ΑΡΙΘΜΟΣ 406/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Γεώργιο Αδαμόπουλο - Εισηγητή, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη και Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ξένης Δημητρίου-Βασιλοπούλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Κ. Κ. του Χ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Μπάκα, περί αναιρέσεως της με αριθμό 6798/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Δ. Π., κάτοικο ..., που παρέστη αυτοπροσώπως ως δικηγόρος. 
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 29 Οκτωβρίου 2012 αίτησή του η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1198/2012.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος και τον πολιτικώς ενάγοντα, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 362 παρ.1 του ΠΚ, όποιος με οποιονδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτου ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλον γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψή του, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο (2) ετών ή με χρηματική ποινή. Ως γεγονός κατά την έννοια της άνω διατάξεως θεωρείται κάθε συγκεκριμένο περιστατικό του εξωτερικού κόσμου, που ανάγεται στο παρελθόν ή το παρόν υποπίπτει στις αισθήσεις και είναι δεκτικό αποδείξεως, καθώς και κάθε συγκεκριμένη σχέση ή συμπεριφορά, αναφερομένη στο παρελθόν ή το παρόν, που υποπίπτει στις αισθήσεις και αντίκειται στην ηθική και την ευπρέπεια. Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των παρ. 1 και 2 του άρθρου 367 ΠΚ, προκύπτει ότι κατ' αρχάς αίρεται ο άδικος χαρακτήρας της κατά το άρθρο 361 εξυβριστικής ή της κατά το άρθρο 362 ΠΚ δυσφημιστικής εκδήλωσης και όταν αυτές, εκτός άλλων, γίνονται για τη διαφύλαξη (προστασία) δικαιώματος ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον ή σε ανάλογες περιπτώσεις, υπό την προϋπόθεση ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση αποτελούν το επιβαλλόμενο και αντικειμενικώς αναγκαίο μέσο για τη διαφύλαξη του δικαιώματος ή την ικανοποίηση του δικαιολογημένου ενδιαφέροντος και ο σκοπός του δράστη δεν κατευθύνεται στην προσβολή της τιμής του άλλου. Τέτοια περίπτωση εκδήλωσης δικαιολογημένου ενδιαφέροντος συντρέχει όταν η εκδήλωση αυτή, αποτελώντας περιεχόμενο οφειλομένης ή επιθυμητής φροντίδας του δράστη για την εξυπηρέτηση του σκοπού του, δεν είναι αντίθετη με το δίκαιο και τα χρηστά ήθη και ισοσταθμίζεται, ή δεν είναι φανερά δυσανάλογη, με την εξυπηρέτηση του συγκεκριμένου σκοπού, ο οποίος δεν μπορεί να επιτευχθεί με άλλο τρόπο (ΑΠ 73/2002). Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1. στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σε αυτήν με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχτηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις, που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη, που εφαρμόστηκε. Η επιβαλλομένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία των αποφάσεων πρέπει να υπάρχει, όχι μόνο ως προς την κατηγορία, αλλά να εκτείνεται και στους προβαλλόμενους από τον κατηγορούμενο ή από τον συνήγορό του, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, αυτοτελείς ισχυρισμούς. Αυτοί δε είναι εκείνοι, οι οποίοι προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 του ΚΠΔ και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξεως ή της ικανότητας για καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιοποίνου της πράξεως ή στη μείωση της ποινής. 
Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης 6798/2012 απόφασης, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, μετά από συνεκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που μνημονεύονται κατ' είδος δέχτηκε ανελέγκτως ότι: "Ο κατηγορούμενος σε συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στο υπ' αριθμ. 99/Φεβρουάριος 2010 φύλλο της μηνιαίας πολιτικής - σατιρικής εφημερίδας με την επωνυμία "ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ", στις σελίδες 10, 11 και 13 της εφημερίδας αυτής, που διανέμεται δωρεάν στους κατοίκους του Δήμου Αγίας Παρασκευής Αττικής, υπό τον τίτλο "Οι δημοτικοί σύμβουλοι να πάρουν τώρα το μισό μερίδιο στο κτήμα Σ. που μας ανήκει δικαιωματικά" ισχυρίστηκε για τον εγκαλούντα Δ. Π. του Χ., δικηγόρο και προϊστάμενο της Νομικής Υπηρεσίας του Δήμου Αγίας Παρασκευής Αττικής, τα ακόλουθα γεγονότα που μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψή του. "κ. Μ., όπως γνωρίζετε, διότι και εσείς συμμετέχετε ενεργά με την εφημερίδα σας και τις γνώσεις σας γύρω από αυτό το τεράστιο οικονομικό σκάνδαλο που ξεσκεπάσαμε σε βάρος του Δήμου και τους τιτάνιους αγώνες που δώσαμε αλλά και δίδουμε με σκοπό να περισώσουμε τα κληροδοτήματα που ο Μεγάλος Ευεργέτης της Πόλης μας Α. Σ., δώρισε στο Δήμο μας, από τα νύχια της γνωστής συμμορίας, είχαμε κινηθεί επάνω σε δύο άξονες. Ο πρώτος ήταν αυτός που αποσκοπούσε στο να αποδείξουμε ότι τα κληροδοτήματα ήταν δύο ανεξάρτητα, χωριστά διανεμημένα και όχι ένα εξ αδιαιρέτου κληροδότημα αφημένο κατά 50% στους δύο κληροδόχους ανεψιούς του διαθέτη ... . Μετά από δυόμισι χρόνων αγώνων, κατορθώσαμε να ανακαλύψουμε αυθόρμητη ομολογία των δικηγόρων της Νομικής Υπηρεσίας του Δήμου και μάλιστα με την υπογραφή του Διευθυντού της Νομικής Υπηρεσίας κ. Δ. Π. του ανθρώπου που κατά τη γνώμη μου "έστησε" όλη αυτήν την συνομωσία και διαπλοκή και του κ. Λ. Γ.. Και λέω ότι ο κ. Π. "έστησε" όλη αυτήν την διαπλοκή διότι δεν πρέπει να ξεχνά κανείς και όσοι δεν γνωρίζουν να μάθουν, ότι ο κύριος αυτός είναι και δικηγόρος του Δήμου, αλλά και δικηγόρος του Σ., κι αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η οικογένεια Σ. στις πωλήσεις ακινήτων της προς τρίτους τον χρησιμοποιούσε ως εκπρόσωπο δικηγόρο της. Από το 1980 η Νομική Υπηρεσία του Δήμου προκειμένου να παραπλανήσει, να εξαπατήσει δικαιοσύνη και σχεδόν όλους τους παρελάσαντες Δημάρχους πλην Γ. και όλους τους συμπολίτες μας, με σκοπό να εξυπηρετήσει τα οικονομικά συμφέροντα του Σ., σε βάρος αυτών του Δήμου μας και όχι βέβαια γιατί ο Σ. ήταν ωραίος, αλλά προφανώς κατόπιν συναλλαγής, διαφθοράς και ξεπουλήματος, "απεφάσισαν" από κοινού, ότι το κληροδότημα ήταν ένα και αφημένο στους δύο κληροδόχους εξ αδιαιρέτου κατά 50%, μάλιστα στην προσπάθειά τους όπως σας προείπα να περιέλθει το αποποιηθέν κληροδότημα όχι στον Δήμο, αλλά στον κ. Α. Σ., κατέθεσαν αίτηση προκειμένου να διευκολύνουν στην αρπαγή του κληροδοτήματος και παραπλανώντας και εξαπατώντας την Δικαιοσύνη, δήλωσαν ότι η ΔΙΩΡΟΦΗ βίλα είναι Τετραώροφη και οι δύο ανύπαρκτοι όροφοι ήσαν εξ αδιαιρέτου αφημένοι στους δυο κληροδόχους. Το έκαναν αυτό γιατί μόνον με αυτό τον τρόπο μπορούσε να περιέλθει το αποποιηθέν κληροδότημα στον Σ. σύμφωνα με το άρθρο 1976 του Α.Κ στον Α. Σ. και όχι στο Δήμο. Από τότε προκειμένου να υποστηρίξουν την κακουργηματική αυτή απάτη που καθ' έξιν και κατά συνήθεια διέπρατταν συνεχώς σε βάρος των οικονομικών του Δήμου μας, στερώντας από το 1980 κέρδη εκατομμυρίων ευρώ και ασφαλώς για δικό τους όφελος, ισχυρίζονταν μετά μανίας και λυσσωδώς ότι δεν είχαμε δύο ανεξάρτητα κληροδοτήματα, αλλά όπως προανέφερα μια κληροδοσία εξ αδιαιρέτου αφημένη στους δυο κληροδόχους ανεψιούς του κατά 50% σε έκαστο εξ αυτών. Μάλιστα προκειμένου να ισχυροποιήσουν τις εγκληματικές "επιστημονικές" απόψεις τους δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν δικηγορικό γραφείο πάρα πολύ γνωστού δικηγόρου πρώην υπουργού Δικαιοσύνης ομότιμου Καθηγητού του Πανεπιστημίου Αθηνών και έναντι αμοιβής δεκάδων χιλιάδων ευρώ πληρωμένης από τον δημοτικό κορβανά να "παραγγείλουν" κατασκευασμένες και κατά παραγγελία ως προς το περιεχόμενό τους "γνωμοδοτήσεις", προκειμένου να ενισχύσουν τις θέσεις Σ., στρεφόμενες κατά των οικονομικών συμφερόντων του Δήμου μας με μοναδικό σκοπό να ενισχύσουν το "οπλοστάσιο" των αρπάγων στις Δίκες με τον Δήμο και έτσι και έγινε ... . Όπως λοιπόν παρατηρούμαι ρητά και κατηγορηματικά ομολογούν ότι έχουμε εν προκειμένω δύο κληροδοσίες. Ομολογούν ότι επί 30 ολόκληρα χρόνια εξαπατούσαν και παραπλανούσαν τους πάντες Και εδώ δημιουργείται και άλλο ερώτημα. Αν υποθέσουμε ότι όλα αυτά τα χρόνια οι δικηγόροι του Δήμου μας δεν γνώριζαν λόγω επαγγελματικής ανεπάρκειας, ανικανότητας, και μειωμένων δικηγορικών επιστημονικών γνώσεων ότι τα κληροδοτήματα ήταν ΔΥΟ ... Όταν "ανακάλυψαν", ότι τα κληροδοτήματα ήταν δύο ξεχωριστά διανεμημένα κλπ ΓΙΑΤΙ δεν εζήτησαν με έγγραφό τους, από τον Δήμαρχο ή τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου τα εξής ... Ισχυρίζονται δηλαδή με ασύστολα ψεύδη ότι η παρανόμως κατεδαφισθείσα βίλα κατεδαφίσθηκε με οικοδομική άδεια. Δηλαδή οι δικηγόροι του Δήμου ανερυθρίαστα εξαπατούν και παραπλανούν τις δικαστικές αρχές και όλους εμάς.. -Θλίβομαι και λυπάμαι για την κατάντια των ανθρώπων αυτών που εζήτησαν την ψήφο του λαού της Αγίας Παρασκευής για να μεταβληθούν οι περισσότεροι εξ αυτών πειθήνια σκυλάκια και έμμισθα όργανα των Σ.- Γ.-Π. κλπ, εξυπηρετώντας τις ορέξεις τους και οι υπόλοιποι πιθανώς να φοβούνται να κοντράρουν αυτούς που αδίστακτα, ασύδοτα και ατιμώρητα λεηλατούν την περιουσία του Δήμου μας ... αλλά επίσης είμεθα υποχρεωμένοι να στραφούμε και σε Αστικά Δικαστήρια και να απαιτήσουμε να μας επιστρέψουν οι δολοπλόκοι, συνεργοί και συνωμότες εξ ιδίων τα απολεσθέντα έσοδα του Δήμου από το 1980 έτος εντόκως ... Πιστεύω ότι θα περάσει αρκετός χρόνος ακόμη μέχρι ο απόηχος η δυσοσμία που εκπέμπουν τα μιάσματα αυτά εξαφανισθεί τελείως ...". Τα ανωτέρω ψευδή γεγονότα μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη του εγκαλούντος, αφού, η αλήθεια είναι ότι, το ακίνητο, εκτάσεως 2.300 τ.μ, με διώροφη οικία, που βρίσκεται στην Αγία Παρασκευή Αττικής, επί της οδού ..., το κληροδότησε ο διαθέτης Α. Σ., στους ανεψιούς τους, Α. και Μ. Σ., για πενήντα έτη από το θάνατό του, μετά την πάροδο των οποίων θα περιέλθει στο Δήμο Αγίας Παρασκευής Αττικής, ότι, το αποποιηθέν μερίδιο του κληροδόχου Μ. Σ. προσαυξήθηκε στη μερίδα του άλλου κληροδόχου με την υπ' αριθμ. 3475/1984 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία απέρριψε σχετική αίτηση του Δήμου Αγίας Παρασκευής περί αναγνωρίσεώς του ως κληρονόμου στο αποποιηθέν μερίδιο, ότι, ο εγκαλών, που προσλήφθηκε ως δικηγόρος στο Δήμο Αγίας Παρασκευής το έτος 1985, έλαβε για πρώτη φορά εντολή να χειριστεί την υπόθεση του ανωτέρω ακινήτου περί τα τέλη του έτους 2005, που αποφάσισε ο Δήμος να εξαγοράσει τα δικαιώματα του κληροδόχου Α. Σ., ότι, μετά τη ματαίωση της ως άνω εξαγοράς, ο εγκαλών προέβη για λογαριασμό του Δήμου σ' όλες τις απαραίτητες δικαστικές ενέργειες, ασκώντας αγωγές και ασφαλιστικά μέτρα κατά του προαναφερόμενου κληροδόχου, αλλά και κατά της εταιρείας με την επωνυμία "Λ. Α. Σ. ΚΑΙ ΣΙΑ ΟΕ", στην οποία ο ανωτέρω κληροδόχος είχε εκχωρήσει τα δικαιώματά του, προκειμένου να διασφαλίσει το δικαίωμα προσδοκίας του Δήμου επί του ως άνω ακινήτου, πετυχαίνοντας έτσι τη ματαίωση εκποίησης του κληροδοτηθέντος ακινήτου και την τήρηση των όρων περί τακτικής διαχείρισης του ακινήτου αυτού, ότι, ο εγκαλών, κατά τον χειρισμό της υπόθεσης του εν λόγω κληροδοτηθέντος ακινήτου, δεν ζημίωσε και μάλιστα εν γνώσει του τα συμφέροντα του Δήμου, με σκοπό να εξυπηρετήσει συμφέροντα τρίτων και ότι οι καταγγελίες του κατηγορουμένου, αλλά και άλλων προσώπων, περί δήθεν τέλεσης αξιοποίνων πράξεων κατά τον χειρισμό της υπόθεσης του κληροδοτηθέντος ακινήτου, τέθησαν στο αρχείο από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, με τις από 17-9-2008, 3-7- 2009 και 9-10-2009 πράξεις του, οι οποίες εγκρίθηκαν από τον Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, ο δε κατηγορούμενος προέβη στην ως άνω συνέντευξη επειδή ήθελε να προστατεύσει τα συμφέροντα του Δήμου Αγίας Παρασκευής, τον οποίο είχε υπηρετήσει επί μακρόν ως ο αρχαιότερος εν ενεργεία δημοτικός σύμβουλος και όχι για προσωπικούς ιδιοτελείς σκοπούς, προκειμένου να αποκτήσει δημοσιότητα εν όψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών του Νοεμβρίου 2010 ή λόγω του ότι αφαιρέθηκε το ληξιαρχείο από την σύζυγό του, υπάλληλο του εν λόγω Δήμου. Περαιτέρω δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής το άρθρο 367 Π.Κ. καθώς από την αρχή της στάθμισης των εννόμων αγαθών, που προσβάλλονται, από την μία η ενημέρωση του κοινού λόγω και της προαναφερόμενης ιδιότητας του κατηγορουμένου ως δημοτικού συμβούλου ασχολούμενου με τα κοινά και από την άλλη η προσωπικότητα τιμή και υπόληψη του πολιτικώς ενάγοντος γιατί κρίνεται ότι το μέσον δεν ήταν αναγκαίο και αντικειμενικά ανάλογο προς το σκοπό, ούτε αναγκαίος για τη δέουσα απόδοση του περιεχομένου της σκέψης του και των ισχυρισμών του, όπως προκύπτει από τις εκφράσεις που χρησιμοποιήθηκαν από τον κατηγορούμενο, γεγονός που γνώριζε ο τελευταίος (βλ. σχετ. ΑΠ 73/2002, Ελλ.Δνη 43, 857, ΑΠ 964/1984 Π.Χρ. ΛΕ, 147). Περαιτέρω πρέπει να απορριφθεί ο αυτοτελής ισχυρισμός για εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 366 παρ.1 Π.Κ., διότι τα όσα ισχυρίστηκε για τον πολιτικώς ενάγοντα ο κατηγορούμενος πίστευε ότι ήταν αληθή και δεν είχε λόγο συκοφαντικής δυσφήμησης του τελευταίου. Επίσης πρέπει να απορριφθεί ο αυτοτελής ισχυρισμός του πολιτικώς ενάγοντα ότι πρέπει να αναγνωρισθεί οιονεί δεδικασμένο διότι τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά δεν είναι ίδια με άλλα πραγματικά περιστατικά που να αναφέρονται σε άλλες μηνύσεις και καταγγελίες του κατηγορουμένου ή σε επουσιώδη παραλλαγή ή συμπλήρωση αυτών και στα ίδια αποδεικτικά στοιχεία. Επομένως ο κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος για την πράξη της απλής δυσφήμησης". Στη συνέχεια, το άνω Δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα της αξιόποινης πράξεως της απλής δυσφήμισης και του επέβαλε ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών. Με τις παραδοχές αυτές το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, την, κατά τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία αφού εκτίθενται σε αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά τα οποία προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και θεμελιώνουν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος τούτου. Ειδικότερα, στο σκεπτικό που παραδεκτά συμπληρώνεται από το διατακτικό αιτιολογείται ότι οι φράσεις που αναφέρονται στη συνέντευξη του κατηγορουμένου που δημοσιεύτηκε στην αναφερόμενη εφημερίδα, ήταν πρόσφορες και κατ' αντικειμενική κρίση (κοινή αντίληψη) να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη του εγκαλούντος ως και ο δόλος του, ο οποίος ενυπάρχει στην πραγμάτωση των περιστατικών που θεμελιώνουν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος αφού εν προκειμένω, ο απαιτούμενος κατά το νόμο δόλος είναι ο απλός και όχι ο άμεσος ή υπερχειλής. Ως προς τον αυτοτελή ισχυρισμό του ότι ως δημοτικός υπάλληλος του Δήμου Αγ. Παρασκευής προέβη στην πράξη του αυτή εκ δικαιολογημένου ενδιαφέροντος και δη προς διαφύλαξη της περιουσίας του Δήμου τούτου ή προς εκτέλεση νομίμου καθήκοντος ή διαφύλαξη δικαιώματος, η αιτιολογία της προσβαλλόμενης, με την οποία απορρίφθηκε ο ισχυρισμός του αυτός είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, καθόσον η διάδοση δια της συνεντεύξεώς του δια του Τύπου των αναφερομένων γεγονότων, τα οποία ανελέγκτως κρίθηκαν ως ψευδή, εν όψει και της προσωπικότητας του πολιτικώς ενάγοντος ως προϊσταμένου της νομικής υπηρεσίας του Δήμου, κατά στάθμιση των εννόμων αγαθών της πληροφόρησης του κοινού και της τιμής και υπολήψεως του εγκαλούντος, δεν αποτελούσε αναγκαίο μέσο και αντικειμενικά ανάλογο εν όψει και των εκφράσεων που χρησιμοποιήθηκαν και αντικειμενικώς κρινόμενων προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη του εγκαλούντος. Αιτιολογημένα επίσης απάντησε το Δικαστήριο της ουσίας και επί του ισχυρισμού του αναιρεσείοντος εκ του άρθρου 366 παρ. 1 ΠΚ, αφού έκρινε ότι τα διαδοθέντα ήταν ψευδή. Όθεν, οι εκ του άρθρου 510 παρ. 1 Δ' και Ε' του ΚΠΔ λόγοι αναίρεσης είναι αβάσιμοι. Οι λοιπές αιτιάσεις ανάγονται στην ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας και είναι απαράδεκτες.
Συνεπώς, η αίτηση πρέπει να απορριφθεί, να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα του παραστάντος ως πολιτικώς ενάγοντος και να επιβληθούν σε αυτόν τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 29-10-2012 αίτηση του Κ. Κ., κατοίκου ..., για αναίρεση της 6798/2012 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του παραστάντος, ως πολιτικώς ενάγοντος, Δ. Π. του Χ., δικηγόρου Αθηνών, κατοίκου ..., εκ πεντακοσίων (500) ευρώ. Και 
Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ. 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαρτίου 2013. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 12 Μαρτίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ