Αριθμός 1264/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ ΑΕ, όπως μετονομάσθηκε η ΦΟΙΝΙΞ ΜΕΤΡΟΛΑΪΦ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΕ, η οποία εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Τασσόπουλο, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Α. Τ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Δημήτριο Κοντογιάννη και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-4-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:3915/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3101/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 15-7-2012 αίτησή της και τους από 1-3-2013 πρόσθετους λόγους της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Σακκάς, ανέγνωσε την από 29-4-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. 
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ.20 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε σε διαγνωστικό λάθος, αναγόμενο δηλαδή στην ανάγνωση του εγγράφου με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά διέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό. Πράγματι, στην τελευταία περίπτωση πρόκειται για παράπονο αναφερόμενο στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, η οποία όμως εκφεύγει καθεαυτή από τον αναιρετικό έλεγχο. 
Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη την από το άρθρο 559 αριθ.20 ΚΠολΔ πλημμέλεια, πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση με την αιτίαση, ότι παραμόρφωσε την από 12-10-2003 έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος του Τμήματος Τροχαίας Άργους με το να δεχθεί ότι από την υπάρχουσα σε αυτήν φράση "Ασφάλειαι Φοίνιξ" προκύπτει κατάθεση από τον οδηγό του ζημιογόνου αυτοκινήτου της βεβαίωσης ασφαλίσεως. Από τις ανωτέρω παραδοχές του Εφετείου προκύπτει ότι αυτό δεν παραμόρφωσε το περιεχόμενο της έκθεσης αυτοψίας, την οποία αντίθετα αυτούσια διέλαβε στην απόφασή του, αλλά εκτίμησε ανέλεγκτα το περιεχόμενό της, χωρίς να δέχεται εκδοχή αντίθετη προς αυτό. Επομένως ο πρώτος λόγος της αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. 
2. Κατά το άρθρο 559 αριθ.8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα υπό την έννοια της διάταξης αυτής νοούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που θεμελιώνουν ιστορικώς το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής ενστάσεως ή αντενστάσεως. 
Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από το ιστορικό της από 12-4-2006 ένδικης αγωγής, που παραδεκτά επισκοπείται από τον Άρειο Πάγο (άρθρ. 561 παρ 2 ΚΠολΔ), ο ενάγων (αναιρεσίβλητος) εκθέτει, μεταξύ άλλων, ότι ο οδηγός του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου κατέθεσε αμέσως στην αρμόδια Αστυνομική Αρχή που επιλήφθηκε του ατυχήματος, τη βεβαίωση ασφαλίσεως του ζημιογόνου οχήματος και αποτέλεσε στοιχείο της ποινικής δικογραφίας. Επομένως το Εφετείο δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ και ο αντίθετος δεύτερος λόγος αναιρέσεως, κατά τον οποίο η προσβαλλόμενη απόφαση έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. 
3. Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ δεν αποτελεί λόγο αναιρέσεως η παράλειψη του Εφετείου να απαντήσει σε ισχυρισμό αόριστο ή μη νόμιμο ή αυτοτελή και ως εκ τούτου μη ασκούντα επίδραση στην έκβαση της δίκης. 
Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο του αναιρετηρίου πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση με την, από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, αιτίαση, ότι δεν έλαβε υπόψη της τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας, που διατυπώθηκε με λόγο εφέσεώς της, ότι ο οδηγός του ζημιογόνου αυτοκινήτου, εφόσον εστερείτο άδειας ικανότητας, δεν είχε εντολή προς κατάθεση της βεβαιώσεως ασφαλίσεως και άρα δεν καταρτίστηκε σύμβαση σωρευτικής αναδοχής χρέους. Ο ισχυρισμός αυτός είναι αλυσιτελής και ορθώς το Εφετείο δεν τον έλαβε υπόψη, διότι η διάταξη του άρθρου 43 παρ.6 ν. 2696/1989 καθιερώνει πλάσμα του νόμου, ότι δηλαδή η κατάθεση της βεβαιώσεως της ασφαλίσεως αυτοκινήτου από τον οδηγό του ζημιογόνου οχήματος αποτελεί πρόταση της ασφαλιστικής εταιρείας προς κατάρτιση σύμβασης σωρευτικής αναδοχής χρέους, με την αποδοχή της οποίας από τον ενδιαφερόμενο, η οποία μπορεί να γίνει και με την έγερση της αγωγής κατά του ασφαλιστή, καταρτίζεται η εν λόγω σύμβαση. Κατά του νομικού αυτού πλάσματος δεν χωρεί ανταπόδειξη. Επομένως, ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος. 
4. Κατά τη διάταξη του άρθρου 561 παρ.2 ΚΠολΔ, το δικόγραφο των προσθέτων λόγων αναιρέσεως πρέπει να κατατίθεται στη γραμματεία του Άρειου Πάγου τριάντα ημέρες προ της συζητήσεως της αναιρέσεως και αντίγραφο αυτού να επιδίδεται στον αναιρεσίβλητο προ της αυτής προθεσμίας. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι σε περίπτωση που το δικόγραφο των προσθέτων λόγων κατατέθηκε προ της παραπάνω προθεσμίας, αλλά δεν επιδόθηκε αντίγραφο στον αναιρεσίβλητο προ της αυτής προθεσμίας, οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως είναι κατά τη διάταξη του άρθρου 111 παρ. 2 ΚΠολΔ, λόγω μη τηρήσεως της νομίμου διαδικασίας, απαράδεκτοι και απορρίπτονται αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (Ολ.ΑΠ 142/1984). 
Στην προκειμένη περίπτωση, το από 1-3-2013 δικόγραφο των προσθέτων λόγων κατατέθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου κατά την 20-3-2013, δηλαδή τριάντα ημέρες προ της δικασίμου, αλλά δεν αποδεικνύεται επίδοση αντιγράφου αυτού στον αναιρεσίβλητο προ της ίδιας προθεσμίας. Έτσι οι πρόσθετοι λόγοι της αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτοι. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου (άρθρ. 176 και 183 ΚΠολΔ), που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, καθώς και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρ. 495 παρ.4 ΚΠολΔ). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 15-7-2012 αίτηση και τους προσθέτους από 1-2-2013 αυτής λόγους της ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ ΑΕ" για αναίρεση της 3101/2012 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε δυο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ. Και 
Διατάσσει να εισαχθεί το παράβολο στο δημόσιο ταμείο. 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Ιουνίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 14 Ιουνίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ