Αριθμός 1355/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΩΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ) 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά - Εισηγήτρια, Δήμητρα Μπουρνάκα και Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αρεοπαγίτες. 
Συνήλθε ως συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 1 και 8 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μπόμπολη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την έφεση του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών κατά της υπ'αριθμ. 133/25-9-2013 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Με εκζητούμενο τον (όνομα) D. (επώνυμο) C. του M. και της L., γεν.στη Γεωργία την 12/11/1974, υπηκόου Γεωργίας και ήδη κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού, ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Παπαστεργιόπουλο. 
Το Συμβούλιο Εφετών Aθηνών με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στο κράτος της Γεωργίας.
Κατά της αποφάσεως αυτής ο Εισαγγελέας Εφετών Αθηνών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 24/25-9-2013 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Αθηνών Ελένης Καρρά και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1081/2013. Προκειμένης συζητήσεως 
Αφού άκουσε τον εκζητούμενο και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στο σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να γίνει τυπικά δεκτή και να απορριφθεί κατ' ουσία, η από 25-9-2013 και με αριθμό 24 έφεση του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών κατά της απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών με αριθμό 133/25-9-2013, με την οποία αυτό γνωμοδότησε κατά της έκδοσης του ανωτέρω στο κράτος της Γεωργίας.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 451 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ., κατά της οριστικής απόφασης του Συμβουλίου Εφετών, με την οποία αυτό γνωμοδοτεί επί αιτήσεως εκδόσεως, επιτρέπεται στον εκζητούμενο και τον Εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση ενώπιον του Ποινικού τμήματος του Αρείου Πάγου, μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως. Για την έφεση συντάσσεται έκθεση στον γραμματέα Εφετών. Ο Αρειος Πάγος σε Συμβούλιο αποφαίνεται μέσα σε οκτώ ημέρες, με ανάλογη εφαρμογή των άρθρων 448 και 450 του Κ.Ποιν.Δ.
Από τις διατάξεις των άρθρων 474 παρ. 2 και 502 παρ. 2 του ΚΠΔ προκύπτει ότι το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της έφεσης προσδιορίζεται από την έκταση και το περιεχόμενο των λόγων της, στην έρευνα των οποίων περιορίζεται το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, που έχει την εξουσία να κρίνει επί εκείνων μόνον των μερών της πρωτόδικης απόφασης, στα οποία αναφέρονται οι προτεινόμενοι από τον εκκαλούντα λόγοι εφέσεως. Τούτο ισχύει και επί του ενδίκου μέσου της εφέσεως ενώπιον του κατά το άρθρο 451 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ. αρμοδίου τμήματος του Αρείου Πάγου, εναντίον της περί εκδόσεως αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών.
Επομένως, η κρινόμενη υπ' αριθμ. 24/25-9-2013 έφεση του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών κατά της 133/24-9-2013 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με την οποία αυτό γνωμοδότησε, για τους διαλαμβανόμενους σ' αυτή λόγους, ότι δεν πρέπει να εκδοθεί στο κράτος της Γεωργίας ο εκζητούμενος C. D. του M. και της L., υπήκοος Γεωργίας, προκειμένου να δικαστεί για τα αδικήματα της κατά συρροή κατάχρησης εξουσίας δημόσιου λειτουργού ή προσώπου ανάλογης εξουσίας , η οποία προκάλεσε σημαντική παράβαση των δικαιωμάτων φυσικού ή νομικού προσώπου, καθώς και τα έννομα συμφέροντα της κοινωνίας ή του κράτους , σύμφωνα με το άρθρο 333 παρ. 1 και 3 του ΠΚ της Γεωργίας , πράξεις που είναι αξιόποινες και στην Ελλάδα (άρθρα 172 παρ. 1 και 242 παρ. 1 του ΠΚ), έχει ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως και πρέπει να εξεταστεί ως προς το βάσιμο μόνο του προβαλλομένου μ' αυτή λόγου, που συνίσταται στην εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων όσον αφορά την κρίση του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών ότι έχει υποπέσει σε παραγραφή κατά το Ελληνικό ποινικό δίκαιο λόγω παρόδου πενταετίας και η μερικότερη πράξη της 11/8/2008 που αποδίδεται στον εκζητούμενο.
Κατά το άρθρο 436 του Κ.Ποιν.Δ., αν δεν υπάρχει σύμβαση, οι όροι και η διαδικασία της εκδόσεως αλλοδαπών ρυθμίζονται από τις διατάξεις των επόμενων άρθρων (437-456 του Κ.Ποιν.Δ.), οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση. Η από 13/12/1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως, που υπογράφηκε στο Παρίσι, κυρώθηκε από την Ελλάδα στις 6/5/1961 με το νόμο 4165/1961, στην οποία έχει προσχωρήσει και η Δημοκρατία της Γεωργίας από 13/9/2001, από τη κύρωση της διέπει πλέον το δίκαιο της εκδόσεως μεταξύ των πιο πάνω Κρατών, εφαρμόζονται όμως και οι ανωτέρω διατάξεις του Κ.Ποιν.Δ., εφόσον δεν αντίκεινται σ' αυτήν. Οι διατάξεις της σύμβασης αυτής, διέπουν κατά βάση το δίκαιο της έκδοσης ατόμων καταδιωκομένων για εγκλήματα ή καταζητούμενων με σκοπό έκτιση ποινής ή εφαρμογής μέτρου ασφαλείας από τις δικαστικές αρχές του αιτούντος μέρους. (άρθρο 1 της ΕΣΕ) . Κατά το άρθρο 2 παρ. 1 της ΕΣΕ η έκδοση ενεργείται για πράξεις που τιμωρούνται από τους νόμους τόσο του κράτους που ζητεί την έκδοση, όσο και του κράτους από το οποίο ζητείται αυτή με ποινή στερητική της ελευθερίας ή με μέτρο ασφαλείας ανωτάτου ορίου ενός τουλάχιστον έτους ή με αυστηρότερη ποινή . Στο άρθρο 10 της σύμβασης ορίζεται ότι δεν παρέχεται έκδοση, εφόσον κατά τη νομοθεσία του αιτούντος μέρους ή του μέρους από το οποίο ζητείται η έκδοση , έλαβε χώρα παραγραφή της ποινικής δίωξης ή της επιβληθείσας ποινής. Περαιτέρω, η Ελλάδα και η Δημοκρατία της Γεωργίας έχουν υπογράψει την από 10/5/1999 σύμβαση δικαστικής συνδρομής σε αστικές και ποινικές υποθέσεις, η οποία κυρώθηκε με το νόμο 2813/10-3-2000. Κατά το άρθρο 30 παρ. 2 του ως άνω νόμου η έκδοση θα χορηγείται για αδίκημα το οποίο σύμφωνα με τη νομοθεσία και των δύο μερών τιμωρείται με ποινή στερητική της ελευθερίας άνω του ενός έτους. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 32 παρ. 1 του ίδιου νόμου η έκδοση δεν επιτρέπεται όταν ....δ) το αξιόποινο της πράξης ή η ποινή παραγράφηκαν κατά το δίκαιο έστω ενός των μερών. Ανάλογη διάταξη υπάρχει και στο άρθρο 438 του Κ.Ποιν. Δ. κατά την οποία η έκδοση απαγορεύεται : α)...δ) αν, σύμφωνα με τους νόμους του κράτους που ζητεί την έκδοση ή του ελληνικού κράτους ή του κράτους όπου τελέστηκε το έγκλημα, έχει προκύψει ήδη πριν από την απόφαση για την έκδοση νόμιμος λόγος που εμποδίζει τη δίωξη ή εξαλείφει το αξιόποινο. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι η παραγραφή του εγκλήματος κατά το δίκαιο του αιτούντος την έκδοση κράτους ή του κράτους προς το οποίο απευθύνεται αυτή, προβλέπεται ως λόγος που αποκλείει την έκδοση τόσο στο εσωτερικό δίκαιο όσο και στο διεθνές δίκαιο , ανεξάρτητα από την ύπαρξη ποινικής εξουσίας και δικαιοδοσίας του κράτους προς το οποίο η αίτηση έκδοσης.
Στην προκειμένη περίπτωση με το 13/84733/21/8/2013 αίτημα της Γενικής Εισαγγελίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Γεωργίας και τα συνημμένα σε αυτό επίσημα δικαιολογητικά, συνοδευόμενα από επίσημη μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα, ζητείται η έκδοση στη Γεωργία του υπηκόου Γεωργίας C. D. του M. και της L., που γεννήθηκε την 12-11-1974 στην πόλη Sachkhere της Γεωργίας , και διώκεται με το 10α/3003/9-7-2013 ένταλμα σύλληψης για τις πράξεις της υπέρβασης δημόσιας εξουσίας και της υπέρβασης δημόσιας εξουσίας κατά συρροή που διέπραξε στη Γεωργία, την 29/9/2006, 14/12/2006, 26/1/2008 και 11/8/2008, πράξεις οι οποίες προβλέπονται από το άρθρο 333 παρ. 1,3 του ΠΚ της Γεωργίας και τιμωρούνται με στέρηση της ελευθερίας για χρονικό διάστημα έως τρία έτη και με στέρηση της ελευθερίας που κυμαίνεται από τρία έως οκτώ έτη, αντίστοιχα, είναι δε αξιόποινες και κατά την ελληνική ποινική νομοθεσία (άρθρα 172 παρ. 1 και 242 παρ. 1 του ΠΚ). Το αρμόδιο καθ' ύλη και κατά τόπο Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, το οποίο επελήφθη της αιτήσεως εκδόσεως του ανωτέρω, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 436 επ. του Κ.Ποιν. Δ., με την 133/24-9-2013 απόφαση του απέρριψε την αίτηση και γνωμοδότησε ότι δεν πρέπει να εκδοθεί στις δικαστικές αρχές της Γεωργίας ο εκζητούμενος, με την αιτιολογία ότι οι πράξεις αυτές κατά το ελληνικό δίκαιο έχουν πλημμελήματικό χαρακτήρα και εξαλείφθηκε το αξιόποινο αυτών λόγω πενταετούς παραγραφής που είχε συμπληρωθεί κατά το χρόνο συζητήσεως της αιτήσεως εκδόσεως, ανεξαρτήτως του ότι κατά το δίκαιο της Γεωργίας δεν είχε επέλθει η παραγραφή. Ο Εισαγγελέας Εφετών Αθηνών με την κρινόμενη έφεση του και για τους λόγους που εκθέτει σ' αυτή ζητεί την εξαφάνιση της ως άνω απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών για κακή εκτίμηση των αποδείξεων περί παραγραφής, μόνον όσον αφορά την κρίση του αυτή για την τρίτη μερικότερη πράξη που αποδίδεται στον εκζητούμενο και φέρεται ότι διέπραξε την 11/8/2008.
Από όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, μεταξύ των οποίων και τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, όσα εξέθεσε ο εκζητούμενος πρωτοδίκως και ενώπιον του δικαστηρίου τούτου σε συνδυασμό με όσα εξέθεσε στο ακροατήριο και με το υπόμνημα του ο παραστάς συνήγορος του εκζητούμενου, αποδεικνύονται τα ακόλουθα: Ο εκζητούμενος διώκεται με το 10α/3003/9-7-2013 ένταλμα σύλληψης του δικαστηρίου Τιφλίδας Γεωργίας, συνελήφθη την 13/8/2013 σε εκτέλεση της 73/2013 εντολής προσωρινής σύλληψης του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών και ζητείται η έκδοση του προκειμένου να δικαστεί για τα εξής αδικήματα: 1) κατάχρηση εξουσίας δημόσιου λειτουργού ή προσώπου ανάλογης εξουσίας, η οποία προκάλεσε σημαντική παράβαση των δικαιωμάτων φυσικού ή νομικού προσώπου, καθώς και τα έννομα συμφέροντα της κοινωνίας ή του κράτους, και 2) κατάχρηση εξουσίας δημόσιου λειτουργού ή προσώπου ανάλογης εξουσίας, η οποία προκάλεσε σημαντική παράβαση των δικαιωμάτων φυσικού ή νομικού προσώπου, καθώς και τα έννομα συμφέροντα της κοινωνίας ή του κράτους, κατά συρροή, πράξεις που φέρεται ότι διέπραξε στη Γεωργία στις 2/9/2006, 14/12/2006, 26/1/2008 και 11/8/2008, οι οποίες προβλέπονται από τα άρθρα 333 παρ.1 και 3 του ΠΚ της Γεωργίας, τιμωρούμενες με ποινή φυλάκισης έως τριών ετών ( παράγραφος 1) και με ποινή φυλάκισης πέντε έως οκτώ ετών (παράγραφος 3) και είναι επίσης αξιόποινες και κατά την ελληνική νομοθεσία (άρθρα 172 παρ.1 και 242 παρ. 1 του ΠΚ, τιμωρούμενες με ποινές φυλάκισης τουλάχιστον δύο ετών και ενός έτους, αντίστοιχα. Ειδικότερα, τα πραγματικά περιστατικά της μερικότερης πράξης της 11/8/2008 που ενδιαφέρει εν προκειμένω, συνίσταται κατά τα ουσιώδη στοιχεία της στο ότι ο εκζητούμενος, θεωρούμενος στη Γεωργία δημόσιος λειτουργός στις 11/8/2008 εισήλθε αυθαίρετα στο σωφρονιστικό ίδρυμα ΝΙΟ και διέταξε τον αναπληρωτή διευθυντή του ιδρύματος M. G. και τον επί κεφαλής της εξωτερικής ασφάλειας D. S., προσποιούμενος ότι τα "αφεντικά" έχουν ενημερωθεί, να δώσει άδεια σε τέσσερις τροφίμους να φύγουν από τη φυλακή για αρκετές ημέρες, χωρίς την έγγραφη διαταγή του διευθυντή του σωφρονιστικού ιδρύματος, με αποτέλεσμα αυτοί (τρόφιμοι) να παραμείνουν για αρκετό καιρό ασύλληπτοι και να επιστρέψουν τελικά στη φυλακή στις 25/8/2008. Τα πραγματικά αυτά περιστατικά στοιχειοθετούν κατά την ελληνική έννομη τάξη την πλημμεληματικού χαρακτήρα αξιόποινη πράξη της ελευθέρωσης φυλακισμένου (άρθρο 172 παρ. 1 του ΠΚ), που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον δύο ετών. Από το χρόνο τελέσεως όμως αυτής μέχρι και τη συζήτηση της αίτησης στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο (24-9-2013) με βάση τις περί παραγραφής διατάξεις του ελληνικού ποινικού κώδικα - και συγκεκριμένα τα άρθρα 111 παρ.1, 3 και 112 του ΠΚ, κατά τα οποία "το αξιόποινο του εγκλήματος εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία προκειμένου για τα πλημμελήματα είναι πενταετής και αρχίζει από τότε που τελέστηκε η πράξη", - παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των πέντε ετών, χωρίς η προθεσμία της παραγραφής να ανασταλεί από κάποιο προβλεπόμενο από τον ελληνικό ποινικό κώδικα γεγονός (άρθρο 113 παρ. 2 του ΠΚ, κατά το οποίο η προθεσμία της παραγραφής αναστέλλεται για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η κυρία διαδικασία και έως ότου γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση), όπως αποτελεί η έγκυρη επίδοση κλητηρίου θεσπίσματος ή κλήσης, και συνεπώς εξαλείφθηκε το αξιόποινο αυτής κατά το ελληνικό δίκαιο (άρθρο 370 περ. β του Κ. Ποιν.Δ), δηλαδή κατά το δίκαιο ενός των μερών και εν προκειμένω του εκζητούμενου κράτους-Ελλάδος, κατά το οποίο (ελληνικό δίκαιο), κρίνεται όχι μόνο ο χαρακτήρας της πράξεως, αλλά και οι διατάξεις που ρυθμίζουν την έναρξη της παραγραφής , την προθεσμία ή την αναστολή της, ανεξάρτητα του ότι κατά το δίκαιο της Γεωργίας δεν έχει επέλθει παραγραφή, η οποία σημειωτέον σύμφωνα με το άρθρο 71 του ποινικού κώδικα της χώρας αυτής αναστέλλεται με μόνη την απαγγελία της κατηγορίας κατά του διωκόμενου προσώπου. Επομένως, σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές του ελληνικού ποινικού κώδικα σε συνδυασμό με τα άρθρα 10 της ΕΣΕ, 32 παρ. 1 της διμερούς σύμβασης μεταξύ των δύο κρατών (Ν.2813/2000) και 438 περ. δ του ΚΠΔ η έκδοση δεν επιτρέπεται. Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών που με την προσβαλλόμενη απόφαση του δέχθηκε τα ίδια και γνωμοδότησε κατά της εκδόσεως του εκζητούμενου (πλην των άλλων πράξεων) και για την συγκεκριμένη μερικότερη πράξη της 11/8/2008, για την οποία δέχθηκε ότι και αυτή έχει υποκύψει σε πενταετή παραγραφή κατά το ελληνικό δίκαιο , ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις. Επομένως, ο περί εσφαλμένης εκτίμησης των αποδείξεων λόγος εφέσεως του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών κατά τον οποίο η επίδοση του κλητηρίου θεσπίσματος που επιφέρει κατά το ελληνικό δίκαιο την αναστολή της παραγραφής (άρθρο 113 του ΠΚ) έχει τις ίδιες έννομες συνέπειες με την απαγγελία της κατηγορίας κατά το δίκαιο της Δημοκρατίας της Γεωργίας (η οποία κατηγορία φέρεται ότι απαγγέλθηκε στην Γεωργία την 30-7-2013), και το οποίο (δίκαιο της Γεωργίας) έπρεπε, κατά το σχετικό λόγο εφέσεως, να εφαρμοστεί στην προκειμένη περίπτωση για την αναστολή της παραγραφής, είναι αβάσιμος.
Κατ' ακολουθίαν αυτών, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη έφεση, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό και να καταργηθούν οι περιοριστικοί όροι που επιβλήθηκαν στον εκζητούμενο με την υπ'αριθμ. 1308/2013 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 24/25-9-2013 έφεση του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών κατά της υπ'αριθμ. 133/25-9-2013 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με την οποία αυτό γνωμοδότησε κατά της εκδόσεως στο κράτος της Γεωργίας του C. D. του M. και της L., που γεννήθηκε την 12/11/1974 στη Γεωργία, υπηκόου Γεωργίας. Καταργεί τους περιοριστικούς όρους που επιβλήθηκαν στον εκζητούμενου με την 1308/2013 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Νοεμβρίου 2013. 
Εκδόθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Νοεμβρίου 2013.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ