ΑΡΙΘΜΟΣ 688/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά - Εισηγήτρια και Δήμητρα Λεοντάρη-Μπουρνάκα, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Παντιώρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 15 Φεβρουαρίου 2013, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αναιρεσείουσας - πολιτικώς ενάγουσας Α. Δ., κατοίκου ... Αττικής, η οποία δεν παραστάθηκε στο Συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 21241/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειο-δικείου Αθηνών. Με κατηγορουμένη την Ι. Κ., η οποία δεν παραστάθηκε στο Συμβούλιο. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Κ. Δ., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο Συμβούλιο. 
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - πολιτικώς ενάγουσα ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Σεπτεμβρίου 2012 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1056/2012.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Παντιώρας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση με αριθμό 1056/2012, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Εισάγω στο Δικαστήριό Σας, σύμφωνα με το αρ. 513 § 1 ΚΠΔ, την υπ' αριθμ. 90/21-9-12 αίτηση αναίρεσης της πολιτικώς ενάγουσας Α. Δ. του Β., κατοίκου ... (Λ. Βραυρώνος 3-4) κατά της υπ' αριθμ. 21241/12 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών με την οποία κρίθηκε αθώα η κατηγορουμένη Ι. Κ. για τις πράξεις της ψευδούς καταμήνυσης κατά συρροή και εξακολούθηση και για συκοφαντική δυσφήμιση κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση.
Κατά το άρθρο 506 ΚΠΔ "την αναίρεση των αθωωτικών αποφάσεων μπορούν να ζητήσουν:α)ο κατηγορούμενος, αν αθωώθηκε λόγω έμπρακτης μετάνοιας β) ο Εισαγγελέας του Πλημ/κείου του ΜΟΔ ή το Εφετείου (κατά τις διακρίσεις του αρ. 505 § 1 στοιχ. δ' και γ') ο μηνυτής ή εκείνος που άσκησε την έγκληση αν καταδικάστηκαν σε αποζημίωση και στα έξοδα (αρ. 71)". Περαιτέρω κατά το άρθρο 468 ΚΠΔ "ο πολιτικός ενάγων μπορεί να προσβάλει την απόφαση με το ένδικο μέσο που του χορηγεί ο νόμος: α) αν ο κατηγορούμενος καταδικασθεί (σε οποιαδήποτε ποινή ) μόνο σε ό,τι αφορά τις απαιτήσεις του για αποζημίωση, όταν είτε του επιδικάσθηκε αυτή είτε απορρίφθηκε η αγωγή του επειδή δεν στηριζόταν στο νόμο' β)αν ο κατηγορούμενος αθωωθεί, μόνο στην περίπτωση που έχει καταδικαστεί σε αποζημίωση και στα έξοδα ή που η πολιτική αγωγή έχει απορριφθεί επειδή δεν στηριζόταν στο νόμο και μόνο ως προς αυτά τα κεφάλαια".
Από τις πιο πάνω διώξεις συνάγεται ότι μεν πολιτικώς ενάγων μπορεί να ζητήσει την αναίρεση των αθωωτικών αποφάσεων, αλλά μόνο καταδικάσθηκε σε αποζημίωση και στα έξοδα ή αν η αγωγή του απορρίφθηκε επειδή δεν στηρίζεται στο νόμο, ο δε μηνυτής ή ο εγκαλών μόνο κατά των αθωωτικών αποφάσεων, αν καταδικάσθηκε σε αποζημίωση και στα έξοδα (ΑΠ 1108/06 Π.Χ ΝΖ 416).
Εξάλλου, κατά τη διάταξη των αρ. 476 § 1 ΚΠΔ "όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε δικαίωμα ή εναντίου απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται υπό το νόμο για την άσκηση του, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικώς ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο".
Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπ' αριθμ. 21241/12 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών κηρύχθηκε αθώα η κατηγορουμένη Ι. Κ. των αποδιδομένων σ' αυτή πράξεων της ψευδούς καταμηνύσεις κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση και της συκοφαντικής δυσφήμησης κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση. Κατά της πιο πάνω απόφασης η πολιτικώς ενάγουσα Α. Δ. Δ. άσκησε την υπό κρίση αναίρεση με αιτίαση την εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων. Κατά συνέπεια η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, ασκήθηκε από πρόσωπο μη δικαιούμενο, κατά τα προεκτεθέντα, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στην αναιρεσείουσα (αρ. 476 § 1 513 § 1, 583 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω:1) Να κηρυχθεί απαράδεκτη η υπ' αριθμ. 90/21-9-12 αίτηση αναίρεσης της Α. Δ. του Β., κατά της υπ' αριθμ. 21241/12 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών 2) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στην αναιρεσείουσα. 
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Ε. Παντίωρας 
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, η αντίκλητος του αναιρεσείοντος, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 506 του ΚΠΔ "την αναίρεση των αθωωτικών αποφάσεων μπορούν να ζητήσουν: 1) ο κατηγορούμενος, αν αθωώθηκε λόγω έμπρακτης μετάνοιας, 2) ο Εισαγγελέας του Πλημ/κείου, του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου ή του Εφετείου (κατά τις διακρίσεις του άρθρου 505 παρ.1 στοιχ. δ), και 3) ο μηνυτής ή εκείνος που άσκησε την έγκληση, αν καταδικάστηκαν σε αποζημίωση και στα έξοδα (άρθρο71).Περαιτέρω κατά το άρθρο 468 του ΚΠΔ "ο πολιτικώς ενάγων μπορεί να προσβάλει την απόφαση με το ένδικο μέσο που του χορηγεί ο νόμος: 1) αν ο κατηγορούμενος καταδικαστεί (σε οποιαδήποτε ποινή) μόνο ό,τι αφορά τις απαιτήσεις του για αποζημίωση, όταν είτε του επιδικάστηκε αυτή είτε απορρίφθηκε η αγωγή του επειδή δεν στηριζόταν στο νόμο, 2) αν ο κατηγορούμενος αθωωθεί μόνο στην περίπτωση που έχει καταδικαστεί σε αποζημίωση και στα έξοδα (άρθρο71) ή που η πολιτική αγωγή έχει απορριφθεί επειδή δεν στηριζόταν στο νόμο και μόνο ως προς αυτά τα κεφάλαια".Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι ο μεν πολιτικώς ενάγων μπορεί να ζητήσει την αναίρεση των αθωωτικών αποφάσεων, αλλά μόνο αν καταδικάστηκε σε αποζημίωση και στα έξοδα ή αν η αγωγή του απορρίφθηκε επειδή δεν στηρίζεται στο νόμο, ο δε μηνυτής ή ο εγκαλών μόνο κατά των αθωωτικών αποφάσεων, αν καταδικάστηκε σε αποζημίωση και στα έξοδα. Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 του ΚΠΔ "όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικώς, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Στην προκειμένη περίπτωση,μετην21241/2012 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών, κηρύχθηκε αθώα η κατηγορουμένη Ι. Κ. των αποδιδομένων σ' αυτή αξιοποίνων πράξεων της ψευδούς καταμηνύσεως κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση και της συκοφαντικής δυσφήμησης κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση. Κατά της πιο πάνω αποφάσεως η πολιτικώς ενάγουσα Α. Δ. άσκησε την υπό κρίση αναίρεση με την αιτίαση της εσφαλμένης εκτίμησης των αποδείξεων. Κατά συνέπεια η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε από πρόσωπο μη δικαιούμενο, κατά τα προεκτεθέντα, και πρέπει μετά και την ειδοποίηση και μη εμφάνιση της αναιρεσείουσας ενώπιον του δικαστηρίου τούτου σε Συμβούλιο, να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στην αναιρεσείουσα (άρθρο 476 παρ 1 και 583 του ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 21/9/2012 αίτηση της Α. Δ. του Β., για αναίρεση της 21241/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών. Και 
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Φεβρουαρίου 2013. Και, 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 26 Απριλίου 2013. 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ