Αριθμός 2081/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Γρηγόριο Λαπατά, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Οκτωβρίου 2013 με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. Γ. Π. του Α., 2Π. Π. του Α., 3 Σ. Π. του Α. 4 Ε. συζ. Γ. Ι. το γένος Π., 5 Μ. χήρας Μ. Χ., κατοίκων ... όλοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ελένη Άννα Ιωαννίδου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ ΑΕ)" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Δημόσια Επιχείρηση Αερίου Α.Ε (ΔΕΠΑ ΑΕ)", η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ειρήνη Σπεντζοπούλου και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29334/9-7-2008 αίτησή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:19801/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2157/2011 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10-10-2012 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γρηγόριος Λαπατάς, ανέγνωσε την από 9-10-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 10-10-2012 αιτήσεως αναιρέσεως. 
Η πληρεξούσια του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
I. Στέρηση της ιδιοκτησίας, κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 17 παρ.2 του Συντάγματος, αποτελεί όχι μόνο η αφαίρεση της κυριότητας του πράγματος, αλλά και ο ουσιώδης περιορισμός των εξουσιών χρήσεως και καρπώσεως που ενυπάρχουν σ' αυτήν, αφού χωρίς αυτές η ιδιοκτησία καθίσταται αδρανής και το πράγμα στερείται της οικονομικής του αξίας. Οι προστατεύουσες, όμως, την ιδιοκτησία ως άνω διατάξεις του άρθρου 17 του Συντάγματος δεν εμποδίζουν το νομοθέτη να θεσπίζει, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, και για λόγους εξυπηρετήσεως του γενικοτέρου δημοσίου συμφέροντος, ενόψει του κοινωνικού χαρακτήρα της ιδιοκτησίας, περιορισμούς ως προς το περιεχόμενο και την έκταση του δικαιώματος κυριότητας, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι με αυτούς τους περιορισμούς η ιδιοκτησία δεν εξαφανίζεται ή δεν καθίσταται αδρανής εν σχέσει με τον προορισμό της (Ολ. ΑΠ 37/1988, Ολ. ΣτΕ 1503/1982). Επομένως νόμιμοι περιορισμοί της κυριότητας, που από λόγους εξυπηρετήσεως του γενικοτέρου κοινωνικού συμφέροντος περιορίζουν το δικαίωμα χρήσεως και καρπώσεως του πράγματος, χωρίς να το αποδυναμώνουν σε βαθμό που να καθιστά την ιδιοκτησία αδρανή και αχρησιμοποίητη, δεν αντιβαίνουν στο Σύνταγμα και δεν αποτελούν την ανεπίτρεπτη από αυτό "στέρηση" της ιδιοκτησίας, έστω και αν επιφέρουν μείωση της οικονομικής αξίας της ιδιοκτησίας (ΑΠ 118/2000 - Ελλ. Δνη 41.976 επ.). Εξάλλου, στο άρθρο 4 παρ.1 του Ν.1929/1991 "Διαρρυθμίσεις στον ενιαίο φόρο κατανάλωσης των πετρελαιοειδών προϊόντων και άλλες διατάξεις", όπως αυτό συμπληρώθηκε και τροποποιήθηκε με το άρθρο 14 του Ν.2081/1992 και 14 παρ.6 του Ν.2289/1995 ορίζονται τα ακόλουθα: 1. α) Με απόφαση η αποφάσεις του Υπουργού Βιομηχανίας Ενέργειας και Τεχνολογίας, που δημοσιεύονται στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ορίζεται η εγκατάσταση και η διαδρομή του αγωγού φυσικού αερίου και των διακλαδώσεών του, καθώς και των συστατικών και παραρτημάτων τους. β) Ιδιοκτήτες ή νομείς και κάτοχοι από οποιαδήποτε έννομη αιτία, αγροτικών ή αστικών ακίνητων, υποχρεούνται να επιτρέπουν τη διάνοιξη και κατασκευή υπογείων σηράγγων στο αναγκαίο βάθος για την εγκατάσταση αγωγού φυσικού αερίου από την ΔΕΠΑ. Α.Ε. (ήδη ΔΕΣΦΑ Α.Ε), καθετί που είναι αναγκαίο για την κατασκευή, χρήση ή επισκευή του έργου αυτού, το οποίο αναγνωρίζει ως έργο προφανούς κοινής ωφέλειας, καθώς και την επιστασία για την συντήρηση του. Στα παραπάνω ακίνητα απαγορεύεται σε ζώνη πλάτους τεσσάρων (4) μέτρων αριστερά και τεσσάρων (4) μέτρων δεξιά και 0,56 μ. αριστερά από τον άξονα του καλωδίου της καθολικής προστασίας του αγωγού ως σε επιφάνεια 60 τ.μ. στο σημείο απόληψης του καλωδίου, η οποία απαιτείται για την εγκατάσταση των ανόδων, όπως αυτή εμφαίνεται στο επιμέρους κτηματολογικά διαγράμματα, η κάθε είδους υπόγεια εγκατάσταση, η τοποθέτηση παράλληλα ή κάθετα κάθε είδους σωληνώσεων, οι οποίες απαιτούν εκσκαφή πάνω από 0,50 μ., η ανόρυξη φρεάτων ή τάφρων, η δημιουργία νέων αγροτικών οδών, η φύτευση δένδρων, των οποίων το ριζικό σύστημα εισχωρεί σε βάθος μεγαλύτερο των 0,60 μ., καθώς και η αλλοίωση της μορφολογίας της επιφάνειας του εδάφους με οποιονδήποτε τρόπο. Σ' αυτήν την περίπτωση, με απόφαση του οικείου νομάρχη, καθορίζεται η αγοραία αξία των προαναφερθεισών οικείων ζωνών και καταβάλλεται στον ιδιοκτήτη το είκοσι πέντε τοις εκατό [25%] αυτής. Αν υφίσταται επικαρπία επ' αυτών, το ήμισυ του προηγούμενου ποσοστού δικαιούται ο ψιλός κύριος και το άλλο ήμισυ δικαιούται ο επικαρπωτής, στους οποίους θα καταβάλλεται μετά τη δικαστική αναγνώρισή τους ως δικαιούχων. γ) Ωσαύτως το αυτό ποσοστό της αγοραίας αξίας του προηγούμενου εδαφίου β' καταβάλλεται στον ιδιοκτήτη, όταν κρίνεται αναγκαία η με την ίδια ή με άλλη απόφαση του Υπουργού Βιομηχανίας-Ενέργειας και Τεχνολογίας, προσωρινή κατάληψη και χρησιμοποίηση για την εγκατάσταση του αγωγού και άλλης εδαφικής ζώνης που ευρίσκεται σε επαφή με τη μία ή και τις δύο ζώνες των τεσσάρων [4] μέτρων του προηγούμενου εδαφίου β' και της οποίας το ενιαίο ή κατά τμήματα συνολικό πλάτος δεν μπορεί να υπερβαίνει τα δεκαοκτώ [18] μέτρα. Η απόφαση ή οι αποφάσεις του νομάρχη για τον καθορισμό της αξίας των ζωνών του παρόντος και του προηγούμενου εδαφίου β', εκδίδονται εντός ενός [1] έτους από την έκδοση της σχετικής πράξης του Υπουργού Βιομηχανίας-Ενέργειας και Τεχνολογίας περί εγκαταστάσεως του αγωγού. Το παραπάνω καταβλητέο στους δικαιούχους ποσοστό της αξίας του ακινήτου δεν υπόκειται σε φόρο, κρατήσεις ή τέλος. δ] Στα ακίνητα του εδαφίου β' της παρούσας παραγράφου, είτε αυτά ευρίσκονται εντός είτε εκτός εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως, απαγορεύεται κάθε είδους δόμηση: 1] σε ζώνη πλάτους είκοσι [20] μέτρων αριστερά και είκοσι [20] μέτρων δεξιά από τον άξονα του αγωγού και 2] σε ζώνη πλάτους 0,50 μ. αριστερά και 0,50 ν. δεξιά από τον άξονα του καλωδίου καθοδικής προστασίας του αγωγού, ως και επιφανείας μέχρι των 60 τ.μ. που προορίζεται για την τοποθέτηση της ανόδου στο σημείο απόληξης του καλωδίου καθοδικής προστασίας. Ο Υπουργός Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας, μπορεί με απόφασή του να μειώσει το πλάτος συγκεκριμένης ζώνης κατά περιοχή ανάλογα με το σχεδιασμό του έργου. ε] Αν παραβλάπτεται η συνήθης εκμετάλλευση του ακινήτου ή προκαλούνται ζημίες στα τυχόν επικείμενα κτίσματα, δένδρα, φυτά και καρπούς και κάθε φύσης εγκαταστάσεις επ' αυτού, όπως και για τις απαγορεύσεις και δεσμεύσεις των ακινήτων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 εδ. β και γ του άρθρου αυτού, καταβάλλεται στον ιδιοκτήτη ή στον έχοντα επ' αυτού εμπράγματο δικαίωμα, κατά το μέτρο της βλάβης που υφίσταται έκαστος, χρηματική αποζημίωση, συνιστάμενη στην πλήρη αποκατάσταση οποιασδήποτε ζημίας ή φθοράς. Η χρηματική αποζημίωση ορίζεται με απόφαση του οικείου νομάρχη το βραδύτερο εντός έτους από την έκδοση της πράξης του Υπουργού Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας, περί εγκαταστάσεως του αγωγού? τόσο το καταβλητέο ποσοστό αξίας του ακινήτου, όσο και η χρηματική αποζημίωση βαρύνουν τη ΔΕΠΑ Α.Ε.. στ) Κατά της απόφασης του οικείου νομάρχη περί καθορισμού της αξίας του ακινήτου, καθώς και της απόφασης του ίδιου περί καταβολής χρηματικής αποζημίωσης, χωρεί προσφυγή υπό του ενδιαφερομένου κατά της ΔΕΠΑ Α.Ε. ενώπιον του αρμόδιου κατά τόπο Μονομελούς Πρωτοδικείου, που δικάζει κατά τη διαδικασία των εργατικών διαφορών [αρθρ. 663 επ. Κ.Πολ.Δ.] εντός προθεσμίας εξήντα [60] ημερών από τη θυροκόλληση της απόφασης του νομάρχη διά δικαστικού επιμελητού παρουσία ενός μάρτυρος στο κατάστημα του οικείου δήμου ή κοινότητος, συντασσόμενης εκθέσεως περί αυτού. Η απόφαση του νομάρχη πρέπει να δημοσιεύεται σε μία τοπική εφημερίδα της πρωτεύουσας του οικείου νομού, σε δύο κατά συνέχεια φύλλα αυτής, δέκα [10] τουλάχιστον ημέρες προ της παραπάνω θυροκολλήσεως. Η προσφυγή πρέπει να επιδίδεται προ δέκα πέντε [15] ημερών τουλάχιστον από την ορισθείσα δικάσιμο... Η αποζημίωση που καθορίζεται από τον οικείο Νομάρχη παρακατατίθεται στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων επ' ονόματι των εικαζομένων δικαιούχων. Για την αναγνώριση των δικαιούχων εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 24, 25, 26 και 27 του ν.δ. 797/1971. ζ) Σε οποιαδήποτε περίπτωση, με την έκδοση αποφάσεως περί εγκαταστάσεως του αγωγού δύναται να αρχίσει η εκτέλεση του έργου και οποιαδήποτε εκκρεμοδικία δεν αναστέλλει την κατά τα ανωτέρω εργασία".
ΙΙ. Οι αναιρεσείοντες, με την από 9.7.2008 (αριθμός έκθεσης κατάθεσης 29334/9.7.2008) ένδικη αίτησή τους, η οποία απευθυνόταν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, στρεφόταν κατά της αναιρεσίβλητης και κατ' ορθή εκτίμηση αυτής, επικαλούμενοι έννομο συμφέρον, ζήτησαν να καθορισθεί η τιμή μονάδος αποζημιώσεως των αγροκτημάτων, επί των οποίων διέρχεται αγωγός φυσικού αερίου, στο ποσό των 60 Ευρώ ανά τ.μ., καθόσον η προσδιορισθείσα με την 1334/Φ444/10-4-1995 απόφαση του Περιφερειακού Δ/ντη Θεσσαλονίκης αυτή των 250 δρχ. ανά τ.μ., (ήδη 0,73 Ευρώ), υπολείπεται της πραγματικής των αξία} καθώς και να καθορισθεί η κατ' αποκοπή αποζημίωση των εν λόγω ακινήτων σε ποσοστό 100% αντί του 25% που προσδιορίσθηκε με την παραπάνω απόφαση, κατά παράβαση του άρθρου 17 του Συντάγματος, όπως λεπτομερώς εκτίθεται στην αίτηση. Ακόμη, με βάση τα προαναφερθέντα, ζήτησαν να τους καταβληθεί ως χρηματική αποζημίωση για την πλήρη στέρηση των εν λόγω ιδιοκτησιών τους, το συνολικό ποσό των 177.265,5 Ευρώ μετ' αφαίρεση του ποσού των 1.534,5 Ευρώ που ήδη εισέπραξαν με βάση την πιο πάνω απόφαση του περιφερειακού Δ/ντη Θεσσαλονίκης και να καταδικασθεί η καθ'ής η αίτηση στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο (Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης), με την 19801/2009 απόφασή του, αφού δίκασε την ως άνω αίτηση κατά την ειδική διαδικασία του άρθρου 18 του Ν.2882/2001, δέχθηκε αυτήν εν μέρει κατ' ουσίαν. Κατά της τελευταίας πρωτόδικης αποφάσεως, η μεν καθής η αίτηση (ήδη αναιρεσίβλητη) άσκησε έφεση, οι δε αιτούντες (ήδη αναιρεσείοντες) άσκησαν, με ιδιαίτερο δικόγραφο, αντέφεση, που συνεκδικάσθηκαν κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών και εκδόθηκε η 2175/2011 προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Περαιτέρω, από την διάταξη του άρθρου 4 §1 του ν.1929/1991, σε συνδυασμό με το άρθρο 17 §2 του Συντάγματος, προκύπτει, ότι οι επιβαλλόμενοι με αυτήν περιορισμοί της ιδιοκτησίας των ακινήτων, από τα οποία διέρχεται ο αγωγός φυσικού αερίου, αποτελούν νόμιμους περιορισμούς της κυριότητος, που από λόγους εξυπηρετήσεως του γενικότερου κοινωνικού συμφέροντος, περιορίζουν το δικαίωμα χρήσεως και καρπώσεως του πράγματος, χωρίς να το αποδυναμώνουν σε βαθμό που να καθιστά την ιδιοκτησία αδρανή και αχρησιμοποίητη, δεν αντιβαίνουν στο Σύνταγμα και δεν αποτελούν ανεπίτρεπτη απ' αυτό, στέρηση της ιδιοκτησίας, η οποία ισοδυναμεί με την κήρυξη απαλλοτριώσεως (όπως αναφέρεται και παραπάνω), έστω και αν επιφέρουν μείωση της οικονομικής αξίας της ιδιοκτησίας, εν όψει μάλιστα του ότι για τη μείωση αυτή και για τις άλλες ζημίες ή βλάβες που τυχόν προκαλούνται σε αυτήν από την εγκατάσταση και λειτουργία του ανωτέρω αγωγού προβλέπεται από το ίδιο ως άνω άρθρο (4 ν.1929/1991), που επιβάλλει τους περιορισμούς, η καταβολή στους ιδιοκτήτες αποζημιώσεως, η οποία καθορίζεται με απόφαση του οικείου Νομάρχη (ή Περιφερειακού Δ/ντη της κτηματικής Υπηρεσίας Νομαρχίας Θεσσαλονίκης) και τελικά, έπειτα από προσφυγή του ενδιαφερόμενου από τα πολιτικά δικαστήρια (Α.Π. 118/2000), Περαιτέρω από την ίδια διάταξη προκύπτει ότι η προθεσμία των εξήντα (60) ημερών, εντός της οποίας ο ενδιαφερόμενος μπορεί να ασκήσει προσφυγή κατά της απόφασης του Νομάρχη, με την οποία καθορίζεται η αξία του ακινήτου και το ύψος της χρηματικής αποζημίωσης, είναι αποσβεστική και ως συνέπεια έχει, όπως συνάγεται από τα άρθρα 279 και 280 Α.Κ., αφενός μεν, εάν παρέλθει άπρακτη, την απόσβεση του σχετικού δικαιώματος, αφετέρου δε ότι λαμβάνεται υπόψη αυτεπαγγέλτως σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Κατά τις αναιρετικώς ανέλεγκτες ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η οποία παράλληλα προηγουμένως έκρινε ότι οι ρυθμίσεις του άρθρου 4 του ν.1929/1991 δεν αντιβαίνουν στο Σύνταγμα και ειδικότερα στο άρθρο 17 αυτού, με την έννοια δε πλήττουν τον πυρήνα του προστατευόμενου δι' αυτού δικαιώματος ιδιοκτησίας... Η ως άνω υπ' αριθμόν 1334/Φ444/10-4-1995 απόφαση του Περιφερειακού Δ/ντη της κτηματικής υπηρεσίας Νομαρχίας Θεσσαλονίκης με την οποία καθορίσθηκε η αποζημίωση για τα δεσμευθέντα προς εγκατάσταση και διέλευση του αγωγού φυσικού αερίου ακίνητα στο Νομό Θεσσαλονίκης και δη στην Βόρεια Θεσσαλονίκη (κλάδος ΕΚΟ), όπου βρίσκονται και τα επίδικα, δημοσιεύθηκε στα φύλλα της 11ης και 12ης Οκτωβρίου 2000, της εκδιδόμενης στη Θεσσαλονίκη, πρωτεύουσα του Νομού Θεσσαλονίκης, καθημερινής εφημερίδας " …" και θυροκολλήθηκε από τον δικαστικό επιμελητή του πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης …, παρουσία του μάρτυρα Π. Δ., στο κατάστημα της τότε κοινότητος Διαβατών Θεσσαλονίκης στην κτηματική περιφέρεια της οποίας κείνται τα επίδικα ακίνητα στις 6-11-2000 (βλ. υπ' αρ. .../6-11-2000 έκθεση τοιχοκολλήσεως του ως άνω δικαστικού επιμελητή υπογεγραμμένη από αυτόν και τον άνω μάρτυρα).
Συνεπώς, και σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις, η αίτηση (προσφυγή) έπρεπε να ασκηθεί εντός προθεσμίας 60 ημερών από την ως άνω θυροκόλληση, ήτοι έως την 5-1-2001. Από την με αριθμό 2934/9-7-2008 έκθεση κατάθεσης δικογράφου, όμως, που υπάρχει στο τέλος της ένδικης αίτησης αποδεικνύεται ότι αυτή δεν ασκήθηκε εντός της αποκλειστικής αυτής προθεσμίας, όπως βάσιμα, ισχυρίζεται η καθής και ερευνάται αυτεπαγγέλτως στον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, αλλά στις 9-7-2008 ήτου 7,5 περίπου έτη μετά την πάροδο αυτής και συνεπώς είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη δηλαδή για τυπικό λόγο".
Με αυτά τα δεδομένα το Εφετείο έκρινε, α) ότι οι οριζόμενες στο άρθρο 4 του Ν.1929/1991 ως άνω απαγορεύσεις αναφορικά με τα ακίνητα των αιτούντων και ήδη αναιρεσειόντων είναι νόμιμοι περιορισμοί της κυριότητας που επιβάλλονται από λόγους εξυπηρετήσεως του δημοσίου συμφέροντος και δεν πλήττουν τον πυρήνα του προστατευόμενου από το άρθρο 17 του Συντάγματος δικαιώματος της ιδιοκτησίας, με συνέπεια οι περιορισμοί αυτοί, που είναι γενικοί, επιβαλλόμενοι από τα αντικειμενικά κριτήρια, δεν αντιβαίνουν στο Σύνταγμα και δεν αποτελούν "στέρηση" της ιδιοκτησίας των αιτούντων και ήδη αναιρεσειόντων, η οποία ισοδυναμεί με την κήρυξη αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, και β) ότι η αναφερόμενη στο ίδιο ως άνω άρθρο προθεσμία των εξήντα (60) ημερών, εντός της οποίας ο ενδιαφερόμενος μπορεί να ασκήσει προσφυγή κατά της απόφασης του Νομάρχη, με την οποία καθορίζεται η αξία του ακινήτου και το ύψος της χρηματικής αποζημίωσης, είναι αποσβεστική και λαμβάνεται υπόψη αυτεπαγγέλτως σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Έτσι που έκρινε το Εφετείο, το οποίο στη συνέχεια, αφού εξαφάνισε την εκκαλούμενη απόφαση (19801/2009 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης) και δίκασε την ένδικη αίτηση (προσφυγή) κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, απέρριψε την τελευταία ως απαράδεκτη, δεν παραβίασε τις ως άνω διατάξεις (άρθρα 17 του Συντάγματος ως και 4 παρ.1 του Ν.1929/1991), που ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, ούτε τις επικαλούμενες στους πρώτο και δεύτερο λόγους της αναίρεσης διατάξεις του πρώτου προσθέτου πρωτοκόλλου και των άρθρων 6 και 14 της Ε.Σ.Δ.Α. Επομένως, το Εφετείο δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., που αποδίδεται κατ' ορθή εκτίμηση με τους συναφείς και σχετικούς πρώτο και δεύτερο λόγους της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, οι οποίοι τυγχάνουν αβάσιμοι και απορριπτέοι. Στην αποδιδόμενη πλημμέλεια δεν προσήκουν οι παράλληλα διατυπούμενες κατά τρόπο γενικό και αόριστο αναιρετικές αιτιάσεις από το άρθρο 559 αρ.8, 11, 14, 19 Κ.Πολ.Δ.
ΙΙΙ. Η κατ' ορθή υπαγωγή και από το άρθρο 559 αριθ. 19 αιτίαση, η οποία διαλαμβάνεται στον τρίτο και τελευταίο λόγο αναίρεσης, είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί, διότι ο ως άνω αναιρετικός λόγος ιδρύεται, όταν είναι ανεπαρκείς ή αντιφατικές οι παραδοχές της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, που συγκροτούν την ελάσσονα πρόταση, δηλαδή η παραδοχή ή η άρνηση των περιστατικών που θεμελιώνουν το πραγματικό της οικείας διάταξης του ουσιαστικού δικαίου και όχι όταν η προσβαλλόμενη απόφαση δεν εισήλθε στην ουσιαστική έρευνα της αγωγής ή της αίτησης και απέρριψε αυτές ως απαράδεκτες ή ως μη νόμιμες και δη ως εκπροθέσμως ασκηθείσες, σε κάθε δε περίπτωση η προσβαλλόμενη απόφαση διαλαμβάνει πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες περί της εκπροθέσμου ασκήσεως της από 9-7-2008 αιτήσεως των ήδη αναιρεσειόντων.
IV. Έπειτα, λοιπόν, από όλα τα παραπάνω, πρέπει α) να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, β) να διαταχθεί η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες για την άσκηση αυτής παραβόλου (άρθρο 495 παρ.4 Κ.Πολ.Δ., όπως η παράγραφος 4 προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ.2 του Ν.4055/2012 ισχύει από 2.4.201), για το οποίο εκδόθηκε το υπ' αριθμόν 13046234/2012 διπλότυπο και γ) να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της έχουσας καταθέσει και προτάσεις αναιρεσίβλητης (άρθρα 176 και 183 Κ.Πολ.Δ.), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό της παρούσας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την, από 10.10.2012 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 35/7.2.2013, αίτηση αναίρεσης της υπ' αριθμόν 2175/2011 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Διατάσσει την εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες για την άσκηση της αναίρεσης παραβόλου, για το οποίο εκδόθηκε το υπ' αριθμόν 13046234/2012 διπλότυπο. Και 
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) Ευρώ. 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Νοεμβρίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 27 Νοεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ