Αριθμός 1318/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Κουτσόπουλο Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Κωσταντόπουλο, Κωνσταντίνο Φράγκο, Χρυσούλα Παρασκευά και Μαρία Γαλάνη -Λεοναρδοπούλου-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Παντελή (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Η. Λ. του Δ., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευθύμιο-Ελευθέριο Γκολέμη, για αναίρεση της υπ' αριθ 68-69-70/2011 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Ναυπλίου. Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1. Ό. Σ. ή S. απεβίωσε, και 2. Χ. Σ., για λογαριασμό ανηλ. τέκνου του, κάτοικος ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Ζευκιλή. 
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Ναυπλίου με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 30 Ιανουαρίου 2013 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 200/13 
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτουμένη από τα άρθρα 93§3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 § 1 στοιχ. Δ! ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή αυτών των τελευταίων στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Δια την ύπαρξη της τοιαύτης αιτιολογίας, είναι παραδεκτή ή αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα κατ' είδος γενικώς, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά εξ ενός εκάστου αυτών. Ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων μεταξύ των, ούτε απαιτείται να ορίζεται ποίο βαρύνει περισσότερο για τον σχηματισμό της δικαστικής κρίσεως. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπ' όψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και όχι μόνο μερικά εξ αυτών κατ' επιλογή, όπως αυτό επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177§1 και 178 ΚΠΔ (Ολ. Α.Π. 1/2005). Η απαιτουμένη κατά τ' άνω αιτιολογία εκτείνεται όχι μόνο στην απόφαση για την ενοχή, αλλά σε όλες χωρίς εξαίρεση τις αποφάσεις ανεξαρτήτως εάν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοση τους επαφίεται στη διακριτική ή ανέλεγκτη κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, που τις εξέδωσε. Ούτω και η παραδοχή ή μη αιτήματος αναβολής απόκειται μεν στην ελεύθερη κρίση του δικαστηρίου, όμως οφείλει τούτο να απαντήσει στο αίτημα αυτό και σε περίπτωση απορρίψεως του να αιτιολογήσει ειδικώς και εμπεριστατωμένως την απόφαση του. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη υπ' αριθμ.68-69-70/2011 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Ναυπλίου που δίκασε κατ' έφεση, αυτό κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα -κατηγορούμενο για τις αξιόποινες πράξεις, α)του βιασμού κατ' εξακολούθηση β) αποπλάνησης παιδιού κατ' εξακολούθηση και γ) βαριάς σωματικής βλάβης, που τέλεσε σε βάρος του ανηλίκου Α. Σ. του Χ., ηλικίας 7 ετών, και του επέβαλλε συνολική ποινή καθείρξεως 15 ετών , αφού αναγνώρισε ότι κατά το χρόνο τελέσεως των αξιοποίνων πράξεων του, συνέτρεχε στο πρόσωπο του, η ελαφρυντική περίσταση της μετεφηβικής ηλικίας, (αρθρ. 133 ΠΚ), στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για 3 έτη, επιδίκασε δε χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη ο ανήλικος-που παραστάθηκε στη δίκη ως πολιτικώς ενάγων εκπροσωπούμενος από τους ασκούντες τη γονική μέριμνα γονείς του-, για τη σε βάρος του τελεσθείσα αδικοπραξία, το ποσό των 30 Ευρώ. Ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, προ πάσης ενάρξεως της αποδεικτικής διαδικασίας, ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, δια του πληρεξουσίου συνηγόρου του, υπέβαλλε, ως προκύπτει από την επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, γραπτώς και ανέπτυξε προφορικώς, αίτημα αναβολής της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις, -κατά πιστή μεταφορά -"αιτούμαι κατ' αρθρ. 352 παρ. 3 Κ.Π.Δ. την αναβολή της εκδικάσεως της υποθέσεως, προκειμένου είτε να κληθεί να καταθέσει ενώπιον του Μ.Ο.Ε. Ναυπλίου, αναφορικά με την ψυχοδιανοητική κατάσταση του ανηλίκου Α. Χ. Σ., η παιδοψυχίατρος του Γενικού Νοσοκομείου Παίδων "Η Αγία Σοφία" κα Μ. , ώστε να διαπιστωθεί η αξιοπιστία της καταθέσεως του και το εύρος της υφισταμένης ψυχικής και ψυχολογικής βλάβης που έχει υποστεί, είτε να διαταχθεί η διενέργεια σχετικής παιδοψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης αναφορικά με τα άνω ζητήματα από νομίμως ορισθέντα παιδοψυχίατρο, ώστε να τεθεί υπ' όψη του δικαστηρίου το πόρισμα αυτής και να προβεί είτε σε εξέταση ως μάρτυρα του άνω ιατροδικαστή Γ. Ν. Λ. της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης και των ανωτέρω ιατρών του Γενικού Νοσοκομείου Παίδων "Η Αγία Σοφία " (ήτοι του χειρουργού παίδων Σ. Α., ή του χειρουργού παίδων Δ. Δ. ή του διευθυντή της Α! χειρουργικής κλινικής Θ. Ν.), είτε να διατάξει τη διενέργεια ιατρικής πραγματογνωμοσύνης από ιατρό πραγματογνώμονα της ειδικότητας του γαστρεντερολόγου, για να διακριβωθεί , εάν είναι δυνατόν να καταλήξει ο ανήλικος Α. Χ. Σ. στο Γενικό Νοσοκομείο Παίδων "Η Αγία Σοφία" με τα συμπτώματα που αναφέρονται στα ανωτέρω έγγραφα , 9 μήνες (κατά τους ισχυρισμούς της πολιτικής αγωγής) ή επί το ορθότερο δώδεκα (12) μήνες, μετά την τελευταία φορά που έλαβε χώρα πράξη βιασμού σε βάρος του αλλά και το εύρος που έλαβε χώρα η σωματική βλάβη που υπέστη". Το ανωτέρω αίτημα αναβολής της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις α)επί τω τέλει να κληθούν και καταθέσουν ως μάρτυρες οι αναφερόμενοι σ' αυτό ιατροί, β)να διενεργηθεί ιατρική είτε ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη, στο οποίο αναφερόταν και τα θέματα γνωμοδότησης των πραγματογνωμόνων ήταν σαφές και νόμιμο. Το δικαστήριο της ουσίας, επιφυλασσόμενο κατά τη διάρκεια της αποδεικτικής διαδικασίας, απέρριψε το αίτημα του αυτό προτάσσοντας το, στην αρχή του σκεπτικού του , με την εξής αιτιολογία: "όσον αφορά το αίτημα αναβολής και διενέργειας ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης που προβάλλονται με τους αυτοτελείς ισχυρισμούς των κατηγορουμένων πρέπει να απορριφθούν εν όψει του ότι από το αποδεικτικό υλικό προκύπτουν τα στοιχεία που θα οδηγήσουν το δικαστήριο σε ασφαλή κρίση". Ακολούθως διέλαβε στο σκεπτικό του, τα κατ' είδος αποδεικτικά μέσα και τα πραγματικά περιστατικά, με βάση τα οποία οδηγήθηκε στην καταδικαστική για τον αναιρεσείοντα -κατηγορούμενο, κρίση για τα εγκλήματα που προαναφέρθηκαν. Με αυτά που δέχθηκε το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Ναυπλίου, όσον αφορά την απόρριψη του αιτήματος αναβολής της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις, διέλαβε στην άνω παρεμπίπτουσα απόφαση του, την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, διότι αναφέρει σαφώς γιατί πρέπει να απορριφθεί το άνω αίτημα, εκθέτοντας ως αιτιολογία, ότι από το λοιπό αποδεικτικό υλικό, που στη συνέχεια παρέθεσε στο σκεπτικό του αμέσως μετά την απόρριψη του αιτήματος αυτού, σχημάτισε πλήρη δικανική πεποίθηση για την ενοχή του αναιρεσείοντος -κατηγορουμένου. Στην απόρριψη αυτή του αιτήματος, εξυπακούεται ότι, το δικαστήριο της ουσίας αναφερόταν στο διττό σκέλος αυτού, δηλαδή ότι δεν ήταν αναγκαία η αναβολή της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις είτε για να κληθούν οι αναφερόμενοι σ' αυτό (αίτημα) ως αναγκαίοι μάρτυρες ιατροί, είτε για να διενεργηθεί ιατρική και ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη, αφού αναφέρεται στα αιτήματα που προβλήθηκαν με αυτοτελείς ισχυρισμούς, ήτοι στους λόγους για τους οποίους υποβλήθηκε το αίτημα. Δεν χρειαζόταν δε ειδικότερη αναφορά, στους κατά τη υπεράσπιση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου αναγκαίους μάρτυρες, ως αβάσιμα αιτιάται ο τελευταίος, αφού αυτοί αποτελούν αποδεικτικό μέσο, το οποίο το δικαστήριο της ουσίας θεώρησε ότι δε θα εισέφερε περισσότερα στοιχεία για τη κρίση του, διότι όσα προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία ήταν ικανά για τον σχηματισμό αυτής (κρίσης). Επομένως, ο μοναδικός προβαλλόμενος από το άρθρο 510 στοιχ. Δ! λόγος αναίρεσης, περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της απορριπτικής παρεμπίπτουσας απόφασης το δικαστηρίου της ουσίας, (αναβολής της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις), πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος κατ' ουσία. Ακολούθως πρέπει να απορριφθεί και η αίτηση αναιρέσεως ως αβάσιμη κατ' ουσία και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος στα δικαστικά έξοδα ( αρθρ. 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.)και στη πληρωμή της δικαστικής δαπάνης, του νομίμως παρασταθέντος για λογαριασμό του ανηλίκου τέκνου του, πολιτικώς ενάγοντος πατρός του Χ. Σ., στον οποίο αποκλειστικά περιήλθε η γονική μέριμνα αυτού, μετά το θάνατο της μητέρας του Ό. Σ.( αρθρ. 176, 183 Κ.Πολ. Δ.), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την υπ' αρ. πρωτ. 825/31-1-2013 από 30-1-2013, αίτηση του Η. Λ. του Δ., κατοίκου ... για αναίρεση της υπ' αρ. 68-69-70/2011 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Ναυπλίου.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250 ) Ευρώ και στη πληρωμή της δικαστικής δαπάνης του πολιτικώς ενάγοντα εκ πεντακοσίων ( 500) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Οκτωβρίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Νοεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ