Αριθμός 26/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μυρσίνη Παπαχίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Βλάχου, Γεωργία Κατσιμαγκλή, Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη και Μαρί Δεργαζαριάν, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Νοεμβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Β. Τ. του Α., κατοίκου ... η οποία δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ AΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ AΕ" (ALPHA BANK AE), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 3) Α. Κ. του Δ., κατοίκου ..., που δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο και 4) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." και δ.τ. "".." (πρώην "..."), που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, ως μη δικαιούχου διαδίκου και διαχειρίστριας (κατ' εξαίρεση νομιμοποιούμενης κατά τις διατάξεις του Ν. 4354/2015) της εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία "...", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, ως ειδικής διαδόχου της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Σοφία Κικιλή με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 20-10-2012 και 13-9-2016 αιτήσεις της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκαν με την προφορκώς ασκηθείσα και διά των προτάσεων κύρια παρέμβαση της ήδη 1ης των αναιρεσιβλήτων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1349/2019 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 628/2021 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10-5-2021 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Γεωργία Κατσιμαγκλή, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η 4η των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ. 1 και 2 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι, αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο απολειπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, τότε ερευνάται αν ο απολειπόμενος ή ο μη παριστάμενος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος (διάδικος), κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου, ή επιδόθηκε μεν, αλλά όχι νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται (για συζήτηση) με νέα κλήση. Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Περαιτέρω, από την παράγραφο 3 του ιδίου ως άνω άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ., όπως αυτή ισχύει μετά την τροποποίησή της με το άρθρο 62 ν. 4139/2013, προκύπτει ότι, αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε καθόλου ή δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από το διάδικο που επισπεύδει τη συζήτηση, κάποιος απ' αυτούς, στη μεν περίπτωση της απλής ομοδικίας, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση χωρεί νομίμως ως προς τους νομοτύπως και εμπροθέσμως κλητευθέντες και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς, στη δε περίπτωση της αναγκαστικής ομοδικίας, κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους (Ολ. ΑΠ 3/2018, ΑΠ 613/2020, ΑΠ 415/2020). Απαράδεκτη κηρύσσεται επίσης η συζήτηση όταν από το φάκελο της δικογραφίας δεν αποδεικνύεται ποιος από τους διαδίκους επισπεύδει τη συζήτηση, ώστε να καταστεί δυνατός ο έλεγχος της εγκυρότητας ή όχι της ερημοδικίας του απολειπόμενου διαδίκου (Ολ. ΑΠ 13/2007, ΑΠ 954/2022, ΑΠ 254/2020, ΑΠ 242/2014, ΑΠ872/2006, ΑΠ 1093/2005). Εξάλλου, σε περίπτωση που απολείπεται ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση, η επίσπευση προκύπτει από το αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης (ή της κλήσης με την οποία αυτή φέρεται προς συζήτηση) με την πράξη ορισμού δικασίμου, το οποίο ο επισπεύδων επέδωσε προς τον αντίδικό του. Το αντίγραφο αυτό, με την επ' αυτού σημείωση του δικαστικού επιμελητή, που διενήργησε την επίδοση, οφείλει να προσκομίσει ο παριστάμενος αντίδικος του επισπεύδοντος τη συζήτηση. Αντίθετα, σε περίπτωση που απολείπεται ο αντίδικος του διαδίκου που επισπεύδει τη συζήτηση, η επίσπευση της συζήτησης προκύπτει από την έκθεση επίδοσης του αντιγράφου της αίτησης αναίρεσης προς τον αντίδικο, την οποία οφείλει να προσκομίσει ο επισπεύδων, που μετέχει στη συζήτηση (ΑΠ 245/2022, ΑΠ 1121/2020, ΑΠ 24/2016). Τις κλητεύσεις, δε, επικαλείται και αποδεικνύει ο παριστάμενος διάδικος (ΑΠ 245/2022, ΑΠ 536/2020, ΑΠ 177/2018). Εξάλλου, με τη διάταξη του άρθρου 76 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. ορίζεται, μεταξύ άλλων, ότι όταν η ισχύς της απόφασης που θα εκδοθεί εκτείνεται σε όλους τους ομοδίκους, οι πράξεις του καθενός ωφελούν και βλάπτουν τους άλλους, οι δε ομόδικοι, οι οποίοι μετέχουν νόμιμα στη δίκη ή έχουν προσεπικληθεί, αν δεν παραστούν, θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύονται από εκείνους που παρίστανται. Η αντιπροσώπευση, όμως, αυτή του απολειπόμενου αναγκαίου ομοδίκου προϋποθέτει ότι αυτός έχει νόμιμα και εμπρόθεσμα κλητευθεί στη δίκη. Διαφορετικά, σε περίπτωση μη εμφάνισής του, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης ως προς όλους, κατ` εφαρμογή της προαναφερόμενης διάταξης του άρθρου 576 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ. (ΑΠ 2072/2013). Τέλος, στη δίκη περί ρύθμισης οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων, ο δεσμός που συνδέει τους πιστωτές του αιτούντος - οφειλέτη, ενόψει του ότι η ισχύς της απόφασης που θα εκδοθεί εκτείνεται σε όλους τους "μετέχοντες στη δίκη" πιστωτές, είναι αυτός της αναγκαστικής παθητικής ομοδικίας κατ' άρθρο 76 παρ. 1 περ. β' του Κ.Πολ.Δ. (ΑΠ 173/2022, ΑΠ 516/2020, ΑΠ 757/2019, ΑΠ 1049/2017).
Στην προκείμενη περίπτωση φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου η από 10-05-2021 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 7089/757/12-05-2021 αίτηση για την αναίρεση της υπ' αριθμ. 628/2021 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, το οποίο δίκασε ως Εφετείο, εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας των άρθρων 739 επ. ΚΠολΔ (με την οποία δικάζονται, σύμφωνα με το άρθρο 3 του Ν. 3869/2010, οι υποθέσεις για τη ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων), η οποία αφού δέχθηκε τυπικά, απέρριψε κατ' ουσίαν την από 15-07-2019 έφεση της αναιρεσείουσας, κατά της υπ' αριθμ. 1349/2019 πρωτόδικης απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία, αφού συνεκδικάσθηκαν οι από 20-10-2012 και 13-09-2016 αιτήσεις της αναιρεσείουσας, με αίτημα την υπαγωγή των χρεών της στις ρυθμιστικές διατάξεις του Ν. 3869/2010 ("Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων..."), η μεν πρώτη ως άνω αίτηση θεωρήθηκε ότι δεν ασκήθηκε, η δε δεύτερη απορρίφθηκε ως ουσιαστικά αβάσιμη στο σύνολό της. Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, προσδιορίστηκε με την από 25-08-2021 πράξη της Προέδρου του Δ' Πολιτικού Τμήματος, για να συζητηθεί κατά την προκειμένη δικάσιμο της 4-11-2022. Από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημοσίας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, προκύπτει ότι κατά τη δικάσιμο αυτή, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα με τη σειρά του πινακίου, εμφανίστηκε και ειδικότερα εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ μόνο η τέταρτη αναιρεσίβλητη, ενώ αντίθετα η αναιρεσείουσα, καθώς και οι πρώτη, δεύτερη και τρίτος των αναιρεσίβλητων, δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε και κατέθεσαν δήλωση, σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., ότι δεν θα παραστούν κατά την εκφώνησή της, αλλά ήταν απόντες. Η συνδέουσα τους αναιρεσίβλητους σχέση είναι αυτή της αναγκαστικής ομοδικίας, αφού πρόκειται για διαφορά του Ν. 3869/2010, ήτοι περί ρύθμισης των οφειλών υπερχρεωμένου φυσικού προσώπου. Ωστόσο, από το φάκελο της δικογραφίας δεν προκύπτει ο διάδικος ο οποίος επισπεύδει τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, αφού η παριστάμενη τέταρτη αναιρεσίβλητη δεν αποδεικνύει είτε κλήτευση των απολειπόμενων διαδίκων από την ίδια, είτε επίσπευση της συζήτησης από τους απολειπόμενους διαδίκους, με προσκομιδή των οικείων εκθέσεων επίδοσης, στην πρώτη περίπτωση, ή με προσκομιδή του προς αυτή νομίμως επιδοθέντος αντιγράφου της ένδικης αίτησης αναίρεσης με την κάτω από αυτήν πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση και τη σχετική επισημείωση του αρμοδίου δικαστικού επιμελητή, στη δεύτερη περίπτωση. Κατ' ακολουθίαν όλων αυτών και σύμφωνα με την προηγηθείσα νομική σκέψη της παρούσας, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης ως προς όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
ΚΗΡΥΣΣΕΙ απαράδεκτη τη συζήτηση της από 10 Μαΐου 2021 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 7089/757/12-05-2021 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 628/2021 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, το οποίο δίκασε ως Εφετείο.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Δεκεμβρίου 2022.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Ιανουαρίου 2022.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ