου, πολιτικών ή στρατιωτικών κατ' αυτού που αφορά σε αποδοχές ή άλλες κάθε φύσεως απολαβές αυτών ή αποζημιώσεις, έστω και αν βασίζεται σε παρανομία των οργάνων του Δημοσίου ή στις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού διατάξεις παραγράφεται μετά διετία από της γενέσεώς της" και "επιφυλασσομένης κάθε άλλης ειδικής διατάξεως του παρόντος η παραγραφή οποιασδήποτε απαιτήσεως κατά του Δημοσίου αρχίζει από το τέλος του οικονομικού έτους μέσα στο οποίο γεννήθηκε και ήταν δυνατή η δικαστική επιδίωξη αυτής". Δια των ως άνω διατάξεων των άρθρων 90 παρ. 3 - 140 παρ.3 ρυθμίζεται ειδικώς το θέμα του χρόνου της παραγραφής των αξιώσεων των υπαλλήλων του Δημοσίου, οι οποίες αφορούν αποδοχές ή άλλης φύσεως απολαβές ή αποζημιώσεις, ορίζεται δε ως χρονικό σημείο ενάρξεως της παραγραφής η γέννηση εκάστης αξιώσεως. Οι εν λόγω διατάξεις είναι ειδικές και ως εκ τούτου κατισχύουν των ως άνω διατάξεων των άρθρων 91 εδ. α'- 141, δια των οποίων ρυθμίζεται γενικώς το θέμα της ενάρξεως του χρόνου παραγραφής οιασδήποτε αξιώσεως κατά του Δημοσίου , από του τέλους του οικονομικού έτους, εντός του οποίου γεννήθηκε η αξίωση και κατέστη δυνατή η δικαστική αυτής επιδίωξη. Αφετέρου από τη διάταξη του άρθρου 42 εδ. α ν. 2683/1999, κατά την οποία "ο μισθός προκαταβάλλεται στην αρχή κάθε δεκαπενθημέρου" προκύπτει ότι χρονικό σημείο της γενέσεως των σχετικών προς αποδοχές και πάσης φύσεως απολαβές απαιτήσεων των υπαλλήλων του δημοσίου τομέως είναι η αρχή εκάστου δεκαπενθημέρου, το οποίο αφορά τις εν λόγω απολαβές. Οι ως άνω διατάξεις (άρθρα 90 παρ. 3, 140 παρ. 3), δεν αφορούν μόνο τις μισθολογικές αξιώσεις των υπαλλήλων του Δημοσίου, αλλά και τις μισθολογικές αξιώσεις και των υπαλλήλων των νομικών προσώπων του δημόσιου τομέα (ΣτΕ 1084/2016), τυγχάνουν εφαρμογής και επί των αξιώσεων των υπαλλήλων του ΕΛΓΑ κατ' αυτού, αφού τούτο δικαιολογείται από λόγους κοινωνικού και δημοσίου συμφέροντος, δεδομένου ότι ο ΕΛΓΑ ανήκει εξ ολοκλήρου στο Δημόσιο και έχει ανατεθεί σε αυτόν η άσκηση δημόσιας λειτουργίας. Και τούτο επειδή η προβλεπόμενη από τις εν λόγω διατάξεις βραχυπρόθεσμη, διετής παραγραφή, ο χρόνος της οποίας είναι μικρότερος από το χρόνο παραγραφής των άλλων αξιώσεων κατά του Δημοσίου (πενταετία), αλλά και τον χρόνο παραγραφής των μισθολογικών αξιώσεων των υπαλλήλων και των εργατών του ιδιωτικού τομέα, έχει θεσπισθεί από την ανάγκη ταχείας εκκαθαρίσεως αξιώσεων απορρεουσών από περιοδικές (ανά μήνα) παροχές και των αντιστοίχων υποχρεώσεων του Ελληνικού Δημοσίου, η οποία είναι απαραίτητη για την προστασία της περιουσίας και της οικονομικής καταστάσεως αυτού, στην οποία συμβάλλουν οι φορολογούμενοι πολίτες με την καταβολή φόρων. Η ταχεία εκκαθάριση των εκκρεμοτήτων αναφορικά με τις ανωτέρω αξιώσεις και τις υποχρεώσεις του Δημοσίου είναι αναγκαία προς αποφυγή ανατροπής μετά την πάροδο μακρού χρονικού διαστήματος των οικονομικών δεδομένων, κατά την συνεκτίμηση των οποίων το Δημόσιο προβαίνει στο σχεδιασμό της οργανώσεως και του τρόπου λειτουργίας της δημοσίας διοικήσεως, λαμβάνοντας αυτά υπόψη για την πρόβλεψη των σχετικών δαπανών κατά την κατάρτιση του κρατικού προϋπολογισμού (ΑΕΔ 1/2012), ο αυτός δε δικαιολογητικός λόγος συντρέχει και για τον ΕΛΓΑ. Επομένως η αναιρεσιβαλλόμενη η οποία δέχθηκε ότι στο αναιρεσείον δεν επεκτείνονται εκτός των δικονομικών και τα ουσιαστικά προνόμια του Δημοσίου διότι μια τέτοια επέκταση δεν δικαιολογείται από λόγους κοινωνικού ή δημόσιου συμφέροντος, καθόσον ο ΕΛΓΑ είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, απολαύει μεν διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας και τελεί υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Γεωργίας, αλλά από τους προαναφερόμενους σκοπούς του καταστατικού του δεν προκύπτει ότι η ρύθμιση αυτή επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημόσιου συμφέροντος και ότι τέτοιο λόγο δημόσιου συμφέροντος δεν συνιστά ο κοινωφελής του χαρακτήρας και η συνεπεία αυτού δυνατότητα υπαγωγής του στο δημόσιο τομέα, ενώ, με την εφαρμογή της σχετικής διατάξεως, θα αναγνωριζόταν υπέρ αυτού ευνοϊκή μεταχείριση σε βάρος των μισθωτών του κατά παράβαση των άρθρων 4 και 20 του Συντάγματος, παραβίασε ευθέως τη διάταξη του άρθρου 140 παρ. 3 ν. 4270/2014, καθόσον η εφαρμογή της διετούς παραγραφής των αξιώσεων των υπαλλήλων του αναιρεσείοντος δεν συνιστά διάκριση υπέρ αυτού, αλλά πρόνοια για την υποστήριξη της κοινωφελούς δραστηριότητας του, κατά τα ανωτέρω αναφερόμενα, η αποτελεσματικότητα της οποίας συνδέεται ευθέως προς το δημόσιο συμφέρον. Επομένως ο σχετικός με την πλημμέλεια αυτή δεύτερος λόγος αναιρέσεως πρέπει να γίνει δεκτός ως ουσιαστικά βάσιμος, η απόφαση να αναιρεθεί και η υπόθεση να παραπεμφθεί προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου από άλλο δικαστή είναι δυνατή (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τα δε δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος να επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσιβλήτων (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ. 2), όπως ορίζεται στο διατακτικό.
Εν προκειμένω δεν συντρέχει περίπτωση μείωσης των δικαστικών εξόδων, διότι αν και το αναιρεσείον απολαμβάνει των απαλλαγών και ατελειών του Δημοσίου (άρθρο 15 παρ. 2 του Ν 1790/1988), η νομική του υπηρεσία δεν διεξάγεται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (ΟλΑΠ 1176/1984, ΑΠ 589/2015).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
ΑΝΑΙΡΕΙ την 2/ΕΡ-ΔΙ/2021 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βεροίας. 
Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλο δικαστή.
-Και 
Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε δυο χιλιάδες τριακόσια (2.300) ευρώ .
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 30 Ιουνίου 2022.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, την 1η Νοεμβρίου 2023.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ